Zwieńczenie prac

Nadszedł ten dzień w którym mogę napisać, że uporałem się z tym remontem.

Poniedziałek 

Miała przyjechać ekipa i wstawić okno. Nie przyjechali. Wyobrażacie sobie mój wkurw? Skosiłem trawę w ogrodzie by się czymś zająć. Efektem były spalone plecy 😕 trochę bolało, ale przeżyłem 😁

Wtorek

Wstałem o 5 rano, bo nie mogłem spać, jakaś upierdliwa mucha mnie obudziła. 

Po 7 przyjechali pracownicy od okna. Zaczęło się wyrywanie starych futryn, parapetów i wszystkiego co szkodziło w osadzeniu okna. Wstawienie dwóch okien zajęło im ok. 4 godzin. 

Po ich wyjeździe prace ruszyły z kopyta. Obrabianie okna, szpachlowanie płyt gipsowo-kartonowych, szlifowanie. 

Środa

Dalsze poprawki szlifierskie, obróbka okna i już po południu zacząłem układać panele do późnej nocy. Ostatecznie nie dałem rady zrobić tego jednego dnia i końcówkę ostatnie dwa rzędy zostawiłem na dzień kolejny - tam było sporo docinania, zatem już nie chciałem męczyć się z wyrzynarką w słabym świetle... W między czasie byłem jeszcze na pogotowiu z bratankiem, gdyż dostał wysokiej gorączki.

Nie polecam nikomu stosowania szpachli zwykłej do łączenia płyt. Albo była to badziewna szpachla, albo za duże oczekiwania miałem. Schła mega długo. Za to jest fajna szpachla z włóknem szklanym specjalna do tego typu prac. Co więcej jest też taka, która nie wymaga stosowania siatki ;-) Ja używałem głównie tą z włóknem szklanym i dodatkowo siatkę. 

Czwartek

Miałem spotkać się ze znajomymi, lecz sytuacja rodzinna i w dalszej części prace wymusiły inny obrót sprawy.  Wstałem znowu o 5 rano. Dociąłem panele do ostatniego rzędu. A potem jeździłem po lekarzach. Wróciwszy do domu zabrałem się od razy do pracy. Ostatnie poprawki przy oknie. A potem zacząłem przykręcać listwy wykończeniowe. 

Wstawiłem kolejne meble i dzień zleciał.

Piątek

Obiecane spotkanie ze znajomymi. Rano jeszcze byłem z bratankiem u lekarza. Na szczęście sytuacja  została opanowana. Temperatura spadła - 3 dniowy wzrost temperatury ponoć był "epidemią" w ostatnim czasie. Mały musiał się tym zarazić.

Dalej pojechałem spotkać się ze znajomymi. Świetnie spędzony czas. W końcu oderwałem się od codzienności... Tego mi było trzeba. Dzień trwał bardzo długo, bo spać poszliśmy dopiero nad ranem...

Sobota

Wspólne śniadanie - ostatnie chwile w stolicy krainy tysiąca jezior. Zwiedziliśmy miasto na tyle ile się to dało. Zamek, muzeum, bazylikę, planty, park centralny w między czasie lody na starówce - porwałem się na 3 gałki - a po jednej już wymiękłem... Zjadłem dwie - trzeciej już nie dałem rady - chyba niejadek ze mnie ;-) 

Ok 15. nasz wspólny czas dobiegł końca, a znajomi odjechali do domu. Troszkę smutno mi się zrobiło, bo ten wspólny wesoły czas minął. Zostały wspomnienia ;-) 

Wróciłem do domu jakoś późnym popołudniem i zabrałem się za porządkowanie wszystkich swoich szpargałów. 

Ostatecznie ok 9 odleciałem...

Niedziela 

Piszę ten post zaraz po tym jak zakończyłem sprzątanie, ustawianie i odkurzanie tego co powstało 😁 Ponoć wyszło mi to całkiem dobrze. Tak mówią znajomi. Mi się ogólnie podoba, bo w końcu mam proste ściany (no dobra poza jedną, na której jest tapeta, ale to nic nie przeszkadza). Teraz czas na zakup jakiegoś pięknego widoku, który zmieni oblicze mojego gniazdka ;-) 

Opieka nad zwierzętami

Jest godzina 23:30 siedzę sobie na balkonie patrzę w niebo, kocham widok gwiazd :) Mam tą możliwość usiąść sobie wygodnie i z lekko uniesioną głową spoglądać w niebo. 

Zawsze to napawa mnie dobrą energią. Tak patrzę sobie w słuchawkach leci jakaś muzyka chillująca:) Wszystko jest w porządku :) 

Słyszę od dłuższego już czasu kotka, który miauczy przed oknami naszego blokowiska. Blok w kształcie litery u, więc mój balkon jest w kierunku klatki innych mieszkańców. Przychodzi sobie kotek, skacze po drzwiach, po możliwych poręczach wokół wejścia do klatki, skacze po ścianie, próbuje wskoczyć jak najwyżej, tak jakby chciał dosięgnąć domofonu i zadzwonić do właściciela - ej durniu wpuść mnie. Jego starania jednak na nic się zdały. Poddał się. Poszedł gdzieś miauczenie słychać było na cały blok. Stał gdzieś pod oknami, pod drzewem obok wejścia do klatki. Miauczał głośno i coraz głośniej, po jakichś 45 minutach z okna z parteru widać było światło latarki, ktoś zaświecił, a kotek z radości skakał oraz miauczał już zupełnie innym tonem ;-) Widać było w tym radość :) Po jakiejś chwili z klatki wynurzyła się jakaś osoba wołała kotka, który dość niechętnie chciał do niej się zbliżyć, jakby miał jej za złe, że nie czekała, że go pozostawiła na pastwę losu. W końcu akcja udała się i kotek wrócił ze swoim panem/panią do domu. 

Czy ludzie na prawdę nie potrafią pomyśleć, że takie zwierze może nie poradzić sobie z przeszkodami jakie mu stawiamy na drodze? Przecież taki kotek sam sobie drzwi do klatki nie otworzy, powiadomić nas też nie może, miauczenie nie jest też rozwiązaniem, bo nie zawsze można je usłyszeć. Szkoda, że czasami podchodzimy do wszystkiego tak bardzo lekkomyślnie ;-)

Szukając lepszych chwil

Ostatnio znowu słuchałem radia eski, gdy dzień piękny w pracy dobiegał końca w moje ucho wpadła pewna nutka, która pozostała do dziś.

Słowa mi tak się podobały, to był taki odlot. Znajomi w pracy spytali się nawet co brałem, chętnie by też wzięli, bo mój dobry humor aż przerażał. A to tylko zbieg okoliczności.

Natchniony piosenką, którą usłyszałem grubo po 23 - 10.04.2015 - pomyślałem, to jest właśnie to:

Otwórz oczy i
zacznij w końcu żyć.
Szukaj wokół siebie lepszych chwil.
Nie poddawaj się.
Nie jest aż tak źle.
Świat swój odbudujesz.
Uwierz mi.

Teraz mogę Wam sprzedać namiar na tą nutkę

- kocham ją, natchnęła mnie pozytywną energią i dobrym nastawieniem...

A wszystko to dzięki radiu eska

Thank you!

- Kolejne fajne nutki znalazłem u Mateusza Mijala - coś akurat na mój nastrój :)

chillout

Tego mi było trzeba - to miód na moje rany w duszy = chillout.

Korzystając ze sposobności, a raczej okazji udałem się w rodzinne strony piąteczek, piątunio i tak można by jeszcze mnożyć nazwy na ten fantastyczny dzionek.

Obudziło mnie słoneczko o 7.22 pamiętam jakby to było przed momentem - położyłem się jeszcze i wstałem na godzinkę przez zajęciami.

Około 14 byłem u rodziców po drodze jeszcze fryzjer - jak to powiedziała moja dziewczyna od strzyżenia - co to taka zupełna zmiana - ma być króciutko po bokach tył i lekko dłuższe z góry. Tak jakoś - opowiedziałem.

Obiadzik u mamusi - ♥ bezcenne - jako, że ja uwielbiam zupy - mama się postarała - szczawiowa ♥

Później trzeba by było spalić kalorie... długi spacer do lasu z pieskiem. Oto trasa naszej wycieczki...

Wkraczam sobie do lasu

Droga była jak widać momentami trudna i błocista, ale co tam ;-) Dałem radę :D

Słoneczko nawet i w lesie mnie znalazło :)

Słoneczko towarzyszyło mi przez cały czas - w duszy również - oj jaki to superancki stan dla człowieka, dla psychy...

Serdeczne pozdrowienia dla Was :-)

A tu sobie stoję, ja i Was życzliwie pozdrawiam! Zdjęcie zrobione z myślą o moich Kochanych Czytelniczkach i Czytelnikach :)

Wybiegła i sarenka

Też kazała mi Was pozdrowić. Tak spokojnie przyglądała się zapracowanemu człowiekowi, że nawet jak się zbliżał to nie uciekała.

Błękitne niebo - to co kocham najbardziej

Błękit, to co uwielbiam. Spojrzenie w jaśniuteńkie niebo, rozjaśniane promieniami słońca, piękne sosny, świerki i drzewa. Chwile odlotów... Tak się wyciszyłem przy tym, że nawet nie wiem o czym myślałem - bo nie myślałem <hihihi> :)

Sarenka wyczekuje mnie ;-)

A Ona dalej wyczekuje... Chyba nawet zrobiła kilka kroków w przód. Poważnie ;-)

W niebiosach

Spoglądam w niebo po raz kolejny... Bosko

Świerk w blasku słońca

Nie omieszkałem, nie sfotografować tej ślicznej zieleni. Świerk oświetlony blaskiem słońca wydawał się być ideałem mojej wyobraźni ;-)

Tą drogą idę w życiu. Czy z góry, czy z dołu - ważne by patrzyć i nie błądzić ;-)

Spoglądam na drogę jaką idę w życiu z dołu. Nie widzę wszystkiego, ale widzę wystarczająco dużo, by nie zbłądzić :)

Drogowskazy złożone pod drzewem na poboczu

Dewastacja nawet i dotyka lasów.

Zdjęcie z zoomem

Moja droga rozmazana, ale tunel wyraźny ;-)

Przylaszczki

Nie omieszkałem pominąć zdjęcia z tymi ślicznymi kwiatkami. Ten niebieski :) od razu z daleka je widziałem :) Są piękne.

Budki dla ptaków

Dokarmianie ptaków, a może budowanie ich dziupli - co by nie było to miłe. Choć widzimy, że nie na długo te coś miłego, będzie miłe - spójrz na 9.

Takich tuneli jest kilka - fajne echo odchodzi w nich :) Podziwiam za każdym razem, ludzi co to budowali te wszystkie przejścia, budowle, etc. z czerwonej cegły, kamienia - wszystko tak solidnie, ładnie - przetrwało do dzisiaj - to co my budujemy często nie może przetrwać połowy tego czasu - co to co było zbudowane kiedyś. I nie mieli narzędzi - specyfików takich jakie mamy dzisiaj. Czyż to nie godne podziwu?

Zachód słońca z poziomu plaży

W końcu nad jeziorkiem :) Woda, zachód słońca i ten śpiew ptaszków. Bezcenne. Może jeziorko nie jest zadbane - ale sentymentalne - wspomnień wiele - tych dobrych i złych. Ta cisza to właśnie mnie przyciągnęło, bym znalazł chwilę na wsłuchanie się w swoje wnętrze :)

Trzcina - i to słynne polskie powiedzenie (łamaniec językowy) Chrząszcz brzmi w ...

Fotek trochę popstrykałem. No bo jakże by inaczej - trzeba sfotografować wszystko dookoła. Ta kompozycja barw, to, to czego kamera nie uchwyci - a ludzkie oko - owszem.

Zderzenie z wodą

Zaglądając pod wodę - widzimy kamyki i inne farfocle ;-)

Unosząc się na wodzie

Takie tam zdjęcie z poziomu wody na zachodzące słoneczko. Długo już ze mną nie pozostało :) A szkoda bo mogło oświecać nieznajomego chłopaka ;-), który kręcił się łowiąc rybki :)

Z jeziora spoglądając w górę :)

Przeogromne świerki nad brzegiem jeziorka - widać jeszcze słoneczko nie zaszło :)

Samolot - może ktoś mnie widział? Hm...

I samolot sobie leci :) Hm... pewnie nikt. Dzieckiem już nie jestem - i te marzenia dawno się rozmyły :( Ale co tam, ważne, że to ja widziałem :D 

Nieznajomy wędkarz - eeeh.. to rybak jest :D

Wyczajony deser tej podróży - za dobrze by było :) Gdyby to się prawdą okazało :D Choć to dziwna historia. 

Widziałem chłopaka łowiącego ryby. Łowił je sobie w innym rogu jeziora. Gdy ja pojawiłem się na plaży z pieskiem ten po jakiejś chwili zaczął kierować się w naszą stronę. Nie bojąc się, że owczarek może go zaatakować, etc. By uniknąć jakichś nieprzyjemności, trochę z obawy, że może to leśnik, etc. wycofałem się z pieskiem. Staliśmy na drodze, gdy on przyszedł na brzeg i zaczął łowić rybki. Miałem iść do domu, ale ciekaw byłem kto to - nieznajomy - tu? Myślałem, że może ktoś ze znajomych - ale skoro się nie odezwał to nawet to, że mnie słońce oślepiało nie pomogło. Udałem się dalej drogą, którą owy chłopak przyszedł. 

Gdy doszedłem na pomost z innego brzegu widziałem jak ten łowił sobie rybki. Łowił i łowił. Po pstryknięciu jeszcze paru fotek udałem się w drogę powrotną. Właściwie to się nie dziwiłem, że ów chłopak również udał się po chwili w drogę powrotną, w konsekwencji czego mijaliśmy się. Wymieniliśmy spojrzeniami i tak się historia ta skończyła - pomaszerowałem już niemalże w ciemności do domu. 

Wieczorkiem spotkanie z Przyjacielem. Oh dylemat mam. Przyjaciel - a to kto? Kim jest tak na prawdę przyjaciel? 

Podstawą jest szczerość, otwartość, życzliwość, dostępność i wiele wiele innych cech jakie wpływają na dobrego przyjaciela. Ja wczoraj odczułem, że Przyjaciela mam, lecz ja nim nie jestem dla Szymka. Odniosłem wrażenie, że w naszej przyjaźni działa ta zasada tylko w jedną stronę ;-( No cóż. Trudno się mówi - nie mogę Nikogo do niczego zmusić. Gdyby chciał pogadać szczerze ze mną by to uczynił - powiedziałby, opowiedział co u niego, a nie zbywał odpowiedzi krótkimi wyrażeniami i zmianą tematu. 

Co by nie było to dzień uważam za super udany i wypoczynek był na 6+

chill

No to nutka do snu....