Wyścig szczurów

Cześć!

Trochę długo tu już nie pisałem, a to wszystko ze względu na zawirowania w moim życiu. Idąc drogą trafiłem zupełnie przypadkiem w miejsce, które natchnęło nadzieją na lepsze jutro, tak wylądowałem na dwóch etatach. Co związane było z tym, że straciłem czas wolny, również nie mogłem pisać, bo nie było czasu na to bym w ogóle zaglądał na swego bloga. Czas ten powoli przechodzi już do historii, a w CV pojawiają się nowe doświadczenia.

Zmieniwszy środowisko zmieniło się w moim życiu właściwie wszystko. Wspaniała osoba mi to powiedziała, że widać (tak Ty;-). No i pewnie ma rację, widać, czuć i słychać. Wyszedłem do ludzi, poznałem nowe osoby, nawet te które były "stare", ale odświeżenie niektórych znajomości, czy zainicjowanie nowych było dobrym krokiem by wyjść z zamknięcia.

Nowa praca nowi ludzie, nowe możliwości. Nie ukrywam, że bywa mi tam ciężko, mimo wszystko trzeba ten etap "wdrażania się" przetrwać. Praca jest fajna, znowu mam doczynienia z ludźmi, z ich problemami, pechem życiowym, niezaradnością, nie umiejętnością czytania, etc. to wszystko takie oczywiste, że aż ludzie się gubią ;-)

Wyjście do ludzi sprawiło, że dowiedziałem się trochę więcej o sobie. A raczej usłyszałem to z ust kogoś kogo lubię. Dobrze jest tak czasem usłyszeć opinię o sobie samym z ust innych osób. To wszystko dało ogromnego kopa do przodu.

Jest też coś co z jednej strony jest tak piękne, z drugiej tak smutne. Dosięgła mnie chyba jakaś strzała Amora... - niestety to uczucie platoniczne - nieodwzajemnione. Spotkałem Adonisa, który jest taki piękny, radosny, na pierwszy rzut oka miły. Lecz nie wiem jak ugryźć temat tej znajomości. Mimo iż zasugerowano mi, że owy Adonis jest homo.

Pożyjemy zobaczymy - czas pokaże ;-)

Eh.. żeby nie było tak kolorowo to znowu szukam sobie swojego kąta - przeprowadzka mnie czeka. Muszę do końca mca znaleźć nowe mieszkanie - tzn. nowy pokój, najchętniej wynająłbym coś z jakimś gejem, większa swoboda, bez stresu o nastawienie lokatorów. Ciekawe czy się uda ;-)

Żeby było śmieszniej podrzucam wam print screena z pewnej rozmowy, która mnie rozwaliła ;-) Ale życie to niespodzianka i jedna wielka niewiadoma, a że geje są jeszcze większą zagadką, to ja już nic nie powiem. Bez komentarza ;-) ^^

Żywcem z randkowego :D

Śmiej się! Wszystkich nie możesz zabić.

Przyznam się, że nie wiem co mam napisać.

Wszystko, dosłownie wszystko traci sens. Czuję się jak bym znalazł się między młotem, a kowadłem. Czuję się jak ryba bez wody - coś tą wodę umiejętnie wsysa pozostawiając mnie na płyciźnie.

Ten stan rzeczy powoduje, że tracę chęci dosłownie na i do wszystkiego. Każdego dnia zastanawiam się co zrobić by poprawić swoją bezefektywną bytność. Przez minutę jawią się w mojej głowie setki pomysłów. Żaden nie jest wyjątkowy na tyle by zostać wybranym.

Przyznam się Wam, zakończyłem już etap studiowania. Obrona za mną, efekt wow był i się szybko zmył. Zadowolenie z tytułu "magazyniera" szybko przeminęło z wiatrem. Tak oto czuję się jak zwykły śmiertelnik, niczym nie wyróżniający się od innych, ale druga część mojego ja, szepce mi do ucha >>> gadasz głupoty <<<.

Źródło: własne

Brakuje mi wiary w możliwości rozwojowe. Kraina niestety jakoś nie napawa optymizmem, mimo iż miejsca do czerpania siły tu nie brakuje. Podróż nad jezioro zwykle kończy się jeszcze większym dołem. Idę ew. jadę rowerem nad brzeg i próbuję się zresetować. Bezefektywnie. Nie mam tego przycisku u siebie, względnie reset nie działa.

Wracam zaglądam na allegro i szukam oferty godnej wysiłku. Czasem nawet jakąś okazję znajdę, za "półdarmo". Kontaktuję się i okazuje się, że to przykrywka. Albo się sprzedasz, albo nic nie zyskasz. Złość narasta, kumuluje się. Sama tabliczka czekolady już nie pomaga, nie może udźwignąć ciężaru zmagań i tak to właśnie się poddała.

Źródło: własne

Mówię sobie ostatnia szansa. Próbuję. Po raz n-ty wtopa. Chcę uciekać. Coś mówi mi zostań. Zostaję i schemat się powtarza.

Wiem, co jest moją zmorą. Chęć. To przez to, że chciałbym coś osiągnąć, coś zyskać, kogoś pokochać, komuś powierzyć siebie, sprawia, że przegrywam. Jak inaczej postąpić i nic nie chcieć? No jak można nie chcieć żyć dla kogoś i z kimś, jak można nie chcieć kochać i być szczęśliwym? - To naturalne, że tego chcę - czy się mylę?

W pogoni za szczęściem przemijają mi chwile. W pogoni za życiem, za dobrobytem zgubiliśmy to co najważniejsze szczęście i radość z życia. Pozostało tylko życie i wyścig. Kiedy zwolnisz?

Kiedy spakuję swoją torbę i plecak i ruszę jak włóczykij w świat, zbierając doświadczenia, które wypełnią pustkę.

wśród promieni słońca

Od jakiegoś czasu utrzymuje się u nas pogoda sprzyjająca różnego rodzaju wyprawą/wypadom. Duża rzesza ludzi wypoczywa nad brzegiem w krainie tysiąca jezior. Słońce grzeje, pokonując drogę z domu do pracy - pieszo - mam 17 min. uwierzcie, że idąc tylko tyle czuję się już podjarany - bo słońce normalnie smali ^^

Niby piękna pogoda, czego chcieć więcej? A no jest nie czego, a kogo - chłopaka. I tu leży pies pogrzebany, że z tym fantem jest dużo, dużo trudniej. Co z tego, że kobiety się we mnie podkochują (chyba tak jest, a przynajmniej niektóre), co z tego, że ponoć nie grzeszę urodą, niestety znaleźć chłopaka graniczy z cudem.

Czytam te profile na fellow, przeglądam: wielu pisze, że pierwsi nie zagadują - okej, zatem zagaduję ja - w 90% przypadków brak odpowiedzi. 9% - to odpowiedzi: w tym są tacy co potrafią odpowiedzieć, stwierdzając, że nie jest zainteresowanym, jak również odpowiadają i znikają. I co można zrobić z takim fantem? Nic. Tak to już jest moje doświadczenie mówi, że gej to najbardziej niestabilna osoba, jaką można w życiu spotkać (Ajs - znowu pomyślisz, że to hejt, lecz cóż fakty mówią same za siebie). Niezdecydowanie - do nasza domena. Wygórowane wymagania - również. Wysokie mniemanie o sobie - to właściwie oczywistość. Oczekiwanie - księcia na białym koniu - normalka. 

Wielu pisze, że szukają ludzi inteligentnych, mądrych, ciekawych i ambitnych - nie chwaląc się, myślę, że nic mi nie brakuje z tych cech, lecz jak dać je komuś odkryć w sobie, skoro ta osoba nawet nie chce porozmawiać? Nie da się.

Zdarza się, żeby nie było, że ktoś napisze. Lecz co to są za wiadomości? Takie, które mnie nie interesują. Co więcej zdarza się, że ktoś na fellow "gra" przykładnego kandydata, lecz spotykasz go na innym portalu, w innych okolicznościach, np. grindr/kumpello/play4men/planetromeo i tam już ten sam osbnik, nie szuka kogoś tak jak na fellow, lecz na seks. Czy to nie jest dwulicowe, fałszywe i żałosne zachowanie? Moim zdaniem jest i to jeszcze jak.

Tak się zastanawiam, czy to przypadłość chłopaków z moich okolic/stron? Czy ta kraina jest tak zacofana? Czy może to jest standardem środowiskowym i wszędzie tak jest? Trudno to mi ocenić, gdyż nie żyłem w innych rejonach kraju. 

Może to kolejny powód by wyjechać z tej krainy gdzieś do większego miasta, gdzieś gdzie, prespektywy będą większe i znaczniejsze :) 

Coraz bardziej czuję pustkę, której nie umiem niczym zastąpić. W maju tą pustkę zastąpiałem pracą, czy czerwiec ma być również tym czasem pracoholizmu, nie chcę, lecz co mam robić, skoro inaczej nie ma jak? 

Czekanie na obronę mnie trochę denerwuje, chcę już mieć to za sobą, zamknąć ten etap i raczej opuścić te strony, wyjechać gdzieś na południe kraju. 

Ostatnio rozmawiałem z Krzyśkiem na grindrze (poznaliśmy się jakoś w 2011 roku, potem wyjechał - jeśli czytasz to, to gorące pozdrowienia;-)), stwierdził, że zrobił świtny krok w swoim życiu wyjeżdżając do stolicy, gdzie ma dobrą pracę, godne zarobki - nie żałuje i poleca. 

Pisząc z koleżanką (Basią K.), którą poznałem lata temu w Krakowie biorąc udział w pewnym projekcie, również przekonywała mnie, że stolica jest piękna i warta tego, by tam się osiedlić. Tak się zastanawiam, czy te ostatnimi czasy wszystkie rozmowy, sugestie i pomysły nie przemawiają za jednym? Wyjechać. Rozpocząć życie od nowa:-) 

Najcięższym krokiem jest znaleźć pracę, później byłoby już dużo łatwiej, stancję i zadomowić się w nowych okolicznościach.

American Oxygen jak moje miasto nocą

Tak dawno tu nie pisałem o chłopakach, że aż nie wiem czy wypada ;-) 

Fot. P. Trojanowicz

Jak zwykle, gdy mam chwilę wolnego, wieczorem odpalam felka. Przecież wiem, że nic tam nowego się nie wydarzyło, przecież to nie fejs, a jednak odwiedzam. Chwila cennego czasu musi też być stracona.

Nuda powiewa przechodzę z zakładki do zakładki i szukam swego szczęścia. Cisza - pusto.

Mija dzień i kolejny, potem tydzień i tygodnie, mijają też miesiące - a z poznawania dosłownie nici. Ktoś czasem napisze. Czasem to tylko jedno słowo tj. "sex" innym razem emotka ":)", czasem samo "hej" a jeszcze innym razem niecne propozycje. 

Z podkulonym ogonem

Ponoć sztuką jest się umieć przyznać do błędu.

Nie wiem czy to błąd, czy błędne wyobrażenie, czy chęć tego by jednak było inaczej. Może wszystkiego po trochu.

Kamil pisał o gejach - dość dosadnie nie szczędząc nas, za to jacy jesteśmy co robimy. Chyba moja reakcja była jednak niezbyt słuszna.

W dużej części się nie zgadzałem, tylko tak ostatnio sobie myślę, dlaczego? Wydaje mi się, że to złudzenia. A może zbyt małe doświadczenie.

Wchodzę sobie na jeden protal, to na drugi, to na czat. Tylko na randkowym allegro i na niebieskiej rewolicji mam zdjęcia twarzy wszem i wobec dostępne. Także przed nikim się nie ukrywam.

Piszę z kimś wszystko jest okej, gadka się kręci, nawet jest w zamiarze spotkać się na spacerze, może piwku. W końcu dochodzi do momentu, że pada pytanie o randokwe allegro (RA). Podaję nick - i zapada gobowa cisza.
- Tak mnie to irytuje. Uważam za chamstwo, bo można odpisać, nie jestem zainteresowany, czy coś podobnego.

Na RA większość to święcioszki. Nikt nie szuka na seks, nikt się nie spotyka dla zadowolenia. No chyba, że ktoś otwarcie o tym mówi - to już wiadome.
I tak dochodzę do wniosku, a raczej pokazuje to moje doświadczenie, że Ci co tacy święci są, to w dużej mierze, Ci, co po cichu szukają kogoś na numerek.

Nie mówię o sobie święty - bo to by trochę było głupie - mam w profilu No sexdate - tego się staram trzymać, ale staram się szukać ludzi wszędzie, także zaglądam gdzie się da.

Jak widać efekty są mizerne. Dalej "szukam". Czy efekty będą się okażę...

Nie chcę wrzucać każdego z Was i nas do jednego worka, bo zapewne znajdą się tacy, co są wzorem, który warto naśladować, takich też poznałem.

Kogo szukam? Spoglądając na faceta, spoglądając na geja.

Właściwie dziś w klubie nie można odróżnić narodowości, wszyscy geje słuchają podobnej muzyki, podobnie się ubierają, są uczestnikami tych samym zdarzeń. Media pokazują środowisko dość stereotypowo, fascynują się gołymi dupami na paradzie a zupełnie zapominają o tym, co jest jego istotą.

Janusz Marchwiński słusznie ujął to jak społeczeństwo widzi osoby homoseksualne, społeczeństwo wzoruje się na tym co dziś media pokazują. Media są na chwilę obecną największym informatorem, a nawet posłużę się określeniem edukatorem XXI wieku. Wciąż bardzo duży odsetek rodaków uczy się z TV, tego czego nie znają, odkrywają to co "nowe" - a ich zdanie jest silnie wzorowane, na tym jakie przekazuje im docierające medium. Nic więc dziwnego, że jeśli medium będzie pałało nienawiścią, to i również widz będzie nią pałał.

Poznałem już nie jednego geja, który otwarcie mówi, że nienawidzi gejów, bo sami kreują obraz taki, który niszczy cały wizerunek osób homoseksualnych. Z zaznaczeniem: ja używam słowa gej. Dla mnie osoba homoseskualna inaczej gej nie może być: gejem=gejem, albo gejem=pedałem. Jest tylko i aż gejem. Wiele osób homoseksualnych widzi różnicę pomiędzy gejem, ten ponoć wygląda przeciętnie, nie wyróżnia się z tłumu, jest taki jak inni mężczyźni na ulicy, raczej nie sposób, nie znając go, stwierdzić jego orientację seksualną, natomiast pedałem określa się osobę, która swoim zachowaniem, a jeszcze bardziej wyglądem nawiązuje do zachowań kobiecych i tak w polach "kogo szukam" pojawia się bardzo często:
- męskiego faceta,
- Kogoś normalnego, bez przegięć i złamanego nadgarstka :)
- Jeśli masz złamany nadgarstek to wypad!
- Pedały won!
- Cioty wypierdalać!
Takich opisów można by przytoczyć więcej, ale to chyba wystarczy by pokazać to co mam na myśli. 

Jeden z serwisów randkowych dla gejów w Polsce.

Chyba 99% szuka normalnego chłopaka, ale nikt nie potrafi zdefiniować tej normalności. Ten który dla mnie będzie normalnym, nie koniecznie musi być normalny dla innych. Pojęcie względne, ale mimo wszystko ludzie bardzo często kuszą się by wpisać tą normalność w tekst.

Co więcej jeśli nawet ktoś wykazuje jakieś z zachowań mniej lubianych w gronie facetów, to bardzo często sam albo tego nie dostrzega, albo ignoruje ten punkt i dalej próbuje wchodzić w relacje z innymi, co czasem mnie dziwi.

... w poszukiwaniu szczęścia tu...

W poszukiwaniu szczęścia tu, przemierzamy cały ten świat - cały ten świat - świat poranionego fellow, a może się zagalopowałem i czasami ze złości na sytuację wylewam swą złość, tak, tak właśnie jest.

Fellow to taka wielka rodzina, do której przynależy wielu z nas, lecz wielu tej rodziny się wstydzi, tylko dlaczego? Jesteśmy tak różni, że aż nam to przeszkadza, a ponoć indywidualizm jest taki uroczy. Rok w rok, co jakiś czas słyszę - nie zmieniaj się - indywidualność sprawia, że jestem "fajny" - fajny choć tego słowa nie lubię, mówi wszystko i nic. Rodzina dostrzega Twoją postać, lecz nie dostrzega Twojej osobowości. 

W wielkiej rodzinie jest tak, że liczy się to jaki jesteś na zewnątrz, czy jesteś lekkoduchem i bawisz się uczuciami, dalej idąc bawisz się życiem. I nikt tego Ci otwarcie nie mówi, a Ci co mówią stoją poza polem mojego widzenia. Prawda jest taka, że by znaleźć się w kręgu zainteresowań tych coolowych braci, musisz być Ciastkiem - Twoja twarz to jest Twój sukces. Jeśli wyglądasz jak model, Twoje szanse wzrosną o 100%, jeśli dużo Ci brakuje, szanse leżą na dnie, nawet jeśli brakuje Ci trochę do tego ideału, to Twoje szanse i tak są bliżej dna, niż szczytów niebios. 

Odwiedzając braci, niejeden raz czytałem "wygląd nie ma znaczenia". To kurcze co ma znaczenie? Po czym dokonujemy wyboru, nawiązać znajomość, zagadać do kogoś? 

Ja mówię guzik prawda, dla każdego się liczy to jak wyglądam ja, Ty, on, ona, oni, i one, i inni. To są ułamki sekund, kiedy po spojrzeniu się na człowieka, masz już wyrobione zdanie, czy Cię interesuje, czy też nie.

Momentami mam wrażenie, że w głowie nam się przewraca i stąd nie możemy poznać swojej połówki. Za dużo wymagamy od ludzi, którzy nas otaczają, a za mało dajemy. Tylko coś szepcze mi w uchu: dlaczegoby nie spróbować zaczepić tego chłopaka, choć to ładny Ciastek, to może warto spróbować? Próbuję, natrafiam na chłopaka, który wydaje się być spoko, jest miły, ale rozmowa się jakoś nie klei. Bo co to za rozmowa gdy wymieniasz się z kimś serią uśmieszków? Dostaję wiadomość ":) ;-) :-D" zastanawiam się po co to? Piszę coś, zwykle jakieś pytanie. Dostaję odpowiedź, zwykle nie jest to odpowiedź obsernych rozmiarów, raczej przeciwnie, minimalizm. W sumie to trochę odpuszczam. Ale on nie, śle swoje minki, uśmieszki, wplatając w to miłe określenia. - Czy to ma sens? Obawiam się, że nie.

Z innym sobie piszę, sam próbuje znaleźć czas na to byśmy się spotkali w rzeczywistości. Gdy obaj mamy ten czas, cała komunikacja milknie, a on znika. Wraca za jakiś czas, znowu pisze i szuka okazji, lecz i ta zostaje zaprzepaszczona... ileż tak można? 

Kurcze nie jestem dzieckiem. Nie będę się bawił w kotka i myszkę. A już drugi raz mi się zdarzyło, że ktoś gdzieś próbuje ustalić moją tożsamość, zaczepia, ale w efekcie końcowym znika. Tylko po co to wszystko? Nie lepiej zapytać w prost? No fakt nie każdemu odpowiem. 

Fellow - portal społeczności dzieci szukających uzewnętrznienia, dzieci, które zapomniały kim w życiu chcą być :)

gej o geju

Kurcze dziwi mnie ta tendencja ostatnio przybierająca na sile opier***a jeden drugiego.Chyba mózg co niektórym przysłania niewidzialny cień.

Zaczepia mnie rozmówca na portalu randkowym. Wymieniamy kilka wiadomości, za chwilę pada

Źródło

stwierdzenie:

Ręce od ludzi tu opadają ;) ale zdarzają się wyjątkowi jak Ty.
Daj spokój same buraki tutaj.
Nikogo normalnego, same debile.
to jakis spoko koles jestes jak na ten portal... :-)
o widzę kolejny łudzący się o związek na ...(nazwa portalu) :)

No i tak można by mnożyć te przykłady. Zastanawia mnie jedno, dlaczego jesteśmy takimi hienami? Jeśli ktoś nas odrzuca, albo nie zauważa od razu miażdżony jest do poziomu błota. Skąd ten egoizm i wredota? 

Wkurzam się gdy dostaję taką wiadomość, bo nie uważam, nikogo z tych użytkowników za gorszego, tylko dlatego, że nie chciał ze mną kręcić, albo bo mu się nie podobam. No okej. Trudno się mówi, a żyje dalej.

Oj Panowie, jak tak dalej będziecie podchodzić do życia, to nie dziwcie się, że jesteście sami. BO jak inaczej wiązać się z takim człowiekiem? Trochę samokrytyki i więcej tolerancji, bo z tą ostatnią to też różnie bywa.

hasło za hasło

To takie ostatnimi czasy częste zdarzenie, że aż muszę o nim napisać, bo się gotuję, od tego buractwa, albo ładniej mówiąc chamstwa.

Piszę sobie z kimś na czacie, sky, gg, etc. cokolwiek właściwie, wszędzie tam gdzie mój profil jest bez foto dla wszystkich. Takich wynalazków jest na prawdę mało (1). Gdzieś pada pytanie o jeden z najsłynniejszych portali dla gejów. Odpowiadam, że mam. Jaki nick. Wtedy zaczynam się grubo zastanawiać. Dać nick i się pokazać, czy najpierw powiedzieć by sam podał, bo ja mam foto bez hasła i każdy może sobie oglądać. Czasem tak piszę, na co albo:

1) cisza

2) o widzę kręcimy

3) podaj pierwszy

4) podaj, ja Ci zaraz potem odeślę swoje hasło

... i takiego typu odpowiedzi jest jeszcze kilka, jak nie -naście.

Czasem daję się przekonać i piszę: nick.

Często potem brak już odpowiedzi. Zwykłe buractwo.

 Źródło: focus.pl

Innym razem, to co wymiana hasłem? Odpisuje mi okej. Wysyłam.

1) cisza...

Dostaję wkurwa, bo nie lubię takiego podejścia do człowieka. Zwykły brak szacunku i kultury. No a tego to ja nie znoszę. Tępił bym na potęgę.

Oczywiście czasem się ugryzę w język (albo walnę pięścią w biurko -żart) i nic nie napiszę owemu prostakowi. Ale zdarzy mi się coś napisać.

Ostatnim razem odpowiedź na mój nick była taka: mozemy miec wspólnych znajomych dlatego lepiej sie mie pokazywać

Odpisałem: mało mnie to interesuje w obecnej sytuacji, pokazałeś swoją "dojrzałość". Pozdrawiam 

Czy Wy też tak postępujecie? Do czego ten świat zmierza. <olaboga> 

****SPROSTOWANIE****
Używając słowa czat/czatownie miałem na myśli portale randkowe i komunikację na nich, nie czat z wp, albo onetu, etc.

randkowanie

Ktoś tu się dziwił, że pisałem na raz z kilkoma osobami. Fakt zawsze tego unikałem, ale tym razem postanowiłem zrobić inaczej i pisać.

Po pewnym czasie z tych 5 zrobiło się 4, 3, no i dziś jest 3 bo pewien osobnik przybył. 

Spotkałem się z chłopakiem E. o którym pisałem »19.02.2014« spacery wieczorową porą były przyjemne, narodził się wtedy pomysł w mojej głowie by może zacząć biegać. I biegam, ale o tym może potem :D Rozmawialiśmy było całkiem przyjemnie. Zdecydowałem się spotkać, ponieważ chciałem kogoś poznać. A nóż widelec skoro pisałem wtedy i teraz znów to może należy zaryzykować. Tak też zrobiłem. W po pierwszym spotkaniu nie żałowałem. Po drugim też nie, raczej nie. Rozmawiało się znowu przyjemnie. Ale trzeci raz był jaki był. Owszem rozmowa była spoko, nawet się całowaliśmy »fiu fiu fiu« ale gdy temat rozmów zszedł na tor seksu, przestało być już tak bardzo kolorowo. Nasze preferencje się nie pokrywają. Czasem tak jest, że w temacie seksu się nie zgadzamy, ale obie strony potrafią negocjować i iść na kompromis, co ułatwia wszystko, bo nie skreśla faceta. Czy tu też tak będzie się dopiero okaże. 

No i jeszcze jeden minus jaki zarwał Stefan (tak nazywa się E.). Idąc ulicą rozmawialiśmy sobie już

Źródło

nawet nie pamiętem o czym, chyba o spędzonym przedpołudniu. Stefan zapytał mnie: A znasz Dawida wskazując na chłopaka, który szedł z dziewczyną przed nami. Na co ja odparłem, nie, a powinienem znać? No myślałem, że znasz bo on też z randkowego (tu padła nazwa portalu) - odpowiedział. Jakoś w krótkim odstępie od tego dziewczyna idąca z tym chłopakiem odwróciła się i spojrzała na mnie, waląc obczajówę - jak to się mówiło kiedy to jeszcze szczeniakiem byłem :D Stefan kontynuował o tym, że się spotkał z Dawidem kilka razy, ale to tylko tak pogadać spędzić czas, niby nic z tego nie było. Jakoś mi się niewygodnie zrobiło gdy ona mnie tak obcięła od góry od dołu, ale cóż. 

Sam się chyba na to narażam, nie ukrywając zdjęć na randkowym. 

Te rozmowy, wszystkie spotkania nasuwają mi pewne reguły jakimi powinienem się kierować w poznawaniu nowych ludzi. 

1) Muszę ich widzieć - no niestety wygląd ma znaczenie, nie pasuje mi gdy chłopak ma zbędne kilogramy.

2) Musimy mieć jakieś wspólne odniesienia - punkty - tak by rozmowa się kleiła.

3) Jeśli odnieść się do seksu to musimy się jakoś zgrywać.

4) Wizja przyszłości też jest istotna.

No i na ten moment to tyle reguł/zasad. Punkty te chyba wykazują też kolejność w jakiej winny występować.

Aczkolwiek poznałem chłopaka zarówno punkt 1 odpowiadał 2 rozmowa na czacie nie była zła, ale zahaczyła o punkt 3 który nie odpowiadał w 100%  ani mi ani jemu, brakowało kompromisu z jego strony. Już nie ważne było, że 4 też było w porządku.

No cóż ciężko jest znaleźć kogoś co zgrywałby się w każdym punkcie, ew. szedłby na kompromis.

pustka

2 tygodnie już prawie minęły odkąd mam wolne, bo sesja, która już za mną - a ja wciąż czuję, że nie odpocząłem od tego biegu.

Nie powinienem tak szybko jeść, a każda próba spowolnienia konsumpcji wygląda tak samo, teraz będzie wolniej, przecież mam czas, jem i lampka się włącza, wyją syreny i wcinam tak szybko, że ledwo przełykam... nie potrafię ;-( a potem nic dziwnego, że w żołądku mam tonę powietrza.

Ponoć stres powoduje, że nie tyjemy, to całkiem dobre wyjaśnienie dlaczego wciąż ważę tak mało, zaledwie 65 kg.

Ah no i randkowe podboje trwają w najlepsze... jacy Ci chłopacy są żałośni. Weź tu zrozum geja. Zdecydowani w niezdecydowaniu szukają nie idealnych ideałów, ale jak się trafia nie idealny to nie jest idealnie.

Dzisiaj zupełnie inaczej...

Po co pisać o życiu, które nic nie wniosło do tego dnia, poza tym, że się uczyłem, co teoretycznie powinno wpłynąć na moją sytuację życiową, ale nawiązując do wpisu o możliwościach pracy, szczerze w to wątpię. 

Chyba czas najwyższy przeprosić się z randkowymi i poszukać, może tym razem kogoś wyrwę :D

No i tak by poprawić sobie i wam humorek to zdjęcie, trochę sentymentalne - bo przypomina mi On kogoś... ;-) ale co tam(...).

Źródło: glennor

dezaktywacja, czyli czas na przerwę

Od pewnego czasu tracę nadzieję, na to bym kogoś spotkał. 

Owszem, w ostatnim czasie poznałem pewnego chłopaka, ale może o tym z czasem, jeśli znajomość nabierze wymiaru znajomości, a nie tylko chwilowego poznania się. 

W dniu dzisiejszym rozpocząłem proces zwany usuwaniem kont(a). Przecież to mi do szczęścia nie potrzebne, może się mylę - ale pora by ochłonąć. 

Kilka stron opuściłem definitywnie inne tylko wyłączyłem konto - dlaczego tak? By nie zdarzyło się tak, że ktoś podszywa się pode mnie, co raz miało miejsce z moim znajomym, ktoś się podszywał za niego...

P.S. Taką gumkę czasem bym potrzebował, by wymazać z życia niektóre momenty - ale by pozostać w dobrym nastroju włączam sobie jakąś fajną nutkę...

nie dla psa kiełbasa

Tak wędrując gdzieś po profilach, napotkałem taki oto opis: "Nie dla psa, kiełbasa" - what the fuck!? 

Wygórowane wymagania, wygórowane mniemanie o sobie. To dziś standard w tym świecie, jakoś ciężko spotkać kogoś, kto by widział też swoje wady, nawet w wymianie wiadomości na czacie. Czemu tak się dzieje, że reklama musi być przekolorowana i odstraszająca?

Ostatnio napisałem z ludźmi, jeden wniosek mi się nasuwa, brak szacunku dla kogoś, a jeszcze bardziej dla siebie. Wszystko toczy się wokół seksu.

Niby nie szukam na seks, ale szukam - taki wniosek z pewnych rozmów. Często gęsto Ci co mają to szczęście być mega przystojnymi, mają też tą tendencję do wygórowanych oczekiwań co do chłopaków, z jakimi wchodzą w relacje, czy to bliższe czy tylko rozmowa.

gdzie jesteś Kochanie???

Czy gej może kochać? - Jasne!

Kurcze tak mi brakuje kogoś bliskiego, że sobie nie wyobrażacie... Znów powrót na stare wortale - kumpello i fellow znowu przypominają o sobie. Znowu rozpoczął się ten durny etap przeglądania profili, odpowiadania często gęsto na zwykłe oferty - seksu -. To jednak nie jest to. Owszem seks jest ważny, przyjemny i tak można by mu słodzić - ale czy to na nim świat musi się opierać i kończyć??? NIE.

Pomijając już seks - jest coś czego nie potrafię zaakceptować - to wygląd - a mianowicie wielu ludzi których napotykam w mniej lub bardziej widoczny sposób pokazują swoją drugą stronę - element zniewieściałości jest w każdym z nas, to nie wątpliwe, ale są faceci którzy pokazują to na tyle, że od razu czuję do nich niechęć i choćby nie wiem co nie potrafię się z nimi zakumplować. To jest tak zwany NO-HAPPY-END.

Od dawien dawna zadaję sobie pytanie czy gdybym znalazł faceta for ever to potrafiłbym gdyby zaszła taka konieczność pokazać się światu - nie mówię tu o świecie medialnym, ale świat znajomych, bliskich - ciężko - może i tak - ale musiałbym mu bezgranicznie ufać... Mieć w nim wsparcie i nie bać się nadchodzącego jutra... Wówczas temat coming out nie byłby w żaden sposób bolesny.

Choć znam niektórych znajomych co to by głupie teksty rzucali w mą stronę. Ale może to tylko kwestia tego, że nic o mnie nie wiedzą...

Można sobie gdybać: "Gdyby babcia miała wąsy, byłaby dziadkiem." Trzeba podejść na spokojnie do tematu i iść przez życie, a nóż widelec trafię na swoją połówkę. Może gdy wrócę spojrzę na ludzi z zupełnie innej perspektywy.

Jedno jest pewne, do zniewieściałości wśród panów będę musiał przywyknąć. Jakoś tak bardziej to rzucało mi się w Niemczech... Może z czasem sam będę takim facetem, co to będzie niechciany... hahaha - czas leci, lata też - im człowiek starszy tym gorzej znaleźć sobie partnera, ale jeszcze gorzej Go zatrzymać. Tak, znaleźć można szybko - zatrzymać oj oj oj, sami wiecie jak to jest...

W nawiązaniu do mojej domowej pracy załączam fotkę ;-)

P.S. Ciekawe czy moje płytki też będą tak efektywnie wyglądały :D

Może lodzik

Zmęczony wczorajszym dniem w pracy szukam natchnienia dziś w "odpoczynku".

Terminy mnie gonią, pracę licencjacką muszę jutro oddać, a tyle jeszcze braków i niedociągnięć w niej :(

W 90% napisałem wszystko co trzeba, teorią się zająłem i tak wyszło całkiem spoko bym powiedział. Gorzej się jednak wszystko miewa, jeśli chodzi o przykłady, żywe rozmowy ilustrujące "zboczenia lingwistyczne".

Poprawiam błędy i niedociągnięcia po 2 poprawce, swoją drogą to 3 poprawkę już poprawiłem hehe jakoś tak nie Rheie nach idę, 1 - 3 - 2 :D No ale nic. Tak się zastanawiam czy ja aby na pewno oddam jutro ten licencjat. Jeszcze brakuje mi wstępu i zakończenia co też nie takie proste będzie. Muszę pogimnastykować umysł, może się uda, coś naskrobać.

Dziś czytając swoje bazgroły poprawione przez panią promotor zauważyłem miejsce z takim to komentarzem, patrz zdjęcie :)

Aż mi się mordka uśmiechnęła i nabrałem ochoty na pisanie :D Niby takie nic, a jednak potrafi podbudować człowieka na duszy :))

Postanowiłem sobie zrobić chwilę przerwy i zajrzałem do kumplla - po chwili dostałem wiadomość:

Nie chcąc być niegrzecznym, ładnie wyjaśniłem 28-latkowi, że nie jestem zainteresowany. Poznałem pięknego Młodzieńca, co to zawirował w mojej głowie ;-)