Lubiewo - "weź bo Ci przypierdolę"

Dzięki pewnej osobie (tak Tobie moja droga!) wybrałem się dziś do teatru na Lubiewo Teatru Nowego z Krakowa. 

To nie codzienne móc wyjść do teatru. A już na pewno nie tak często się zdarza bym miał okazję zobaczyć Teatr Nowy z Krakowa - byłem pierwszy raz. 

Kolejną niezwykłością jest to jakie to przedstawienie było. Lubiewo - historia o parze homoseksualistów. Czyli coś w sam raz dla mnie :)

O czym jest spektakl Lubiewo? O dwóch starszych facetach homoseksulanych, którzy swoją opowieścią wspominają młodość i to co robili, a robili dużo i często, jak sami na samym początku zaznaczyli lubią seks, lubią ciągnąć druta, onanizować i ssać. Wspominają czasy PRL, wspominają o tym jak spotykali się z rosyjskimi żołnieżami i ich zadowalali. 

- Wszystko to oprawione w pruderię, bo język jakim się posługują może zaskoczyć, przyznam, że gdy w pierwszej chwili usłyszałem to mi uszy zwiędły. Byłem zszokowany, chyba tym bardziej, że na sali średnia wieku to 50+. Osób w moim wieku (24), było może ze 6. Reszta publiczności wyraźnie starsza. 

Panowie właściwie Patrycja i Lukrecja wywołują duchy - Aktorki, Hrabiny, Radwanickiej - i inne cioty.

- Słowa ciota, pedał, chuj, luj, kurwa, giej i inne występują tu tak często, że niemalże w potoku słów echem odbija się tylko wiązka ciota - chuj - kurwa - przypierdole ci. To trochę przeraża, lecz myślę, że bardzo dobrze wpasowało się w całą scenerię tego spektaklu. 

Tak by może zdobyć serca publiczności, narrację całości spektaklu przejmuje Krystyna Czubówna. To jej głos jest tu najmądrzejszy, to ona prowadzi całą sztukę :)

Stroje, które są za krótkie odkrywają wiele częsci ciała - dziury w ubraniach, które choć znoszone, używane są we współczesności. One obie pokazują wygląd współczesnego geja. To przegięta ciota, z rączką zawiniętą ku górze, często z torebeczką. Podmalowana forma męskości. 

- Tu podkreślony został stereotyp geja - który dba o siebie, maluje się stara się wyglądać jak najlepiej, chodzi na siłownię by podkreślić swoje wdzięki - ciało i rzeźbę - ubrania obcisłe i ciało Adonisa były tu wielkim zaskoczeniem. 

Cała akcja rozgrywa się w domu, w pokoju Patrycji i Lukrecji - wszędzie wiszą stare znosznone ubrania. Po środku stoi stara skrzypiąca po lewej stronie beżowa kanapa. Tuż za nią jest ściana pokryta wieszkami ubrań tak jakby ją same "szmaty" tworzyły. Jest też coś dziwnego - obraz Matki Boskiej. 

- Myślę, że nie bez powodu właśnie w domu obu, znalazł się ten element religijny - to taka kontrowersja myślę do tego, że religia odrzuca osoby homoseksualne, a mimo wszystko one nie koniecznie religię. Taka mała zagrywka w kwestie polityczno-religijno-społeczne - powiedziałbym. 

Patrycja i Lukrecja jak wspomniałem to postacie dwóch facetów, oni o sobie mówią w formie żeńskiej, mimo iż są parą facetów, którzy w całym spektaklu przynajmniej 3 razu się pocałowały

- Tu było słychać na sali wzruszenie - ni to śmiech, ni to zażenowanie - ale poruszenie publiczności.

Parycja i Lukrecja opowiadając o swoich wojażach wzdychają też do młodych, którzy już są w ich świecie niedostępni. Jednak ku zdziwieniu pojawia się piękny młody Adonis, którego wzrokiem pożądają obie/obaj. Owy Adonis pojawia się na chwilę rozpala zmysły obu. Milczy, ale pozwala być pożądanym, niemalże pochłonięty wzrokim, dotykiem i ciałem. Lukrecja pierwsza podejmuje inicjatywę. Gdy Patrycja przejmuję pałeczkę młody Adonis szybko znika. 

- Styl w jakim to czyni zawarł wdech w piersiach naszej publiczności, mój zresztą też. Sam fakt jego nagości i pięknego ciała, o tym, że wyraz twarzy miał równie nieziemski nie muszę wspominać, wprowadzał w stan uniesienia. 

Adonis pojawił się jeszcze kilka razy, "by obudzić śpiących widzów". Pobudzał wyobraźnię i wzbudzał zaciekawienie. 

Więcej nie będę opowiadał, bo już i tak dużo opowiedziałem. Polcema każdemu wybrać się i zobaczyć to co warte swojej ceny.

Lubiewo - to spektakl, który już w swoim tytule wskazuje na historię homoseksualistów, nie myli, rzeczywiście tak jest. Spektakl warty polecenia, szczególnie wszystkim Panom orientacji homoseksualnej. Dlaczego akurat gejom? Z jednego szczególnego względu - kwestia zdrowia i chorób przenoszonych drogą płciową wśród gejów. To może oświecić co niektórych.

Z drugiej strony to spektakl dla wszystkich anty - choć jeśli trafiłoby to na typowego kibola, co to w jednej dłoni trzyma "pałkę bejsbolówkę", a w drugiej butelkę piwa - to myślę, nie wiele by do niego trafiło, raczej nasiliłoby to w nim jego fobię. Gdy ktoś potrafi wyczuć ironię dotrze do niego, że to ironizacja obrazu jaki powszechnie króluje w społeczeństwie o osobach homoseksualnych. Geje, czy jak to mówią Lukrecja i Patrycja cioty, potrafią też tworzyć nieformalne związki, taki związek tworzą one same. 

- - - 

Publiczność to jak już wspominałem osoby starsze wiekowo, bardzo mało osób młody, a już nie mówię o ludziach w moim wieku. Nie powiem, że czułem się z tym źle, lecz myślałem, że znajdą się tacy faceci, którzy mimo wertowania randkowego allegro, będą odważni, albo będą chcieli zobaczyć sztukę o niejako nich samych. Chyba się myliłem, bo nie zauważyłem tam nikogo, a może byli akurat Ci, których nie znam, Ci którzy swoich zdjęć twarzy bronią jak wartownicy twierdzy.

Jeśli macie możliwość wybrania się na ten spektakl, polecam :)

Swoją drogą to zawsze coś mnie ciągnęło do teatru, tylko chyba brak mi odwagi by tak przed publicznością występować :D Ale może kiedyś będę miał te swoje pięć minut, zapewne to super wspomnienia, że coś takiego się robiło.

Nieskończoność

Zaczynasz rozumieć, 

każdy krok który stawiasz

tylko raz

pozwól na to by się po prostu zdarzyło

nie masz nic do stracenia

ty wciąż samotny

i trzymasz się tego mocno

to daje ci resztę

i nie możesz tego zmienić

wiesz to dokładnie

to pobudza

ale zbyt szybko przemija.

A wszystko to „vanitas vanitatum, et omnia vanitas". Gdy pada pytanie, czy dużo ludzi poznałem to zastanawiam się co powiedzieć. Tak, czy nie? Jeśli powiem tak, uznany zostanę za ciotę, albo jeszcze gorzej, takiego co z każdym się puszczał. Jeśli zaś powiem nie, skłamię. Wybieram tą drugą opcję, lecz zawsze staram się wyjaśnić, że można się poznawać i "poznawać". Można się poznać i poznać by zapomnieć. Wszystko jest przecież dla ludzi. 

Każda rozmowa, każdy krok jaki stawiam ma swój cel. Tym jednym i najważniejszym jest "szczęście". Co znaczy życie człowieka, który ma wszystko, ale nie ma szczęścia - to takie wielkie nic. Nie chciałbym żyć w dostatku, a cierpieć na niedosyt szczęścia. Wolę skromność, czy powściągliwość i umiar, ale w szczęściu. 

To właśnie szczęście decyduje o tym czy czujesz się bogatym, biednym, samotnym, znanym i lubianym. Ludzie szczęśliwi są piękni, ich piękno można obserwować w różnych aspektach ich działalności życiowej. 

Życie jest piękne, a życie szczęśliwe jest jeszcze piękniejsze.

Dziś stawiam sobie cele, jutro też postawię i tak dążę do ich spełnienia. Jednym z tych jest właśnie szczęśliwy związek. 

Czyż nie byłoby pięknym wracać z uczelni, czy też pracy, a w połowie drogi spotkać partnera i wrócić z nim szczęśliwie do domu? Czyż nie byłoby pięknym pomarzyć o wspólnych chwilach, o wspólnych marzeniach, o tym co chcemy osiągnąć, o tym gdzie i jak chcemy żyć, o tym co chcemy robić dziś, jutro, a może za rok czy kilka? Czy nie jest pięknie móc położyć głowę pełną marzeń i pomysłów na ramieniu swego wybranka? Czy nie piękny jest spacer nocą we dwoje? Czy nie piękne jest zasypianie z głową w chmurach? 

Co nie jest piękne i co nie daje szczęścia, że panowie tak usilnie bronią się przed wstępowanie w związki z innymi facetami, również gejami?

Czy ta piękność zawęża się tylko do wizerunku? A może to brak zainteresowań, które łączą? Spoglądając na związek faceta z kobietą, można powiedzieć, że tu to ONA jest taką szefową, która ustala warunki, a facet musi się dostosować, bo przecież mu zależy i tak też przecież trzeba. Kobiety mają ten dar czarowania, przekonywania i wywierania presji na partnerach - z facetami, mimo iż geje są gdzieś tam podobni do kobiet, to nie jest tak prosto. Są oproni i nie dają się wieść przez życie.

Dalej tkwię na randkowym allegro i dalej szukam i czekam i próbuję, tak w nieskończoność...

Z gorącymi pozdrowieniami,

JarKow

P.S. Jak nie jestem fanem tego typu piosenek, to ta wyraźnie mi się spodobała:)

"Ciota" - określenie homoseksualisty, czy wręcz przeciwnie?

Tak bardzo wszystkim znane jest słowo "ciota", kto z nas go nie użył, chociażby raz? Każdy.

Kim jest ciota? Czy ciota to homoseksualista? Gej? A może ktoś jeszcze inny?

Ciotą nie jest homoseksualny mężczyzna, co potocznie uważane jest za prawdę, jak również nie jest nim heteroseksualny mężczyzna.

Ciota to obraźliwe określenie, które ma na celu kogoś obrazić. Celem jest także pokazanie osobnikowi, że jest słabszy. Mówiący ukazuje się w świetle kogoś lepszego bardziej wartościowego.

Analizując sytuacje w których słyszałem określenie ciota - w kilku tylko przypadkach ciotą nazywano homoseksualnego mężczyznę. Często jednak ciotą jest najczęściej facet, który swoim zachowaniem nawiązuje do gestów, ruchów kobiecych - po prostu jest zniewieściały. Często wśród młodych słowo ciota nabiera znaczenia nieudacznika. Ciotą może być, ktoś kto sobie nie radzi z wykonaniem jakiegoś zadania. Jest słabszy a jego zdolności czy to fizyczne czy psychiczne nie pozwalają mu na podołanie zadaniu.

Niekiedy słowo ciota używane było w kontekstach - zaczepek. Jeden chłopak chciał zaczepić drugiego, czasem poddenerwować wówczas nazywał go ciotą, co wywołuje złość i poczucie obrażenia, pogardy.

Wśród dziewcząt ciota to potoczne określenie - miesiączki. Znacznie rzadziej określenia używają dziewczyny by określi nim homoseksualnego mężczyznę, jest to raczej domeną mężczyzn czujących się lepszymi i silniejszymi czy to fizycznie czy też psychicznie.

Czasem choć mi osobiście nie udało się tego zasłyszeć, ciotą określa się "ciocię/ciotkę" - być może to określenie w tym znaczeniu wychodzi z użycia, albo też w moim okręgu nie jest spotykane.

Słownik języka polskiego podaje 4 warianty w jakich możemy spotkać określenie: "ciota", tak jak już pisałem podstawowym znaczeniem jest:

człowiek często narzekający, nieudacznik

Potem dopiero pojawia się potoczne określenie homoseksualisty i miesiączki. Ciota to także zgrubienie od słowa "ciotka".

***

Ostatnio w polityce głośny był incydent w roli głównej z J. Palikotem, gdzie to nazwał jednego ze swoich politycznych kolegów "katolicką ciotą". Po tym w telewizji zawrzało, a na TVN pojawił się taki oto odcinek dziendobry.tvn.pl

Link do nagrania

***

Choć unikam obrażania ludzi, to czasem zdarzy mi się o kimś pomyśleć jako "ciota" - zwykle to ma związek z zniewieściałością chłopaka, jego stylem, zachowaniem. Nie zdarzyło mi się chyba nazwać kogoś ciotą tylko dlatego, że jest gejem. Sam nim jestem i nie chciałbym być nazywany ciotą.