Od jakiegoś czasu tak mam, że idąc do pracy, czuję jakbym był we więzieniu, jakby to była kara za to, że żyję. Duszę się tam i czuję ten kajdan zarzucony, którego nie mogę się wyzbyć. To przytłacza, nie chce się nic, spoglądam tylko na zegarek odliczając czas do końca, a wskazówki tak wolno się przemieszczają. Why???!!!! To pytanie w mojej głowie jest non stop.
Każda próba tłumaczenia sobie, o tym, że praca ma zalety, że nie jest tak źle, że przecież jest dobrze, że spotykam się z ludźmi, że nie nudzę się, że nie tracę czasu na randkowym w poszukiwaniu ciasteczek, że spotykam nowych ludzi, a może w nich jest właśnie jakiś mój cichy wielbiciel.
