Życzenia na Nowy Rok 2019

Moi Drodzy stary rok zbliża się wielkimi krokami ku końcowi!

Chciałbym Wam podziękować za obecność, za czas, za to, że jesteście ze mną już tyle lat :)
Dziękuję tym, którzy są ze mną od początku i tym którzy dołączyli całkiem niedawno!

Bardzo dużo znaczą dla mnie wasze komentarze, rady, słowa i to, że czasem ktoś otworzy mi moje oczy, czasem ktoś wskaże też inny aspekt na który warto zwrócić uwagę.

D-Z-I-Ę-K-U-J-Ę

Życzę Wam stosunkowo udanego Nowego Roku.
Aby ten nie był gorszy dla Was, a lepszym niż miniony. Radujcie się pięknymi chwilami, doceniajcie te najmniejsze rzeczy i korzystajcie z czasu jaki jest Wam dany.

Wielu radości, miłości, uśmiechu i samozadowolenia!!!

faceci też płaczą

W odniesieniu do poprzedniego postu, pisaliście od cudownym wpływie wiosny na samopoczucie. Mnie chyba dopadła wiosenna depresja - czytając to co napisałem, co piszecie Wy, łzy same cisną się na twarz.

Źródło własne

Ponoć nie jestem brzydalem. Więc powodzenie powinienem mieć - mam - ale co z tego - jak ja sam nie dopuszczam ludzi do siebie. Tak, prawda jest chyba taka, że to ja niszczę to co mogłoby być takie cudowne. 

Dziś zrozumiałem swój błąd. Gdy ktoś nie odpowiada mi na samym początku, raczej jest odrzucany, a ja się zamykam nie dopuszczając go do siebie. Taki już jestem, ale może czas to zmienić. 

By robić lepsze wrażenie próbuję wyrzeźbić swoje ciało. Chcę się podobać przede wszystkim sobie, ale i innym. 

Nie piję i nie palę - czasem oczywiście mi się zdarzy coś wypić, ale odkąd te problemy z gardłem nastały (trwa to już długo, za długo - 2 a może 3 miesiące) to unikam alkoholu, bo na drugi dzień jest jeszcze gorzej. Nie wskazane jest też zimne mleko. Tak mi się wydaje. 

Co z tego, że mam ambitne cele, co z tego, że mam w co się ubrać, co z tego, że mam jakiś tam smartfon i komputer, fajny zegarek, aparat i inne gadżety - co mi z tego wszystkiego? Gdy okazuje się, że zdrowie - to ja mam - ale nie w pełni satysfakcjonujące. 

Wiem, że to może być skutek mojej bezmyślnej młodości i każdego kroku, każdego razu w którym zabrakło z innym facetem rozsądku, a mianowicie zabezpieczenia. Ale czy to teraz coś zmieni? Nie. Dziś już nic to nie zmieni na lepsze. 

Źródło

Psychicznie obciążony powoli znów wycofuję się z poznawania ludzi. Nie chcę nikogo poznawać skoro jestem świadom, że zdrowia to ja nie mam. Taka wewnętrzna bariera. Ale gdzieś w środku siedzi taki pierwiastek co mnie kusi. 

Dziś spotkałem w pracy Waldiego - chłopaka, którego poznałem po tym jak rozstałem się z Adim i przed wyjazdem z Polski. Rozmawialiśmy jeszcze torchę po moim powrocie, ale to tylko krótka rozmowa z czatu. 

Nie wiem czemu, ale nie mogłem się powstrzymać od uśmiechu, aż mi głupio było przy innych, bo się uśmiechaliśmy do siebie i to non stop. 

Przez moment - pomyślałem sobie, czy było warto poddawać się i nie próbować? 

To spotkanie sprawiało, że znowu poczułem się szczęśliwy - mimo tego co ostatnio się z moim zdrowiem dzieje. Zapomniałem na moment o tym. Po prostu byłem "szczęśliwszy".

Dziękuję Wam za przesyłaną pozytywną energię!

serwis randkowy

Dziś postanowiłem rozstać się z jednym z serwisów randkowych - dość już przeglądania tych samych twarzy i ciągłych szarych ludków bez zdjęć. 

W rzeczywistości te portale to jedno wielkie bagno - pełno oszustów, ludzi nie wiedzących do końca czego chcą. Irytują mnie sytuacje gdzie chłopaki udają, że jest "OK" kiedy myślą inaczej. Takie zabawy w kotka i myszkę są nie dla mnie. Ciągłe podchody - bo koleś nie potrafi wyrazić tego co od ciebie oczekuje. 

Zawsze staram się traktować ludzi w należyty sposób. Wiadomo niekiedy i mi się trafi popełnić gafę, kogoś urazić, a może i skrzywdzić. 

Dziś przeglądając pewien profil zobaczyłem, że koleś najeżdżał na chłopaka z którym się spotkałem kilka razy. Nie wiem o co chodziło, ale teraz to już mi wisi. Na mój temat też był wpis - o czym już pisałem :-D

P.S. Dobrze że z blogiem się nie chcę rozstawać ;-) Choć nie wielu tu zagląda to i tak fajnie, że są tacy którzy zaglądają często i wytarzają swoje myśli, często wspierając! Dziękuję !!! :-)

21 lat

Dziś już mam swoje 21 lat,
już nie taki młody, ale i nie stary!

I choć zmienił się dziś świat,
nie będę żałował tego co było,
było piękne, warte przeżycia!

21 lat, tyle czasu potrzebowałem:
by dojrzeć, by zrozumieć,
by zobaczyć to co mam,
a czego mi nie potrzeba.

Zrozumiałem świat, moje szczęście!

Dziękuję wszystkim tym co o mnie pamiętali!!
Dziękuję!
Choć niektórym nie przyszło się choćby odezwać,
to i im dziękuję!