wystawiony do wiatru

Wczorajszy wieczór miał być tak fajny, tak zajebisty składało się na to obrona Szymka na 5! Jego urodziny - moja klawa obrona - okazji do spotkania i świętowania było nie mało, tym bardziej, że tak bardzo jesteśmy zabiegani, że czasu nie znajdujemy już na przyjaźń, aczkolwiek oceńcie sami...

Na ten weekend ustawialiśmy się już na początku miesiąca - jako, że to jedyny odpowiadający - w tygodniu pisałem do Szymka, pare dni wcześniej gadaliśmy o tym jak byłem u Niego - sobota po mojej obronie "damy ostro w palnik". Nadszedł dzień soboty, wieczór obrona się skończyła piszę do Szymka, o której się ustawiamy? W odpowiedzi dostaję: "Czekam na znak czy mnie zawiezie do Ciebie Brat" spytałem o Jego auto "Byłem rano ... i popiłem i nie bardzo" Ręce mi opadły nie oszukuję. Aha - po jakimś czasie "Stary nie dopisze. A nie dotrzesz do mnie?" Nie mając auta, było to niemożliwe. Usłyszałem "Kurwa". Już na wyjebce - bo i tak - już tysięczny raz tak jest, że chyba się powinienem przyzwyczaić, że to standard i nawet tego nie planować. Napisałem mu: "Stary no trudno się mówi :)" Napisał coś o przyjaźni i takie tam. W tym czasie zadzwoniłem w pare miejsc i udało mi się zorganizować dojazd. Pojechałem, poszliśmy na imprezę pod gołym niebem... Wielu znajomych, zakupiliśmy trochę % i tak się to z tym to z tamtym bawiliśmy - Szymek gdzieś zniknął pogadałem sobie z innymi, czas mijał a Go nie było... Ze Staśkiem (moim równie dobrym kumplem) pogadaliśmy sobie to o obronie to o takich zwykłych sprawach, etc. Stasiek mówił, że mimo iż ma tylu znajomych to tak na prawdę, żadnego, z którym mógłby gdzieś wyjść i się pobawić, wypić, etc. dzielą nas kilometry co prawda małe (30km) ale wiele razy to utrudnienie. Jakoś koło 1 Stasiek poszedł zagadać z kimś znajomym. Siedziałem sobie na murku, obserwując tłum bawiących się ludzi. Kolory laserów biegające po niebie - fajna sprawka - gdzieś w tym wszystkim były zajebiste fajerwerki. Wybiła pierwsza i tym samym się zmyłem stamtąd. Nie będę siedział tam jak debil sam... Gdy leżałem w łóżeczku, dostałem wiadomość:

Stary gdzie Ty jesteś? - W domu już.

Oja już?
Bez pożegnania?

No skoro zniknąłeś to jak miałem się żegnać?

Nie no ok. I tak jesteś MOJ NAJLEPSZY PRZYJACIEL. dobrej :)

Daj spokój dobranoc :)

Byłem tak bardzo zły na Niego, że nawet nie miałem ochoty pisać z Nim. Zawsze gdy się ustawimy, że coś ma się dziać, mamy wypić to jest niemalże podobna akcja. Albo On się napije gdzieś w międzyczasie, albo coś innego wypadnie i ląduje po dwóch piwach na chacie.

Szczerze to mam już gdzieś to całe udawanie przyjaciół, męczy mnie to i to cholernie. Zawsze gdy pisze, że coś potrzeba, jak przykładowo ostatnio, potrzebował dwie prezentacje w ppt, sprawa pilna. Zostawiłem wszystko ogarnąłem obie. Wysłałem. Dziękuję i tyle - nie liczę na żadne gratyfikacje za pomoc etc., ale kurwa raz na jakiś czas tym bardziej, że teraz to wgl nie mamy jak, mógłby zostawić innych i pogadać wypić ze mną - no ja pierdole czy wymagam, aż tak wiele? - Chyba jednak tak....

Dziś miałem sen, którego bym się nie spodziewał - tym bardziej, że kiedyś poprzysięgłam sobie, że nie będę myślał o jakiejś bliższej intymnej relacji z ludźmi, którzy są moimi znajomymi, przyjaciółmi, kumplami, etc. Przysięgi nie dotrzymałem, otóż. Śnił mi się powrót do domu i to, że chłopaki tj. Szymek i Stasiek odprowadzali mnie kawałek - idąc ciemną ulicą, którą rzeczywiście wczoraj/dziś w nocy wracałem Stasiek zaczął się do mnie przytulać w taki sposób objął niby gratulacje z obrony, ale gdzieś jego spojrzenie i usta wirowały blisko moich. Głębokie spojrzenie po tym jak się odsunęliśmy i słowa chcesz??? Podszedł ponownie i wtedy się pocałowaliśmy - widział to Szymek, nie zareagował jakoś dziwnie, a może i dziwnie, w jakiejś sytuacji doszło do tego, że on też podszedł i mnie pocałował, co prawda raz i krócej niż Stasiek, bo ten kilka razy. Sen się urwał w momencie gdy wybieraliśmy się gdzieś dalej...

Szczerze to głupio mi z tą świadomością, iż takie coś wgl. mi się przyśniło. Zawsze sobie mówiłem, że osoby z którymi łączą mnie relacje znajomości nie będą obiektami "westchnień", ale cóż sen postąpił inaczej.

Teraz gadałem sobie ze Staśkiem jak tam po wczorajszej imprezie się czuje :D I wygląda na to, że dobrze :D Ponoć Szymek pytał o mnie później gdzie jestem - eh -...

Co się z Tobą stało?

Ostatnio będąc u rodziców spotkałem się z Szymkiem i Staśkiem, właściwie to pojechałem do obydwóch.

Chciałem odwiedzić, porozmawiać zobaczyć co tam u Nich wgl. słychać. Nasze kontakty się strasznie poluźniły, prawie zmalały do minimum, szkoda - bieg życia robi swoje. Ale z drugiej strony to nie ma co zwalać na życie, jakby bardzo się chciało, to można by wygospodarować odrobinę czasu dla przyjaciół.

Będąc u Szymka ze Staśkiem rozmawialiśmy sobie na dworze. Pogoda była w miarę to i na dworku sobie siedzieliśmy. Każdy opowiadał swoje dzieje, co się dzieje, jak leci, co nowego, a co zostało po staremu :D Całkiem fajnie było, nie ma na co narzekać :) Jakoś tak w pewnym czasie przed domek wyszła mama Szymka, wspaniała kobieta, uśmiechnięta, życzliwa, taka pogodna, do rany przyłóż :) Podeszła do nas zapytać co u nas słychać, jako, że znam mamę Szymka dość dobrze takie rozmowy mnie nie dziwią. "Dawno cię u nas nie było" - powiedziała pani Danusia Jakoś tak wychodzi, że ciągle brak czasu na wszystko - odpowiedziałem. Praca - uniwerek  - praca, skwitował Szymek. Tak poważnie się trochę zrobiło, ale lekko z humorem :) "A schudłeś, niesamowicie, pewnie te dziewczyny Cię tak mordują" - powiedziała pani Danusia. Roześmiałem się mówiąc, ja tam niczego nie zauważyłem, nie czuję się chudszy :D Pogawędziliśmy jeszcze jakoś chwilę, coś nam rozmowę przerwało. Pani Danusia poszła do domku. Dalej tak sobie gadali my o życiu, dziewczynach, problemach, i tym co nas dotyczy.

Kilka dni później musiałem udać się zrobić zdjęcia do fotografa. Voila poszedłem :D Kobiecinka strzeliła naście fotek i wrzuciła je na komputer. Patrząc na swoją twarz, ręce mi opadły! Wyglądam jak trup, wychudły, aż kości niektóre widać było. Zero zadowolenia z życia, ciągłe chmury nad głową - jednym słowem - porażka. Wtedy uświadomiłem sobie, że słowa Pani Danusi wcale nie były "wyssane z palca", lecz to szczera prawda. Rzeczywiście wyglądam niezbyt atrakcyjnie.

Zastanawia mnie fakt, iż moja waga nie zmienia się, jak ważyłem ok. 60 kg, tak też teraz ważę 62 kg. Dziś się ważyłem na odchodne z poprzedniej stancji na której to byłem tylko miesiąc :(

Po dzisiejszym egzaminie jestem wyczerpany, a na dodatek musiałem latać po schodach z góry na dół z walizkami. Mam nadzieję, że na długi czas to moja ostatnia przeprowadzka.

Tym akcentem życzę Wam, Drodzy Bracia i Siostry, przyjemnego weekenowania i niech Wam weekendu nie brakuje ;-)

Ahoj Weekend!!!

P.S. Ja muszę zasuwać w zakładzie i wkuwać na egzamin ustny lekturki ;(

wołanie w przestrzeń - przyjacielu gdzie jesteś?

Gdy patrzymy na związki naszych przodków, wyglądają one tak bardzo imponująco. Moja babcia, ma już 77 lat, i nie straciła kontaktu ze swoją przyjaciółką mimo odległości, mimo tego, iż każda z nich prowadzi swoje życie, czasami prowadzące pod górkę.

Kiedyś ludzie byli bardziej rzetelni, trzymali się siebie - ich ufność była tak głęboka jak głębokie jest jezioro Bajkał (1681 m). Teraz odnoszę to wszystko do siebie, do swojej przyjaźni z Szymkiem.

Nasza przyjaźń uległą niejakiej degradacji. Sypie się na każdym kroku. Każda próba spotkania się choćby na moment, choćby zamienić kilka słów, kończy się niepowodzeniem.

Zawsze coś wyskakuje, zawsze jest jakaś wymówka. Czasem to moja zmianowa praca przeszkadza, a czasem Szymek ma inne plany, albo nie może bo coś...

Kurde, w obecnej chwili wydaje mi się, że tracę połączenie z nim. Gdy zapytam co u niego, odpowiedź jedna krótka, w porządku. Dawno nie było czegoś takiego jak kiedyś, że potrafiliśmy pisać pół wieczoru. Zwykle to moje wiadomości są dłuższe, czasem pytam o coś, jednak nie uzyskuję odpowiedzi.. Tak jakbym wgl. nie zadawał pytania.

Przykro mi jest, i czasem jestem wściekły, że nie mam już do kogo się odezwać, nie mam z kim pogadać, choć przez chwilkę na inny temat.

Stasiek, mój dobry znajomy, z którym bardziej się zakumplowaliśmy, po czasie LO, też od momentu gdy poznał swoją obecną dziewczynę, przestał się odzywać, pisać... Czasem gdy coś koniecznego jest by zagadać, gdy potrzebuję kogoś, kto mu przy kompie pomoże, albo o auto się rozchodzi wtedy dzwoni.

Kurde dlaczego się tak odcinają, czy te dziewczyny nie pozwalają im na nic? Czy to tylko ich zaślepienie sprawia, że odwracają się od całego dotychczas poznanego świta?