Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rany. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rany. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 20 czerwca 2013

Aldara i problem nie z tej ziemi...

Kurcze, tyle czasu się trudziłem by jakoś zdobyć ten lek - gdy już go zdobyłem i to w całkiem rozsądny sposób, nie wiem czy nie zaczynam żałować.

Zastosowałem ten lek 2 razy. Dziś po powrocie z pracy nie dowierzałem, jak zobaczyłem, że wszędzie tam gdzie zastosowałem Aldarę zaczynają tworzyć się rany!!!! Swędzenie i pieczenie górnej części penisa. Wędzidełko wygląda jakbym ostro przytarł czymś - czerwone jak krew - i to tak bardzo swędzi.

Okolice odbytu swędzą mniej, ale też nie powiem, że nie nie czuję. Dziś rano miałem gorączkę 38.5°C także to już nie zabawa - teraz po pracy - do której musiałem iść - sprawdzałem i jest jakieś 37.7 ° C także spadła. Wszystkie kości mnie łamią, kręgosłupa to już nie czuję - w du***e mi wlazł po 7.30 godzinie.

Dziś czytałem o aldarze i w skutkach ubocznych są wymienione wszystkie te objawy...

Kurcze zastanawiam się czy tylko to reakcja organizmu na aldare czy coś innego, tak jak czytałem tak też naskórek bieleje i się złuszcza, ale czy te podrażnienia to normalna rzecz? Może za długo trzymałem ten krem w miejscach gdzie powinna być zastosowana - sam już nie wiem... I czy dalej stosować czy co zrobić? Przestać? Kurde nie mam pojęcia.

Do pani wenerolog dopiero będę mógł pójść we wtorek bo jutro też do pracy a w weekendy nieczynne - na prywatne wizyty mnie nie stać :( ał ał ał ał

Jak się jest głupim i się nie uważało to teraz będę musiał cierpieć - ciekawe tylko ile? Czy są jeszcze szanse na pozbycie się tego problemu? - Szczerze to wiem, że to już zostanie do końca życia....

Także, chciałbym przestrzec Was wszystkich uważajcie na zdrowie, teraz wiem, że to moja wina i wiem, że na własne życzenie się tego nabawiłem.

Zdjęcie zrobiłem ale nie wstawiam bezpośrednio go tutaj, tylko link.

wtorek, 31 lipca 2012

pustkaaaa przepełniona bólem

...tak mogę podsumować ostatnią moją znajomość.  Chłopak się zaangażował, poczuł coś, może to tylko złudzenie, ale ciężko mu jest przyjąć to, że ja nic nie zauważam w nim takiego, co sprawiło by, że bylibyśmy razem. 

Abstrahując od tych uczuć, to jest on świetnym człowiekiem, mamy wiele spólnych pasji - to się ceni, czasem myślę, że mógłby być dobrym materiałem na kumpla..

Głos zaginął....


...tak mogli by pomyśleć Ci którzy śledzą wszystkie wpisy po kolei, ale o Przyjacielu nic nie może zaginąć. Faktycznie trochę nasz kontakt ostatnimi czasy uległ rozluźnieniu, nić jaką razem stworzyliśmy, choć mocno poplątana czasem nawet mocno zawiązana jakoś się tak nie fortunnie rozchodzi, rozplątuje... On na jednym końcu ja na drugim i tak spoglądamy bezczynnie co się dzieje, co się stanie. Szkoda, ale liczę na to, że jeszcze światło zaświeci i będzie tak przyjemnie jak dotychczas! 


Dziś wieczorem spotkam się z koleżanką wypijemy piwo i odreagujemy ten miesiąc. Oh jak się na to cieszę!

O rany! - tylko raaaaaany...

W odniesieniu do poprzedniego mojego wpisu, mogę już powiedzieć, zraniłem kogoś!! Nie chcący, zupełnie nie zamierzając tego robić, zraniłem tego chłopaka. Mietek liczył, że coś z tego będzie, że na prawdę w końcu znalazł kogoś.

Wyjaśniłem mu, że nie chcę by cierpiał jeśli za jakiś czas powiem, że ja nic nie czułem, i nie umiem poczuć do niego. Jak mi powiedział, zależy mu na mnie, i chciałby by coś z tego było. Niestety ja nie czuję tego co on.  

Zaangażował się i teraz boli. Wiem co to znaczy bo tak samo było z chłopakiem o którym wspominałem ostatnio... Jest to do przejścia, ale nie jest łatwe. 

Szkoda mi go, ale nie potrafię nic zrobić co by tą sytuacje poprawiło.