zdemotywowany, a angielski czeka

Czasem dochodzimy do takich wniosków, że nic nie ma sensu. Czuję, że ja stoję właśnie nad przepaścią. I nie wiem czy skoczyć, czy iść brzegiem dalej. Póki co to idę - z jednej strony mam obrany cel, z drugiej zaś te cele są takie niewyraziste.

Zmęczony jestem wszystkim. Ostatnio miałem serię koszmarów, śniły mi się przeróżne rzeczy, zawsze krwawe i drastyczne. Gdy one ustały to jakoś nie mogę się wyspać, ciągle brakuje mi energii. Budzę się obolały - ból kręgosłupa bywa dokuczliwy. Inną sprawą jest, że ciągle chce mi się spać - wyglądam na zmęczonego. Ziewam co chwilę, oczy same mi się kleją, mój mózg przestaje pracować tak jak powinien.

Kiedyś lekarz mi powiedział, żeby zaczął ćwiczyć. Tylko ja nie mam siły się za to zabrać. Sztanga leży w pokoju i co z tego... pójdę podniosę pare razy i mi się odechciewa. Zaraz brakuje mi siły i odpuszczam.

Zmęczyć się ćwiczeniami w moim przypadku się nie da - bo ja nie ćwiczę tyle.

Opracowanie własne: Zakaz kopiowania.

Lubię biegać, ale jakoś do tego też nie mogę się zmusić.
Rower - mam i póki co to stoi sobie grzecznie i woła jedźmy gdzieś... Brakuje mi do tego ochoty, ale i czasu. By pojechać na wyspę, to muszę się przecież przygotować - a to pochłania sporo czasu.

Wróciłem dziś wcześniej bo o 14 i jedyne co zrobiłem, to położyłem się i leżę, oczy obolałe, trochę szczypią i tak jakby zasypiam, ale nie, piszę przecież ten wpis.

Zerknąłem na instagrama i widzę tylko te uśmiechnięte twarze, wysportowane ciała i piękny świat - to pokazujemy, a co z tą przygnębiającą aurą, co z nią zrobić? Jak walczyć?
P.S. Ostatnio dostaję różne wiadomości na IG, ludzie pytają o różne rzeczy, wychodzi tylko jedno. Jak jak mogę nie znać angielskiego? Wstyd i hańba. Trzeba byłoby to zmienić, teraz każdy potrafi napisać opis po angielsku, a ja wykorzystuję, tłumacz, bym złapał więcej niż tylko pojedyncze słówka i domysły co ktoś wystukał na klawiaturze.
Przecież dzisiaj znajomość języków to podstawa, bez której ani rusz...

językowe eldorado

No cóż. Nie ma co tu dużo ukrywać studia się kończą lada moment. Właściwie to już zostały tylko egzaminy i obrona. A to trochę trudny okres. Zważywszy na to, że dorzucam do tego pracę i szukanie nowej, lepszej może właśnie w innym zakątku kraju, europy :) 

I jak na typowego studenta przystało zaczynają się schody. Kto chce Świeżaka? No kto? - Wszyscy dobrze wiemy, że bardzo mało ludzi jest chętnych wziąć kogoś nowego, bez doświadczenia w branży. Wówczas trzeba go wszystkiego nauczyć, pilnować - a to rodzi koszta. Firmy i instytucje idą na łatwiznę wpisując w swoich ofertach min. rok/dwa albo i więcej doświadczenia. 

Co z tego, że spełniam teoretycznie wymagania, jak nie praktyka pokazuje, że to co oferują studia nie jest wystarczające, by być gotowym na rynek pracy. Ten się z deka broni przed młodymi. Wszystko to przez to, że programy studiów nie są i powtórzę to jeszcze raz nie są przystosowane do realiów. 

Jeśli studiuje się kierunek inżynieryjny często gęsto ludzie mają laboratoria, tam uczą się cokolwiek z jak ja to nazywam "miksturkami" czy próbują, eksperymentują i doświadczają czegoś na własnej skórze. Jest wiele kierunków, gdzie brakuje właśnie tego doświadczenia. Oj brakuje. Nie dość, że brakuje doświadczenia, to brakuje jeszcze wiedzy. Ja kończąc swoje studia otrzymuję uprawnienia, które są tylko papierkiem dopuszczającym mnie do zawodu. Prawda jest jednak dużo smutniejsza. Ten papierek to tylko wymóg urzędowy: bo on nie potwierdza tego, że będę umiał zająć się dokumentację i całą papirologią która ciąży na zatrudnionej osobie. 

Słabe szanse mam, ale mam. One słabną wraz z wymaganiami. Dziś jednym z obowiązków jest znajomość języków obcych. To już nie wystarczy jeden język obcy, lecz znać trzeba przynajmniej dwa. Język angielski dziś to mus, bez niego nie można

Źródło: opracowanie własne

przejść dalej. I tak okazuje się, że ja choć główne wymagania spełniam, firma przyjęłaby mnie w swoje szeregi, nie patrząc, że nowicjusz, lecz bez znajomości angielskiego, szans nie ma. Warunek poziom A2. Rekruter mówi jasno trzeba porozmawiać ze mną po angielsku i tu zaczyna mówić do mnie po angielsku, pyta o powód przeprowadzki, czemu akurat pasuje mi to miast, a nie inne. Czy podróżowałem za granicą? Jakie mam hobby itp. Pytania błahe, lecz ja nawet tego nie potrafię.

I teraz siedzę sobie nad samouczkiem i czytam. Próbuję. W szkole olano nauczanie angielskiego jak ktoś nie zdawał egzaminów, a teraz pluję sobie w brodę. Jestem troszeczkę zły, że zaniedbałem to. Dziś pewnie bym pisał, że oto człowiek który spisany był przez społeczeństwo na straty idzie po sukcesy. Byłoby fajnie? Jasne. Dlatego nie poddaję się. Podejmuję tą naukę i próbę. Prosiłem o kilka dni czasu, może udam mi się nauczyć chociaż podstaw, tak bym przeszedł rekrutację, a potem nawet zapisałbym się na kurs, aby tylko dostać tą pracę w najpiękniejszym polskim mieście :) 

Jeśli czytają to jacyś nauczyciele a zdarza się, zwłaszcza jeśli są anglistami, germanistami, rusycystami, lingwistami, i innymi filologami to moja gorąca prośba nie odpuszczajcie, wymagając by uczniowie się uczyli nie krzywdzicie ich, wy wzbogacacie ich życie i szanse na lepsze jutro. Zawsze doceniałem w nauczycielach to, że wymagali. Musiałem się uczyć, więc się uczyłem. Dziś kończę dobre studia i mówię szczerze nie żałuję. Jestem dumny z nich i wiem, że jeśli nie dziś to jutro albo za kilka dni znajdę pracę zgodną z wykształceniem. 

Good night ;-)

Ciao ;-)

nauka języka

Dlaczego nauka języka obcego jest tak ważna?

Otóż żyjemy w świecie ciągłego rozwoju, ciągłego przepychu informacji gdzie posługiwanie się tylko i wyłączeni językiem ojczystym przechodzi do lamusa. I to dosłownie. Wymierają starsze pokolenia ludzi, którzy byli ograniczeni tylko do języka ojczystego, a nawet i nie przecież oni też uczyli się języków czy to rosyjskiego, czy niemieckiego wówczas był to raczej przymus od którego nie można było się uwinąć.

Obecnie możemy powiedzieć, że również mamy taki przymus, ale czy to przymus od którego nie można się uciec. Nie, jeśli ktoś nie będzie chciał się uczyć języków to przecież się ich nie nauczy.

Ja uczyłem się języka niemieckiego od podstawówki, to właśnie w podstawówce zarażono mnie pasją tego języka. I z tego co pamiętam to najważniejsze było podejście nauczyciela do przedmiotu i sposób prezentacji zagadnień, tak aby zachęcić do nauki. Moja pierwsza ocena, której nie zapomnę do końca życia to 1! tak właśnie jako pierwszy w klasie dostałem pałę! Miałem się przedstawić, napisać coś o sobie, jak się nazywam, skąd pochodzę, gdzie mieszkam czyli podstawy - do tego było wszystko podane w książce, a nawet omówione na zajęciach. Niestety przez  moje roztargnienie  nie odrobiłem pracy domowej. Dostałem 1 to było straszne pierwsza ocena, ale to właśnie ona zachęciła mnie jak nigdy do pracy, do działania.

Nie mówię, że jedynką należy zachęcać uczniów do nauki, bo nie w tym rzecz. Ale najważniejszy jest sposób, plan działania, który zaimponuje uczniom i sprawi że będą chcieli się aktywnie uczyć i rozwijać.

W dalszej drodze mojej nauki języki obce miały zawsze szczególne znaczenie, zawsze chciałem zacząć się uczyć jeszcze jednego i jeszcze jednego języka z przyczyn finansowych było to nie możliwe. Dopiero gdy dotarłem do gimnazjum, zacząłem korzystać z internetu i tak zacząłem poznawać a raczej interesować się językiem hiszpańskim. Tworzyłem sobie spisy słownictwa, przepisywałem lekcje, tak by w domu móc do tego zajrzeć i się pouczyć. Jednak to jakoś powoli ustąpiło.

Gdzieś w świecie usłyszałem o języku esperanto i tak jak z hiszpańskim zacząłem samodzielną naukę tego języka. Jest na prawdę łatwy - stwierdziłem i się go jakiś czas uczyłem.

Teraz gdy studiuję filologię germańską trochę brakuje mi czasu na to by rozpocząć naukę kolejnego języka. Właściwie to gdyby nie różne przygody życiowe to może i bym podjął naukę kolejnego, a właściwie to powrócił do początku i szerzył wiadomości z hiszpańskiego, bądź też esperanto.

Ale żyję nadzieją, że jeszcze będzie mnie stać na to by się rozwinąć w tym i nauczyć kolejnego języka.

Uwielbiam rozmawiać z ludźmi po niemiecku póki co w tym języku mi to jakoś idzie;)  Poprzez to poznałem wielu ciekawych ludzi z przeróżnych zakątków naszego globu - to jest super-cool! Internet dziś to wszystko ułatwia. Może z czasem będę mógł spróbować rozmawiać w innym języku i poznać kolejne osoby, kolejne kraje, kultury i obyczaje.

Dziś wybieramy język angielski - bo przecież wszystko jest po angielsku - ja tak nie uczyniłem, nie wybrałem tego języka - jakoś mnie nie pociąga. Szukając pracy podajemy języki jakie znamy. Bardzo często znajomość języków jest dodatkowym atutem, który niekiedy wygrywa i daje nam kolejną szansę.

Dlatego ze swojej strony polecam przyłożenie się do poznawania języków nie ważne czy to niemiecki, angielski, chiński czy tajwański, albo mali. Każdy język wpisany w CV podwyższa jego wartość. A poczucie satysfakcji z władania kolejnym językiem obcym jest nie do opisania.

Polecam języki obce - bo nic tak nie satysfakcjonuje, jak wiedza której inni mogą tylko pozazdrościć;)