pierdolenie, ludzie

Przepraszam Was, że tym co piszę dotykam Waszej godności, ale mój wkurw jest wielki. 

Czasem choć tego nie czynię na zewnątrz, nie pokazuję po sobie to gardzę ludźmi ich postępowaniem, czynami. Wówczas w głowie pojawia mi się to określenie ludz, brzmi mega ohydnie i prymitywnie - tak je odbieram.

Na takich ludziów to ja trafiam niestety często. Dziś się przekonałem, że jest ich w chuj... (czyt. cała masa).

Gdy wyprowadziłem się z poprzedniej stancji, to na moje miejsce wprowadziła się parka, umowa była dalej na mnie, a resztę mieszkania zamieszkiwały Monika i Kasia. Cała czwórka postanowiła, że opuszczą stancję i się wyprowadzą do 1.04. i było wszystko fajnie, do dziś bo parka dziś oświadczyła, że wyprowadza się 28.02. i nie zamierza płacić za miesiąc marzec. Czyli teraz całość musi zapłacić Kasia i Monika. 1500 zł na dwie osoby. Fuck. Co gorsza, kwestia kaucji. W związku z tym, nie oddam im kaucji bo nas oszukali z umową kiedy się mają wyprowadzić. 460 zł zostaje. Rachunek matematyczny pokazuje, że 1500-460= 1040 więc Kasia i Monika muszą zapłacić po 520 za osobę za ten miesiąc. Dużo, ale to by przełknął. Problem jest taki, że nie ma jeszcze rozliczenia za ogrzewanie. Spółdzielnia takie rozliczenie wysyła dopiero gdzieś koniec czerwca. Co jeśli owa parka razem z Kasią i Moniką przekroczyły limit? Kto zapłaci za to? Właściciel nie chce oddać kaucji, bo twierdzi, że potem mu nie zapłacimy (ja Kasia i Monika) za ewentualne niedopłaty za ogrzewanie. Nie mam pojęcia co mogę zrobić, nie znam się na prawie. Zaproponowałem mu spisanie umowy, to powiedział, a wie pan jaką wartość ma taka umowa, wie pan co można z nią sobie zrobić. I teraz nie wiem co mogę zrobić jak postąpić i czy mam szansę wyegzekwować od niego tą kaucję. 950 zł na drodze nie leży, a mi się nie przelewa. 

Tak mi się humor dziś zjeb***ł, że masakra. No jak od wieczora było fajnie tak wieczorem wszystko się pojeb***o. 

Wiem, że moja wina, że nie spisałem umowy z tą parą, ale po prostu jakoś to tak wyszło, było okej, ale już nie jest. Moja głupota, nie ma co wierzyć ludziom bo Cię wyjeb***ą na wała na każdym kroku.

Tu czy tam - dokąd zmierzać mam?

Czas szybko ucieka, a decyzje jeszcze wciąż nie podjęte. Jak ma wyglądać moja droga życiowa już za chwil kilka? Którą ścieżkę spośród wielu wybrać?

Właściwie to są dwie drogi tu i tam: tu w Polsce i tam w Niemczech, dużo znajomych mówi nie oglądaj się i jedź, tu zawsze możesz wrócić, ale największym dylematem jest to czy jadąc tam zostawiając obecną pracę, będę miał tu do czego wracać. Na czas studiów praca nie jest zła, godziny dopasowane do moich możliwości, a zarobki wcale nie najniższe zważając na obecny rynek pracy, "dla ludzi bez wykształcenia".

Ktoś mi mówił zrób listę za i przeciw i tak chyba muszę uczynić.

+ nowe doświadczenia

+ ciągły kontakt z językiem

+ nowe otoczenie;

+ nowa praca;

+ nowe znajomości w świecie;

+ nowe spojrzenie na świat;

- odejście z obecnej pracy;

- czasowa rozłąka ze znajomymi, rodziną;

- przerwa na studiach;

- nuta niepewności, czy się powiedzie;

- ryzyko;

- niskie zarobki, praca taka do 400-500 Euro (na początek nic innego nie widzę);

Kurcze myślałem, że sprawniej to pójdzie ale jakoś tak opornie - jakieś tam największe zmiany widziałbym przy tym, ale coś poważniejszego to niestety nie :(

Nawiązując do kremu ostatnimi czasy zakupionego i jego zastosowania - które wstrzymałem. Wciąż odczuwam momentami silny ból :( pieczenie, a najbardziej przy ściąganiu napletka w dół - ał ał ał - mycie wodą też przynosi pieczenie, jedynie mleczko do higieny intymnej jako tako łagodzi pieczenie, ale nie zawsze... Po kilku godzinach widać tak jakby pod napletkem zbierał się jakiś "płyn" lepki - nie jest to, żadna ropa, ale tak jakby coś się wytwarzało - nie wiem czy to po to by się szybciej goiło, czy coś innego. Długo wytrzymać z opuszczonym napletkiem nie idzie, także jest to mega niekomfortowe i bolesne. Fuck! Scheiße! Kurwa mać! курва!

nie kupisz biletu w mpk-u

Dziś kolejny raz przeżyłem chorą sytuację naszej miejskiej komunikacji!

Na co dzień poruszam się pojazdem dwukołowym - rowerem - dziś z racji tego, że lało jak z cebra musiałem skorzystać z komunikacji miejskiej. O zgrozo! Wstałem raniutko, ogarnąłem się i wyruszyłem na przystanek. Lało nie możliwie. Ledwo co doszedłem do przystanku, patrzę kiosk zamknięty, po drugiej stronie ulicy jest otwarty, ale mój mpk już nadjeżdża. Pomyślałem: "przecież bilet to ja i w mpk-u mogę kupić"

No i się pomyliłem! Przy sobie miałem jedynie 20 zł i 1,50 zł. Więc dużo i nie dużo.

Dzień dobry, chciałbym kupić bilet ulgowy.

4,20

Daję mu 20 zł.

Drobne proszę.

Nie mam nic tylko 1,50.

Trzeba było iść do kiosku, rozmienić, kupić bilet.

Kiosk jest zamknięty, nie mogłem.

Facet schował bilet i zamknął okienko.

To nie sprzeda mi pan tego biletu?

Nie.

Dobra, a jak wezmę dwa?

Nie.

Pomyślałem, kurwa mać co za zjeb!

Początek miesiąca a kanarów aż się roi, co robić. Ruszyłem w poszukiwaniu kogoś, kto by mi rozmienił te pieniądze. Pytam jednego gościa, nie mam. Pytam drugiego, nie mam. Wróciłem do przodu i czekam, do kolejnego przystanku, może a nóż widelec,  ktoś będzie kupował więc mi wyda. Nic. Wsiadło parę osób i znów ruszyłem na poszukiwanie Dobrej Duszy. Pytam jedną kobietę, drugą, i tak jeszcze kilka. Nic. Zrezygnowany wróciłem do przodu i czekam, na kolejny przystanek, może ktoś rozmieni. Jednocześnie obawiałem się kanarów... bo jak ja im wytłumaczę, że gość nie chce mi biletu sprzedać... Po jakimś czasie podchodzi do mnie kobieta i mówi: "Proszę. Licząc uzbierane pieniądze." Dziękowałem jej kilkakrotnie. Po czym udałem się do tego ohydnego kierowcy, a właściwie chama. Wyliczyłem równo 4.20 i kupiłem bilet.

Niestety takich sytuacji jak moja, albo podobnych jest o wiele więcej i często widziałem jak jeszcze jeździłem mpk-ami, że kierowcy nie przyjaźnie się odnosili do pasażerów. Zwykle to odburknięcia, pomruki, durne gadanie, albo i odmowa sprzedania biletu.

ośmielam sie mówić Przyjacielu

Szymek, o Nim będzie ten post. Mówię do Niego Przyjacielu, dużo rozmawiamy, staramy się sobie wzajemnie pomagać w każdej sytuacji. Kiedyś przeczytałem piękny cytat mówiący o tym, że prawdziwy przyjaciel potrafi słuchać nas godzinami, nie okazując przy tym znużenia. Szymek zawsze słucha tego co chcę Mu powiedzieć, nigdy nie powiedział bym przerwał, skończył czy coś w tym stylu. Wiem, że ciężko jest Mu mówić o sobie - tzn. często widzę, że coś Go trapi a nie potrafię Mu pomóc, nie umiem zachęcić Go byśmy zaczęli o tym rozmawiać. Zwykle mówi, że mi się wydaje, ale ja czuję, że coś jest na rzeczy, może to błahostka, ale czuję.  Dziś, a właściwie wczoraj gdy wracaliśmy z dyskoteki poprosił mnie bym go zostawił w miejscowości dziewczyny z którą się spotyka, było nad ranem powiedziałem, że mi się to nie podoba, i nie dlatego, że nie chcę by On się z Nią spotkał tylko dlatego, że martwiłem się, że będzie wracał pieszo do domu tyle kilometrów, w dodatku tego wieczoru trochę wypił. Zgodził się bym Go odwiózł do domu. Wtedy gdy staliśmy pod domem zaczęliśmy rozmawiać. Szymek się otworzył, mówił wiele rzeczy o których nie będę tu pisał. Wtedy poczułem się JEGO Przyjacielem. To było piękne uczucie. Słuchałem Go, jego zmartwień i problemów z jakimi się boryka. Gdy potrafiłem, starałem się Mu coś doradzić, pocieszyć, wesprzeć.  Tej rozmowy nie zapomnę na długo i uczucia jakie we mnie tkwiło, radości z tego, że tak mogliśmy porozmawiać. Jego twarz była zupełnie inna niż dotychczas. Była wyjątkowa. W oczach kręciły się łzy. Widziałem jak Jego oczy delikatnie pokrywały łzy, mimo to nie płakał. Ale one się kręciły. Ta rozmowa wiele mi uświadomiła. Jestem teraz dumny, że mogłem Go wysłuchać.

masturbacja

... pojęć jest wiele od tych typowo oficjalnych do przeróżnych tych potocznych. Ale wszędzie chodzi o to samo - onanizm.

Zadowolenie, sprawienie sobie przyjemności, czasem może i radości, a nawet rozładowanie stresu.

Onanizm jest jak nałóg, z którym trzeba walczyć. Bo przecież ciało nie może być panem naszego umysłu. Nie powinno rozkazywać nami, lecz rozum powinien wpływać na ciało. Niby to takie proste, a nawet oczywiste. Jednak tak nie jest.. Sprawy mają się gorzej.

Ja odkąd tylko pamiętam zawsze próbowałem powiedzieć sobie stop, przecież nie musisz się masturbować. Bez tego da się żyć.
Kiedyś wydawało mi się to normalne, nie przeszkadzało mi to, że mam chęć, chcę sobie zwalić przysłowiowego konia, i waliłem.
Z czasem gdzieś w środku coś mi mówiło, bym przestał. Chociaż próbował. I tak też zacząłem próbować początkowo były to okresy stosunkowo krótkie - ale dawały satysfakcje i to się liczyło.
Potem znów przestałem o tym myśleć i gdy była ochota to się masturbowało. Ale kiedyś znów nastał taki czas i takich przypadków było kilka -naście jak nie -dziesiąt. Pewnego razu to przyszło tak nagle pojechałem na kolonie czasy gimnazjum i choć widok chłopaków w szatni robił na mnie wrażenie to nie zwaliłem sobie, jakoś mnie to nawet dziwiło że już tyle dni i nic hehe nawet dobrze się z tym czułem. Kolonia trwała z 3 tygodnie bodajże więc długo;) Ostatniego dnia pękłem, a właściwie to stało się tak spontanicznie, przyszła myśl i bez zastanawiania się czy dawno już nic nie robiłem zwaliłem sobie. Nawet nie miałem do siebie za to pretensji..
Po tym jakoś znów wróciły chęci i są do tej pory.. staram się nad tym panować, lecz to jest nałóg i ciężko, ale zadowala mnie każdy nawet najmniejszy okres abstynencji.

Czytałem w internecie już przeróżna artykuły o onanizmie zarówno te pozytywne jak i negatywne - za każdym razem skłaniały do refleksji nad tym czy warto, czy też nie.

Obecnie staram się nie przesadzać i hamować czasem żądze.

Jednego trochę nie rozumiem dlaczego ludzie masturbują się mam tu na myśli facetów/mężczyzn/chłopaków/ nastolatków zwał jak zwał - masturbują się każdego dnia, przecież w takim przypadku to staje się na prawdę nie bezpieczne.

Poznałem nawet jednego chłopaka, który przynajmniej raz dziennie wali sobie gruszkę.. nie potrafi tego wytłumaczyć, może nie chce.. W jego przypadku, jest to już problemem i to dużym On po prostu ma problemy nawet ze wzwodem. Co w wieku 20/21 lat jest moim zdaniem nie normalne.

Co sądzicie Wy o masturbacji, macie z tym problem?