Adonis

I się zaczęło...

Jak ktoś śledzi mojego bloga od conajmniej trzech lat to pewnie może skojarzy fakty. 

Dziś pojechałem sobie na moment do stolicy regionu - właściwie byłem w odwiedzinach u siostry. Coś mnie tknęło bym odpalił grindr'a. Po chwili dostałem wiadomość:

"Po kształcie twarzy poznaję osobę, która pracowała w ... w dziale ... 

Jakieś trzy lata temu wydaje mi się

Jarek?"

Moja odpowiedź była taka:

"A ja nie poznaje nikogo :D ale fakt"

W profilu nie mam zdjęcia twarzy ale to kawałek uśmiechniętej twarzy dosłownie od nosa w dół (część ust, zęby i trochę zarostu). Myślałem, że nie do rozpoznania, a jednak.

Tyle tych szczegółów podał, że się przestraszyłem. Serce zaczęło bić mocniej i ogarnęła mnie jakaś niepewność. 

Po chwili przyszło zdjęcie Adonisa. To ten z czasów mojej pracy w korpo. To ten do którego tak bardzo wzdychałem, z którym jakiś czas rozmawiałem. Ale później stwierdziłem, że on to raczej gejem nie jest. 

Gdy zobaczyłem to zdjęcie oniemiałem. Po prostu się nie spodziewałbym, że Adonis może być gejem. A jednak jest. 

Swego czasu to wzdychałem do niego - a teraz sam nie wiem co mam myśleć. 

Chciał się spotkać porozmawiać - zaproponował, że przyjedzie w umówione miejsce, spotkaliśmy się tak na spontanie na chwilę, ale jednak. Czekał już w swoim ciemnym Oplu gdy dotarłem na miejsce. Z daleka machał w moim kierunku bym rozpoznał auto na parkingu. Bardzo to było miłe :-) Rozmowa rozpoczęła się tak jakbym spotkał dobrego kolegę po latach, który odpowiedział mi o tym co u niego, ja trochę też co u mnie i się rozstaliśmy :) Cały czas się uśmiechał - a jego uśmiech jest po prostu rewelacyjny, taki słodki, że brak mi słów. 

Jego związek rozpadł się jak i mój. Co prawda ze swoim byłym partnerem utrzymuje przyjacielskie kontakty, ale jak twierdzi to już nie jest bycie razem. 

Wiem, że może trochę głupio postąpiłem mówiąc mu wprost, że mi się od dawna mega podoba, ale stwierdziłem, że może już takiej okazji nie być i wolę zaryzykować i to powiedzieć, niż żałować, że tego nie zrobiłem :-) 

Czy to działa w drugą stronę, to czas pokaże ...

Tak sobie myślę, że czasem to przeczucie może wydawać się nierealne, ale za jakiś czas życie może wszystko zweryfikować. 

Nie liczę, że coś z tej znajomości wyjdzie, ale cóż chociaż powzdychać mogę :D 

I tak pozostał w zapomnieniu

Nastał ciemny wieczór,
wszystko było jakoś takie szare.
Nic nie wróżyło, że będzie inaczej.
Nie było.

Kolejny ranek,
kolejny obowiązek,
chłodny zapach jesieni.
Myślał, on moje nozdrza rozpromieni.

Chwile uniesienia,
moment tu i tam,
chwile zachwycenia.
- To tylko ciche pożądanie.

Gdy już słońce wyjrzało,
cieszył się jego promieniami.
Ono było, ale tylko było,
rozczarowany zachwytami.

Następnego ranka tuż po przebudzeniu,
 słońce go witało,
lecz już nie grzało.
I tak pozostał w zapomnieniu.

Czym jest sens, czym jest cel, czym jest chęć, czym jestże życie? 

Chodzisz pracujesz, jak nie zapier***. Starasz się, a los rzuca Ci kłody pod nogi. Gdy już jedną pokonasz, następny dzień, to następna kłoda. Nawet gdy u jego schyłku myslisz, że już wszystko jest takie piękne, teraz tak żyć byś chciał, to ranek wita Cię rozdoryczeniem. I tak dzień za dniem, godzina za godziną i minuta za minutą, ciągle - jak w labiryncie bez wyjścia.

---

I choć w sercu czuję radość, częściej gości ona na mojej twarzy, to wewnątrz serce się smuci, że bariery ktoś mu postawił, a je wywiózł gdzieś dalko by nie mogło powrócić.

- Dlaczego faceci są tak cholernie trudni w ujarzmieniu? Czemu nie są pewni siebie i swoich myśli? Dlaczego nie mają jasnych celów - czemu brakuje im prezycji? Dlaczego nie brakuje im chęci do zabawy i pogrywania? Może facet to wieczne dziecko tylko w dorosłej postaci? Sam już nie wie.

zawieszony związek

Oficjalnie swój status utrzymuję w dokumentach urzędowych jako kawaler. Również oficjalnie jestem singlem, nie z wyboru, lecz z braku innej możliwości. 

Wiele ludzi twierdzi, że życie singla jest całkiem przyjemne. Rzecz tkwi właśnie w tym całkiem, otórz jak dla mnie to przyjemność nijaka. Owszem o wszystkim decydujesz sam, nie musisz się z nikim liczyć, nie potrzebujesz zdania innych ludzi - można to wszystko uznać za jak najbardziej coś pozytywnego. 

Z czasem jednak myślę, że każdemu samotność może doskwierać. Mi na pewno. Już dzisiaj wiem, że to ogromne zło, żyć samodzielnie, bez możliwości, życia z kimś czy też u boku kogoś. O ile jest łatwiej gdy mamy z kim porozmawiać, kogo zapytać o zdanie czy nawet z kim pomliczeć. 

Dzisiaj świat obiega inny trend. Ludzie żyją ze sobą bez zobowiązań, na luzie, nie mają ze sobą "kontraktów", które zobowiązują ich do wspólnego działania. Tymi kontatkami mogą być właśnie: ślub, małżeństwo, dzieci, wspólny dom, kredyty i inne dobra materialne. Ludzie chcą być wolni, nie chcą być ograniczani, lecz nie potrafią jeszcze zrozumieć, że moja wolność sięga tam, dokąd sięga wolność drugiego człowieka. Jeśli ja naruszam czyjąś granicę, tym samym ktoś narusza moją. Takie błędne koło. 

Wśród młodych ludzi bardzo często spotyka się lekkomyślność i brak gotowości na dorosłość. Wielu młodych ludzi bawi się do upadłego, korzysta z życia tak szeroko jak tylko to możliwe. Bardzo często spotykany obraz dziewczyny zalanej w trupa, przytłumionej od używek, dzieczyny, która prezentując uroki swego ciała, chce odnaleźć swoją "miłość". 

Jest impreza kilka dzieczyn szykuje się na wieczorny wypad. Make up, nowe ciuszki wszystko jest tak piękne, do tego dochodzi alkohol, czasem dodatki w postaci używek. Wiczór trwa, zabawa jest udana. Bawimy się, w końcu, do niej podbija chłopak. Do tych szczuplejszych, typowych lalek barbie podbijają zwykle "karki" - goście z "ochrony" (ci co to mogą wnieść do klubu wszystko i zezwolić na to, lub też nie), albo dziś popularni "macho". To taka znajomość na jedną noc. On potrzebuje dać upór pożądaniu, ona zresztą również. Rano mamy inną rzeczywistość.

Źródło

Obok tej dość brutalnej sceny mamy jeszcze inny obraz. Byliśmy gdzieś, poznaliśmy kogoś (chłopak dziewczynę, dziewczyna chłopaka, chłopak chłopaka i dzieczyna dziewczynę - różne konstelacje możliwe) bawimy się jedne wieczór i drugi, jest miło. Kilka wiadomości SMS, zaproszenie na FB i chwilowa gadka. Mija kilka dni w tym dni przerwy znowu spotkanie. Już kolejne, tego wieczoru oboje nie dali rady i ulegli pokusie. Pierwszy seks za nimi. Było przyjemnie, ale na drugi dzień "moralniak" albo wyparcie z pamięci. Kolejne spotkania i wewnętrzne pytanie: co teraz? Czy jesteśmy parą? Kim jesteśmy dla siebie? Powinniśmy się przedstawić rodzinie/znajomym? 

Klasyczna sytuacja w dzisiejszym świecie nie tworzymy czegoś zobowiązującego, lecz tworzymy świat, który z założenia ma nie mieć granic, nie być zlepkiem praw i obowiązków - oczekujemy wolności, ale nie zapominamy o tym co dobre i przyjemne, często też o seksie. 

W sieci natrafiłem na określenie tego zjawiska jako już nie bycie singlem, lecz minglem. Singel raczej żyje samotnie nie wiąże się z nikim, a jak już to szuka stałości w tym. Zaś mingiel to taki miks, zarówno chce być wolny, ale daje się uwikłać w sytuacje niepewne, takie jak ta z setką pytań odnośnie "naszego" bytu. Poszukuje zbliżenia z drugą osobą czy to przytulanek czy seksu czy wzajemnego wsparcia.

Często ludzie nie zdają sobie sprawy, że udając chęć wkroczenia w związek wyrządzają innym ludziom krzywdę, bo ranią ich uczucia i potrzeby wynikające z takiego, a nie innego podejścia do życia i współżycia z drugą osobą.

... w poszukiwaniu szczęścia tu...

W poszukiwaniu szczęścia tu, przemierzamy cały ten świat - cały ten świat - świat poranionego fellow, a może się zagalopowałem i czasami ze złości na sytuację wylewam swą złość, tak, tak właśnie jest.

Fellow to taka wielka rodzina, do której przynależy wielu z nas, lecz wielu tej rodziny się wstydzi, tylko dlaczego? Jesteśmy tak różni, że aż nam to przeszkadza, a ponoć indywidualizm jest taki uroczy. Rok w rok, co jakiś czas słyszę - nie zmieniaj się - indywidualność sprawia, że jestem "fajny" - fajny choć tego słowa nie lubię, mówi wszystko i nic. Rodzina dostrzega Twoją postać, lecz nie dostrzega Twojej osobowości. 

W wielkiej rodzinie jest tak, że liczy się to jaki jesteś na zewnątrz, czy jesteś lekkoduchem i bawisz się uczuciami, dalej idąc bawisz się życiem. I nikt tego Ci otwarcie nie mówi, a Ci co mówią stoją poza polem mojego widzenia. Prawda jest taka, że by znaleźć się w kręgu zainteresowań tych coolowych braci, musisz być Ciastkiem - Twoja twarz to jest Twój sukces. Jeśli wyglądasz jak model, Twoje szanse wzrosną o 100%, jeśli dużo Ci brakuje, szanse leżą na dnie, nawet jeśli brakuje Ci trochę do tego ideału, to Twoje szanse i tak są bliżej dna, niż szczytów niebios. 

Odwiedzając braci, niejeden raz czytałem "wygląd nie ma znaczenia". To kurcze co ma znaczenie? Po czym dokonujemy wyboru, nawiązać znajomość, zagadać do kogoś? 

Ja mówię guzik prawda, dla każdego się liczy to jak wyglądam ja, Ty, on, ona, oni, i one, i inni. To są ułamki sekund, kiedy po spojrzeniu się na człowieka, masz już wyrobione zdanie, czy Cię interesuje, czy też nie.

Momentami mam wrażenie, że w głowie nam się przewraca i stąd nie możemy poznać swojej połówki. Za dużo wymagamy od ludzi, którzy nas otaczają, a za mało dajemy. Tylko coś szepcze mi w uchu: dlaczegoby nie spróbować zaczepić tego chłopaka, choć to ładny Ciastek, to może warto spróbować? Próbuję, natrafiam na chłopaka, który wydaje się być spoko, jest miły, ale rozmowa się jakoś nie klei. Bo co to za rozmowa gdy wymieniasz się z kimś serią uśmieszków? Dostaję wiadomość ":) ;-) :-D" zastanawiam się po co to? Piszę coś, zwykle jakieś pytanie. Dostaję odpowiedź, zwykle nie jest to odpowiedź obsernych rozmiarów, raczej przeciwnie, minimalizm. W sumie to trochę odpuszczam. Ale on nie, śle swoje minki, uśmieszki, wplatając w to miłe określenia. - Czy to ma sens? Obawiam się, że nie.

Z innym sobie piszę, sam próbuje znaleźć czas na to byśmy się spotkali w rzeczywistości. Gdy obaj mamy ten czas, cała komunikacja milknie, a on znika. Wraca za jakiś czas, znowu pisze i szuka okazji, lecz i ta zostaje zaprzepaszczona... ileż tak można? 

Kurcze nie jestem dzieckiem. Nie będę się bawił w kotka i myszkę. A już drugi raz mi się zdarzyło, że ktoś gdzieś próbuje ustalić moją tożsamość, zaczepia, ale w efekcie końcowym znika. Tylko po co to wszystko? Nie lepiej zapytać w prost? No fakt nie każdemu odpowiem. 

Fellow - portal społeczności dzieci szukających uzewnętrznienia, dzieci, które zapomniały kim w życiu chcą być :)

życie na półgwizdku

Jakieś półtora roku temu, może troszkę wcześniej albo później stwierdziłem, że życie na pół-gwizdku to nic co by mnie interesowało.

Co to daje? Jakie mam z tego korzyści? 

Wydaje mi się, że przecież niczego nie osiągnę spotykając osobę tylko do zwykłej luźnej znajomości, a przy tym do kontaktów seksualnych. Eeeh bredzę, zaspokojenie seksualne, na pewno, ale co dalej?

No właśnie problem w tym taki, że cholernie szybko przywiązuję się do ludzi i po chwili jest mi w chu*** trudno zapomnieć o kimś. A przecież życie na pół-gwizdku jest tym obarczone, dziś się znamy, jest w porządku. Jakiś browar, może wypad do pub-u, na dyskotekę, kręgielnia, siłka, może jakieś podobne hobby, na ryby, to nad morze - tyle wspólnego, ale to tak na prawdę za mało. Z chwilą rodzi się chęć na więcej i więcej i więcej... Co wtedy? 

Prawda jest taka, że zbyt wiele chciałem nie zdając sobie do końca z tego sprawy, że więcej jest niemożliwe. 

Zawód.

Gorzej gdy w tym wszystkim pojawi się uczucie z jednej (mojej) strony. Wtedy sprawa się pieprzy.

Jak to na demotach było:

Powiedzieć i zniszczyć przyjaźń, czy milczeć i być przyjacielem?

A gdy przychodzi ten moment, w którym trzeba się określić, powiedzieć A a potem B, jest trudno. Bo niby chcę, ale nie chcę, albo chcę a się boję, a może w ogóle nie wiem czego chcę?

Chciałoby się kogoś, kogoś bliskiego, stałego. Ale boję się wybiec w przyszłość, bo moje plany na przyszłość życie wiążą się z opuszczeniem bliskiej sercu krainy,  co wtedy z tą ukochaną osobą?

To nie jest tylko mój problem, problem gejów, tylko ogólnie ludzi w związki się angażujących. Niektórzy mówią w prost: Kariera, albo się przystosujesz do mnie, do tego, albo nie będzie z nas nic. - autentyczny przypadek.

Poprzestanie na tym co jest tu, bo On/Ona stoi u boku i przecież wyjazd długometrażowy nie jest możliwy. - autentyczny przypadek.

Zerwanie. - Bo przecież i tak nie możemy być razem. - autentyczny przypadek.

Eh... ot tak mnie ostatnio nosi z tymi myślami. 

Oczywiście są plusy tego i tego, są minusy tego i tego. Problem tylko we mnie, że nie znajduję odpowiedniej drogi, którą chcę iść.

"Piękno tkwi w oku patrzącego"

O powiedzeniu "Piękno tkwi w oku patrzącego"

Zdjęcie z www.mohoguy.blogspot.com

Zaczytując się w pewnej pozycji psychologicznej, odsłaniającej tajniki ludzkiego rozumu, dociera do mnie, że każdy z nas kłamie ;-(

Zadam Ci pytanie: Czy wygląd ma znaczenie? Pomyśl kiedy ma, a kiedy nie ma?

Gotów/Gotowa to czytaj dalej ;-)

Czy wiesz, że już sam Arystoteles twierdził, że uroda człowieka jest lepszą rekomendacją, niż najlepszy list polecający? 

Miał rację, a dowodzą temu setki badań, eksperymentów przeprowadzonych wśród ludzi. 

Jeśli jesteś wysoki wśród innych zyskujesz, gdyś niski jesteś napiętnowany. To twierdzenie autorowie potwierdzają eksperymentem, gdzie przedstawiono postacie ludzi niskich i wysokich. Ci co byli bardziej atrakcyjni, oceniano ich na wyższy, zaś mniej atrakcyjni byli oceniani jako niżsi. Ludzi wyżsi dostają często lepsze wynagrodzenie - tak, tak...

Alexander Pope określił to tak:

"Nie usta i nie oczy,

pięknymi nas czynią

- to wspólna ich siła

urody jest przyczyną"

- Jak pięknie to brzmi. Szkoda, że tak fałszywie.

Jerry Wiggins podzielił mężczyzn na 3 grupy:

- amatorowie damskich piersi,

- wielbiciele pośladków,

- miłośnicy nóg.

Faceci w pierwszej kolejności jak się okazuje lecą na kobiece piersi, winne być duże ;-) ale! długie nogi i zgrabne pośladki to trzy pożądania. 

Co do wielkości piersi to już zależne jest od wychowań owego faceta (...)

Jako ideał męskiej urody, uważa się faceta o szerokiej klacie piersiowej i wąskich biodrach. - A co wy o tym sądzicie? Jaka sylwetka jest najbardziej pożądana?

 Zdjęcie z www.aylove-and-cuteboys.tumblr.com

Ponoć kobietą podobają się faceci, o średnio rozbudowanej klacie, z silnymi nogami i małymi pośladkami :D

Najbardziej dobijające w tym wszystkim jest to: Jeśli masz słabą urodę, to w sądzie też masz przesrane. Jeśli zbroisz, ale jesteś atrakcyjny to Twoje szanse na łagodniejszą karę są dużo większe - choć nie zawsze ;-) (wyjątki to jednoznaczna wina, gdy sędzia jest świadom tego, że wygląd może mieć znaczenie - może surowiej oceniać...)

Urodziwe osoby są postrzegane za brdzej spostrzegawczych, zdecydowanych, pewniejszych siebie, szczęśliwszych, bardziej uprzejmych, przyjacielskich, bardziej interesujących, czy bardziej inteligentnych. 

- To jest jednak okrutna prawda - to widać często gęsto w szkole, na uczelni, w urzędach, w pracy - wszędzie.

Ponoć Ci z wyglądem mają łatwiej o przebaczenie winy, zrozumienie, czy wsparcie.

A o randkach piszą tak: 

Zdjęcie z www.aylove-and-cuteboys.tumblr.com

Ludzie mówią tak: Najważniejszy nie jest wygląd, lecz charakter, osobowość, to kim jesteś dla innych, jaki jesteś, często czy jesteś inteligentny. 

Co się okazuje?

Dokładnie odwrotność - to wszystko powyżej jest mało istotne. Liczy się wygląd. Na pierwszy plan zawsze wychodzi znaczenie wyglądu. Atrakcyjni mają łatwiej, nawet na randce. 

George Bernerd Shaw powiedział tak: "Uroda jest doprawdy czymś wspaniałym, lecz któż zwraca na nią uwagę po trzech dniach obcowania?" 

- Czyby on nie miał racji? Doskonale wiemy, że z czasem zachwycenie urodą przemija, a człowiek pozostaje. Co mi z tego, że On jest gwiazdką z nieba, ideałem, jak nie jest atrakcyjnym wnętrzem człowiekiem??? 

Żadna to nowość, ale wszyscy Ci co mają wygląd mogą przebierać wśród tych mniej urodziwych. Przykre to jest, ale prawdziwe. Często też, bawią się oni uczuciami innych, ranią, niezależnie już od orientacji. 

Już by zyskać kogoś nie trzeba iść z nim do łóżka, wystarczy być pięknym.

Jeśli otaczamy się w towarzystwie pięknych osób, nasze punkty u innych wzrastają. - O zgrozo co za wyniki badań.

Dlaczego teraz prosi się o CV ze zdjęciem, tu w pracy to kluczowe znaczenie. Ludzie z rekrutacji, są ułomni, oni również ulegają naciskowi ich mózgu i ulegają atrakcyjności kandydatów. Ci co mają wygląd mają dużo, dużo większe szanse. Gdy w grę wchodzi męski zawód, posada murowana.

Dalej uważacie, że wygląd nie ma znaczenia?

- Nie ma co się oszukiwać, gdyby nie wygląd to wielu z nas było by już z kimś i nie szukało, kogoś innego. Na początek spoglądamy, czy facet nam odpowiada fizycznie, potem dopiero sprawdzamy to co reprezentuje sobą.

Zdjęcie wyhaczone w sieci, link na obrazku.

anständiges Aussehen des Mannes

O zaroście można mówić wiele jak również i nie wiele.

Podstawą jest to, czy go lubimy czy też nie?

W czasach LO zarost ma mojej twarzy był codziennością. Zawsze mi się podobał ten 3-dniowy :) gdy ten czas upływał "zachwyt" opadał. Wtedy najczęściej też się goliłem. I tak 3 lata to trwało, gdy przyszło mi pójść do pracy, musiałem się rozstać z zarostem :( nawet już ten 3 dniowy, nie jest tolerowany. A szkoda, bo mi to się wciąż podoba :D zawsze gdy tylko mam jakieś dłuższe wolne twarz pokrywa ciemna szata ;-)

Mówi się, że na rozmowie kwalifikacyjnej jest to niedopuszczalne być nieogolonym. Ale czy tak też jest na pierwszej Date? Czy umawiając się z kimś na randkę, spotkanie towarzyskie golicie się panowie?

Nie wiem jak wygląda to z punktu widzenia kobiet ale zdanie tu może być również podzielone :D

Pomimo iż lubię zarost, to gdy spotykam się z nim u drugiego mężczyzny, wówczas ten "zachwyt" opada, często to podrażnianie skóry, która w wielu miejscach jest delikatna mnie zniechęca. Komfort pocałunków, pieszczot wydaje się mniejszy, aczkolwiek nie zawsze, gdy obaj jesteśmy nieogoleni sprawa ma się inaczej, jakoś tak bardzo to nie wadzi :D

By ożywić wpis wstawiam fotkę z golenia się :D

Swoją drogą to ciągle przymierzam się do zakupu maszynki elektronicznej do golenia - tylko czy aby nie będzie tak, że ją kupię i użyję raz, dwa i wrócę do tradycyjnych Wilkinson´ów? Kiedyś próbowałem maszynką ojca, co prawda to już ona stara, ale to mi włoski WYRYWAŁO!!! i ten ból - wolałem już tradycyjnie maszynką.

Enjoy! - przyzwoity wygląd mężczyzny