pliki w chmurze

Czy ktoś z Was korzysta z chmury?

Odkąd miałem awarię dysku na mojej Windzie, chodzi mi po głowie myśl o wykupieniu chmury. I tak się zastanawiam:

plusów jest sporo i to zachęca, wręcz kusi, ale są minusy.

Nie każde zdjęcie, nie każdy tekst chciałbym umieszczać w chmurze, bo zawsze może zadziać się coś złego i te dane mogą dostać się w niepowołane ręce, co wtedy?

Oczywiście mógłbym nie umieszczać zdjęć, które należałoby chronić, ale czy wtedy będzie miało rzeczywiście sens? Po co mi miejsce, które nie będzie miejscem rzeczywiście do wszystkiego?

A może zbytnio przesadzam z tymi obawami...?

Dodatkowo mam inny dylemat związany z miejscem, bo dorobiłem się Mac Booka, ale z małym dyskiem... więc taka chmura byłaby doskonałym rozwiązaniem...

Każde zdanie mile widziane...

taka była ta noc...

Historia zupełnie prawdziwa.

Niedawno pisałem o złym wpływie komputera na mój organizm. Teraz chyba kolejny tego dowód.

Od tamtego momentu jak pisałem ograniczyłem komputer. Dziennie spędzam tu max. 3 godziny tak się przynajmniej staram robić. 

Ale wczorajszy dzień był zupełnie inny. Obowiązek przedstawienia lekcji na zajęciach, skłonił mnie do zrobienia prezentacji multimedialnej. Czas temu poświęcony to 6 do 7 godzin. Ten czas to czas spędzony również przed komputerem. Co prawda czytałem książkę i robiłem kolejne slajdy, kolejna treść wklepana przemyślana. 

O 23 byłem już padnięty (dzień wcześniej i jeszcze jeden - to dni gdzie mało spałem w wyniku pracy zajęć...) położyłem się więc o 23.30 o północy już spałem. 

Gdy słyszałem dzwoniący telefon, reakcja jak to każdego dnia bywa, wyłączyłem budzik, wstałem i poszedłem do toalety, zjeść śniadanie, umyć ząbki, ubrałem się i chwyciłem za komórkę podłączyłem słuchawki i wybrałem się do drzwi by wyjść na uczelnię. Los chciał, że wykonałem to co zawsze robię, czyli sprawdzam ile mi jeszcze czasu na dojście zostało. Ku mojemu zdziwieniu na wyświetlaczu była godzina 2.31!!! Tak dokładnie, zdziwiony spojrzałem na zegarek na ręku by się upewnić czy to żart czy jawa. Jawa! Wstałem o 2 bo to nie budzik dzwonił, a SMS od koleżanki! 

MASAKRA

Czemu się nie skapnąłem, że to sms a nie budzik? Kto to wie..., zmęczenie? Nie mam pojęcia. Ale zadziwiające było to, że podczas wszystkich czynności jakie wykonywałem miałem w głowie jakieś rozdwojenie jaźni. Smarując kanapkę masłem - w głowie pojawiało się pytanie dlaczego masłem? Kładąc na nią wędlinę? A dlaczego ona tak leży? Czemu herbata była gorąca i tak a nie inna? Z drugiej strony w głowie słyszałem swoje myśli - przecież to normalne, kurde chyba zwariowałem, co ja w ogóle myślę...

Rozebrałem się i poszedłem dalej spać... tak do 6.50 po czym wstałem przed budzikiem, tym razem się upewniłem co do czasu i poszedłem na uczelnię...

Po tym jak ograniczyłem komputer, a potem powróciłem do ciągłej pracy z nim, uważam, że miało to duży wpływ na to, że zła była dla mnie ta noc... Co gorsze, dziś cały dzień odczuwam ból gałki ocznej... Naświetlenie?

Uzależniony....

Nowy Rok kazał mi z postanowieniami przyznać się do moich słabości.

Otóż! Uzależniłem się od komputera. Tak od komputera. 

Nie mogę normalnie funkcjonować, ciąglę bym siedział przed ekranem, czy to sprawdzał pocztę, czy przeglądał fb, fellow.pl, wasze blogi - ciągle mogę coś robić. Nie gram, bo mnie to nie interesuje - uważam za stratę czasu. Ale tracę wiele czasu, właśnie by redagować blogi, etc. Czasem bawię się w Adobe Illustrator, czasem piszę jakieś teksty, czytam pracę, różnie bywa - ale nie mogę się oderwać. Już zamiast o północy zasypiać to ja kończę i tak wychodzi, że zamiast o północy iść spać chodzę o 1 to jest rewelacja, nawet o 2 albo i po!

Rano wstać nie mogę bo mi się nie chce... Zamiast się uczyć jest komp ;-( 

Co gorsze, gdy od kilku dni go odstawiam - powaga robię sobie przerwy to potem nie mogę zasnąć i leżę tak z 2-3 a nawet 4 godziny... Wstyd się przyznać ale gdy panuje bezwzględna cisza to słyszę jak mój komputer pracuje - sfiksowałem!!? 

Jedyne rozwiązanie to odstawić komputer na bok. Ale ja nie chcę tracić kontaktu z tym wirtualnym światem. 

Oj ja pokarany, biedny...

Efekty są takie:

- brak motywacji,

- problemy z koncentracją,

- lenistwo do nauki,

- bezsenność,

- zmęczenie....

ze wsi to wieśniak czy ze wsi to jak z miasta?

O losie,

jeśli pamięć nie myli,

dziś to dziś,

dziś to XXI wiek.

Mimo tego, iż normalnie żyjemy w świecie komputeryzacji, szeroko pojętej technologi i rozwoju to jednak jesteśmy zacofani. 

Od pewnego czasu obserwuję, swoje nowe koleżanki, dziewczyny pochodzą głównie z terenów wiejskich. Zarówno słownictwo jak i zachowanie proste ale zarazem wyjątkowe. 

Wstyd, ale co to? 

Pycha? nie znam. 

Konkurencja? Ale o co chodzi?

Wyścig szczurów - nie to nie dla mnie.

Kłamstwo? Drobne? Duże? hm...

Udawanie? Nieee! Nieee?

Dziewczyny są wyjątkowe, czasem przypominają mi typowe dla wsi zachowania ludzkie, czasem język nawiązuje do pochodzenia, czasem to te określenie słoika - jako studenta.

Czy ktoś z was tu czytających wyobraża sobie studiowanie bez posiadania laptopa/komputera, a może już nawet tableta/smartfona czy innego gadżetu? 

Ja, osobiście sobie tego nie potrafię wyobrazić. Przecież jak to możliwe, a no jednak, jest to możliwe. Koleżanki takich cudów technologicznych nie posiadają. Książki, notatki, zwykły telefon komórkowy i "własne cztery kąty" - czy to by komuś z Was dziś wystarczyło?

Sam pochodzę ze wsi, sam czasem mam typowe zachowania, rozumiem je, rozumiem więcej, ale nie rozumiem, jak można nie rozumieć drugiego człowieka, jak można go potępiać, dyskryminować i już od początku nie lubić, skoro się go nie poznało. 

Tym wstępem chciałbym nawiązać do święta Niepodległości, 11.11.2013. - Czy "dumność" powinna towarzyszyć nam tego dnia, że jesteśmy wolni, niepodlegli, mamy swoje państwo, mamy wszystko swoje, narodowe? Jak w tym wszystkim zrozumieć przejawy agresji, chuligańskich wybryków, jak tego nie potępiać? 

Co ma piernik do wiatraka - się pytam? 

Tak samo nie potrafię za cholerę zrozumieć co wspólnego ma homoseksualizm z obchodami Święta Niepodległości? 

Czy Ci ludzi już do reszty powariowali? Może komuś klepki poukładać w głowie? 

Czasem brakuje mi tej mocy sprawczej co to bym mógł zmusić człowieka do poznania innego wariantu, tak by ten przymus otworzył mu oczy, że nie wszystko to czego nie zna, jest z góry złe. Poznaj dopiero potem możesz oceniać.

Z tym ocenianiem to się ostatnio dość dobrze przejechałem. W tym roku to już kolejny raz zmieniłem pozycję mieszkalną w swojej karierze. Człowieka poznałem podczas oglądania mieszkania, wydawał się spoko, wporządku, polubiłem go, kurcze fajny chłopak, nie pajacuje, rozsądny, rzetelny i prawdziwy. Ale mu nasłodziłem. Uhachany, uradowany wprowadziłem się na stancję, i z dnia na dzień moje problemy rosły, za każdym dniem poznawałem nowe okoliczności wynajmowanego lokalu - tak to nazwijmy. To zmiana warunków opłat czynszowych, wypowiedzenia umowy, ingerencja w ludzi, mieszanie między współlokatorami. No po co to wszystko???

Najgorsze w tym wszystkim jest to, że oceniłem go zbyt pochopnie. Wydawał się taki oh i ah, a dziś pluję sobie w brodę, że tak podszedłem do sprawy i nie byłem bardziej podejrzliwy i nieufny. Koniec końców się okazuje, że już kolejny miesiąć mieszkam na niczym, jak nie woda to prąd a teraz jeszcze ciągnący się od początku problem pralki, której nie było, jak się zjawiła to nie działa. 

Człowiek bierze masę kasy od lokatorów a nie potrafi zapewnić standardów niezbędnych bytności tu.

Życie to tak jak tytuł jednego z filmów z wątkiem homo - Pod prąd.