Szyderstwo - czy strach przed gejem?

Od jakiegoś czasu kolega, który de facto nie wie o mnie oficjalnie sugeruje mi powiązania ze społecznością LGBTQ - i słusznie. Lecz dziwne jest to, że nie ma odwagi zapytać.

Ostatnia sytuacja była mniej więcej taka, że siedzieliśmy sobie przy stoliku. Rozmawiamy grupą znajomych - że kolega jest typem wesołka lubi sie śmiać - oczywiste. W jego ostatnich żartach słychać coraz częściej nawiązki do gejów. Ostatnim rzutem było - może w klubie gejowskim - jako takowego w mieście nie mamy - no ale sugerował.

Moja postawa jest tu dość obojętna, bo olewam te zaczepki. Może tylko dlatego, że go lubię i mi one nie przeszkadzają, no może troszkę. A to dlatego, że kiedyś w rozmowie powiedział, że on nie potrafi zrozumieć jak facet może być zainteresowany fiutem drugiego faceta. 

- To trochę mnie poirytowało, bo znaczyłoby tyle co: gej = facet zainteresowany penisem drugiego faceta. A doskonale wiem(y), że gej to taki sam facet jak heteroseksualny mężczyzna, z tym, że pociąg ma do mężczyzn, nie do płci przeciwnej. Wielu gejów, czy kryptogejów, bo tych drugich też jest co nie miara, żyją tak jak inni: pracują, uczą się, studiują, płacą podatki, robią zakupy, odpoczywają, spacerują, prowadzą firmy, samochody, zatrudniają ludzi, tworzą wszelkiego rodzaju dobra, które inni kupują - wielu z nich nikt nie rozpoznaje po tym jakie czynności wykonują, lecz dopiero po tym jeśli gdzieś w grupie na jego temat rozejdzie się głoska, albo wtedy gdy dana osoba sama o sobie powie/zostanie przyłapana, etc. Gej prowadzi takie samo życie jak heteryk, z tym, że hetero w sprawach uczuciowych/łóżkowych będzie przychylny płci przeciwnej, natomiast gej płci męskiej. 

Można by powiedzieć, że to tyle.

Zastanawiam się momentami, czy jego słowa są wyrazem szyderstwa, czy może to strach przed tym, że okazuję się (dokładniej: miałbym się okazać) gejem. A może to próba wywarcia presji bym się sam "publicznie" wyoutował? 

Parada samców

Może poleje się fala krytyki za ten post, ale co tam, przynajmniej napiszę prawdę :D

Choć wiosna jeszcze fikuśna jest to w kampusie studenckim już dość dobrze zawitała. A stwierdzenie

Źródło

to płynie tylko z jednego - z parady samczych studenciaków, którzy rozpaleni, rozgrzani - czasem wręcz roznegliżowani paradują po kampusie. 

Idąc sobie tak przez kampus, a idę zawsze 20 minut wzdłuż głównej aleii, mogę z całą śmiałością powiedzieć, przygotowania do wiosny się powiodł i to nie jednemu. Ciałka kształtne, zarysy muskulatury widoczne i świetnie się prezentują w tych obcisłych t-shirtach :) Coś pięknego - szkoda tylko, że ta samcza parada jest tak mało pro-homo. Wówczas miałbym większą szansę na dobranie się z jednym, albo drugim :) 

Czy to tylko ja tak mam, że czasem ktoś mi wpadnie w oko, czy to za wygląd, czy za ubiór, czy za styl poruszania się? 

Czasem przejdzie taki ciastek, że nogi się uginają :D A już nie będę mówił o tym, że jak jeszcze w powietrzu unosi się jego zniewalający zapach to uśmiech ciśnie się sam na twarz i taki potem to banan od ucha do ucha powstaje :D 

Ostatnio wpadł mi w oko pewien chłopak, lecz szybko sobie wypersfadowałem z głowy, że to może być gej - gdyby tak to pewnie sam by się jakoś uzwenętrznił, albo by napisał gdzieś na randkowym, a cisza. Tylko dlaczego tak spoglądał!? To mnie dziwi ;D 

Geje na językach I

Ostatnimi czasy wśród moich znajomych temat homoseksualizmu przybrał na wadzę. Niemalże każdego dnia słyszę coś nawiązującego do tego tematu. 

Źródło własne

Jest cisza i spokój, wszyscy rozmawiamy na różne tematy, gdy tylko ktoś rozpocznie wymowę słowa, ge... albo homo..., automatycznie włącza się burzliwa gadka wszystkich na ten sam temat. Wszyscy mają coś do powiedzenia. 

Tak było i dzisiaj. Koleżanka opowiedziała, o tym jak poznała prawdę, że jej znajomy jest gejem. On się nie krył z tym. Dziwne było dla mnie to, że przeglądał blogi o modzie (też czasem przeglądam). Zawsze pisał mi, że wychodzi z kolegą (też tak mówię), że był na dyskotece czy piwie, etc. (zawsze mówił z kolegą) - nigdy jakoś to mi tak się nie rzucało w oczy, ale coś czułam. Ostatnio pisał mi, że idzie potańczyć. Zapytała gdzie - do klubu - odpowiedział. Idę z kolegą potańczyć - dodał. Koleżanka zapytała co to za klub - gejowski - zdziwiona. Ale to idziecie obczaić kto, co i? Tam chodzą nie-homoseksualiści? Tak. Muszę Cię o coś zapytać. Przepraszam, że tak prosto - ty jesteś gejem? Tak. 

Dodała: Pytał się jak wygląda sytuacja gejów w Polsce? (On nie jest polakiem). Dużo gorzej - odpowiedziała.  

Byłam zdziwiona, jakoś tak mi trochę... - niby nie mam nic przeciwko. Nie no nie mam. Nawet podejrzewam, że mój kolega z którym dojeżdżam na uczelnię też jest gejem. Nie wyoutowanym - użyła tego określenia.

Tak mniej więcej wyglądała rozmowa między koleżanką a jej kolegą. 

To wywołało serię retorycznych pytań i rozkmin nad tematem homoseksualistów. 

Kolega pytał się w tłum: Ale jak to, to mało im swojego fiutka, że muszą jeszcze innego faceta? 

- Nie nie mało mi (nam) "fiutków" - homoseksualizm to nie nawyk, więc tego się nie da nauczyć, wytresować i nadobyć. Takim się jest od początku, od urodzenia. Tak uważam. - Takiego zdania jestem - z przyczyn oczywistych nie powiedziałem go głośno.

- Inna koleżanka stwierdziła: U nich to zawsze któryś jest kobietą. Cokolwiek by to nie znaczyło - nie rozumiem tego stwierdzenia? Co znaczy, że w związku dwóch facetów, albo dwóch kobiet jedno jest kobietą albo facetem.

Wydaje mi się, że chodziło tu o role, jakie społeczeństwo przypisuje kobiecie - sprząta, gotuje, dzieci, dom, etc. 

W gestii faceta leży troska o dom, rodzinę, praca, przynoszenie hajsu.

Źródło

- Nie pojmuję jak dwóch gejów może wychowywać dziecko. Potem ono wyrośnie na geja. Widzi jak tatuś z tatusiem się całuje, w sypialni baraszkuje, mówi do siebie czule, przytula, etc. (...). - koleżanka kontynuowała - lecz słuchając tego nie byłem w stanie się powstrzymać. 

Wyraziłem tylko opinię, zdanie jakie czytałem o takich rodzinach - gdzie dzieci miewają często dużo lepiej niż w rodzinach heteroseksualnych. - Przyznała rację. Badania pokazują, że nie dziedziczą takich cech. Homoseksualizmu się nie nabywa. Dodałem. 

Źródło własne

- Padło też pytanie kolegi, którego nikt nie podjął się by odpowiedzieć. Skąd się to bierze.

Wiele tych pytań nie należy do najprostszych, chcąc udzielić ludziom dobrej odpowiedzi. Jedno jest 100% pewne - 100% tych ludzi, a więc moich znajomych uważa gejów za gorszych, chociażby z tego względu, że interesują się modą, znają kolory (te, które przeważnie znają tylko kobiety, chabrowy, mahoń, herbaciany, ecru, anyżowy, itp.), dostrzegają szybciej zmiany w wyglądzie drugiej osoby, są dobrymi powiernikami no i jeszcze wiele innych. Stereotypowe podejście gej musi być zniewieściały, zachowywać się jak kobieta, afiszować się tym, etc. 

- Nie uważam bym się z tym afiszował, wręcz przeciwnie. Owszem znam niektóre z tych kolorów o których wspomniałem, blogi o modzie, wyglądzie i stylu też zdarzy mi się przejrzeć, ALE przeglądam strony motoryzacyjne, nowinki techniczne, jeżdżę od czasu do czasu na motorze, samochodem, mogę się babrać w smarach, wykonywać każde zadanie jakie wykonuje każdy inny przeciętny facet.

Ich uprzedzenie czasem mnie powala - sposób wyrażania myśli - obmawiania facetów do okoła - nie koniecznie homoseksualnych. 

☺☺☺☺☺☺

Na mój coming out jeszcze potrzeba czasu, także ode mnie nie dowiedzą się teraz prawdy - albo mojego zdania na ten temat. 

Dzisiaj znalazłem się przez to w pewnej niekomfortowej sytuacji, gdzie wszystkie oczy były na mnie skierowane, ale to za sprawą jednej z koleżanek, co prawda podejrzewana jest o to, że jest lesbijką.W pewnym momencie faktycznie zapatrzyłem się na inną osobę siedzącą w dali (dziewczynę :P) - słyszałem jak przez mgłę: o jak się rozmarzył.  Wtedy toczyła się jakaś dysputa na temat zbliżeń dwóch facetów.

Na koniec uroczy uśmiech dwóch szczęśliwych facetów ;-)

Źródło

 ☺☺☺☺☺☺

gejowy zakątek Berlin I am...

Wiadomo potrzeba bycia z kimś często popycha do rozwiązań niekiedy debilnych.

Znowu rozpoczyna się etap poszukiwań tego jedynego, gdzieś coś chce sprobować - ale problem w tym, że coś silniejszego mi na to nie pozwala - nie umiem się pogodzić, że to co jeszcze tak całkiem niedawno łączyło mnie z Adrianem już nie istnieje, bo chyba w moim sercu był kimś ważnym i nie łatwo jest pogodzić się z tym, że ..., że to koniec.

Wracam do czasów, wracam do momentów gdzie widzę nasz a w szczególności Jego uśmiech, nie zapomnę chyba sytuacji gdy wieczorem wysiadał z autobusu padał śnieg, wręcz sypało Jego uśmiech topił płatki śniegu i promienie twarzy - to spojrzenie, te malutkie oczka - ile bym dał by zobaczyć to jeszcze raz - wszystko - ale nie mam przecież zupełnie nic -

Mieszkając w Berlinie odczuwam smutek, smutek tego, że nie mam tu ani tam nikogo dla kogo mógłbym być, po prostu być. Gdy widzę tych szczęśliwców uśmiechniętych, czasem ze skwaszoną miną - najzwyczajniej w świecie im zazdroszczę...

Chciałbym tego szczęścia odrobinę mieć dla siebie...

Tu świat jest tak porywczy, tak dziki, że nie zauważa się tego, że ktoś ma tendencje do tej samej płci... Mam wrażenie, że pomija się to - jest tak dużo ludzi, że każdy winien pilnować swojego nosa i nie wtrącać się. Dzięki temu, że wielu czyje się przez to bezpieczniej, widać wielu facetów po prostu razem. Wychodzą z ukrycia nie boją się odrzucenia czy dyskryminacji.

Owszem wszędzie zdarzają się wykroczenia i przemoc, ale normalnie jest to niedopuszczalne i są to nieliczne przypadki - takie odnoszę wrażenie - po rozmowie z ludźmi, po tym jak podchodzą do tego tematu i jak żyją...

Wielu polskich gejowych uchodźców szuka schronienia właśnie w Berlinie.... Mam tu na myśli facetów, którzy uciekają od polskiego zaścianka, polskich homofobów...

zniewieściałe panienki

♂♀♂

Choć jestem gejem, to nie lubię afiszowania się tym zbytnio - może nie jestem do tego przyzwyczajony - raczej tak.

Chodząc tu po Berlinie to mam wrażenie że 90% mężczyzn tu to ciotki - zniewieściałe panienki. Ostatnio co mnie mega zaskoczyło to długie paznokietki u chłopaka, który sprzedawał na kasie w jednym z dyskontów - no kurcze tego to się nie spodziewałem :D

Obserwując społeczeństwo multikulturowe Berlina mam wrażenie, że pochodzę z odległych zakątków świata gdzie kultura dopiero się wdziera.

Wszem i wobec mówi się o nieprzyjaznym podejściu Niemców - a gdzie tam o ich wrogim nastawieniu, a prawda jest taka, że gdzie bym nie był czy na klatce schodowej, na ulicy, w sklepie, w supermarkecie czy innym miejscu zawsze, ale to zawsze jesteśmy serdecznie witani, co więcej pożegnanie jest równie wesołe i miłe. To nie tylko "Do widzenia" ale zwykle w 95% przypadków ludzie życzą sobie wszystkiego dobrego czy udanego popołudnia, dnia etc. Ta kultura jest bardzo fajna z punktu obserwatora, bo jak na razie to tak się tu czuję :D

Jeszcze wiele muszę się nauczyć, ale mam nadzieję, że się uda w końcu :)

 

Kiedy Gej dojrzewa?

Dojrzałość - ciekawe sformułowanie - lecz sama dojrzałość nie istnieje. Mówiąc o dojrzałości zawsze ma się jakiś konkretny rodzaj tejże dojrzałości.

Dlaczego dziś o dojrzałość?

Hm... powód jest jeden, a mianowicie któregoś dnia wszedłem znów na felka albo kumpelka - już dokładnie nie pamiętam, na którym z nich znalazłem taki oto zapis:

W życiu człowieka przychodzi taki czas, kiedy uświadamia sobie, że wszystko może mieć: kasa, dobra fura, markowe ciuchy, dobrze płatna praca, masa znajomych i paru przyjaciół... ale jeśli nie ma tej jednej osoby, która zawsze jest przy nim... przy której bez krępacji może śmiać się, płakać, wzruszać, budzić się co ranka i czekać z niecierpliwością aż ten cholerny telefon zadzwoni to wszystko inne jest nieważne... wszystko inne traci sens! Można być otoczonym wieloma ludźmi i nadal można być samotnym. Ja chcę tego uniknąć! Mimo, że mam wiele rzeczy, to jednak brakuje mi osoby, z którą będę się nimi dzielić! Nie szukam modela czy księcia z bajki...szukam zwykłego faceta, który pozwoli mi się poznać a z czasem może i pokochać.

Jakże pięknie to brzmi, tak prawdziwie - szczerze...

Konwersując z ludźmi, czasem niekiedy zastanawia mnie czy w ogóle oni dojrzeli do tego by zrozumieć, kim są? Wielu udaje bi, sam kiedyś udawałem, ale gdy pada pytanie o dziewczyny, wówczas niektórzy już nie mają nic do powiedzenia.

Być dojrzałym to mieć jaja? Czy nie koniecznie?

Najprostszy przykład, to mój Adi, zaczęło się 12 grudnia 2012 - było tak fajnie, spotykaliśmy się już tyle razy, a i chyba poznaliśmy trochę, jednak nie wszystko jest tak kolorowe. Gdy zauważyłem, że coś jest nie tak, że kontakt się urywa, z wiadomych przyczyn, zaproponowałem spotkanie, rozmowę - i co zostałem zbyty. Co brak odwagi? Czy o co chodzi?

Wielu facetów homoseksualnych ma chyba jakieś braki w dojrzałości. Teoretycznie są dojrzali, jedni prowadzą firmy, drudzy są dobrze ustawieni, za sprawą dobrej pracy, inni nie narzekają na to co im los zgotował, a jeszcze inni dopiero co szukają swego miejsca na ziemi. Ale wszystkich łączy jedno - gdy trzeba powiedzieć komuś prawdę, to automatycznie odwaga spierdala jak tchórz... I nie ważne kto kim jest - czy to kibol, dres, sneaker, przeciętny facet, młody, starszy, etc. - każdemu brakuje odwagi.

Zauważalne jest to, że z wiekiem faceci potrafią bardziej się zakwalifikować do pewnej grupy orientacyjnej: hetero, homo, bi, trans, etc... Słowa płynące z ust, czy z komunikatora często gęsto są tylko grą słów, polegającą na tym by zwabić osobnika. Nie liczy się poznanie i odkrycie człowieka, chęć bycia szczerym od pierwszego momenty, liczy się zdobycz  i czy to można nazwać dojrzałością?

Czy Polacy są tolernacyjni?

Czy jest odpowiedź na pytanie: Czy Polacy są tolerancyjni?

Czy uważacie się za tolerancyjnych?

Zawsze wydawało mi się, że jestem osobą tolerancyjną, dziś z perspektywy czasu i pewnych sytuacji, zaczynam powątpiewać w swoją tolerancyjność. Jak właściwie zrozumieć to słowo? Czy to akceptacja wszelakich odmienności, różności, innych zachowań? Czy tylko akceptacja osób o orientacji seksualnej: homo, bi, trans?

Jako, gej, przecież powinienem być tolerancyjny, skoro chcę tego od innych. Czy jestem? Otóż wydaje mi się, że za szybko się rozpędziłem, a tolerancji nie poznałem nigdy w życiu. Owszem akceptuję odmienność, to, że są faceci spotykający się tylko z facetami, kobiety tylko z kobietami, itp. Ale gdy na mojej drodze pojawia się odmienność w postaci innego wzorca kulturowego, inne zachowanie, inny styl inne obyczaje, czasem ta tolerancja zawodzi, przestaje ona być prawdziwa. Chcę wydać krytykę mimo, iż tak naprawdę to guzik mnie powinno obchodzić. A jednak gdzieś po kontach słychać słowa krytyki, słowa obelgi czy czasem nawet obrazy.

Mimo, iż wszędzie mówię: tolerancyjny, ale w gruncie rzeczy chyba jeszcze dużo mi brak. Nie przepadam za zniewiściałością wśród facetów, odmienne style zachowań, często zdarza mi się skrytykować. Oczywiście nie robię tego publicznie, nie obrażam ludzi, nie ubliżam im, ale gdzieś w zaciszu domowym potrafię odnieść się do sytuacji i wyrazić swoje niezadowolenie, swoje zdanie.

Kiedyś byłem świadkiem, jechaliśmy autobusem, przede mną i grupą znajomych stał chłopak z połamanymi nadgarstkami - no sorry ale muszę to tak wyrazić trzymał piękną długą różę, jego głos tak kobiecy, że aż nie mogłem go słuchać. Na przeciwko stał drugi młodzieniec, ładnie ubrany mógłbym powiedzieć, że bardziej przypominał chłopaka niż jego rozmówca.

Gdy znajomi komentowali całą tą sytuację ich gesty, to o czym rozmawiają, itp. starałem się być powściągliwy nie wyrażać swojej opinii by przypadkiem ktoś nie został urażony. Pomimo iż nasze rozmowy toczyły się w języku niemieckim, nigdy nie wiadomo kto nas słucha. Będąc już w domu nie omieszkałem wyrazić swojego zdania - wtedy czułem się jakoś tak inaczej, tak jakbym sam krytykował "swoich". Z drugiej strony ich zewnętrzny image - był dla mnie obrzydzeniem całego homoseksualizmu - no tak kuźwa mnie to brzydziło.

Zamiast nauczyć się ignorancji inności, tolerowania innych zachowań, postępowań i wzorców - gdzieś głęboko siedzi to zakorzenione "wzorcowe wychowanie" heteryka, co to "pedałków" nie lubi. I choć sam jestem tym "pedałem" w potocznym określeniu, to nie uważam się za gorszego z tego względu, a przecież to jakże wulgarne pedał ma na celu poniżenie.

Swoją drogą ciekawiło mnie skąd się wzięło to określenie geja - pedałem? Wszystko tradycyjnie zaczęło się w przeszłości, tu Grecja. Pederasto = miłośnik chłopaków, a później uproszczenie słowa i mamy pedał. No cóż jaki ten nasz język polski dwuznaczny :D

A tu video:

http://socash.tosiewytnie.pl/i,Gej-z-USA-vs-Polacy-Socash,vid,42764,index.html

wołanie w przestrzeń - przyjacielu gdzie jesteś?

Gdy patrzymy na związki naszych przodków, wyglądają one tak bardzo imponująco. Moja babcia, ma już 77 lat, i nie straciła kontaktu ze swoją przyjaciółką mimo odległości, mimo tego, iż każda z nich prowadzi swoje życie, czasami prowadzące pod górkę.

Kiedyś ludzie byli bardziej rzetelni, trzymali się siebie - ich ufność była tak głęboka jak głębokie jest jezioro Bajkał (1681 m). Teraz odnoszę to wszystko do siebie, do swojej przyjaźni z Szymkiem.

Nasza przyjaźń uległą niejakiej degradacji. Sypie się na każdym kroku. Każda próba spotkania się choćby na moment, choćby zamienić kilka słów, kończy się niepowodzeniem.

Zawsze coś wyskakuje, zawsze jest jakaś wymówka. Czasem to moja zmianowa praca przeszkadza, a czasem Szymek ma inne plany, albo nie może bo coś...

Kurde, w obecnej chwili wydaje mi się, że tracę połączenie z nim. Gdy zapytam co u niego, odpowiedź jedna krótka, w porządku. Dawno nie było czegoś takiego jak kiedyś, że potrafiliśmy pisać pół wieczoru. Zwykle to moje wiadomości są dłuższe, czasem pytam o coś, jednak nie uzyskuję odpowiedzi.. Tak jakbym wgl. nie zadawał pytania.

Przykro mi jest, i czasem jestem wściekły, że nie mam już do kogo się odezwać, nie mam z kim pogadać, choć przez chwilkę na inny temat.

Stasiek, mój dobry znajomy, z którym bardziej się zakumplowaliśmy, po czasie LO, też od momentu gdy poznał swoją obecną dziewczynę, przestał się odzywać, pisać... Czasem gdy coś koniecznego jest by zagadać, gdy potrzebuję kogoś, kto mu przy kompie pomoże, albo o auto się rozchodzi wtedy dzwoni.

Kurde dlaczego się tak odcinają, czy te dziewczyny nie pozwalają im na nic? Czy to tylko ich zaślepienie sprawia, że odwracają się od całego dotychczas poznanego świta?

Facet - z oceną wyglądu różnie bywa

Nie od teraz lecz od dawien dawna wiadomo, że my faceci oceniamy wygląd.

Facet to wzrokowiec - mówi się bardzo często.

I tak zwrócić swoją uwagę na nasze zachowanie, to rzeczywiście przykładamy dużą wagę do wyglądu.

Facet - Wzrokowiec

I nie jest to uwarunkowane tym czy jest się gejem czy zwykłym hetero, każdy z nas ocenia czy to gej facetów, czy heteryk dziewczyny. Dla każdego z nas jest to element, raczej którego się nie da wyeliminować.

Tak jak heteryk nie pożąda każdej przechodzącej na ulicy obok niego dziewczyny, tak i gej nie pożąda każdego przechodniego faceta. Przecież to byłoby nawet irracjonalne. Czasem się zastanawiam skąd te mylne myślenie, że jeśli jest się gejem to leci się na każdego faceta??

Ale wracając do wyglądu, to tak jak przeciętny facet hetero ocenia dziewczyny po wyglądzie, tak i gej ocenia facetów po wyglądzie. Nawet przy takowej ocenie widać podobne zachowania, czynniki charakteryzujące ocenianą postać. Dla przykładu opiszę sytuację:

Z punktu widzenia hetero:

Na obu zdjęciach widać dziewczyny, jak można się domyślić jedne będą ładniejsze - ładna laska - i te mniej atrakcyjne - brzydka.

Facet hetero oceniając dziewczyny te przekolorowane, często wyidealizowane oceni jako bardzo ładne, atrakcyjne - one będą mu się najzwyczajniej bardziej podobały. Spoglądając na zachowania moich rówieśników, znajomych widzę jakie jest podejście do kobiet. Od czasów szkolnych (wczesnoszkolnych) zarywali oni do dziewczyn, które nie stroniły wyglądem, wręcz przyciągały ale czy w myśl powiedzenia:

"Przyciągnij wyglądem, zatrzymaj charakterem"

Tego już bym nie powiedział. Zazwyczaj jest tak, że lecą oni na wygląd, bo ładna, pełna wdzięków, to co już w głowie siedzi, nie koniecznie musi odpowiadać by był taki sam zachwyt jak wyglądem, to jest głupie, czy jednak nie?

Gdy wśród znajomych, ktoś zapytał o ocenę tych "ładniejszych", zwykle mi się one nie podobały, nie lubię tego wyidealizowania, zrobienia z kobiety typowej lalki barbie - wręcz ohyda... Zawsze było mi ciężko się do takiej osoby ustosunkować, bo mówić, że jest ładna kiedy mi się nie podoba? - bez sensu, zwykle mówiłem - taka sobie, by nie pokazać po sobie tego, że może interesuję się jednak chłopakami. Jeśli chodzi o dziewczyny to podobają mi się bardziej te proste, zwykłe kobiety, jakich w rzeczywistości jest pełno.

Z punktu widzenia homo:

Facet homo (homik/homek :D ) tu mogę odnieść się do siebie i do tego co zauważyłem, po poznaniu iluś tam homków. Gdy przychodzi do oceny facetów, którzy mają nam się podobać i nie, to wygląda to analogicznie jak w przypadku faceta hetero. Najpierw podoba nam się ten wyidealizowany, pełen wdzięków, z pięknym spojrzeniem, dopiero potem możemy dostrzec tego mniej atrakcyjnego.

Uogólnić i powiedzieć - zawsze - było by zbyt ryzykowne, dlatego powiem, że często patrząc na kandydata, spoglądamy na wygląd, dopiero potem, na to jakim jest człowiekiem. I tu również pojawia się już wcześniej przytoczona myśl:

"Przyciągnij wyglądem, zatrzymaj charakterem"

Nie mogę powiedzieć, że tym razem będą mi się bardziej podobać ci faceci, którzy są mniej atrakcyjni, od tych wyidealizowanych, bo bym skłamał. Ale nie jest też tak, że jeśli ktoś nie ma wyglądu to jest skreślony. Poznałem takich i takich. I w prawdzie z tymi mniej pięknymi mogłem nawiązać lepszą znajomość, niżeli z tymi co wygląd przerastał oczekiwania.

Tu da się zauważyć, że jeśli ktoś ma świadomość tego, iż jest ładnym, to jego mniemanie o sobie i wymagania są znacznie większe, a często nawet nie do zrealizowania. Wówczas chodzi tylko o przyjemność - seks - takie odniosłem wrażenie. Zaś gdzie nie wygląd jest najistotniejszym czynnikiem, może narodzić się coś stałego, silnego i wiążącego obojga.

kontrowersyjny temat - adopcja przez geja

Dziś tak śmiechem, żartem podsunąłem koleżance temat "gej". Weź, blee, to chore, chory na umyśle - usłyszałem z jej ust. Nie sprzedając się, lekko wyraziłem swoje zdanie, co mnie obchodzi kto z kim i co..

Mamy wybrać sobie kontrowersyjny temat o którym napiszemy rozprawkę. Wiedząc jakie Kasia ma poglądy, co sądzi na temat gejów, specjalnie chciałem ją sprowokować. Udało się. Kasia znów powiedziała, chorzy na umyśle. Spytałem, a co to takiego gdyby jednak zaadoptowali dziecko?

Odpowiedź nie była zaskakująca:

Ludzkość by się zepsuła - trochę jak nazistowskie hasło, czy nie? Bo dlaczego spytałem. Mieli by dzieci i te dzieci by szły w ślady rodziców i by się to tak rozrastało. Gdzie logika? pomyślałem sobie, więc spytałem skąd się biorą geje? Oni chorzy na umyśle - znów powtórzone słowa, jak w zaciętej płycie. Przecież będąc wychowankiem tradycyjnej rodziny:

 ojciec + matka = dzieci

wychodzą również dzieci-geje, i czy Ci hetero rodzice są temu winni? NIE. To nie ma nic wspólnego z orientacją, jaką posiadamy, wszystko jest wrodzone, jak nie wkomponowane w naszą naturę. I tak para homo wychowująca dziecko, nie musi wychować je na homo-dziecko, wręcz przeciwnie wychowa je na człowieka w pełni przystosowanego do życia w społeczeństwie, dając mu jednocześnie wzór jak żyć dobrze, by nie krzywdzić innych, w końcu posiadamy większy pierwiastek tolerancyjności dla siebie, innych, niż często nasi hetero-rówieśnicy.

Nie umiem opowiedzieć się jednoznacznie za tym czy:

GEJ + GEJ = DZIECKO

jest właściwym rozwiązaniem. Nie chcę nikomu bronić też by dążył do takiego zjawiska. Ja raczej bym go nie potępił, o ile owi Geje swoim postępowaniem nie naruszali by praw moralnych, ich zachowanie nie skutkowało by wychowaniem heterofoba, co w żadnym wypadku nie było by właściwe.

mężogej

co to znaczy? kto wymyślił to określenie? dlaczego?

Dziś przeczytałem pewien artykuł o tak zwanych mężogejach, trochę mnie on oburzył.

Autor napisał w nim o powstaniu "nowego gatunku" - użycie tego określenia wywołało we mnie oburzenie - jakim prawem, można określać ludzi o odmiennych poglądach, zasadach, postępowaniu etc. "nowym gatunkiem"? Dla mnie "nowy gatunek" jest równoznaczne z odkryciem nowego gatunku roślin, zwierząt, ale nie ludzi!! na Boga co to za określenie?

Kto dał nam prawo "gatunkować" siebie nawzajem? Czy możemy przypisywać się do gatunku, bo mamy takie a nie inne skłonności, zachowania? Czy ktokolwiek chciałby być nazwany nowym gatunkiem, za to że lubi nosić przypuśćmy spodnie pół dresy - pół jeansy (od pasa do kolan dres a od kolan do kostek jeans), z koszulką uszytą z tiulu i preferuje tylko blondynki lub też blondynów?? Gdzie tu sens?

Ja tego nie rozumiem...

Mężogej? hm... domyśliłem się od początku o czym mowa w artykule, choć nie ukrywam, że nazwanie kogoś mężogejem mi się nie podoba, jak samo określenie gej! Słowo "gej" nacechowane zostało bardzo negatywnie w naszym społeczeństwie, często słyszę jak chłopacy mówią do siebie "ty geju!" za to, że ktoś coś źle zrobił. To od razu nasuwa każdemu na myśl, że gej jest kimś gorszym, nieudacznikiem, prostakiem. Z drugiej strony to w naszej pięknej polszczyźnie brakuje takiego określenia, które było by neutralne. Podoba mi się jak w języku niemieckim, Niemczech geja (guy, gay, etc.) zastąpiono słowem schwul.

Poruszany problem noszonej maski i podwójnego życia przez tych mężczyzn, którzy noszą w sobie pierwiastek mężczyzny jako męża, i jako geja, nie jest możliwy do ocenienia, do wydawania opinii na temat tych ludzi.

Są tacy, których zmusza społeczeństwo, wzorce rodzinne, to czego ich nauczono, wpojono. Może to być bardzo nie wygodne, wręcz uciążliwe, ale są też tacy faceci, którzy świadomie wybierają tą opcję i prowadzą życie u boku kobiety, mają rodzinę - ale i spędzają czas z facetem, nie tylko po to by się przelecieć.

Odnosząc się do swojej osoby myślę, że dla mnie byłoby to trochę jak kara. Bycie z kobietą, wspólny dom, rodzina może jeszcze by uszła, ale seks, jakieś zbliżenia byłby czymś swego rodzaju "gwałtem". Bo jak inaczej nazwać zachowanie wbrew sobie, wbrew swojej woli. Życie pod jednym dachem, wspólne życie tego raczej bym się nie brzydził, nie negował, ale coś więcej już tak. Choć niedawno pisałem o takiej możliwości, to coraz bardziej przekonuję się do tego, że to nie jest dla mnie, a ja raczej tego nie chcę.
Samo stworzenie związku czegoś stałego z ukochaną osobą, z kimś dla kogo był by sens rano wstać i wysłać uśmiech, samo sprawia, że chce się czegoś więcej niż tylko przelotnego seksu.

Mam nadzieję, na to, że w nas ludziach w końcu obudzi się instynkt tolerancji i inteligencji, która przejawiałaby się w zachowaniach tj. tolerowanie ludzi - nie za poglądy i upodobania seksualne, lecz za to kim są w życiu, jakimi ludzi są dla nas, a nie to jakimi partnerami są w łóżku.

Czy myślicie, że uciekanie w małżeństwo to rozwiązanie godne pochwały? A może jest inny sposób na zdobycie szczęścia?

facet - bi

Czyż nie jest tak, że nacisk społeczeństwa, sprawia, że wielu facetów udaje bi, tylko po to by odwrócić od siebie jakiekolwiek podejrzenia? 

Czy to na czacie czy na stronach randkowych, widnieje wiele profili, gdzie faceci mówią o sobie "bi" - mam kobietę, ale kręcą mnie faceci - chcę seksu z facetem - ale to ma pozostać tylko między mną a tobą. Tego typu teksty w przeróżnych odmianach spotyka się podczas wielu rozmów.

 Ukrywać się, by nikt ze znajomych nie nazwał mnie "pedałem" bo wśród heteryków (kobiet i facetów) ciągle gej jest niestety tytułowany pedałem, choć nim nie musi być!  W ogóle kto dał nam ludziom prawo do tego by oceniać kogoś po orientacji seksualnej? 

Wielu z nas pseudo-bi-gejów boi się złego traktowania, obcując trochę w tym środowisku widzę, że orientacji homoseksualnej jest wielu ludzi, należą oni do rozmaitych grup społecznych: dresiarze, kibole, dyrektorzy firm, studenci, zwykli szarzy robotnicy... Idąc ulicą, będąc w warsztacie samochodowym, będąc na budowie, u fryzjera, w ubojni i wszędzie gdzie tylko cię teraz myśli poniosą możesz spotkać homoseksualnego faceta - ty, ja, nikt inny najczęściej o nim nie wie, bo on boi się tego, że dziś ma 100 zajebistych kumpli, milion znajomych, którzy rano idąc ulicą odpowiadają mu "Cześć!", wielu ludzi go podziwia za to co robi, ale jutro gdy ci sami ludzie usłyszą krzyk: "On jest pedałem!!" w najlepszym wypadku "On jest gejem." odwrócą się od niego, życie widziane w kolorowych barwach, choć miewa smutne chwile, straci ten piękny czar i wszystko stanie się, brudne, szare i odstraszające. A on zostanie sam, bo przecież, znajomi, rodzina - LUDZIE go opuszczą... Czyż ten strach przed nietolerancyjnością jest największym czynnikiem wpływającym na to, że się ukrywamy, nosimy maski? 

Wielu wyoutowanych może mi teraz zaprzeczy, i każdy z nich ma do tego prawo. Choć fakt jest jeden, każdy z nas się boi albo bał tego, nie znajdzie akceptacji.

Któregoś razu spotkałem się z chłopakiem, ma 22 lata - fajny człowiek - idzie z nim pogadać, pożartować, spędzić normalnie, jak przeciętna para (KM) czas. W czasie jednej z rozmów, gdy rozmawialiśmy właśnie o "coming out", powiedział: wiele razy podśmiewam się w pracy, wśród znajomych, itd. a co gdybym to ja był gejem? Wówczas jak sam mówi, pada śmiech co? Ty pedałem/(czasem gejem) - eeeh głupi żart. I śmiechem sytuacja zostaje rozładowana. 

Problem nie leży w nas bi-gejach tylko w tych, którzy patrzą przez stereotypy i twierdzą, że gej jest pedałem, że każdy gej to łajdak, jebie się z każdym gejem, to największa zaraza. Każdy gej to nieudacznik itp. Gdyby wszystkim tym ludziom pewnego dnia przyszło stanąć oczy w oczy z prawdą i poznać swoich znajomych, to co sobą w głębi reprezentują, to kim są, i jakie uczucia chcieli by wyrażać, myślę wielu by się zdziwiło. Zapewne w pierwszej fazie było by odrzucenia, znieważenie, ale gdyby coming out nastąpił jednocześnie wśród wielu gejów/lesbijek/trans/bi/i Bóg wie kim tam jeszcze to ogromną szansą byłoby to, że ci wszyscy przeciwnicy, zaczęliby rozumieć swoich znajomych i co najważniejsze ich akceptować. Przecież w innej sytuacji ci ludzie stracili by tak wielką rzeszę swoich dobrych znajomych.

Co homoseksualizm może być tym czynnikiem który będzie decydował o tym czy powinniśmy się dalej trzymać, kumplować itd.? NIE MOŻE!! Ja Ci do łóżka nie zaglądam i ty mi nie zaglądaj. Rób to co chcesz i z kim chcesz. Nie chcę i nikt nie chciałby tracić znajomych za to że jest odmiennej orientacji seksualnej. Homo nie chce stracić znajomych hetero i hetero powinien to akceptować i nie rezygnować ze znajomości z homo.

Przecież hetero-faceci nie rozmawiają za każdym razem z którą kobietą spali, czy uprawiali seks i w jakich pozycjach. Owszem zdarza się, ale nie uważam tego, że wszyscy chwalą się wszem i wobec co z kim robią w łóżku. 

bycie gejem, społeczeństo seksu

 Bycie gejem to nie wstyd, dopóki nie zaczynasz zachowywać się jak pizda.

Takie słowa dziś przeczytałem, na jednym z profilów. I muszę powiedzieć, że w pełni zgadzam się z chłopakiem. Szkoda, że jeszcze nasze polskie społeczeństwo tego nie potrafi dostrzec i zrozumieć. Gej=Człowiek (taki sam jak heteryk (i heteryk popieprzający geja)). 

Gdy swego czasu częściej odwiedzałem czat, zauważyłem, że duże gro osób tam przebywających to "pseudo-heterycy" szukający seksu. We większej mierze aktywi, szukający dyskretów, zadbanych i nie wchodzących sobie na wzajem w życie ludzi.  I powstaje pytanie: Skąd to się bierze, że w społeczeństwie brzydzą się gejami/gejostwem/gejozą i wszystkim co początek ma swój gej-, a po cichu szukają ostrej zabawy z drugim kolesiem.

Innym równie rzucającym się w oczy zjawiskiem jest to, że młodzi ludzie, młodzież, i Ci trochę już starsi ale wciąż młodzi ;) często poruszają temat seksu. Wiele skojarzeń z erotyzmem. Często widać, słychać jak w czasie rozmowy ktoś wspomina o jakiejś rzeczy, przedmiocie, czy nawet patrzy się na jakiś rysunek znak - i myślę, żę 90% jak nie więcej tych ww. ludzi kojarzy w pierwszej kolejności to "coś" z czymś erotycznym. Wydaje mi się, że przelewa się już to, i można stwierdzić, że nie jest to już taki temat tabu, jaki był jeszcze jakiś czas temu. Będąc w pracy, ze znajomymi, na uczelni, w szkole i gdziekolwiek, gdzie spotykam młodych zawsze jest poruszany wątek erotyczny. 

Z drugiej zaś strony może to być wynik pożądania? Ci wszyscy ludzie chcieli by zacząć współżyć? A rozmowa, wylanie słów, łagodzi pożądanie/żądze? 

 

odczucia

Ostatnimi czasy wydaje mi się, że się znudziłem środowiskiem, że to co jeszcze jakiś czas temu było całkiem interesujące, ciekawe, czasem może nawet jarające przestało wywierać jakiekolwiek wrażenie, a już na pewno nie pozytywne. Zaczęło być mi zupełnie obojętne czy poznam jakiegoś chłopaka, czy powstanie jakieś uczucie, czy dojdzie do jakiegoś zbliżenia. Momentami mam wrażenie, że to było tylko chwilowe zauroczenie, które minęło i teraz czas się obudzić, ogarnąć i iść dalej. Zamknąć kolejny etap mojego życia, nie wracać do tego. Ale jak na chwilę obecną nie mam pewności, że kobieta jest odpowiednią osobą z którą chciałbym być. W sumie to i też nie jest do końca pewne z facetem. 

Znów trzeba odwołać się do czasu i stwierdzić czas pokaże. Często to właśnie czas jest najpotrzebniejszą rzeczą jaką nam potrzeba, by  zrozumieć coś, by osiągnąć coś cennego. 

kumpello grupy

Jaki jest gej? jego cechy, na te pytania wielu z nas chciałoby znać odpowiedź, bo przecież jakieś wspólne cechy łączą ludzi w różne grupy, podgrupy itd.

Ostatnio popularny kumpello oferuje swoim użytkownikom możliwość tworzenia i dołączania do różnych grup. Grupy te mają na celu odzwierciedlać nas samych, nasze poglądy, cechy, charakter.