gorzkie łzy

Od jakichś dwóch tygodni mój świat sukcesywnie walił się, istne gruzowisko nastało - ja czułem i czuję się jakbym siedział gdzieś wśród tych ruin, wszędzie ten pył unoszący się sponad gruzowiska. Wszędzie słychać huk upadającego życia w towarzystwie gorzkich łez płynących po moich policzkach, skapujących na betonowe gruzy i ten charakterystyczny dźwięk upadających kropel jedna za drugą. Dookoła tylko kałuża smutku.

po cichu

Lubię zwiastuny, zwykle wiadomo czego można się spodziewać po filmie - tylko dlaczego nasze życie nie pokazuje nam zwiastunów? Dlaczego nie możemy spojrzeć w przyszłość i sprawdzić czy aby na pewno ten chłopak jest wart poznawania - wiem, było by zbyt nudno.

Rozczarowałem się, gdy Bahar nagle nie odezwał się pewnego dnia. Minął kolejny więc napisałem do Niego. Nastała długa cisza. Napisałem niemalże definitywnie, o tym, że jeśli nie chce się dalej znać to niech mi to powie i odpuszczam, bo nie lubię takich sytuacji. Dostałem odpowiedź trochę zbytkową bym nie pytał teraz. Ok. Dałem sobie i jemu czas. Za kilka dni znów jednka napisałem, bo ta cisza, wkurza mnie gdy nie wiem co i jak. Napisał. Na początku o stosie spraw na głowie, ale przyznał, że to głupie wytłumaczenie, i że sam nie wie czego chce... Wtedy stało się jasne - spadaj mały - zabawiłem się - odpuść.

Czymże zasłużyłem sobie na takie potraktowanie? Muszę odpocząć od tych facetów. Gdzie tu mowa o dorosłości i dojrzałości. No gdzie?

01.01.2014

Zawsze tak jest, że coś się kończy coś zaczyna. 

Dziś mamy już za sobą ten etap. Rok 2013 uważam za zakończony - wbrew wszystkiemu pozytywnie zakończony. Rozpoczynam tajemniczą przygodę z nowym nastawieniem, że będzie jeszcze lepszy ten 2014. 

By móc mówić o podsumowaniach, musiałem cofnąć się do grudnia 2012 roku, gdzie to za pewne padły jakieś postanowienia.

Życzyłem zarówno sobie jak i Wam spełnienia marzeń i wiecie co, moje największe marzenie, dziś jest już w toku realizacji. To długi proces, ale jestem na takim etapie gdzie już 1/5 jest za mną, za chwile będę mógł pisać o 2/5. Moja kariera naukowa idzie w bardzo dobrym kierunku, także ogromnie się cieszę. 

Super sprawą był mój urlop poza granicami Polski, 2 bite miesiące spędzone w "drugiej ojczyźnie" - rewelacja. Miliony nowych doświadczeń z tym się wiązały. 

Niezapomniane przeżycia, emocje, moja pierwsza lekcja w szkole! 

Ick ♥ das:) Ja ♥ to :)

Poprawa, znaczna poprawa stosunków z moim Przyjacielem. Szczególnie w schyłku minionego roku. Dorośnięcie do faktu, kim jestem. Chyba się zaakceptowałem.

Poprawa kontaktów w rodzinie. Choć momentami są tam niesnaski.

Niestety są też minusy...

- znajomość z Adim nie rozwinęła się tak jak tego chciałem.

- zdrowie nie jest w takiej zajefajnej formie, jak bym tego chciał.

- zaniedbania znajomych, kosztem kariery naukowej.

- chwile smutku, związane z brakiem bliskich u boku.

Patrząc na te fajowe dokonania minionego roku, to to co jest minusem to pikuś...

W tym roku kilka postanowień:

- jeszcze większy rozwój własny,

- ograniczenie w dostępie do komputera!!!,

- powrót do pracy nad moim ciałkiem (cel: 6-pak/kaloryfer - byłoby fajowo)

- poszukiwania pracy powiązanej z hobby,

- polepszenie relacji na linii ja - znajomi/przyjaciele,

- mniej chamstwa, a więcej przyjaznego nastawienia,

- trochę więcej myśleć o sobie, nie o innych.

- praktyki z przyszłością,

- kurs wakacyjny, 

- wyjazd na chwilę do "drugiej ojczyzny"

Nie będę wymyślał więcej bym sprostał temu.

Taką fryzurkę chciałbym mieć ;-) mega podoba mi się takie ułożenie włosów :):)

czemu im nie wyszło?

To takie trudne pytanie? 

Pojawia się zawsze w tym momencie gdy Jarek kończy znajomość z nowym chłopakiem. 

Poznali się jakiś czas temu, to już o nim wspominał. 

Pierwsze wrażenie nie było zbyt dobre, raczej było złe, ale myślał, że to może jego wina, może jest za bardzo zamknięty, może nie potrafi poznawać ludzi. Myślał i myślał i tak czas mijał, dał im jeszcze jedną szansę.. Rozmowa była długa, ale dochodził do przekonania, że to nie to czego szuka, gdy się mieli już niebawem rozstawać stwierdził, że mimo tych negatywnych cech jakimi się nowy cechuje, to chciałby Go poznać. Ciężko mu było i wracał do domu pogrążony w myślach... "Co ja mam zrobić" to pytanie, przewijało mu się niemalże co chwila.

Minął tydzień, może dwa spotkali się dziś po raz trzeci. Chciał tego, tak jak chciał tego Nowy - tak myślał sobie, oboje chcą, obojgu zależy więc czemu by nie spróbować tym bardziej, że nie rozchodziło się o seks, lecz o coś co mogłoby być zalążkiem czegoś na dłuższą metę. 

Co ich poróżniło:

- on: spokojny

- Nowy: szalony

- on: realista

- Nowy: buja w obłokach

- on: spokojny

- Nowy: rozrywkowy, za bardzo

- on: nie przeklina

- Nowy: klnie jak szewc

- on: nie akceptuje używek

- Nowy: nadużywa

- on: się nie przechwala

- Nowy: się chwali

A przecież nie interesowało go z iloma facetami się spotkał i ilu zna. Czasem bał się iść z Nowym miastem, bo ludzie go rozpoznawali, jest przystojny a ciastka są rozchwytywane. 

Czuł się nie swojo, skrępowany sytuacją i zachowaniem Nowego. 

Nowy używał takich określeń jak cipka, kocica, kotek, misiek, etc. to go drażniło. On widział w nim jeszcze dziecko ;-(

I tak po jednym słowie za dużo,

ich drogi się rozeszły.

Nowy przeprasza, ale już za późno...

pożegnanie w zakładzie

Dziś kolejny poranek na mega kacu... mega ból głowy i ogólnie to chujowo się czuję... Ile to można melanżować, pić i dalej żyć??? Ostatnio to tylko wszystko wokół %%% się kręci :) To jedne pożegnanie, to jakaś imprezka i tak w koło...

Ale co by nie było to dziś kolejne pożegnanie, tym razem moje :D Musimy wypić ten ostatni już raz, bo jak to mówią, ponoć już nie wrócę :D

Wszystko wyjdzie w praniu, bo jeśli nie znajdę fajnej i ciekawej pracy to co ja tam będę robił, no kurcze co? Prawie zero znajomych, po za tym u którego będę mieszkał. Liczę na to, że poznam ludzi, bo kurde ile to można siedzieć samemu :D

Tak już sobie planuję i powiem Wam, że chyba będzie trzeba popracować nad kondycją i zacząć biegać! Bieg to zdrowie. Także może warto wyjść może kogoś ciekawego poznam :D

Kurcze najbardziej mnie boli to, że nie było takiego momentu bym z Szymkiem pogadał wypił i się bawił... Ten sobotni wypad totalny niewypał, a wczoraj chyba nie wpadł, za to że ja poszedłem... Nie wiem i nie wiem czy Go o to pytać czy też nie. Ale kurcze nie chcę być z Nim w takiej beznadziejnej sytuacji, że On, że ja jesteśmy wkurwieni na siebie. Jednego Przyjaciela już w życiu straciłem i powiem Wam, że to jest taki ból, za kilka dni mini rok, a ja nie potrafię się z tego otrząsnąć. Poprzysiągłem sobie, że nic w życiu nie będzie ważniejsze od spotkania z Przyjaciółmi, bo zawsze to może być te ostatnie, a tego bym kolejny raz nie zniósł...

Ostatnio będąc u siebie w "zapiździejowie" tak jak to ktoś z Was u siebie na blogu pisał, musiałem udać się na spacer i pobyć w samotności w gąszczu traw, drzew i tych dziczy...

gdzie jesteś Kochanie???

Czy gej może kochać? - Jasne!

Kurcze tak mi brakuje kogoś bliskiego, że sobie nie wyobrażacie... Znów powrót na stare wortale - kumpello i fellow znowu przypominają o sobie. Znowu rozpoczął się ten durny etap przeglądania profili, odpowiadania często gęsto na zwykłe oferty - seksu -. To jednak nie jest to. Owszem seks jest ważny, przyjemny i tak można by mu słodzić - ale czy to na nim świat musi się opierać i kończyć??? NIE.

Pomijając już seks - jest coś czego nie potrafię zaakceptować - to wygląd - a mianowicie wielu ludzi których napotykam w mniej lub bardziej widoczny sposób pokazują swoją drugą stronę - element zniewieściałości jest w każdym z nas, to nie wątpliwe, ale są faceci którzy pokazują to na tyle, że od razu czuję do nich niechęć i choćby nie wiem co nie potrafię się z nimi zakumplować. To jest tak zwany NO-HAPPY-END.

Od dawien dawna zadaję sobie pytanie czy gdybym znalazł faceta for ever to potrafiłbym gdyby zaszła taka konieczność pokazać się światu - nie mówię tu o świecie medialnym, ale świat znajomych, bliskich - ciężko - może i tak - ale musiałbym mu bezgranicznie ufać... Mieć w nim wsparcie i nie bać się nadchodzącego jutra... Wówczas temat coming out nie byłby w żaden sposób bolesny.

Choć znam niektórych znajomych co to by głupie teksty rzucali w mą stronę. Ale może to tylko kwestia tego, że nic o mnie nie wiedzą...

Można sobie gdybać: "Gdyby babcia miała wąsy, byłaby dziadkiem." Trzeba podejść na spokojnie do tematu i iść przez życie, a nóż widelec trafię na swoją połówkę. Może gdy wrócę spojrzę na ludzi z zupełnie innej perspektywy.

Jedno jest pewne, do zniewieściałości wśród panów będę musiał przywyknąć. Jakoś tak bardziej to rzucało mi się w Niemczech... Może z czasem sam będę takim facetem, co to będzie niechciany... hahaha - czas leci, lata też - im człowiek starszy tym gorzej znaleźć sobie partnera, ale jeszcze gorzej Go zatrzymać. Tak, znaleźć można szybko - zatrzymać oj oj oj, sami wiecie jak to jest...

W nawiązaniu do mojej domowej pracy załączam fotkę ;-)

P.S. Ciekawe czy moje płytki też będą tak efektywnie wyglądały :D

wołanie w przestrzeń - przyjacielu gdzie jesteś?

Gdy patrzymy na związki naszych przodków, wyglądają one tak bardzo imponująco. Moja babcia, ma już 77 lat, i nie straciła kontaktu ze swoją przyjaciółką mimo odległości, mimo tego, iż każda z nich prowadzi swoje życie, czasami prowadzące pod górkę.

Kiedyś ludzie byli bardziej rzetelni, trzymali się siebie - ich ufność była tak głęboka jak głębokie jest jezioro Bajkał (1681 m). Teraz odnoszę to wszystko do siebie, do swojej przyjaźni z Szymkiem.

Nasza przyjaźń uległą niejakiej degradacji. Sypie się na każdym kroku. Każda próba spotkania się choćby na moment, choćby zamienić kilka słów, kończy się niepowodzeniem.

Zawsze coś wyskakuje, zawsze jest jakaś wymówka. Czasem to moja zmianowa praca przeszkadza, a czasem Szymek ma inne plany, albo nie może bo coś...

Kurde, w obecnej chwili wydaje mi się, że tracę połączenie z nim. Gdy zapytam co u niego, odpowiedź jedna krótka, w porządku. Dawno nie było czegoś takiego jak kiedyś, że potrafiliśmy pisać pół wieczoru. Zwykle to moje wiadomości są dłuższe, czasem pytam o coś, jednak nie uzyskuję odpowiedzi.. Tak jakbym wgl. nie zadawał pytania.

Przykro mi jest, i czasem jestem wściekły, że nie mam już do kogo się odezwać, nie mam z kim pogadać, choć przez chwilkę na inny temat.

Stasiek, mój dobry znajomy, z którym bardziej się zakumplowaliśmy, po czasie LO, też od momentu gdy poznał swoją obecną dziewczynę, przestał się odzywać, pisać... Czasem gdy coś koniecznego jest by zagadać, gdy potrzebuję kogoś, kto mu przy kompie pomoże, albo o auto się rozchodzi wtedy dzwoni.

Kurde dlaczego się tak odcinają, czy te dziewczyny nie pozwalają im na nic? Czy to tylko ich zaślepienie sprawia, że odwracają się od całego dotychczas poznanego świta?

zaliczenia

W końcu ten okres niesprawiedliwości w toku studiowania dobiega końca, jeszcze tylko jutro i mogę już się szykować do jedynego egzaminu w sesji.

Dlaczego niesprawiedliwości napisałem, dlatego, że czuję się trochę oszukany a wręcz okradziony niektórymi ocenami. Nie są one adekwatne do umiejętności, no ale niestety nic na to poradzić nie mogę.

Dawno nie pisałem o uczuciach:D tak króciutko: Celowo unikam Szymka, nie chcę by powrócił ból i wszystko co sprawiało, że było mi nie wygodnie w tej sytuacji. Od czasu do czasu piszemy w sumie to tylko wymiana informacji czy wszystko jest ok, czy też nie. Brakuje mi długich rozmów, głupot o których rozmawialiśmy i tego wszystkiego co było tak kolorowe w tej znajomości. Ale może tak już musi być, że ON ma swoje życie, i mi nic do tego.

Ich bin glücklich, wenn du glücklich bist.

W tłumaczeniu na język polski: "Jestem szczęśliwy, gdy Ty jesteś szczęśliwy"