Polskie Lasy Państwowe

Czymże jest dziś kultura?

To pojęcie jest bardzo rozległe, bo możemy mówić o kulturze, jako o dziełach sztuki, o kinie, teatrze, filcharmoni, etc. Kultura to również to czym my się cechujemy - kultura osobista. Nasze zachowanie świadczy o naszej kulturze. Ktoś jest kulturalny, albo brak mu kultury. 

Ja dziś trochę o tej kulturze, którą wynosimy z domu. O tej, której właściwie brakuje nam wszystkim. Okazałbym się kłamcą, gdybym powiedział, że jestem czysty - nie zrobiłem nic wbrew temu, co można by nazwać zachowaniem kulturalnym, bądź też nie. 

Ale jedno jest mi oczywiste. Kultura to także to jak ja się zachowam w najbardziej banalnych sytuacjach. Zatrzymuję się autem w lesie, na poboczu. Kończą mi się papierosy. Co robię z opakowaniem? 

- Jak kulturalny człowiek - powinienem wyrzucić paczkę do śmietnika.

- Człowiek bez kultury - rzuci to nieopodal samochodu. 

Czy po tym można już stwierdzić, że ktoś jest, bądź też nie jest kulturalny? Niby można, bo wszystko jest możliwe, lecz to mógłby być wnioski zbyt daleko idące. Choć z drugiej strony takie zachowanie mówi jedno: temu, kto tak czyni środowisko jest obojętne. 

Będąc na grzybach, bo przecież mamy sezon grzybów, na odcinku ok. 100 m - moim oczom ukazał się dziwny widok. Świeciło słońce a przy drodze, którą szedłem promienie słońca odbijałby się od ziemi. Właściwie to od tego co na niej leżało. 

Wcale nie byłem przy krajowej x-nastce, czy x-ce, Zwykła droga gminna, może wojewódzka w oddali pół kilometra. W środku lasu dróżka porośnięta trawami i innymi roślinkami. A na poboczu śmieciowisko.

Opakowanie po kondomach.

Trochę dalej rozgałęzienie dróg i droga w lewo, piaszczysta. Takie oto widoki. Widocznie ktoś ma tam swoją bazę, bo żeby to jedno takie opakowanie spotkać, a gdzie, całe stosy.

Opakowanie po kondomach.

Jedno jest warte pochwały w tym wszystkim. Ktoś dba o swoje zdrowie. Zabezpiecza się, Przy tak częstych wyskokach to nawet jest wskazane - ba. obowiązkowe winno być.

O dziwo nie tylko to, trochę mnie to zastanowiło. Bo o ile zbaczając z drogi na mały, a może i duży numerek to nic takiego, ale już taki to widok, pustych puszek, daje do myślenia: albo dla odwagi ktoś tu sobie golnął jednego, albo taka gra wstępna. Co istotniejsze, to: czy kierowca też pił? Taki potem jedzie za kółkiem i może spowodować nieszczęście - ah, co ja za głupoty mówię, przecież w Polsce jedno piwo - to tak jakby go nie było, a polski chojrak za kółkiem po jednym ma "zawsze" zero na wyświetlaczu po dmuchnięciu w balonik.

Warka musi być.

A może to tylko dwóch kolegów dla odwagi strzeliło sobie browarka, przed zabawą? Hłe, hłe, hłe... :) 

Przecież to nic innego jak człowiek jest największym niszczycielem tego globu. 

Z podkulonym ogonem

Ponoć sztuką jest się umieć przyznać do błędu.

Nie wiem czy to błąd, czy błędne wyobrażenie, czy chęć tego by jednak było inaczej. Może wszystkiego po trochu.

Kamil pisał o gejach - dość dosadnie nie szczędząc nas, za to jacy jesteśmy co robimy. Chyba moja reakcja była jednak niezbyt słuszna.

W dużej części się nie zgadzałem, tylko tak ostatnio sobie myślę, dlaczego? Wydaje mi się, że to złudzenia. A może zbyt małe doświadczenie.

Wchodzę sobie na jeden protal, to na drugi, to na czat. Tylko na randkowym allegro i na niebieskiej rewolicji mam zdjęcia twarzy wszem i wobec dostępne. Także przed nikim się nie ukrywam.

Piszę z kimś wszystko jest okej, gadka się kręci, nawet jest w zamiarze spotkać się na spacerze, może piwku. W końcu dochodzi do momentu, że pada pytanie o randokwe allegro (RA). Podaję nick - i zapada gobowa cisza.
- Tak mnie to irytuje. Uważam za chamstwo, bo można odpisać, nie jestem zainteresowany, czy coś podobnego.

Na RA większość to święcioszki. Nikt nie szuka na seks, nikt się nie spotyka dla zadowolenia. No chyba, że ktoś otwarcie o tym mówi - to już wiadome.
I tak dochodzę do wniosku, a raczej pokazuje to moje doświadczenie, że Ci co tacy święci są, to w dużej mierze, Ci, co po cichu szukają kogoś na numerek.

Nie mówię o sobie święty - bo to by trochę było głupie - mam w profilu No sexdate - tego się staram trzymać, ale staram się szukać ludzi wszędzie, także zaglądam gdzie się da.

Jak widać efekty są mizerne. Dalej "szukam". Czy efekty będą się okażę...

Nie chcę wrzucać każdego z Was i nas do jednego worka, bo zapewne znajdą się tacy, co są wzorem, który warto naśladować, takich też poznałem.

Społeczne dno osiągnięte - seks, seks, seks

Może to ja jestem z innej epoki, a może nie upadłem tak nisko. 

"Do klubów nie chodzę, bo mi nie po drodze." - Kłamstwo, nie chodzę, bo oglądać pijane w sztok dzieci, to żadna przyjemność. Oglądać młodzież w stanie rozweselenia i odużenia - żadna przyjemność. 

- W sumie takie widoki można byłoby jeszcze znieść, ale to co się z tym wiąże już nie. 

Historia nr 1. 

Jeden z największych klubów w mieście. Zaproszeni goście to jeden z popularnych na ten czas zespów. Fanów - eh, raczej ludzi, którzy chcą pobawić się przy skocznej muzyce nie brakuje. Jest "już sobota, wieczór się zaczyna" jak to śpiewał zespół Boys (w piosence Biba) młodzież, przyszła inteligencja maszeruje do klubów. Ludzi było pełno na full koncert udany, każdy sobie myślał. Dla zespołu jeszcze bardziej udany. Jedna z fanek zbliżyła się do grupy po czym zdjęła bieliznę (czy. majtki) rzucjąc je ku jednemu z wykonawców zespołu.

Oczywiście ochrona szybko zajęła się tą panią i została wyniesiona po za lokal.

Historia nr 2.

Znów znajdujemy się w jednym z największych klubów w mieście. Ludzi pełno, wszyscy rozbawieni, alkohol się leje strumieniami noc przemija, jak dzień za dniem, gdy weekend dla młodych nastaje. Tańczą sobie dwie dziewczyny, ładne widać, że młode, a co za tym idzie, panów wielu w koło, bo jakże by inaczej. Tak się skłąda, że jeden z nich ewidentnie podrywa drugą. Próbuje dotknąć jej włosów, po chwilu odpuszcza - zdaje się. Nie minęło kilka sekund, gdy ten stojąc przodem do dziewczyny zdjął spodnie i wskazywał by ta uklęknęła przed nim w wiadomym celu. Oburzenie tłumu i resztę już znacie.

Historia nr 3. 

Tym razem nie będzie mowy o klubi, a może, no zobaczymy;-) Jestem sobie na słynym fejsbuni. Przeglądając ostatnie wydarzenie spotykam się z tym. Przeczytajcie sobie je sami:)

Źródło: faceboo.com

Czy trzeba dużo tutaj dodawać? Może ktoś ma chęć przeczytać odpowiedzi? Może lepiej nie.

Historia nr 4. 

To właściwie żadna historia, lecz przytoczenie komentarza i opini z innego klubu w mieście. Klub dla młodych, że tak go nazwę. Opinia jest taka:

Źródło: facebook.com

 A ta opinia nie wzięła się z nikąd moi dordzy. Także wnioski można wyciągnąć samemu.

Co do wniosków o dzisiejszej młodzieży, do której chyba się jeszczę mogę zaliczyć, choć pewnie już na skraju jestem, jest taki, społeczne dno osiąnięte. Generalizuję, wiem, lecz gdy takowych historii jest na pęczki, to czego tu się dziwić? Normalne, że zdarzają się wyjątki, i chwała im za to, bo gdyby nie te wyjątki, to wszyscy byśmy dziś toczyli się pod dnie. 

----------------------------------

A teraz by było śmieszniej, a może bardziej w tematykę bloga, to chciałbym przyrównać te dno społeczne do tego co dziś dzieje się na portalach randkowych, czatach i innych tego typu udogodnieniach w poszukiwaniu znajomości. 

Jak można się dziwić, że dziś seks stoi jako przyjemność na najwyższym stopniu, skoro jest to tak popularne i tak oczywiste? Każda z przytoczonych historii miała podtekst seksualny, to nie bez podowu te majtki wylądowały u wokalisty, to nie bez powodu ten chłopak się obnażył, to nie bez powodu dziewczyna napisała ogłoszenie, to nie bez powodu klub ma taką opinię. Wszędzie tutaj chodzi o jedno zadowolenie się - seks stał się pożadaniem wielu z nas. Niestety do tego stopnia, że zaczyna godzić w wartość ludzką, obnażając ją i sprowadzając do maszyny zaspakającej hormony. 

Utwierdzam się w przekonaniu, że nie mam co liczyć na piękne poznanie, na sielankę i wspaniałą historię życia pięknej znajomości, która rodzi miłość. 

Chyba zbyt poważnie podchodzę do tego, że człowiek powinien znać swoją godność umieć ją szanować i potykając się zawsze znaleźć równowagę by nie upaść. 

Nie twierdzę, że jestem święty, bym zgrzeszył, zdarzyło mi się, że znajomość zaczęła się od "niewinnego" seksu - hm... tylko nie były to znajomości takie jak opisałem powyżej. Zawsze to zobowiązywało i mogę powiedzieć z perspektywy czasu, że przerodziło się to na związek. Niestety te jednak jak wiecie nie przetrwały, bo jestem dziś sam. 

Czy żałuję? Nie. To były wspaniałe chwile z bardzo ciekawymi ludźmi, ludźmi na poziomie, zawsze czegoś się od nich nauczyłem. Dziś jednak jestem "chyba" mądrzejszy, bo stronię od rozpoczęcia znajomości w łóżku - co przynosi mizerny efekty - dalej bez partnera :)

Miłość męsko-męska na obelisku

Dziś tak przypadkiem natrafiłem na taki oto artykuł >>>Odkryto najstarsze greckie rysunki erotyczne<<< 

Źródło: newsweek.pl

Czyżby homoseksualizm był tak stary jak stary jest heteroseksualizm? 

Astypalaia, grecka wyspa na morzy Egejskim dowodem na to, że stosunki między dwoma mężczyznami, a dosłownie seks były czymś spotykanym. Jak często tego nie wiadomo, ale skoro mówi się o kilku osobach, to chyba znaczy, że nie było to wymysłem. 

"Nikatisimos uprawiał tu seks z Timionem” (Νικασίτιμος οιφε Τιμίονα) 

- datowane na VI w. p.n.e.

Seks, ale gdzie? Jak to, gdzie - w lesie.

Ostatni mój sen nie daje mi spokoju. 

Śnił mi się raz wypadek, który tylko widziałem. Samochód ciężarowy wywrócił się z drobiem. - Niby nic takiego. Ale sen miał kontynuację, zupełnie inną. 

Źródło

Była jesień złocista polska jesień. Piękne popołudnie, świeciło słońce, blask liści w lesie olśniewał. Wizja jak z obrazka, idealna. Szedłem sobie z przyjacielem drogą między dwiema częściami lasu. Oświetlało nas słońce, kolory drzew. Doszliśmy do jakiegoś momentu, chyba jeziora nawet. Ale powtarzam chyba, bo nie jestem pewien. Wiem, że zawróciliśmy, tym razem już między drzewami szliśmy... cały czas rozmawiając. Aż tu nagle znalazłem się z nim w łóżku między drzewami pod gołym niebem, my. Co się działo nie wiem, odniosłem wrażenie że do czegoś doszło. Potem akcja przeniosła się do jakiegoś pokoju, białe ściany, mały pokoik. Zupełnie nieznany. Gdzieś w tym pojawiła się jego mama. Rozmawialiśmy jeszcze na krótko przed snem. Szymek już leżał, chyba spał. Jego mama powiedziała dobranoc, pożegnała się i wyszła zamykając za sobą drzwi. Położyłem się po czym po chwili powiedziałem, ja tak nie mogę, nie po tym co zaszło. Przeprosiłem i wyszedłem, nie mogąc sobie wybaczyć tego co się wydarzyło. 

Źródło

Bardzo dziwny ten sen. Jakoś tak poczułem, że zaniedbałem przyjaźń, nie możemy się spotkać już od jakiegoś dłuższego czasu. Ciągle coś nie pozwala nam na to. On jest daleko, jak jest w weekend w domu, to ja pracuję i nie mamy okazji się spotkać ;-( Bardzo się źle z tym czuję, nie chcę go stracić, jako przyjaciela, mimo iż to nie taka bezgraniczna, prosta i wszystko mogąca przyjaźń.

randkowanie

Ktoś tu się dziwił, że pisałem na raz z kilkoma osobami. Fakt zawsze tego unikałem, ale tym razem postanowiłem zrobić inaczej i pisać.

Po pewnym czasie z tych 5 zrobiło się 4, 3, no i dziś jest 3 bo pewien osobnik przybył. 

Spotkałem się z chłopakiem E. o którym pisałem »19.02.2014« spacery wieczorową porą były przyjemne, narodził się wtedy pomysł w mojej głowie by może zacząć biegać. I biegam, ale o tym może potem :D Rozmawialiśmy było całkiem przyjemnie. Zdecydowałem się spotkać, ponieważ chciałem kogoś poznać. A nóż widelec skoro pisałem wtedy i teraz znów to może należy zaryzykować. Tak też zrobiłem. W po pierwszym spotkaniu nie żałowałem. Po drugim też nie, raczej nie. Rozmawiało się znowu przyjemnie. Ale trzeci raz był jaki był. Owszem rozmowa była spoko, nawet się całowaliśmy »fiu fiu fiu« ale gdy temat rozmów zszedł na tor seksu, przestało być już tak bardzo kolorowo. Nasze preferencje się nie pokrywają. Czasem tak jest, że w temacie seksu się nie zgadzamy, ale obie strony potrafią negocjować i iść na kompromis, co ułatwia wszystko, bo nie skreśla faceta. Czy tu też tak będzie się dopiero okaże. 

No i jeszcze jeden minus jaki zarwał Stefan (tak nazywa się E.). Idąc ulicą rozmawialiśmy sobie już

Źródło

nawet nie pamiętem o czym, chyba o spędzonym przedpołudniu. Stefan zapytał mnie: A znasz Dawida wskazując na chłopaka, który szedł z dziewczyną przed nami. Na co ja odparłem, nie, a powinienem znać? No myślałem, że znasz bo on też z randkowego (tu padła nazwa portalu) - odpowiedział. Jakoś w krótkim odstępie od tego dziewczyna idąca z tym chłopakiem odwróciła się i spojrzała na mnie, waląc obczajówę - jak to się mówiło kiedy to jeszcze szczeniakiem byłem :D Stefan kontynuował o tym, że się spotkał z Dawidem kilka razy, ale to tylko tak pogadać spędzić czas, niby nic z tego nie było. Jakoś mi się niewygodnie zrobiło gdy ona mnie tak obcięła od góry od dołu, ale cóż. 

Sam się chyba na to narażam, nie ukrywając zdjęć na randkowym. 

Te rozmowy, wszystkie spotkania nasuwają mi pewne reguły jakimi powinienem się kierować w poznawaniu nowych ludzi. 

1) Muszę ich widzieć - no niestety wygląd ma znaczenie, nie pasuje mi gdy chłopak ma zbędne kilogramy.

2) Musimy mieć jakieś wspólne odniesienia - punkty - tak by rozmowa się kleiła.

3) Jeśli odnieść się do seksu to musimy się jakoś zgrywać.

4) Wizja przyszłości też jest istotna.

No i na ten moment to tyle reguł/zasad. Punkty te chyba wykazują też kolejność w jakiej winny występować.

Aczkolwiek poznałem chłopaka zarówno punkt 1 odpowiadał 2 rozmowa na czacie nie była zła, ale zahaczyła o punkt 3 który nie odpowiadał w 100%  ani mi ani jemu, brakowało kompromisu z jego strony. Już nie ważne było, że 4 też było w porządku.

No cóż ciężko jest znaleźć kogoś co zgrywałby się w każdym punkcie, ew. szedłby na kompromis.

to już jest koniec?

Jakie męczące jest poznawanie kolejnych osób... O man! nie myślałem, że tak szybko mi się to znudzi... ależ ile to można pisać, pisać i chatten... 

A. jest moim rówieśnikiem, wyoutowany, piękne oczy, miły całkiem, rozmowny, trochę głośny, taki minus, że jest grubszy ;-( wydawał się być ciekawym okazem. Dziś słyszę, że spotkał się z ex-chłopakiem, po co? Nie wiem. Pisze, że jest źle.

B. jest starszy ode mnie o jakieś 6-7 lat. Dojrzały, wiem kogo szuka. My już się raz spotkaliśmy, wypad na plażę, wówczas techno puszczali, rozmowa się kleiła o ile dobrze pamiętam. Teraz też się klei - tak mi się wydaje. Ale czy aby na pewno chcę go znów poznać??? 

C. 2 lata starszy, przystojny na swój sposób. Niby szuka do związku, ale jasno dał mi do zrozumienia, że związek bez dobrego seksu*, nie ma racji bytu.On jest raczej pasywny. Ja uni - z czego, nie mam takowej preferencji, która byłaby ponad inną. Zarówno pasywność jak i aktywność jest w porządku. - Tak mi się zdaje :D

D. jest rówieśnikiem, piszemy z przerwami na jego zmianę kont. Zmienia je jak skarpetki :D Poszukiwacz przygody. Choć z reguły nie piszę z takimi, to z nim jest inaczej. (Tak to ten co raz jest, raz go nie ma - atko ;-) ). Zaczepił, czasem mnie zaskakuje pytaniami co ja tu, albo tam robiłem.

E. rówieśnik, chłopak z którym piszę od jakiegoś dłuższego czasu, o wszystkim i niczym, czasem próbujemy się umówić, lecz nie doszło do tego nigdy.

*Tu wyjaśnił to o co mu chodzi. Jak pisze, związki się rozpadają, gdy nie ma spełnienia w seksie. I po dłuższej rozmowie z Nim, zaczynam się zastanawiać czy to aby na pewno tak jest? Czy to nie jest tak, że gdy brakuje seksu, który jest przyjemnością, spełnieniem, to wszystko się rozpada, bo przecież, ów osobnik niespełniony, niedopieszczony będzie szukał dalej kogoś? Niestety prawda jest tu jedna i trudna. Gdy nie ma dopasowania w seksie to związki nie przetrwają.

I jak tu poznać kogoś nie na chwilę, nie tylko do seksu, kogoś wartościowego z głową na karku, na pewno kogoś po studiach, co by miał organ zwany mózgiem, nie lalusia, nie pizdusia, nie macho, nie dresiarza, co by szukał przygody, kogoś kto byłby prawdziwy, ale mimo wszystko chciał być tu, teraz, potem i na zawsze ze mną, w szczęściu i chorobie, w bogactwie i biedzie. 

życie na półgwizdku

Jakieś półtora roku temu, może troszkę wcześniej albo później stwierdziłem, że życie na pół-gwizdku to nic co by mnie interesowało.

Co to daje? Jakie mam z tego korzyści? 

Wydaje mi się, że przecież niczego nie osiągnę spotykając osobę tylko do zwykłej luźnej znajomości, a przy tym do kontaktów seksualnych. Eeeh bredzę, zaspokojenie seksualne, na pewno, ale co dalej?

No właśnie problem w tym taki, że cholernie szybko przywiązuję się do ludzi i po chwili jest mi w chu*** trudno zapomnieć o kimś. A przecież życie na pół-gwizdku jest tym obarczone, dziś się znamy, jest w porządku. Jakiś browar, może wypad do pub-u, na dyskotekę, kręgielnia, siłka, może jakieś podobne hobby, na ryby, to nad morze - tyle wspólnego, ale to tak na prawdę za mało. Z chwilą rodzi się chęć na więcej i więcej i więcej... Co wtedy? 

Prawda jest taka, że zbyt wiele chciałem nie zdając sobie do końca z tego sprawy, że więcej jest niemożliwe. 

Zawód.

Gorzej gdy w tym wszystkim pojawi się uczucie z jednej (mojej) strony. Wtedy sprawa się pieprzy.

Jak to na demotach było:

Powiedzieć i zniszczyć przyjaźń, czy milczeć i być przyjacielem?

A gdy przychodzi ten moment, w którym trzeba się określić, powiedzieć A a potem B, jest trudno. Bo niby chcę, ale nie chcę, albo chcę a się boję, a może w ogóle nie wiem czego chcę?

Chciałoby się kogoś, kogoś bliskiego, stałego. Ale boję się wybiec w przyszłość, bo moje plany na przyszłość życie wiążą się z opuszczeniem bliskiej sercu krainy,  co wtedy z tą ukochaną osobą?

To nie jest tylko mój problem, problem gejów, tylko ogólnie ludzi w związki się angażujących. Niektórzy mówią w prost: Kariera, albo się przystosujesz do mnie, do tego, albo nie będzie z nas nic. - autentyczny przypadek.

Poprzestanie na tym co jest tu, bo On/Ona stoi u boku i przecież wyjazd długometrażowy nie jest możliwy. - autentyczny przypadek.

Zerwanie. - Bo przecież i tak nie możemy być razem. - autentyczny przypadek.

Eh... ot tak mnie ostatnio nosi z tymi myślami. 

Oczywiście są plusy tego i tego, są minusy tego i tego. Problem tylko we mnie, że nie znajduję odpowiedniej drogi, którą chcę iść.

nie dla psa kiełbasa

Tak wędrując gdzieś po profilach, napotkałem taki oto opis: "Nie dla psa, kiełbasa" - what the fuck!? 

Wygórowane wymagania, wygórowane mniemanie o sobie. To dziś standard w tym świecie, jakoś ciężko spotkać kogoś, kto by widział też swoje wady, nawet w wymianie wiadomości na czacie. Czemu tak się dzieje, że reklama musi być przekolorowana i odstraszająca?

Ostatnio napisałem z ludźmi, jeden wniosek mi się nasuwa, brak szacunku dla kogoś, a jeszcze bardziej dla siebie. Wszystko toczy się wokół seksu.

Niby nie szukam na seks, ale szukam - taki wniosek z pewnych rozmów. Często gęsto Ci co mają to szczęście być mega przystojnymi, mają też tą tendencję do wygórowanych oczekiwań co do chłopaków, z jakimi wchodzą w relacje, czy to bliższe czy tylko rozmowa.

we śnie

Wczoraj sobie wracam z pracy, późną porą, jak nigdy lecę pieszo. Rower został w domu, a wybrałem się na moich nóżkach :D Idąc jakoś zamyśliłem się, co to teraz z tą moją stancją będzie. Koleś mnie trochę wyjebał na wała. Jak się ugadywaliśmy nic nie było mowy o dopłatach a teraz robi jakieś głupie sztuczki, etc. CHAMSTWO! Ten rok jakiś trudny jest, jak się przeprowadzę to będzie moja 6 stancja, masakra jakaś.

W myślach pogrążony spostrzegłem coś na ziemi, schyliłem się patrzę jakiś portfel. Zajrzałem do środka dowód, karta do bankomatu, legitka i coś tam jeszcze. Wyjąłem dowód zlukałem dane i wbiłem na FB w poszukiwaniu tożsamości. Długo nie trwało, owy chłopak istniał :D Napisałem mu wiadomość, że prawdopodobnie zgubił portfel, jak chce go odzyskać to niech się odezwie na numer. Po jakiejś godzinie miałem telefon, a owy młodzieniec zapytał jakby mógł go odebrać. Spotkaliśmy się dziś i mu zwróciłem jego własność. Chyba był na prawdę zadowolony. Wcisnął mi pół litra i stokrotne dzięki.Tak też się rozstaliśmy.

Dziś mi się przyśniło coś co mnie troszeczkę zaskoczyło. Nie pamiętam okoliczności w jakich spotkałem się z Przemkiem, ale coś szukaliśmy w internecie. Włączyłem przeglądarkę internetową i mieliśmy obejrzeć jakiś filmik na youtube.com Zamiast tej strony otworzyła się jakaś strona typu xxx.xx a z nią filmik dwóch chłopaków się zabawiających. Ale byłem w szoku, próbując to szybko wyłączyć, popełniłem jakiś błąd, etc. to się nie chciało wyłączyć, a On wstał i zamknął drzwi, ja coś tam powiedziałem, że nie wiem skąd to się wzięło, co to wgl. jest. Przemek powiedział spoko i zaczął się przystawiać. Potem to już jakoś poszło, że doszło do zbliżenia.
Dziwne to było bo Przemek to chłopak mojej siostry ciotecznej, co prawda przystojny, ale starszy ode mnie i mają śliczną córeczkę razem.
Nie rozumiem skąd, akurat On w tym śnie, skoro my prawie w ogóle nie mamy kontaktu. Znamy się jako tako. Oni zamieszkują południe, ja północ i nie jest nam nigdy po drodze.

Dlaczego ludzie grają nie fair? Czy będąc nieszczerym, nie miłym, nie uprzejmym, udawać, robić komuś przeszkody można być lepszym człowiekiem? Czy nie prościej byłoby podejmować chociażby próby pojednania się?

Czy mówiąc, że studenci filologii powinni być ciśnięci do nauki, wymagać od nich trzeba, etc. to to samo co twierdzenie, że pani mgr od języka angielskiego dając mi tekst z testu na poziomie B1, gdzie nie znam angielskiego w ogóle przesadziła, a już brak mi określenia, na to, że kazała mi czytać zdania za zdaniami, gdzie ja czytałem to tak jak jest zapisane, lub też urywałem zdanie, bo nie wiedziałem jak wymówić słowa. Po czym padał tekst - bo ja nie słyszę czy pan już przeczytał do końca czy coś jeszcze mówi. No typiara ewidentnie mi chciała pojechać. Wkurwiła mnie i to ostro. A dziś koleżanka mówi mi, że przesadzam i sam bym tak robił, ucząc. Bo to pierwsze zdanie to moje stwierdzenie. 

Kurczę mało śpię ale ostatnio to już przeginam. Nawet 1.5 godziny nie potrafię wytrzymać na zajęciach by nie ziewnąć. Normalnie zasypiam nie ważna czy to wykład czy ćwiczenia, nie istotne czy mnie to interesuje czy też nie. Po prostu to przychodzi samo i ziewanie, znużenie i zmęczenie - porażka... Nie pomagają jakieś specyfiki na wzmocnienie, trany z witaminami - po prostu chce się zasnąć.

coming out, czy życie w szafie

Jakiś już czas temu zabierałem się myślami do napisania tego artykułu, ale dziś oto i on.

Coming out - wyjście z szafy - tłumacząc na język polski - ujawnienie swojej orientacji seksualnej, ale kurcze kogo to obchodzi z kim śpię? eh... a no obchodzi... :( jakby nie mieli swojego łóżka, swojego życia ;-)

Witamy w Polsce!

Nasz kraj jak długi i szeroki tak też inaczej ma się ten nasz "coming out". Z perspektywy obserwacji, będąc tylko w Polsce dostrzegałem to jak sprawa ma się głównie w rejonach północnych, o południu i zachodzie dowiedziałem się i trochę w "domu" i w dużej mierze poza ojczyzną.

Gdy spoglądam na profile z rejonów północy - wschodu odnoszę wrażenie, że temat "gejów, lesbijek, itp." to temat tabu, mówić o tym nie wypada. A jeśli już ktoś mówi to jeździ po bandzie i to równo.

Pederaści, debile, pedały, chuje i co tylko można wymyślić - to typowe określenia geja, ach no jeszcze pedzio i pedofil! Tak tak też nas nazywają :(

Ludzie zwyczajnie boją się o swoje imię, o swoją skórę bo tu o wpierdol za orientacje nie daleko... Pokażesz się ze strony cioty to jesteś pedałem - ale masz jeszcze szanse na w miarę normalne życie. Gdzieś znajdziesz cichy zakątek i żyjesz. Gorzej się ma gdy o Tobie zaczynają się dowiadywać rodzina, bliscy, znajomi iiii właśnie, ludzie postronni - wtedy zaczyna się piekło, myślałeś że piekło przeżyłeś to teraz się dopiero zaczyna. Prawda jest taka, że ludzie tu nie mają pojęcia kim jest gej, lesbijka itp.

"Moja sąsiadka mówi zawsze o homoseksualistach jako o pedofilach/pedziach" - Ona nie wie kim jest osoba homoseksualna... Członkowie rodziny zawsze jak temat gdzieś zasłyszą jadą po nas i to równo. Serce boli - gdy ktoś Cię ma za szmatę, a nawet gorzej niż szmatę. Ale cóż zagryzam język i żyję dalej.

Gdy poznałem inną kulturę, ludzi, sporo z południowych, zachodnich rejonów Polski dotarło do mnie, że żyję w kraju, który powoli przyjmuje "reformy" im bliżej zachodu tym widać, że fala* już tam jest. Widać to już również na profilach randkowych, w tych rejonach więcej ludzi pokazuje swoje prawdziwe oblicze - swoją seksualność - mówi jestem gejem. Co wydaje mi się jest wynikiem bliskiego połączenia z zachodem, tam już fala wzniosła się na tak wysoki pułap, że nie stanowi takiego zagrożenia, jak to jest u nas.

Rzeczywiście, ludzie tu choć sami się obawiali swojego coming out, to teraz nie potrafią myśleć, że mogłoby być inaczej. Nie spotkałem się z kimś kto by żałował, kto doświadczyłby przez to ogromnego bólu.

To, że są gejami nie sprawia, że są ludźmi gorszymi, żyją tak jak inni, pracują, uprawiają sport, spotykają się ze znajomymi, zwiedzają, imprezują. Co gorsze chodzą do fryzjera, na zakupy, do apteki, do lekarza i wszędzie tam gdzie uczęszczają również inne osoby o orientacji heteroseksualnej. Są w tłumie, nikt nie zarzuca im od razu - Ty to jesteś - GEJ!

Ale wracają do naszego kraju, nie wątpliwie widać w nim bardzo duży wpływ kościoła na tą sprawę. Partie polityczne, które winny dbać o interes narodu, mieszają się w pomówienia wypływające od osób duchownych, które to twierdzą, że homoseksualizm jest chorobą, nie naturalny itp. itd. Przecież to brednie, ludzie otwórzcie w końcu oczy!!

Zastanawiając się przez jakiś czas nad pojęciem gej doszedłem do wniosku, że to błąd, że mówimy o sobie "gej". Tak nie pomyliłem się pisząc. Dlaczego mam z pośród ludzkości stanowić odrębny wyjątek, jestem takim samym człowiekiem jak inni, jem, piję, pracuję, robię zakupy, chodzę na spacer, do kina, fotografuję, mam hobby, uczę się przez całe życie - czy któraś z tych przykładowych cech odróżnia mnie od pozostałych ludzi? NIEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE! NIEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE! NIEEEEEEEEEEEEEE! To dlaczego ja mam się sam od nich odcinać i odróżniać.

Każdy człowiek ma swoją seksualność i to tylko ona może mnie odróżniać od innych osób - stąd wolę być homoseksualny ;-)

Może nie wszyscy to zrozumieją o co mi chodzi - gej, a homoseksualny - ale ja się pytam dlaczego na wszystkich "normalnych" nie ma określenia obraźliwego - a słowo gej - bardzo często jest właśnie rozumiane jako obelga - tym chcą obrażać ludzie. I ja mam się nazywać "obraźliwym słowem" - po co?

Naukowe to i inaczej postrzegane :D A może to tylko moje złudzenia ;-)

Także pozdrawiam wszystkich ludzi ;-) !!

* fala - mam na myśli - sytuacje ujawnienia się, wyjścia z szafy

P.S. Mam nadzieję, że kto dobrnął do końca podejdzie to tego wszystkiego z rozsądkiem ;-) :*

czas się przyznać - tęskno mi

Chcę poruszyć dwie sprawy pierwsza to ta z tytułu tego postu.

Nikt mnie tu nie krzywdzi, nie dzieje mi się krzywda, ale chyba powoli osiągam szczyt wytrzymałości, czasem mam już dość bycia poza domem - tęsknię za osobami do których się tak bardzo przyzwyczaiłem nie ważne czy to tymi z pracy czy tymi z którymi byłem w kontakcie od dawien dawna.

Brakuje mi tu przyjaciół, kogoś z kim mógłbym się spotkać, wyjść czy to na piwo, czy to by tylko się przejść czy cokolwiek innego.

Brak pracy - problem z jej znalezieniem polega na tym, że nie jestem tu ani zameldowany, ani nie mam innych dokumentów sprawia, że jest ciężko.

Kolega co prawda zaproponował mi, że mógłbym się tu zameldować, ale nie mam pewności czy wytrzymam z nim. Jest miły, okej, ale denerwujący, czasem zachowuje się nad opiekuńczo co mnie irytuje. Nigdy nie znałem tego, że ktoś się w jakiś sposób - no może inaczej - w sposób widoczny o mnie martwi czy myśli. Jego pytania o moje samopoczucie i to  czy się nie nudzę - irytujące, ja w życiu tego nie doświadczyłem i nie ukrywam nie umiem się z tym obejść.

Od kilku dni znajomi mi piszą, żebym się nie poddawał i na upartego szukał tu jakiejś pracy. Co mnie bardzo mile zaskoczyło to odzywają się również osoby, z którymi kontakt w jakimś tam momencie się urwał czy osłabł.

Po jednej z takich rozmów poczułem się jakby ktoś stał koło mnie i był podporą gdy będę potrzebował pomocy.

Jest jeszcze jedna rzecz, która mnie lekko niepokoi, a może popycha w zamyślenie...

Otóż od kilku dni miewam sny, śnią mi się miliony rzeczy i gdy się budzę wiem, że było tego mnóstwo. W ciągu dnia przydarzają mi się sytuacje w których przypominam sobie o czymś co mi się śniło. Po prostu ten sen to akurat wskazówka na coś.

Któregoś dnia śniło mi się że rozmawiałem z kimś mi bardzo bliskim - bardzo rzadko widzę twarz więc często tylko przypuszczam o kim śniłem. Tym razem czułem, że to ktoś bliski, nie wiedziałem kto, ale rozmawialiśmy czułem, że ta osoba ma problemy, coś jest nie tak, ktoś cierpi.

Wszystko wskazywało, że miałem na myśli swojego przyjaciela, lecz się myliłem. Napisałem do Przyjaciela rozmawiałem z Nim, nic się nie wydarzyło, sumienie lekko zaspokojone. Jakiś czas później dowiedziałem się o wypadku kolegi - dzięki Bogu nic mu się nie stało - w tym momencie uświadomiłem sobie, że ten sen to była ta rozmowa. To ta trudna i mało przyjemna wiadomość.

Kolejny sen to już totalny "odjazd".  Śniła mi się taka sytuacja, jestem u kolegi, raczej takiego lekkiego szaleńca, co to po nim mogę spodziewać się wszystkiego. Mieliśmy gdzieś jechać, ale On musiał się wykąpać. Idę się wykąpać - powiedział. Choć ze mną umyjesz mi głowę - padło rozkazująco. No coś Ty - odparłem. I tak się sprzeczaliśmy o to przez chwilę, jak zawsze się sprzeczamy gdy chce bym coś zrobił co nie jest koniecznie w moim typie, lub gdy nie chcę czegoś robić, itp. Kolejna scena to gdy stałem nad wanną i myłem mu głowę wyglądało to trochę jak scena z filmu porno... i właściwie z czasem się to tak przekształciło. Doszło do czegoś więcej.

Nie ma to odzwierciedlenia zupełnego w rzeczywistości, ale pewne odniesienia - dziś pisałem ze znajomymi i pisałem z pewną osobą, która choć słownie, choć tylko małymi gestami chciała złagodzić moją tęsknotę. - Może to co piszę wydawać się irrealne - chore, ale prawdą jest, że czasem słowa osób na których nam zależy - bliscy - potrafią wpłynąć na nas odmiennie, a i odbudować nasze samopoczucie.

--

Tak czy owak to mogę im podziękować, bo dzięki temu otwierają się oczy.

Na głodzie jestem

Będąc na głodzie...

Wczoraj napisał do mnie pewien chłopak, chyba za sprawą tego, że zmieniłem miejsce zamieszkania :-) Pisaliśmy coś tam tak ogólnie, kiedy On pisze jestem na głodzie... - pierwsze skojarzenie - ostro jakiś ćpun ^^ ale tak sobie myślę, dlaczego ni z gruchy ni z pietruchy On o głodzie pisze? Więc zapytałem jak to, co głodny jesteś hehe tak dla śmiechu - odpowiedź zwrotna była wiadoma - seksu mi się chce...

No i tak zastanawiając się chwilę stwierdziłem, że chyba szukanie kogoś również determinuje seks. Ostatnio jechałem ze znajomym autem i coś tam rozmowa toczyła się o dziewczynach, która jest ładna i takie tam. Gdzieś między wierszami padło stwierdzenie, "kto raz tego spróbuje, chce kolejny i kolejny raz" I wydaje mi się to słuszne. Wystarczy raz by potem ochota rosła w miarę jedzenia :D

No cóż ale ja ciągle się boję z kimś spróbować... Od momentu rozstania z Adrianem każda próba poznania kogoś szybko się kończy, nie potrafię jakoś, mimo że jestem "na głodzie".

Ciągle zastanawiam się jak teraz żyć z tym hpv? Przecież tego nie wyrzucę jak śmiecia ot tak bo mi się chce... Psychicznie jest w chuj ciężko, bo nie wiem co zrobić... mam jeszcze aldarę i muszę chyba powtórzyć jej zastosowanie, choć się boję tego co było poprzednio... "Kto nie ryzykuje ten nie ma" - więc muszę...

gdzie jesteś Kochanie???

Czy gej może kochać? - Jasne!

Kurcze tak mi brakuje kogoś bliskiego, że sobie nie wyobrażacie... Znów powrót na stare wortale - kumpello i fellow znowu przypominają o sobie. Znowu rozpoczął się ten durny etap przeglądania profili, odpowiadania często gęsto na zwykłe oferty - seksu -. To jednak nie jest to. Owszem seks jest ważny, przyjemny i tak można by mu słodzić - ale czy to na nim świat musi się opierać i kończyć??? NIE.

Pomijając już seks - jest coś czego nie potrafię zaakceptować - to wygląd - a mianowicie wielu ludzi których napotykam w mniej lub bardziej widoczny sposób pokazują swoją drugą stronę - element zniewieściałości jest w każdym z nas, to nie wątpliwe, ale są faceci którzy pokazują to na tyle, że od razu czuję do nich niechęć i choćby nie wiem co nie potrafię się z nimi zakumplować. To jest tak zwany NO-HAPPY-END.

Od dawien dawna zadaję sobie pytanie czy gdybym znalazł faceta for ever to potrafiłbym gdyby zaszła taka konieczność pokazać się światu - nie mówię tu o świecie medialnym, ale świat znajomych, bliskich - ciężko - może i tak - ale musiałbym mu bezgranicznie ufać... Mieć w nim wsparcie i nie bać się nadchodzącego jutra... Wówczas temat coming out nie byłby w żaden sposób bolesny.

Choć znam niektórych znajomych co to by głupie teksty rzucali w mą stronę. Ale może to tylko kwestia tego, że nic o mnie nie wiedzą...

Można sobie gdybać: "Gdyby babcia miała wąsy, byłaby dziadkiem." Trzeba podejść na spokojnie do tematu i iść przez życie, a nóż widelec trafię na swoją połówkę. Może gdy wrócę spojrzę na ludzi z zupełnie innej perspektywy.

Jedno jest pewne, do zniewieściałości wśród panów będę musiał przywyknąć. Jakoś tak bardziej to rzucało mi się w Niemczech... Może z czasem sam będę takim facetem, co to będzie niechciany... hahaha - czas leci, lata też - im człowiek starszy tym gorzej znaleźć sobie partnera, ale jeszcze gorzej Go zatrzymać. Tak, znaleźć można szybko - zatrzymać oj oj oj, sami wiecie jak to jest...

W nawiązaniu do mojej domowej pracy załączam fotkę ;-)

P.S. Ciekawe czy moje płytki też będą tak efektywnie wyglądały :D

np. za 50 zł

Wybrałem się do znajomego (geja) poznałem go jakiś czas temu, ma na imię Waldek ;-) Spotkaliśmy się na rowerkach i tak jakoś znajomość się rozpoczęła...

Ogólnie nie podchodzę do Niego tak, że coś wyjdzie z tego - bo wiem to, że jest to nie możliwe - z mojej strony. On chyba jednak na coś liczy... Ale o tym może już po rozmowie z Waldkiem...

Byłem u Niego ostatnio na piwko, pogadać akurat miał gościa, młody łepek w naszym wieku, również "pedałek" - przepraszam jeśli kogoś tym obraziłem! Też jest gejem. Kolega Waldka trochę taki cwaniaczek, wygadany ogólnie można było się z nim dogadać - chyba, bo trochę z czasem za dużo się popisywał, być może taki jest na co dzień, a raczej na pewno. Z wyglądu męski, całkiem przystojny, dość wysoki brunet. Ale wewnątrz to taka panieneczka - co mnie z deka irytowało, ale chuk nie będę robił siepy i nie wyjdę po piwie skoro się ustawiłem z Waldkiem.

Kolega jechał z popisówką na dobre - aż do momentu gdzie musiałem go zgasić, nie ma o czym mówić, ale od tego czasu odzywał się sporadycznie - widziałem, że nie było mu to po jego myśli - ale cóż ...

Gdzieś w tym wszystkim rozwinął się temat seksu za kasę. Chłopak dobrze zna ten temat jak widać... Nie jest mu to obce, a nawet nazywa to pracą jak każdą inną. Na początku zapytał mnie: Nie robiłeś tego nigdy np. za 50 zł? - Nieeee.. Rozwinął się temat, że to nic takiego, akcja jakich nie mało, co więcej ponoć to jest w pewnym obszarze Polski bardzo na topie. Młodzi chłopacy spotykają się ze starszymi facetami (często dużo starszymi - niekiedy zwanymi dziadkami) i robią laskę za kasę, stawka jest zróżnicowana. Dla jednego liczy się przyjemność jak mu obciąga młody, a dla drugiego liczy się kasa - jakoś żyć trzeba, ale czy to jest recepta na życie!?

Polecam obejrzeć film świnki. Nie trzeba nic dodawać....

Kiedy Gej dojrzewa?

Dojrzałość - ciekawe sformułowanie - lecz sama dojrzałość nie istnieje. Mówiąc o dojrzałości zawsze ma się jakiś konkretny rodzaj tejże dojrzałości.

Dlaczego dziś o dojrzałość?

Hm... powód jest jeden, a mianowicie któregoś dnia wszedłem znów na felka albo kumpelka - już dokładnie nie pamiętam, na którym z nich znalazłem taki oto zapis:

W życiu człowieka przychodzi taki czas, kiedy uświadamia sobie, że wszystko może mieć: kasa, dobra fura, markowe ciuchy, dobrze płatna praca, masa znajomych i paru przyjaciół... ale jeśli nie ma tej jednej osoby, która zawsze jest przy nim... przy której bez krępacji może śmiać się, płakać, wzruszać, budzić się co ranka i czekać z niecierpliwością aż ten cholerny telefon zadzwoni to wszystko inne jest nieważne... wszystko inne traci sens! Można być otoczonym wieloma ludźmi i nadal można być samotnym. Ja chcę tego uniknąć! Mimo, że mam wiele rzeczy, to jednak brakuje mi osoby, z którą będę się nimi dzielić! Nie szukam modela czy księcia z bajki...szukam zwykłego faceta, który pozwoli mi się poznać a z czasem może i pokochać.

Jakże pięknie to brzmi, tak prawdziwie - szczerze...

Konwersując z ludźmi, czasem niekiedy zastanawia mnie czy w ogóle oni dojrzeli do tego by zrozumieć, kim są? Wielu udaje bi, sam kiedyś udawałem, ale gdy pada pytanie o dziewczyny, wówczas niektórzy już nie mają nic do powiedzenia.

Być dojrzałym to mieć jaja? Czy nie koniecznie?

Najprostszy przykład, to mój Adi, zaczęło się 12 grudnia 2012 - było tak fajnie, spotykaliśmy się już tyle razy, a i chyba poznaliśmy trochę, jednak nie wszystko jest tak kolorowe. Gdy zauważyłem, że coś jest nie tak, że kontakt się urywa, z wiadomych przyczyn, zaproponowałem spotkanie, rozmowę - i co zostałem zbyty. Co brak odwagi? Czy o co chodzi?

Wielu facetów homoseksualnych ma chyba jakieś braki w dojrzałości. Teoretycznie są dojrzali, jedni prowadzą firmy, drudzy są dobrze ustawieni, za sprawą dobrej pracy, inni nie narzekają na to co im los zgotował, a jeszcze inni dopiero co szukają swego miejsca na ziemi. Ale wszystkich łączy jedno - gdy trzeba powiedzieć komuś prawdę, to automatycznie odwaga spierdala jak tchórz... I nie ważne kto kim jest - czy to kibol, dres, sneaker, przeciętny facet, młody, starszy, etc. - każdemu brakuje odwagi.

Zauważalne jest to, że z wiekiem faceci potrafią bardziej się zakwalifikować do pewnej grupy orientacyjnej: hetero, homo, bi, trans, etc... Słowa płynące z ust, czy z komunikatora często gęsto są tylko grą słów, polegającą na tym by zwabić osobnika. Nie liczy się poznanie i odkrycie człowieka, chęć bycia szczerym od pierwszego momenty, liczy się zdobycz  i czy to można nazwać dojrzałością?

Ucz się ucz, nauka to potęgi klucz

Gdyby nie ćwiczenie nie było by i mistrza, także ćwiczyć, ćwiczyć, aż zastąpię mistrza ;-) Tak sobie właśnie uświadamiam, że to chyba jedyny sposób na pokonanie trudności (językowych).

W sumie to tak samo jest z seksem, im mniej ćwiczysz tym ciężej ci on przychodzi. Masz strach, że coś sfajdolisz, brak ci pewności. Niekiedy może zbyt bardzo się skupiasz na tym by wyszło zajebiście, że zapominasz o najważniejszym - przyjemności. Kto tego nie znał? - Każdy miał swoje początki, czy to w seksie, czy innym aspekcie życia doczesnego ;-)

Zwykle wydaje mi się, że seks oralny - najprościej mówiąc lodzik nie należy do moich mocnych stron, no ale dlaczego tak jest? Za mało ćwiczeń? niepewność, może stresik?, albo zbyt wygórowane ambicje ;-) No właśnie wszystkiego po trochu. Choć nie mówię, że nie lubię tej czynności, to i też nie powiem, że jest to maksimum przyjemności. Choć to co potrafi wyprawiać Adi to czasem przechodzi moje wyobrażenie :D chyba jest Meister-em :D

Tak też postanowiłem więcej ćwiczyć, bym swój język rozwinął, choć mówienie w języku obcym nie sprawia mi ogromnej trudności, to jednak są momenty, że słownictwa w gębie brakuje i wtedy wielki booooom - cisza - jak ja tego nie lubię - kręcenie, opisywanie i naprowadzanie słuchacza na prawidłowy tor myślenia. Może ktoś zna jakiś program i jednocześnie aplikacje na telefon z Androidem, co by tam można tworzyć własne bazy pytań i odpowiedzi. Pytanie - klik - odpowiedź - zainstalowałem sobie aplikację German Gender Quiz by ćwiczyć rodzajnik rzeczownika, i muszę powiedzieć, że jest to bardzo trafne narzędzie. Teraz jeszcze poszukać muszę za jakimś fiszko-matem :D co bym mógł swoje słówka wgrać - może coś takiego jest :)

Muszę kupić sobie tablicę magnetyczną i wypisywać słówka może to coś pomoże :D

Może lodzik

Zmęczony wczorajszym dniem w pracy szukam natchnienia dziś w "odpoczynku".

Terminy mnie gonią, pracę licencjacką muszę jutro oddać, a tyle jeszcze braków i niedociągnięć w niej :(

W 90% napisałem wszystko co trzeba, teorią się zająłem i tak wyszło całkiem spoko bym powiedział. Gorzej się jednak wszystko miewa, jeśli chodzi o przykłady, żywe rozmowy ilustrujące "zboczenia lingwistyczne".

Poprawiam błędy i niedociągnięcia po 2 poprawce, swoją drogą to 3 poprawkę już poprawiłem hehe jakoś tak nie Rheie nach idę, 1 - 3 - 2 :D No ale nic. Tak się zastanawiam czy ja aby na pewno oddam jutro ten licencjat. Jeszcze brakuje mi wstępu i zakończenia co też nie takie proste będzie. Muszę pogimnastykować umysł, może się uda, coś naskrobać.

Dziś czytając swoje bazgroły poprawione przez panią promotor zauważyłem miejsce z takim to komentarzem, patrz zdjęcie :)

Aż mi się mordka uśmiechnęła i nabrałem ochoty na pisanie :D Niby takie nic, a jednak potrafi podbudować człowieka na duszy :))

Postanowiłem sobie zrobić chwilę przerwy i zajrzałem do kumplla - po chwili dostałem wiadomość:

Nie chcąc być niegrzecznym, ładnie wyjaśniłem 28-latkowi, że nie jestem zainteresowany. Poznałem pięknego Młodzieńca, co to zawirował w mojej głowie ;-)

Igraszki we wspólnej bytności

Majówkę zakończyłem jak większość am Sonntag (w niedzielę). Tego też dnia Adi zadzwonił do mnie co porabiam, dziś wieczorem - odpowiedziałem, że jeszcze planów nie mam, ale zaraz mogę mieć :D Po chwili dodałem to może wpadniesz do mnie? Odpowiedź była możliwa tylko jedna, tak. Dobra to co pijemy Bier (piwo), coś mocniejszego? Koniec końców ustaliliśmy, że ja piwo Adi tylko "drinka" bo być może jeszcze będzie musiał w nocy zawieźć kolegę. Jako przeciwnik jazdy pod wpływem alkoholu, stanowczo zaprotestowałem. Za jakieś pół godziny umówiliśmy się vor dem Geschäft (przed sklepem) by zrobić na ten wieczór małe zakupy. Kupiłem dwa leszki, Adrian kupił jakiegoś "drinka"- gotowca, po czym udaliśmy się do mnie na nową stanciję :D Można było "opić" to miesięczne koczowanie tutaj :)

Obejrzeliśmy trochę zdjęć z Adriana wypadu ze znajomymi nad jeziorko, po czym zaczęliśmy pić nasze trunki :) Adi spalił im Auto (w samochodzie) radio, tak przynajmniej mu się zdaje, więc pokierowałem go gdzie szukać przyczyny, bo może radio wcale nie jest spalone, a bezpiecznie wyskoczył na co wskazywały też inne "dolegliwości" autka.

No dobra na tym poprzestanę, bo po co tam będę się rozpisywał o pikantniejszych doznaniach :) Seks chyba zwykle jest pikantny choć tylko z wierzchu, bo w środku to sama słodycz, której wielu chętnie by zaznało. Tak pozostając jeszcze przy tym temacie, to muszę przyznać, że nigdy wcześniej seks nie przysparzał mi tyle radości, co z Adim. Może to właśnie ein Zeichen (znak), że trafił swój na swego?

Inny taki trochę nie pewny czynnik, to czego tak na prawdę od siebie nawzajem oczekujemy. Ich denke (Zastanawiam się) momentami nach, czy aby moje chęci będą również Jego chęciami, czy aby możemy dążyć do wspólnej bytności? Czy to wszystko może ułożyć się na poważnie, czy Adrian też tego chce.

Czasem ta niepewność co do Jego zamiarów erfüllt mich mit Angst (napawa mnie strachem). Ale póki co to liczę na to, że jednak tak jak ja, to i Adrian chce nie tylko fizycznego zbliżenia, a współistnienia w myśl naszego nieformalnego, niepojętego partnerstwa, cokolwiek to by znaczyło.

Czy Polacy są tolernacyjni?

Czy jest odpowiedź na pytanie: Czy Polacy są tolerancyjni?

Czy uważacie się za tolerancyjnych?

Zawsze wydawało mi się, że jestem osobą tolerancyjną, dziś z perspektywy czasu i pewnych sytuacji, zaczynam powątpiewać w swoją tolerancyjność. Jak właściwie zrozumieć to słowo? Czy to akceptacja wszelakich odmienności, różności, innych zachowań? Czy tylko akceptacja osób o orientacji seksualnej: homo, bi, trans?

Jako, gej, przecież powinienem być tolerancyjny, skoro chcę tego od innych. Czy jestem? Otóż wydaje mi się, że za szybko się rozpędziłem, a tolerancji nie poznałem nigdy w życiu. Owszem akceptuję odmienność, to, że są faceci spotykający się tylko z facetami, kobiety tylko z kobietami, itp. Ale gdy na mojej drodze pojawia się odmienność w postaci innego wzorca kulturowego, inne zachowanie, inny styl inne obyczaje, czasem ta tolerancja zawodzi, przestaje ona być prawdziwa. Chcę wydać krytykę mimo, iż tak naprawdę to guzik mnie powinno obchodzić. A jednak gdzieś po kontach słychać słowa krytyki, słowa obelgi czy czasem nawet obrazy.

Mimo, iż wszędzie mówię: tolerancyjny, ale w gruncie rzeczy chyba jeszcze dużo mi brak. Nie przepadam za zniewiściałością wśród facetów, odmienne style zachowań, często zdarza mi się skrytykować. Oczywiście nie robię tego publicznie, nie obrażam ludzi, nie ubliżam im, ale gdzieś w zaciszu domowym potrafię odnieść się do sytuacji i wyrazić swoje niezadowolenie, swoje zdanie.

Kiedyś byłem świadkiem, jechaliśmy autobusem, przede mną i grupą znajomych stał chłopak z połamanymi nadgarstkami - no sorry ale muszę to tak wyrazić trzymał piękną długą różę, jego głos tak kobiecy, że aż nie mogłem go słuchać. Na przeciwko stał drugi młodzieniec, ładnie ubrany mógłbym powiedzieć, że bardziej przypominał chłopaka niż jego rozmówca.

Gdy znajomi komentowali całą tą sytuację ich gesty, to o czym rozmawiają, itp. starałem się być powściągliwy nie wyrażać swojej opinii by przypadkiem ktoś nie został urażony. Pomimo iż nasze rozmowy toczyły się w języku niemieckim, nigdy nie wiadomo kto nas słucha. Będąc już w domu nie omieszkałem wyrazić swojego zdania - wtedy czułem się jakoś tak inaczej, tak jakbym sam krytykował "swoich". Z drugiej strony ich zewnętrzny image - był dla mnie obrzydzeniem całego homoseksualizmu - no tak kuźwa mnie to brzydziło.

Zamiast nauczyć się ignorancji inności, tolerowania innych zachowań, postępowań i wzorców - gdzieś głęboko siedzi to zakorzenione "wzorcowe wychowanie" heteryka, co to "pedałków" nie lubi. I choć sam jestem tym "pedałem" w potocznym określeniu, to nie uważam się za gorszego z tego względu, a przecież to jakże wulgarne pedał ma na celu poniżenie.

Swoją drogą ciekawiło mnie skąd się wzięło to określenie geja - pedałem? Wszystko tradycyjnie zaczęło się w przeszłości, tu Grecja. Pederasto = miłośnik chłopaków, a później uproszczenie słowa i mamy pedał. No cóż jaki ten nasz język polski dwuznaczny :D

A tu video:

http://socash.tosiewytnie.pl/i,Gej-z-USA-vs-Polacy-Socash,vid,42764,index.html