Mieszka z nami gej

Cześć,

troszkę o gejach w społeczeństwie. Zmieniając zupełnie swoją lokalizację, miejsce zamieszkania, zmieniło się moje całe życie. O 360° już czytaliście, dziś taka mała kontynuacja odczuć z drugiego krańca "globu".

Mimo iż nie chciałem, to znalazłem się na takiej dzielnicy, gdzie na każdym rogu możesz spotkać "ciepłego". Mam tu na myśli faceta homoseksualnego. Tak właśnie sobie żartujemy z moim chłopakiem o mijanych na ulicy chłopakach... Cóż nie chodzę już po randkowych, więc nie mogę potwierdzić każdej twarzy, lecz to nie ma znaczenia. Wielu jest chłopaków, którzy swym zachowaniem, mówią, że są zainteresowani innymi facetami. 

W sumie to nie o tym miało być :D Wprowadziłem się do bloku przy jednej z dość spokojnych uliczek na obrzeżach miasta. Blok 5 piętrowy z dwiema klatkami. Moja jest druga od ulicy :D Ta właśnie ma jakieś szczęście, a może i nawet nieszczęście - bo pomieszkują tu geje. Na parterze jest ich aż dwóch, piętro wyżej jeden, dalej jeszcze nikogo nie poznałem :) 

Ja i moje kochanie mieszkamy na parterze, to właśnie ten poziom na poznał :) Jako, że misiu mieszkał tutaj już dłużej zna ludzi lepiej niż ja. Sąsiedzi znają też go. Ja ich poznaję. Jedno zauważyłem, że póki co nikt jeszcze nie powiedział, nie zrobił nic co by nam uprzykrzało życie w tym mieszkaniu. Ludzie o nas wiedzą. My znamy sąsiadów, czasem nawet na klatce jakaś wymiana słów :) Wydaje się być, przyjaźnie. Oby tak też pozostało. Mój skarbek jest z tych, co zawsze ludziom tłumaczą różnicę pomiędzy gejem, a pedofilem, bo tutaj niestety dla większości nie ma różnicy :( Niestety wciąż ludzie geja utożsamiają z pedofilią - to bardzo przykre, gdy ktoś patrzy na ciebie jak na zwyrodnialca i obarcza winą za wszystkie nieszczęścia globu. 

Póki co nasi sąsiedzi nie robią żadnych problemów i oby tak pozostało. 

To pokazało mi trochę, że ludzi można wyedukować, że można im wytłumaczyć, że świat nie kończy się tylko na formie życia jaką żyją, że miłość nie zna granic, a miłość między mężczyznami nie znaczy nic złego. Z naszej strony nic im nie grozi i miejmy nadzieję, że z ich nam też nic. 

Każdy żyje tak jak chce żyć i to jest najważniejsze. 

Trudny powrót

Wróciłem po wakacjach pełen energii i wiary. Dużo zwiedziłem i dużo doświadczyłem. Jak można się domyśleć towarzyszyło temu poznawanie wielu ludzi, wspaniałych ludzi, innych kultur i narodowości.
Cieszyłem się na powrót, choć wyjeżdżałem trochę smutny, że się rozstaję z nowymi znajomymi. Miało być tak bardzo miło i przyjemnie. Zregenerowany itp., co z tego...

Poznałem pewien czas chłopaka, spotkamy się, rzadko, bo dzieli nas cała Polska, ale... chłopak przyjechał do mnie wyszedłem po niego i tak jakoś się złożyło, że padał deszcz. Idąc na przystanek autobusowy szliśmy razem pod jednym parasolem. Zwyczajnie jak ludzie - wtedy starszy około 50

Źródło: www.kampaniespoleczne.pl

facet zaczął nas zaczepiać:
- "Ej"
- "ej synek"
- "synek"
gdy nie reagowaliśmy poszedł kilka kroków dalej i zaczął krzyczeć:
- "pedofile"
- "pedały"
- "pedzie"
- "będziesz go je*** w du***"
- "jeb***ś?"
- "ej synek, dobrze ci"
- "je*** go"
i masa innych. Zaczepiał ludzi i wołał "pedzie/ pedofile/ zobaczcie" "widzisz pedofile" "nie podchodzicie pedofile".

Wyglądało tak, że grupka dzieciaków szła na przystanek, gdy ten zaczął wołać "nie podchodźcie, pedofile" te dzieciaki w ogóle nie weszły na przystanek, spoglądając na całą sytuację, poszli dalej.
Czułem się jak błoto. Strasznie mnie to zabolało. BO nie zrobiliśmy nic co by wskazywało na to, że jesteśmy gejami. Staliśmy przy przystanku, ponieważ śmierdziało od niego alkoholem.

Ubrani byliśmy chyba normalnie: Ja miałem niebieskie (chabrowe) spodnie, białą koszulkę i buty adidasy. Chłopak miał czarne spodnie i szarą koszulkę.

Ten koszmar trwał dłuższą chwilę. Serce mnie bolało. Już się zbierałem coś powiedzieć, ale hamowałem kilkakrotnie.
W pewnym momencie nie wytrzymałem i powiedziałem "zamknij mordę nie jestem twoim synkiem".

Choć chciałem coś powiedzieć, odciąć się to nie umiałem, byłem zbyt zdenerwowany, a w takich sytuacjach nie umiem powiedzieć nic spontanicznie i z głową.

Okropieństwo - wstyd mi ludzi, którzy byli świadkami tego w sumie to te dzieciaki i jedna kobieta, która przyszła pod koniec na przystanek. Na szczęście autobus przyjechał o czasie i mogliśmy odjechać.

Jeśli ktoś zapyta dlaczego nie wezwałem służb odpowiednich (policji) to już mówię dlaczego: W Replice możecie przeczytać historię chłopaka, którego kobieta wyzywa, dokucza itp. Polska Policja nie zrobi nic, dokopie. Polskie prawo nie chroni ludzi, gdy Ci są wyzywani od pedofilów. Prędzej by mnie wyśmiano i tyle.
Chłopak miał już do czynienia z Policją: potraktowali go jak największych zbirów, przeszukali rzeczy, drwili, obrazili i po rewizji odeszli.
Nie stać mnie by wnieść sprawę do sądu i walczyć o swoją godność:( Przy czym nie chciałem robić z tego jakieś widowiska. Choć to był dobry moment ku temu.

Nie zniósłbym gdyby jeszcze oni mnie poniżyli tak jak ten pijany starzec - no dla mnie to stary, bezmyślny alkoholik.

Polsko ile jeszcze będziesz patrzyć na krzywdę Twoich dzieci?

Kiedy będę mógł czuć się bezpiecznie?

Czy w ogóle będę?

:(