biała marka

Ostatnio rozmawiałem w gronie znajomych i tak jednym z tematów było, to na co zwracają uwagę faceci patrząc na kobiety i odwrotnie.
Kumpel: no na pośladki
Ja: Myślę, że również :D - konspira, hm...
Koleżanka 1: No ja to na uda!
Koleżanka 2: Nogi
Koleżanka 3: Ogólnie
No i tak by wymieniać, aż by wymienił wszystko. Gdzieś między wierszami pojawiło się pytanie o bieliznę, koleżanka mówi uwielbiam biel, białe skarpetki, czarnych nie trawię. Dla podbicia tematu, inna koleżanka pyta, nawet w garniturze? <zdziwiona> Eeeeh.... nie wiem :-) padła odpowiedź.
Sam wtrąciłem się i potwierdziłem, że biała bielizna jest wyjątkowa. Ja ją uwielbiam, samo to, że to biel to już "nogi się uginają" <śmiech> to tak w przenośni ;-)
Spoglądając na zawartość szuflady to bez wątpienia mogę powiedzieć, że biel to tam króluje. Facet w białym jest po prostu olśniewający <mmmua>

Często gęsto w tym wszystkim jest jeszcze inny element, którego nie sposób pominąć, marka - tak, tak, wiele z tych białych dodatków winno być pod znakiem znanej firmy, czy to Puma, Nike, Adidas, Armani, CK, Cropp, etc., wówczas oko jest jeszcze bardziej zachwycone.
Niestety prawda jest okrutna, tak na prawdę to czy to z czy bez znaczka to wszystko jest takie samo, ale! Znaczek powoduje, że nasze podejście jest inne, założenie jest inne, i w przekonaniu o jakości i wszystkich tych duperelach, ulegamy - zamawiając tylko to co markowe.
Nie oszukujmy się, dziś to czy coś jest markowe czy nie nie ma większego znaczenia, a zwłaszcza jeśli chodzi o bieliznę.
Często gęsto ulegamy i omotani wizją jakości, cudownego zapachu, zajebistej reklamy z tv sięgamy na półkę CK albo Nike, etc.

Co jakoś rzuca się w oczy wielu facetów, rzecz jasna w środowisku gejowskim, identyfikuje się w dużym stopniu z marką Calvina Kleina. Ciekawe, czy to już znak rozpoznawczy, czy tylko przypadek?

pociąg za piękną udrodą faceta

Kurcze jak to jest, że ten pociąg za urodą ładnego faceta jest aż tak silny?

Idę sobie ulicą mijam kobiety, całe rodziny, facetów, dzieciaki, zwierzęta czy to psy czy koty, albo i inne stworki. A gdy na horyzoncie pojawi się jakiś facet, z zaznaczeniem, że przystojny, w mniej więcej moim wieku, no może tak do 28-30 maksymalnie to, od razy wzrok ciągnie w jego stronę. Zauważam go i stwierdzam, że mi się podoba - oceniam - bleee chciałbym się tego wyzbyć, bo to przecież głupie zachowanie, zwłaszcza, że spotykam się z Adrianem, którego bardzo lubię, cenię i szanuje. Ale to jest często silniejsze.

Od jakiegoś czasu postanowiłem zacząć to kontrolować - czy się udało? Póki co nie mogę powiedzieć tak lub nie. Wciąż, są momenty, że ulegam, ale są i takie gdzie się hamuję :D

Ocena oceną - żeby ktoś sobie nie pomyślał, to nie oceniam swoich znajomych kolegów etc. Zwykle to dzieje się z ludźmi, których w ogóle nie znam. Czasem zdarzy się, że widzę kogoś kilka razy w tym samym miejscu, bo okoliczności do tego sprowadzają, mpk, ta sama droga do pracy.

Co ciekawe często uwagę przyciągają spodnie dresowe, buty, luzacki styl :) - choć nie kręci mnie żaden fetysz ze stopami, butami, etc.