oniemiałem

Każdego dnia budzę się zmęczony, bez sił, bez chęci do czegokolwiek. Wszystko co robię, to robię z przymusu.
Dopadło mnie to cholerne coś i odejść nie chce.

Otwieram oczy sięgam po książkę i czytam. I tak to się składa, że znowu trafiam na jakąś życiową mądrość, istnie jakby pisaną pod moje życie. Chwilę później odkładam ją i wstaję... nie mogę dłużej tak.

W Nowym Roku

Z okazji pierwszego wpisu w Nowym Roku przesyłam najserdeczniejsze życzenia:

Zdrowia, zdrowia, szczęścia,

pomyślności, niech uśmiech,

na Waszych twarzach zagości :-)

Płomiennej miłości,

dużo radości,

chwil spędzonych z bliskimi

i spełnienia pod każdym względem :-)

Wypijmy do dna za tem 2018 rok ^^ 

Domóweczka moja się udała, goście zaproszeni Art i jego nowy chłopak wyszli zadowoleni, krótko po 5, także narzekać nie ma co. No może tylko na to, że jakoś mało jedli, bo bardzo dużo zostało tej szamy :D Kaca nie było, aż dziwne :D Głowa nie bolała, to dobrze :-) Wyspać się wyspałem! Totalne lenistwo dzisiaj mam :D :D :D 

Na poczcie widzę już zadania od pracoholików z wyspy dostałem, ale dziś mam na nie delikatnie mówiąc wywalone :-) 

Święto jest, a ja w święto nie pracuję - haha postanowienie noworoczne, a tych trzeba się trzymać, przynajmniej na początku, stwarzać takie pozory ;-) ^^ 

Dobrze by było przeczytać jakąś książkę - także zmykam do łóżeczka pod kołderkę z książeczką ^^ może nie zasnę, hihi 

Wiem, że teraz uroczy Alvaro Soler jest na topie. 

Niektórzy mają już go pewnie dość, ale jest Nowy Rok - tabula rasa - można posłuchać ;-) 

Gdyby powstał wiersz

Odkąd tylko sięgam pamięcią chciałem napisać książkę, chciałem napisać coś dla ludzi, coś fajnego.

Jako dziecko wielokrotnie jeszcze w podstawówce próbowałem wyzwania. Gdzieś w kartonach na samym dni jeszcze leżą zeszyty ze słowami z mojej wyobraźni. Jeśli dobrze sobie przypominam, pisałem o chłopcu który mieszkał na uboczu z rodzicami i rodzeństwem. Niby w jego życiu nic wyjątkowego się nie działo, ojciec był szyderczy, opryskliwy, czasem wręcz agresywny. Chłopak często wybiegał myślami ze świata, w którym przyszło mu żyć. Gdzieś pewnego dnia, gdy wędrując po okolicy - po wielkim gospodarstwie jakie posiadali - znalazł się w cudownej krainie - wszystko tam było takie kolorowe - drzewa mieniły się w obliczu słońca. Kwiaty najżywszych kolorów pokrywały rabatki. Wszystko tam było idealne. Tylko tam, gdy wracał radość i promienie z jego twarzy znikały. Chciał tam być i być, i pozostać i nie wracać. Czuł się bezpiecznie mimo samotności, bez ludzi, ale wyjątkowo bo poznał żywą piękną i przyjazną mu naturę.

Co dalej było - czy miało być nie wiem, bo nie pamiętam. Wiem, że wielokrotnie czytałem ten fragment napisany pierwszy raz i przenosiłem się w otchłań marzeń, bujałem w obłokach, co często trwało godzinami. Często spacery podczas pięknej pogody prowadziły mnie gdzieś na wzgórza, gdzie widziałem całą okolicę i jeszcze więcej. Wtedy czułem się bliżej cudownej krainy - bliżej marzeń.

Niestety albo i stety nigdy więcej nie podjąłem próby pisania tego co rozpocząłem. Z czasem wydawało mi się zbyt płytki bym zachwycił kogoś. Gdy poznałem Krzyśka, dał mi do przeczytania tomik wierszy jego obecnego przyjaciela, a byłego chłopaka. Wtedy poczułem, że mógłbym próbować pisać. Zacząłem coś tworzyć - to miało czasem sens, czasem nawet podobało mi się - lecz gdzieś wśród wielu kartek, zatraciłem słowa, które mogły być tak piękne i uniwersalne.

Dziś gdy kolejny dzień siedzę w domu sam, ze swoimi myślami wracam do słów. Chciałem coś napisać, lecz jakoś nie mam weny - najprościej by powiedzieć. Napisałem kilka słów, kilka linijek, które czasem sensu nabierają, lecz później go tracą.

***

Gdy Twój umysł cyferek szuka

w przestrzeni dzieli nas nauka

moja dusza litery jeszcze stuka

Nic się nie podzieli

Nic się nie wymnoży

Niewiadoma suma

Zawsze się utworzy

Rachunki liczysz jak rakieta

Rozwiązane równanie z niewiadomą

Jest dla ciebie wielką renomą

Wyrachowanego wspaniałego faceta

Kto zabrał... ?

Dziś przeczytałem książkę, która wpadła mi przypadkowo w ręce. Zejrzałem ją w stosach książek Kasi. Jej tytuł to: Kto zabrał mój ser?

Książka opowiada o czterech typach ludzi. Wiele wniosków można z niej wyciągnąć i wiele można się nauczyć. Co by nie było, to wydaje mi się, że wiele rzeczy się u mnie już zmieniło z momentem przeprowadzki/wyprowadzki od rodziców. To mój początek Nowego! Opuściłem stare, nie chcę do tego często wracać by nie zagłębiać się w bezsensowne rozmyślanie, i smutki.

Polecam ją każdemu, bo dzięki niej można dostrzec wiele przeróżnych aspektów jakich nie dostrzegamy, a jakie możemy zauważyć jeśli troszku się rozejrzymy wokół siebie.

Każdą sprawę, każdą decyzję mógłbym rozpatrywać pod względem Starego/Nowego/czy tak/ czy inaczej. Świetna książka.

Czego we mnie więcej, chciałoby się rzec wszystkich czterech: Nosa, Pędziwiatra, Bojka, i troszku Zastałka. Dopóki mieszkałem z rodzicami - typ Zastałka, gdy się wyprowadziłem Bojka ale i Pędziwiatra, choć o Nosie też można by coś wspomnieć. Teraz Nosa może nie czuć, Pędziwiatra mniej, Bojka za to dobrze! Widzę, że zmiany w moim, życiu wyszły mi na dobre, cieszę się z nich, cieszę się z odwagi, dziękuję ludziom którzy się do tego przyczynili! Którąkolwiek postacią jestem ja, jesteś ty, to zawsze każdy z nas będzie poszukiwał własnej drogi.

Jeśli masz jakieś wątpliwości to zapytaj się siebie: Co Cię ogranicza, strach? A co byłoby gdybyś pokonał strach? Na pewno była by większa szansa na POWODZENIE, które niewątpliwie jest SUKCESEM ŻYCIOWYM.

A oto kilka fraz z książki trochę przeobrażone:

Zmiany na pewno nadejdą, wraz z nimi zniknie Stare (Starym jest to, do czego przywykliśmy)

Bądź przygotowany do zmian, pamiętaj, że Stare kiedyś zniknie.

Obserwuj zmiany, dokładnie przyglądaj się Staremu, by nie przegapić kiedy zacznie się psuć.

Przystosuj się szybko do zmiany, im szybciej wyrzekniesz się Starego, tym wcześniej odnajdziesz Nowe, które da Ci dużo radości.

Zmień się, rusz wraz ze Starym, które zniknęło.

Zmiana jest radosna, ciesz się przygodą i smakiem Nowego.

Wypatruj zmiany i już ciesz się następną. Podążaj za nimi.

Ile słów potrzeba, by zrozumieć, swoje błędy, ile czasu. Na te pytania nie potrafi odpowiedzieć nikt, dlatego nikgo nie pytaj, wiesz jakie jest wyjście z tego zakłopotania??? Zmień się :) daj odpowiedź, daj czas SOBIE!