Geje na językach III - gdy plujesz mi w twarz

Kilka dni temu pewna osoba (tak to Ty moja Droga) zadała mi pytania:

Wiesz, czasami się zastanawiam jak Wy znosicie takie docinki nieświadomych Waszej orientacji znajomych. Co się dzieje w Waszym wnętrzu, sercu duszy? Nie masz czasami ochoty wykrzyczeć im prosto w twarz kim jesteś?

Odpowiedziałem następująco:

Co czuje? Trudne pytanie, zawsze zadaje sobie pytanie, co on/ona o takim geju wie. Jak by mnie potraktowali? 

(...) Myślę, ze był by to kolejny powód do docinek. - Tak jest w pracy.

Źródło: ustka.pl

Tak po chwili zastanowienia, po dłuższej refleksji dochodzę do wniosku, że w wielu przypadkach

zostałbym wykluczony z gry - jaką jest współistnienie z innymi ludźmi. A to uczucie bardzo boli. Skąd to wiem? Z ust ludzi, którzy to już przeżyli.

Samotność jest jak choroba, gdy ludzie traktują Cię jak trędowatego, chorego na ADIS/HIV i nie wiem co jeszcze wówczas stajesz się taki malutki, taki bezwartościowy.

Dobrze gdy znajduje się ktoś kto Cię wspiera, ale życie często gęsto wystawia nas na próbę samemu, bez wsparcia innych. 

Poza nią (pracą) dziś nie mam przyjaciół w znaczeniu znajomych - co się z nimi spotykam... - taki samotnik się ostał... - i tu pytanie co by powiedzieli Ci dalsi znajomi co to kiedyś z nimi jakiś kontakt był... zakładam, że podobnie, mało kto nie zwrócił by na to uwagi, mało kto by przemilczał i nie skomentował głupio tego. 

 Właściwie to nie potrzebuję tych ludzi do szczęścia, ale czuć na sobie czyjś wzrok, czuć ciężar z jakim styka się rodzina nie jest przyjemnie, tym bardziej, że są mi ważni.

 

O pochodzeniu trudno czasem mówić. Było jak był nic teraz tego nie zmieni. 

Źródło: (fot. Kampania Przeciw Homofobii)

(...) Więc sądzę, że zdanie byłoby jedno i to same. Pedał. Cwel. Pedzio. Pedofil. - Tak tak się definiuje gejów w tamtych stronach.
Zawsze boli gdzieś w sercu na dnie, że nie możesz być traktowany jak wszyscy, na równi, bo ktoś Cię skreśla.

I tak co czuję? Czuję ból, którego nie opiszesz słowami, bo nic fizycznie Cię nie boli, nic nie dolega - objaw brak. Jednak dusza cierpi, ciało również tylko nie tak jak po uszkodzeniu mechanicznym. 

Wiele razy chciałbym powiedzieć, co ty za brednie opowiadasz, lecz cóż trzymam język za zębami. Głupi uśmiech, obojętność niekiedy i odchodzę. Moja babcia mówi "ciszej jesteś, dalej jedziesz" - może to i racja. 

Z drugiej strony szukam analogii w tym naszym żywocie. Skoro człowieka grubego często się nie lubi, bo jest gruby, to geja można nie lubić bo jest gejem - wytłumaczenie jest? Jest. Co z tego, że cholernie głupie, czy ktokolwiek się nad tym zastanawia? Może tylko taka osoba której sprawa dotyczy, ten gej i ten gruby człowiek.

tolerancyjny gej - dlaczego kocham ludzi?

Jest takie określenie na ludzi świata, ludzi którzy nie definiują się, że przynależą do danej populacji, miejsca - coś w tym stylu [tu widać moją niewiedzę, ale przecież jestem tylko człowiekiem, zwykłym prostym, mało znaczącym].

Kocham ludzi, kocham ludzi - to nie znaczy, że kocham tylko tych, którzy są podobni fizycznie, mentalnie, etnicznie, religijnie i tak dalej do mnie. Ludzi kocham za ich byt. Tak, za to, że są. Myślę, że gdyby nie siła płynąca z relacji międzyludzkich to bym umarł - nie z powodu choroby, nie z powodu jakiegoś zaburzenia, lecz z braku ludzi. 

Najpiękniejsze są te momenty gdy idę ulicą i widzę ludzi, widzę jak idą lewą i prawą stroną chodnika czy jezdni. Piękni są ludzie stojący i oczekujący na coś albo kogoś. Cudowni są ludzie, którzy się uśmiechają. Najwspanialsi są ludzie, którzy są mili, a wręcz życzliwi. Ale ponadprzeciętni są ludzie, którzy doceniają całokształt człowieka. Ci którzy dostrzegają inną istotę.

Żyjemy w czasach, gdzie geje, osoby takie jak ja, mają niejednokrotnie pod górkę. Obelgi, wyzwiska, złe spojrzenie. Czym, pytam czym sobie na to zasłużyłem/zasłużyliśmy? Tym, że kochamy? Tym, że dostrzegamy drugiego człowieka, który de facto też może nas kochać? - Co Tobie czy komuś innemu w tym przeszkadza? 

Mi nic, kocham ludzi, nie ich część składową. 

Ten wpis poświęcony jest pewnemu bardzo ważnemu wydarzeniu jakiego doświadczyłem. Wydaje

Źródło: time.com

mi się, że jestem bardzo otwartym człowiekiem i toleruję każdego, na starcie przynajmniej go(człowieka) lubię. Od wielu wielu lat moim marzeniem było poznać osobę czarnoskórą [takie określenie chyba figuruje jako te nie obrażające]. To marzenie spełniło się dzisiaj. Pierwszy raz mogłem podać dłoń człowiekowi czarnoskóremu. To uczucie było niesamowite. Ja, po prostu byłem prze-szczęśliwy. Co czułem? Silną pozytywną i niepowtarzalną energię jaką obdarował mnie owy człowiek. Nie są ważne okoliczności jak do tego doszło. Najpiękniejsze jest to, że czułem życzliwość płynącą z serca w moim kierunku. Czułem, że oboje jesteśmy zadowoleni z tego. Dla mnie było to coś nowego - nie mam na myśli nic złego. Wręcz przeciwnie, bardzo bym chciał by grono moich znajomych powiększyło się o właśnie takich ludzi, którzy swą obecnością w moim życiu, razem moglibyśmy dawać światu przykład, że my ludzie się kochamy, że jesteśmy dla siebie stworzeni, nie ma w nas podziału, nie ma zawiści i walki. 

Niejednokrotnie widząc obcokrajowców chciałbym podejść i zapytać jak się czują, jak im się tu gdzie teraz są podoba? Jak postrzegają ludzi takich jak ja, czy ten przechodzień obok nas. Piękne byłoby móc udać się na spacer i zbierać ludzi przyjaźnie nastawionych do każdego innego człowieka. Zupełnie tak jak naiwnie potrafią pójść dzieci.

Ostatnimi czasy spotkałem wystawę zdjęć przedstawiających piękno nieznanych mi dotychczas obszarów. Zdjęcia ludzi, duże przejrzyste wyraźne - wręcz olśniewające - zachwycam się tym, bo moc obrazu, zdjęcia - szczególnie tego, które przedstawia ludzi jest dla mnie bezcenna.

gej o geju

Kurcze dziwi mnie ta tendencja ostatnio przybierająca na sile opier***a jeden drugiego.Chyba mózg co niektórym przysłania niewidzialny cień.

Zaczepia mnie rozmówca na portalu randkowym. Wymieniamy kilka wiadomości, za chwilę pada

Źródło

stwierdzenie:

Ręce od ludzi tu opadają ;) ale zdarzają się wyjątkowi jak Ty.
Daj spokój same buraki tutaj.
Nikogo normalnego, same debile.
to jakis spoko koles jestes jak na ten portal... :-)
o widzę kolejny łudzący się o związek na ...(nazwa portalu) :)

No i tak można by mnożyć te przykłady. Zastanawia mnie jedno, dlaczego jesteśmy takimi hienami? Jeśli ktoś nas odrzuca, albo nie zauważa od razu miażdżony jest do poziomu błota. Skąd ten egoizm i wredota? 

Wkurzam się gdy dostaję taką wiadomość, bo nie uważam, nikogo z tych użytkowników za gorszego, tylko dlatego, że nie chciał ze mną kręcić, albo bo mu się nie podobam. No okej. Trudno się mówi, a żyje dalej.

Oj Panowie, jak tak dalej będziecie podchodzić do życia, to nie dziwcie się, że jesteście sami. BO jak inaczej wiązać się z takim człowiekiem? Trochę samokrytyki i więcej tolerancji, bo z tą ostatnią to też różnie bywa.

otwieram oczy

Na początku miałem napisać coś od siebie, tradycyjnie jak kiedyś, ale ...

otwieram oczy
powiew świeżego powietrza
wdziera się szczelinami
ożywam
prędko prędko do szkoły uciekam
mijając ulice pełne ludzi
ja jadę oni idą, uśmiecham się
to dzień to mój czas
moi przyjaciele, moi wrogowie
to dla nich mój koniec mój czas.

Teraz zauważam jak bardzo się męczę, jak męczy mnie udawanie chowanie siebie w sobie. Jak trudne jest bycie szczerym i prawdziwym jednocześnie będąc oszustem, aktorem na ziemskiej scenie.

Przyjaciel ostatnio napisał mi coś takiego: "i nie jestes taki latwy do zrozumienia, trzeba nieco nad Tobą popracować" - jak mogę być łatwym do zrozumienia kiedy trzeba dawać i odbierać życie jednocześnie?

Oszukiwanie społeczeństwa, bo to o nich mowa, stoi na pierwszym miejscu, dopiero potem, jestem ja. Pierwsze liczy się to co uważają o tobie inni, potem dopiero ty/ja.

Chciałbym to zmienić. Zmieniając miejsce zamieszkania zmieniły się realia. Poczułem energię w skrzydłach... odnoszę wrażenie, że nadchodzi ten czasu by zaprzestać "aktorszczyźnie" - nie chcę wiecznie grać.

Moje miasto budzi we mnie odruchy, odczucia, które sprawiają, że chcę żyć otwarcie, bez strachu, bez udawania, kłamania itp. Gdy mam ochotę wyjść na ulicę za rękę z moim facetem to idę, gdy chcę go pocałować to całuję.. Przecież wszędzie rozchodzi się o miłość - "MIŁOŚĆ NIE WYKLUCZA"

Muszę przyznać, że dzięki temu, że widzę poznaję ludzi, ich podejście nabieram odwagi do siebie. Czuję się swobodnie.

I bardzo ciśnie mi się na język, w myślach, gdy ktoś rzuci pytaniem, jesteś homo? - odpowiem mu, a to ty nie wiedziałeś??? Tym sposobem zrzucę maskę na ręce pytającego. Wygram.

Każdy upadek to nauczka, każda porażka to nowe doświadczenie. Dopóki walczysz, jesteś zwycięzca. Nie mogę się poddać.

-

Poprzedni swój wpis zablokowałem, bo uważam, że nie każdy musi to czytać ;-) Kto zdążył przeczytać, ten wie, kto nie trudno.

-

Całuski Kochani!

cenzura - milczenie jest złotem ???

Ostatnimi czasy może zauważyliście ale jakoś nie śpieszno mi do tego by dokładniej opisać co tam u mnie w trawie piszczy.

Uświadomiłem sobie, że to może czasem mieć skutki uboczne, które będą rzutowały na moją przyszłość. Nie cierpię cenzury! Bo tak to mogę nazwać :D

Podzieliłbym się z Wami wszystkimi szczegółami ale nie w naszym kraju, no jak słucham co się dziej to mi koooooopara opada.

- Gdynia: pobito Meksykańskich marynarzy;

- Opole: przegoniono grupę młodych Niemców.

Gdzie w szkole uczy się TOLERANCJI!?!?!? no kurcze gdzie? - w Polsce jest tak: tolerancja? - a no to my jesteśmy narodem tolerancyjnym, mili, gościnni i przyjemni, co tu więcej potrzeba? I temat odkłada się do szuflady tej na samym dole. Nie bierze się pod uwagę tego by nauczyć młodych ludzi życia w społeczeństwie, w grupie, pracy z innymi tylko rywalizacji, eliminowania ludzi - co w konsekwencji kształci ______ tu pozwolę sobie nie dawać określenia. Możecie wstawić to co wam się podoba :P

Takie tępe i głupie podejście wielu nauczycieli, sprawia, że kształcimy naród nie przystosowany do realiów XXI wieku. Potem są nieprzyjemne akcje - bo ludzi się nie uświadamia, brak rozmowy, reklamy, tego by to co inne, najpierw poznać a potem oceniać.

To tak jak obcy, oni nas najpierw chcą poznać, potem ocenić....

Czegoś się tu nauczyłem na ob/oj-czyźnie :D sam nie wiem co jest mi bliższe :D :D :D - to jedno to może moje echo z przeszłości haha

Tu o tolerancji się mówi, się pisze, się rysuje, maluje i wszystko to co sprawi, że ludzie będą świadomi. Jak wszędzie są wyjątki, tak wszędzie można próbować, tylko do cholery jasnej, dlaczego nie u nas w POLSCE?

kontrowersyjny temat - adopcja przez geja

Dziś tak śmiechem, żartem podsunąłem koleżance temat "gej". Weź, blee, to chore, chory na umyśle - usłyszałem z jej ust. Nie sprzedając się, lekko wyraziłem swoje zdanie, co mnie obchodzi kto z kim i co..

Mamy wybrać sobie kontrowersyjny temat o którym napiszemy rozprawkę. Wiedząc jakie Kasia ma poglądy, co sądzi na temat gejów, specjalnie chciałem ją sprowokować. Udało się. Kasia znów powiedziała, chorzy na umyśle. Spytałem, a co to takiego gdyby jednak zaadoptowali dziecko?

Odpowiedź nie była zaskakująca:

Ludzkość by się zepsuła - trochę jak nazistowskie hasło, czy nie? Bo dlaczego spytałem. Mieli by dzieci i te dzieci by szły w ślady rodziców i by się to tak rozrastało. Gdzie logika? pomyślałem sobie, więc spytałem skąd się biorą geje? Oni chorzy na umyśle - znów powtórzone słowa, jak w zaciętej płycie. Przecież będąc wychowankiem tradycyjnej rodziny:

 ojciec + matka = dzieci

wychodzą również dzieci-geje, i czy Ci hetero rodzice są temu winni? NIE. To nie ma nic wspólnego z orientacją, jaką posiadamy, wszystko jest wrodzone, jak nie wkomponowane w naszą naturę. I tak para homo wychowująca dziecko, nie musi wychować je na homo-dziecko, wręcz przeciwnie wychowa je na człowieka w pełni przystosowanego do życia w społeczeństwie, dając mu jednocześnie wzór jak żyć dobrze, by nie krzywdzić innych, w końcu posiadamy większy pierwiastek tolerancyjności dla siebie, innych, niż często nasi hetero-rówieśnicy.

Nie umiem opowiedzieć się jednoznacznie za tym czy:

GEJ + GEJ = DZIECKO

jest właściwym rozwiązaniem. Nie chcę nikomu bronić też by dążył do takiego zjawiska. Ja raczej bym go nie potępił, o ile owi Geje swoim postępowaniem nie naruszali by praw moralnych, ich zachowanie nie skutkowało by wychowaniem heterofoba, co w żadnym wypadku nie było by właściwe.

kilka odpowiedzi i dziękuję :)

W odniesieniu do komentarza jaki wczoraj napisała mi AkFa w związku z moim wpisem z 28.10. postanowiłem napisać oddzielny post bo w komentarzu mógłbym się nie zmieścić <hehe> <żarcik> ;)

Dlaczego się zastanawiam?

A no dlatego, że nie czuję się w tej pozycji dobrze, gdzie z jednej strony czuję głos mówiący, że z facetami jest/będzie fajnie, a z drugiej słyszę - nie, z kobietą będzie lepiej - przekonaj się. Dziwne, ale jestem trochę rozdarty pomiędzy tym, a tym. Czas mnie nie goni, ale niezdecydowanie, brak konkretów i planów na przyszłość czasem wprowadza mnie w stan zadumania, smutku.

Większość gejów, biseksualistów powie, że bycie gejem albo bisekem w Polsce to horror, ale ilu z nich kiedykolwiek zrobiło coś by zmienić tą mentalność ludzką, czy oni sami nie nagadują na tą seksualność?
Tak jest wiele osób, grup, które podchodzą nietolerancyjnie, dręczą gejów, lesbijki, itd. ale ONI nie wiedzą, że w ich kręgach Ci sami ludzie są! Tylko się ukrywają, bo boją się odrzucenia.

Nie uciekam się do kobiet dlatego by było mi łatwiej przejść przez społeczeństwo. To coś innego. Co? Chęć bycia ojcem, stworzenia rodziny - raczej takiej idealistycznej.

Jeśli spotkałbym tego jedynego chłopaka, który byłby odważny przejść ze mną przez życie, mógłbym jasno i szczerze powiedzieć światu to kim jestem.

Szczerość to też czynnik który mnie ogranicza. Bowiem nie chciałbym okłamywać dziewczyny, która byłaby dla mnie istotą najbliższą. Na kłamstwie nie można zbudować czegoś trwałego. To też jak powinienem postąpić nie jest taki łatwe i nie wiem dalej którędy iść.

Masz rację nie piszę o tym jaki jest ten seks, co z niego mam, czy czego nie mam, bo po prostu się tego wstydzę, czasem nawet przed samym sobą. Zdarzały się sytuacje, że taki seks był przyjemny mniej lub bardziej, ale nie spotkałem dotychczas nikogo z kim ten seks były czymś pięknym co byłoby również radością. Ciągle coś nie pasuje, a raczej to, że ten seks jest tylko po to by zaspokoić potrzeby, chęci. Dla mnie to jest grzeszne postępowanie, bo jak mogę potem stworzyć coś pięknego skoro na samym już początku niszczę sobie "czystość życia".

W pewnym momencie zauważyłem, że gdy na kimś mi zależało, gdy wydawało się, człowiek którego poznaję, mógłby być tym jedynym - nie dążyłem do seksu, do szybkiego zbliżenia, to po "kilku chwilach" (w przenośni) wszystko się rozeszło. Natomiast gdy zaczęło się od seksu, to czasem z tego wychodziło więcej, niż może by się oczekiwało. Wczoraj natrafiłem na chłopaka, który sam mi coś takiego powiedział. I teraz nie wiem czy to co zobaczyłem w Danielu by przetrwało gdyby coś między nami zaszło.

Tak używam określenia środowisko a to dlatego, że gdzieś czytając różne teksty pojawiało się ono nie raz. Używam tego ja używa tego 99% gejów. Masz rację określenie "środowisko" może wiązać się z ograniczeniem, odseparowaniem od społeczeństwa, ale z drugiej strony środowisko to całość wszystko. Może społeczność homo brzmiałoby lepiej. Nie zastanawiałem się nad tym.

Łatwo jest powiedzieć z czasem że czegoś się wstydzę, co było kiedyś. Teraz jet już za późno. Swojego dzieciństwa też się wstydzę, tego do czego  doszło między mną a moimi kolegami z podwórka - i co mając ok. 7 lat myślisz, że byłem wstanie pomyśleć o tym, czy za 10, 15 lat będę się tego wstydził? Doskonale wiemy, że nie byłem w stanie tego wiedzieć. A by grać fair to należało by i o tym powiedzieć drugiej osobie, czyż nie?

Sprawianie bólu, ranienie kogoś to najgorsza rzecz jaką można ludziom wyrządzić, dlatego też nie jest mi łatwo, ani z gejami, ani z biseksami, anie z kobietami. Bo wiem, jak bardzo można cierpieć jak się kogoś zrani, jak się komuś zrobi nadzieje, i go wystawi.

Zobaczymy co czas przyniesie. Może mniej ran a więcej uśmiechu :)

może kiedyś w Berlinie

Uuuuuh dawno tu nic nie pisałem, ale to przez to, że nie miałem na to czasu. Moja wizyta w Berlinie dobiegła końca  teraz mam chwilę by coś naskrobać co gdzie i jak ;P

Nie wiem czy warto opisywać Berlin i całe Niemcy, najlepiej powiedzieć Wam - jedźcie tam i zobaczcie ten kraj tych ludzi sami na własne oczy. Dla wielu otworzyłyby się niejednokrotnie oczy! Poważnie. Nawet dla mnie niejednokrotnie było wiele sytuacji zaskoczeniem.... Polecam.

Odpoczynek uważam za udany. Berlińska, Niemiecka Tolerancja to w pełni wykorzystanie tego słowa, jego znaczenie :)

Wielokulturowość tamtejszego regionu jest piękna, osadzenie ludzi w jednym miejscu z milionem różnych często sprzecznych, a zarazem tolerancyjnych poglądów, wizji świata jest urocza, zawsze wtedy w mojej głowie świtało pytanie, czy w Polsce jest to możliwe? Plakaty propagujące do pokoju, do tolerancji, zrozumienia dla homoseksualistów. Nawet obcość postrzegana przez wielu Polaków jest negatywnie, a co dopiero rasa czy orientacja seksualna?

facet - bi

Czyż nie jest tak, że nacisk społeczeństwa, sprawia, że wielu facetów udaje bi, tylko po to by odwrócić od siebie jakiekolwiek podejrzenia? 

Czy to na czacie czy na stronach randkowych, widnieje wiele profili, gdzie faceci mówią o sobie "bi" - mam kobietę, ale kręcą mnie faceci - chcę seksu z facetem - ale to ma pozostać tylko między mną a tobą. Tego typu teksty w przeróżnych odmianach spotyka się podczas wielu rozmów.

 Ukrywać się, by nikt ze znajomych nie nazwał mnie "pedałem" bo wśród heteryków (kobiet i facetów) ciągle gej jest niestety tytułowany pedałem, choć nim nie musi być!  W ogóle kto dał nam ludziom prawo do tego by oceniać kogoś po orientacji seksualnej? 

Wielu z nas pseudo-bi-gejów boi się złego traktowania, obcując trochę w tym środowisku widzę, że orientacji homoseksualnej jest wielu ludzi, należą oni do rozmaitych grup społecznych: dresiarze, kibole, dyrektorzy firm, studenci, zwykli szarzy robotnicy... Idąc ulicą, będąc w warsztacie samochodowym, będąc na budowie, u fryzjera, w ubojni i wszędzie gdzie tylko cię teraz myśli poniosą możesz spotkać homoseksualnego faceta - ty, ja, nikt inny najczęściej o nim nie wie, bo on boi się tego, że dziś ma 100 zajebistych kumpli, milion znajomych, którzy rano idąc ulicą odpowiadają mu "Cześć!", wielu ludzi go podziwia za to co robi, ale jutro gdy ci sami ludzie usłyszą krzyk: "On jest pedałem!!" w najlepszym wypadku "On jest gejem." odwrócą się od niego, życie widziane w kolorowych barwach, choć miewa smutne chwile, straci ten piękny czar i wszystko stanie się, brudne, szare i odstraszające. A on zostanie sam, bo przecież, znajomi, rodzina - LUDZIE go opuszczą... Czyż ten strach przed nietolerancyjnością jest największym czynnikiem wpływającym na to, że się ukrywamy, nosimy maski? 

Wielu wyoutowanych może mi teraz zaprzeczy, i każdy z nich ma do tego prawo. Choć fakt jest jeden, każdy z nas się boi albo bał tego, nie znajdzie akceptacji.

Któregoś razu spotkałem się z chłopakiem, ma 22 lata - fajny człowiek - idzie z nim pogadać, pożartować, spędzić normalnie, jak przeciętna para (KM) czas. W czasie jednej z rozmów, gdy rozmawialiśmy właśnie o "coming out", powiedział: wiele razy podśmiewam się w pracy, wśród znajomych, itd. a co gdybym to ja był gejem? Wówczas jak sam mówi, pada śmiech co? Ty pedałem/(czasem gejem) - eeeh głupi żart. I śmiechem sytuacja zostaje rozładowana. 

Problem nie leży w nas bi-gejach tylko w tych, którzy patrzą przez stereotypy i twierdzą, że gej jest pedałem, że każdy gej to łajdak, jebie się z każdym gejem, to największa zaraza. Każdy gej to nieudacznik itp. Gdyby wszystkim tym ludziom pewnego dnia przyszło stanąć oczy w oczy z prawdą i poznać swoich znajomych, to co sobą w głębi reprezentują, to kim są, i jakie uczucia chcieli by wyrażać, myślę wielu by się zdziwiło. Zapewne w pierwszej fazie było by odrzucenia, znieważenie, ale gdyby coming out nastąpił jednocześnie wśród wielu gejów/lesbijek/trans/bi/i Bóg wie kim tam jeszcze to ogromną szansą byłoby to, że ci wszyscy przeciwnicy, zaczęliby rozumieć swoich znajomych i co najważniejsze ich akceptować. Przecież w innej sytuacji ci ludzie stracili by tak wielką rzeszę swoich dobrych znajomych.

Co homoseksualizm może być tym czynnikiem który będzie decydował o tym czy powinniśmy się dalej trzymać, kumplować itd.? NIE MOŻE!! Ja Ci do łóżka nie zaglądam i ty mi nie zaglądaj. Rób to co chcesz i z kim chcesz. Nie chcę i nikt nie chciałby tracić znajomych za to że jest odmiennej orientacji seksualnej. Homo nie chce stracić znajomych hetero i hetero powinien to akceptować i nie rezygnować ze znajomości z homo.

Przecież hetero-faceci nie rozmawiają za każdym razem z którą kobietą spali, czy uprawiali seks i w jakich pozycjach. Owszem zdarza się, ale nie uważam tego, że wszyscy chwalą się wszem i wobec co z kim robią w łóżku.