w radiu

Każdego dnia jeżdżąc do pracy samochodem słucham sobie radia.
Słucham i staram się uciekać od rzeczywistości, która wielokrotnie mnie przytłacza - to taka moja próba ominięcia myśli o tym jak zaradzić na zło i niedogodności życia codziennego.

Mam swoje "ulubione" stacje i tak bardzo często słucham rmf.fm - raz, że lubię poczucie humoru prowadzących te audycje poranne oraz te popołudniowe. Dwa to radio ma dobry nadajnik, także z odbiorem nie mam problemów.

Ostatnio zauważam pewne niewygodne rzeczy. Pierwszy raz poczułem się urażony przez prowadzących komentarzem odnośnie osób LGBT.
Rozumiem luźny i często prześmiewczy ton wypowiedzi prowadzących, lubię ich takie "luzackie" podejście i tą umiejętność tworzenia "głupawych" tekstów. Jednakże zauważam, że są one niekiedy krzywdzące.
Wtedy też pomyślałem chyba napiszę od nich mail - z zapytaniem o kwestię rozumienia praw LGBT oraz z pytaniem jaki mają do nas stosunek. Na myślach pozostało.

Dzisiaj w porannej audycji po wiadomościach o 7 rano prowadzący komentowali wiadomości i tak niestety po raz kolejny poczułem niesmak. Tym razem zupełnie innej kategorii.

Rozumiem poglądy polityczne ma każdy z nas - one są we większości różne. Tak też jest dobrze. Jednakże radio to chyba medium, które słucha rzesza ludzi, którzy często te wiadomości podają dalej i tak z ust do ust można wysłać w świat wiadomość, która jest nieprawdziwa.

Komentarz do wiadomości był mniej więcej taki:

A co oni robili (mowa o PO)? Przez 8 lat ich rządów nie wzrosła płaca minimalna. Gdzie byli, a teraz to łatwo rządzić finansami z pozycji opozycji.

I tak od razu pomyślałem co za bzdury. Moja mama zarabia najniższą i na pewno ostatnie 3 lata wstecz zawsze była jakaś niewielka podwyżka. Wcześniej jakoś nie jestem w stanie tego potwierdzić, ale znalazłem grafikę, którą opublikowało PO na fb, z niej wynika więcej.
Ta kwota rosła, nieznacznie ale rosła.

Źródło: Facebook. Profil Platformy Obywatelskiej: wieczorny wpis z dn. 22.05.

Zezłościł mnie ten komentarz. Był nie prawdziwy.

---
Nie jestem żadną z tych opcji - nie jestem pro PiSowski, anie pro PeOwski. Odkąd powstała partia Razem, to jestem po jej stronie. Liczę na to, że z czasem wejdą do sejmu i będą zabierać miejsca w nim tym PO-PISowskim nieudacznikom.
Szanuję jeszcze Lewicę, lecz po jej stronie dziś tylko Barbara Nowacka jest jej twarzą, a Millerowie i jego klika to tylko antyreklama i niszczenie wizerunku polskiej lewicy. Zjednoczna Lewica nie była w stanie przyciągnąć do siebie wyborców i nie będzie w stanie. Jest tworem, który jest połączeniem wielu odłamów lewicowych, każdy gra tak by coś dla siebie ugrać, a tak nie można być prawdziwym przedstawicielem narodu. Myślę, że to m.in. dlatego ponieśli porażkę.

Cyrk dobrej zmiany na wyspach

Dziś oficjalnie rozpoczęły się dla niektórych z nas ferie. A co za tym idzie "leniuchowanie". 

Dla jednych to przecież oczywiste, że w tym czasie sobie odpoczywam, leniuchuję i nic nie robię. Dla mnie sprawa ma się inaczej. Jak to mówią punkt widzenia, zależny jest od punktu siedzenia.

Cieszę się ogromnie z tej przerwy, gdyż jestem już cholernie zmęczony. Tydzień w tydzień zarwane noce, piętrzące się trudności. 

Odkąd zapowiedziano "dobrą zmianę" nic nie dzieje się dobrze, wszystko się tylko pieprzy - no sorry, ale taka jest prawda.

Jak to kolega "Aberfeldy" słusznie zauważył, w środowisku mówi się o zwolnieniach i o niechęci do tej pracy właśnie za sprawą "dobrej zmiany". Wielu chętnie podziękowałoby już pracodawcy za współpracę i odeszło, ale co dalej? Zęby w ścianę?

Opracowanie własne. Kopiowanie dozwolone z podaniem źródła.

Oni jeszcze mają szansę, ja i tak jestem na straconej pozycji. Oni z doświadczeniem, często gęsto ludzie, którzy mają po kilka fakultetów, mogą prowadzić wiele fachów, a ja po jednym - z czym do ludu - w dodatku świeżak to co ja wiem o tej papirologi, co ja wiem o życiu i co ja wiem o szkolnictwie.

Odkąd tu pracuję co chwilę spotyka mnie coś nowego, zaskakująco kuriozalnego. Jeszcze nigdy nie spotkałem się z takimi dyrdymałami jak tu. 

Lubię bardzo swoją wyspę. Wbrew temu, że leży na uboczu, to bardzo chętnie tam się wybieram. Poświęcam na to wiele czasu i energii - jestem zadowolony. Mam nawet porównanie z innymi, bo moi przyjaciele są na innych. Ta wśród tych innych jest szczególna - świetnie wyposażona i kameralna. Dzięki temu łatwiej mi poznać ludzi. Pracuje się w mniejszych grupach, a to nieziemski komfort. 

Inną stroną tego medalu jest fakt, że pracuje się tam z trudnymi wychowankami. Niejednokrotnie nie mam już pomysłu na nich. Swego rodzaju porażka. 

Od pewnego czasu cały komfort pracy został zaburzony. Nasyła się wizytatorów, szczuje gazetami i wręcz łże w oczy społeczeństwu. Taka jest dobra zmiana. 

Z jednej strony oczekuje się aktywności w tym fachu, tego, by wychowankowie byli zauważeni w świecie, a za chwilę mówi, że to i to zadanie jest niegodne, lepiej tego nie robić, nie ściągać na siebie niepotrzebnej uwagi. 

Dotarliśmy do momentu, gdzie próbuje się zamieść mój fach pod dywan, ukryć go w tłumie, tak by nikt nie dostrzegł tego, że on jest. 

Hieny i tak wywęszą i będą robiły antyreklamę. Hieny są na tyle bezuczuciowe, że idą po całości i tworzą własne historie, demonizują i tym samym tworzą zły obraz, który "dobra zmiana" naprawi. 

Gdy spytałem o zasadność twierdzenia wizytatorki usłyszałem, uważam tak... i tak. Na tym się zakończyła dyskusja. Zdanie pani miała swoje i tyle.

Sama pomysł reformowania wysp jest w pewnym stopniu słuszny, ale nie w taki sposób, nie w takich warunkach jak to się robi dzisiaj. Zmiana nazwy wyspy nic nie zmieni. Mimo iż wysiedlimy tych ludzi na inne wyspy, to przecież i tak będą te same wyspy. 

Jeszcze większym kuriozum i pstryczkiem w nos dla "reformatorów" jest to, iż chcieli skupić wszystkich na jednej wyspie, a okazuje się, że po pobycie 6 letnim na jednej wyspie, wychowankowie zostaną wysiedleni na inną wyspę - tak na 2 lata przed końcem - urządzić im zmianę. Nikt nie mówi, że wtedy zmienią się wszyscy. O ile całe grupy zostaną to, opiekunowie i cała kadra się zmieni - toć przecież to będzie to samo co jest dzisiaj, tylko pod innymi szyldami. 

Efekt całej deformy jest taki, że skróciło się pobyt na podstawowej wyspie o rok, a wydłużyło tylko tym, które wybiorą sobie dalszą ścieżkę rozwojową. NIC dobrego z tego nie wyniknie. Po podstawie młodzież szybciej pójdzie na rynek pracy. Przecież to tylko rok krócej będzie trwał ichni rozwój. Kogo to obchodzi.

Innymi ważnymi kwestiami są podstawy programowe - napisane na kolanie przez amatorów, pod dyktando jednego człowieka. Bo jak inaczej nazwać dzisiaj władzę tego jednego pępka. 

Wprowadzono wiele ograniczeń, wiele fachów straci swoje godziny - co za tym idzie stracą wychowankowie, ale i stracą wychowawcy. Wiele etatów zostało zagrożonych i tak też dzieje się z moim etatem. Czy będę tam dłużej, tego nikt nie wie. O ile wyspa przetrwa, może zadziać się tak, że liczba godzin ulegnie degradacji, a tym samym opłacalność będzie zerowa. W obecnej chwili jest ona bliska zeru, a co powiedzieć jakby tylko mi odjęli jeszcze godziny. 

Deską ratunkową dla takich jak ja jest posiadanie dodatkowych umiejętności. Ale każdy fach kosztuje, no i nie w każdym ja się potrafię odnaleźć, więc nie zamierzam robić tzw. "siepy". Bo po co męczyć wychowanków i siebie.

Zastanawiam się ile ten cyrk jeszcze będzie trwał? 

Ucieczka od biedy

Ten post powstał po tym jak przeczytałem post na innym blogu. Mr. Hubus pisze o tym dlaczego nienawidzi swojego miasta. Ja chcę napisać właśnie o tym i o czymś jeszcze.

Ja swojego miasta nie lubię również. Czemu? A no dlatego, że jest małe i bez perspektyw na przyszłość. Niestety ale w takich małych miastach ciężko jest o godne życie. Znajdź człowieku pracę, gdzie będziesz dobrze zarabiał, no mało realne. Owszem można gdzieś się zahaczyć, ale wówczas zarobki są poniżająco niskie. Znam wielu ludzi z tych małych miast/miasteczek, nie wspominając już o wsiach, gdzie sytuacja jest jeszcze gorsza, którzy ledwo wiążą koniec z końcem. 

O ile jest biedronka/lidl i inne supermarkety można się tam zahaczyć zarobki są niskie, lecz pewne. Przeżycie w swoim własnym M, w pojedynkę w takich miastach jest nierealne. Bo co można wynająć za 1300 zł i utrzymać się w dodatku jeszcze. 

Znam ludzi co pracują w supermarketach, kobieta młoda, zarabia właśnie 1300 zł - czy ją stać na własne M - nie. Gdyby wynajęła mieszkanie to na przeżycie zostało by jej przy dobrych wiatrach 200 zł - a tyle na jedzenie, kosmetyki, ubrania, przyjemności typu internet/telefon - to jednak zbyt mało. Wówczas trzeba się tułać po stancjach i wynajmować pokoje z grupą innych ludzi, bo taniej. To dziś jest właśnie standard życia młodych ludzi.

Idźmy dalej, młoda rodzinka 3 dzieci i dwoje dorosłych, on pracuje ma 2 tyś zł. To już jest dużo. Ona wychowuje malutkie dzieci. Za mieszkanie płacą ok 1400 - 1600 zł w zależności od zużycia mediów. Reszta pozostaje na jedzenie to tak średnio 500 zł patrząc ile kosztuje utrzymanie maluchów wiadomo, że wiążą koniec z końcem często gęsto korzystając z pomocy innych. 

Rodzina 4 osobowa, ich dwoje i dwoje dzieci. Mieszkają na socjalu, bo nic innego nie mają, on się łapie czegokolwiek, by zarobić cokolwiek, ona siedzi z dzieciakami. MOPS odwiedzają regularnie, bo przecież przeżyć trzeba. 

Wszędzie jest bieda.

Rodzinka 5 osobowa. Dwoje rodziców 3 dzieci, mieszkają na uboczu, poza wsią. On łapie się za każdą pracę dorywczą - tzn. taką gdzie ktoś zawoła, bo potrzebuje pracownika/pomocnika. Wiążą ledwo koniec z końcem, tu MOPS musi pomóc, bo inaczej klęska. Dzieci często gęsto chodzą wygłodzone. Dobrze, że w szkołach teraz dają jakiekolwiek posiłki, MOPS płaci, ale dzieci przynajmniej raz dziennie mogą zjeść posiłek. To główny powód dlaczego śpieszą do szkoły. 

Inna rodzina wielodzietna, nie będę mówił ile dzieci, bo nie gra to roli, dużo. Pracuje tylko ojciec. Matka pracą nie shańbiona, w domu siedzi. Dzieci głodne chodzą po znajomych, po wsi. Ludzie z litości dokarmiają. 

Kradzieże wśród takich dzieci to standard. One chodzą kraść bo z głodu by poumierali... Karać? Niby należałoby, lecz serce mi się kraje, jak widzę takie głodne dziecko. A przecież to jest "normą". 

Nie pochodzę z rodziny "bogatej". O dostatku w domu nigdy nie było mowy, sam niejednokrotnie cierpiałem z głodu, wiem co to znaczy nie mieć co zjeść. Wtedy jest okropnie. Do kradzieży się nie posunąłem, u mnie w domu to było niedopuszczalne, nie było przyzwolenia, nawet jeśli brakowało jedzenia. 

O tym, że ludzie pracują w warunkach poniżej godności ludzkiej wiem nie od dziś. Wiem, bo sam nieraz byłem tego świadkiem, pracować tak nie pracowałem, bo się nie dałem. Opuściłem wieś, potem miasto. Po studiach mam pracę, dobrze płatną i narzekam, że nie jest mi dobrze. Narzekam, bo warunki są zbyt ciśnieniowe. To jedyny powód. 

Gdy się zastanowić to powinienem przeprosić i cieszyć się tym co mam. Są ludzie, którzy mają dużo, dużo gorzej. Ja ze swojej pensji mogę pozwolić sobie na mieszkanie dwupokojowe, 43 m2. Stać mnie na utrzymanie się, wszelkiego rodzaju dobra typu telefon, internet, tv. Czy mam źle? Nie jedna osoba mi tego zazdrości i powiedziałaby, że mam bardzo dobrze. Bo mam tylko jakoś nie zupełnie to doceniam.

Mój misiek on zarabia niespełna tysiąc złotych. W tym miesiącu jego wypłata wyniesie ok. 600 zł. Bez umowy o pracę, zleceniówki, totalne wykorzystywnie, prace może i spoko, ale tylko dla studentów, jeśli ktoś chce się z niej utrzymać nie jest w stanie. 

Ktoś może powiedzieć, że większość z tych ludzi jest samemu sobie winna. Odpowiadam nie, oni nie zostali nauczeni życia. Szkoła tego nie uczy, bo po co? A po drugie nie może, bo mamy takie a nie inne władze. Wychowania seksualnego nie wolno nauczyć, bo będą zbyt świadomi i będzie mniej dzieci z wpadek. Będą zbyt świadomi swego postępowania. 

A nie oszukujmy się wielu Polaków tego starszego wieku była uczona innego wychowania. Oni nie rozumieją, nie umieją przekazać właściwych wzorców. Ktoś powie po co mają dzieci? A no to efekt może tej nieświadomości co to znaczy mieć rodzinę i jakie płyną z tego obowiązki. 

Poznaję różnych ludzi, poznaję różne rodziny i widzę jak to jest. Świadomość swoich obowiązków wynikających z posiadania potomstwa jest na poziomie 1%. Tzn., że w 99% nasze państwo zawodzi. To straszne.

Wielu tych, którzy się wybili uciekają do większych miast, bo tam można sobie poradzić i przetrwać. Ja w swojej mieścinie nie znalazłbym pracy w zawodzie. Jestem w stolicy regionu, bo tu jest praca. Tu mogę się utrzymać. Cały region to jedno wielkie bezrobocie. Ono dotyka każdego. Mowa, że jest tu praca, to oszustwo, bo praca która uwłacza i nie daje możliwości utrzymania się nie jest pracą. 

Często problem jest też taki, że wielu ludzi nie ma żadnego konkretnego fachu w ręku. Nie chodzi tu tylko o tych co wybrali studia i mają tytuł mgr. Mowa tu też o tych dzieciach, które skończyły 18 lat, szkołę bez zawodówki, a nawet z zawodem. W takiej małej mieścinie 7 tyś mieszkańców. gdzie nie ma zbyt wiele, bądź też w ogóle zakładów, znalezienie pracy jest graniczące z cudem. 

Codzienność życia w tych mniejszych ośrodkach w Polsce jest niehumanitarna. Wiem, że na świecie bywa jeszcze gorzej, lecz to co mamy za oknem wcale nie jest lepsze.

U mnie w mieście, gdzie obecnie żyję, wcale też nie jest kolorowo. Ludzie pracują za 4, bądź 5 zł na kasie w markecie. Chętnie to zacząłbym bojkotować ten market, chętnie bo zacząłbym bojkotować cały ten chłam jaki nas otacza. 

Nie można powiedzieć, że winę ponoszą za to tylko i wyłącznie biedni, niewykształceni ludzie. My jako ogół społeczeństwa, włącznie z naszą władzą na czele (niezależnie od formacji politycznej) jesteśmy temu winni. 

Ucieczka do wielkiego miasta to jedyna szansa na to, że jakoś przetrwamy. Nawet Ci biedniejsi uciekają, Ci bez odpowiedniego wykształcenia, bo tu łatwiej o pracę, bo tu łatwiej jest kupić coś w promocji, idzie przeżyć. 

Sam zastanawiam się nad ucieczką gdzieś dalej, bo jednak dla mnie tutaj nie jest kolorowo, jest trudno. Nie wiem co będzie za miesiąc, czy dwa. 

Taki obraz mamy w Polsce, tego obrazu nie analizują nasi przedstawiciele w parlamencie. Taki obraz ich mało obchodzi. 

Ostatnio mówiliśmy wśród znajomych o tym jakie średnio zarobki panują u nas. Średnia krajowa wielu z nas nie dotyczy. O ile jeszcze najniższą krajową można wyciągnąć to o lepszą wypłatę bardzo, ale to bardzo ciężko. 

Sam chciałbym pracę na stałe, która pozwoliłaby mi ubiegać się o kredyt na mieszkanie, bo po co mam opłacać innych ludzi? Niestety nie jest to takie proste. Przy umowie na 3 lata mogę sobie marzyć dalej o własnym M. 

Czy żyje nam się dobrze? Można po przeczytaniu samemu sobie odpowiedzieć na to pytanie. 

Trudny czas 4 lat

Cześć,

trudno tu nie skomentować wczorajszego dnia. Ja znając siebie wiem, że się nie mogę powstrzymać. Ten mocny skręt w prawo jest w mojej ocenie ciosem. Ciosem nie tylko dla mnie, lecz dla wielu, może nawet wielu z nas. 

Te 4 lata, to nie będą 4 lata w których może zmienić się coś na lepsze w mojej/naszej sprawie, te 4 lata mogą być tylko gorsze. Właściwie od teraz zaczynam się "modlić" (czyt. pokładać nadzieję) by tylko nie zniszczono tego co już jest. Najlepiej to niech nie tykają się spraw homoseksualistów i całej społeczności LGBTQ.

Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że wierzyłem w lewicę, która niestety nie dostała się do sejmu, to jakie tego będą skutki pokaże czas. 

A co u mnie?

Ogólnie to jest w porządku ;) Z moim kochanie byliśmy ten weekend u moich rodziców, już nie pierwszy raz. I jest to niewątpliwie dziwne, bo jak mają rozumieć rodzicę to, że przyjeżdża ze mną jakiś chłopak, którego nigdy wcześniej nie znali. Je z nami obiad, jest członkiem rodziny. 

Niewątpliwie to się domyślają, nie ma co ukrywać nie jest to dla mnie 100% komfortowa sytuacja, lecz chyba jeszcze nie chcę z nimi o tym rozmawiać. W sumie to sam nie wiem czemu. OK, wiem czemu. Prawda jest taka, że mówiąc im o sobie zawsze chciałem tym samym zerwać jakieś bliższe kontakty. Chciałem im powiedzieć, ale zarazem odsunąć się od nich. Niech żyją sobie swoim życiem, niech robią co chcą. Czemu akurat tak sobie to wymyśliłem nie wiem, tak było od zawsze, tak o tej rozmowie myślałem. 

Troszkę trudne to jest, bo niestety wciąż jestem całkiem niedaleko rodzinnego domu, od którego chciałem się odsunąć. Może to znak by zmienić miasto? Gdzieś dalej pojechać w Polskę, ale czy potem nie zatęsknię za swoją krainą wodą i miodem płynącą? :) Pewnie okazałoby się, że tak. 

W oknie słońce to oznaczać powinno fajny i miły dzień tego wam życzę na początek tygodnia i jego dalsze dni :))

wyborczy kit

Często się mówi o tym, że nie powinno się pytać ludzi na kogo oddają głosy w wyborach. 

Mój wybór - moja sprawa -> ale co jest w tym złego by pytać? Myślę, że nie ma nic w tym złego, o ile potrafimy przyjąć na klatę to co nasz rozmówca może powiedzieć. 

Źródło: opracowanie własne

Dziś wszystkie media piszą jakoby geje głosowali na Dudę. Czy to coś złego? Przecież to ich wybór. Wybierają taki kraj jaki przedstawia pan Duda. Jeśli im odpowiada taki stan rzeczy, to dlaczego obrzucać ich błotem!?

Ja nie byłem i nie zostanę zwolennikiem, żadnego prezydenta popieranego/wystawianego przez partię prezesa Kaczyńskiego. 

Nie wyobrażam sobie dominacji partii politycznej, która od stóp do głów przesiąknięta jest ideologią Kościoła. 

O ile jestem wierzącą osobą, to nie uważam, by moja wiara musiała być pokazywana wszem i wobec. Wiara to prywatna sprawa - a instytucje państwowe powinne być wolne od symboli religijnych! Świeckie Państwo jakie proponował Janusz Palikot w swoich wyborczych agitacjach, jest tym czego życzybym sobie i Polsce. 

Czytałem, że ludzie piszą: Komorowski miał 5 lat na to by coś zrobić z tym fantem - LGBT chcą praw dla siebie. Owszem miał czas 5 lat, ale spójrzmy prawdzie w oczy, czy sam prezydent bez poparcia braci politycznej może wprowadzić w Polsce prawo do związków partnerskich osób jednej płci? O ile mi wiadomo, to nie może. Może jedynie popierać je i zachęcać do dyskusji nad tym tematem. Do tego by rząd zrobił coś z tym by ułatwić życie swoim obywatelom. 

To mniejsze zło - o jakim się mówi często w sieci - moim zdaniem jest lepsze - przynajmniej wiem, że sytuacja moja się nie pogorszy, bo raptem ktoś będzie chciał mnie palić, leczyć, czy nawet karać za to, że urodziłem się homoseksualny. 

Tak jak w pierwszej turze stałem po stronie Janusza Palikota. Tak w drugiej turze stanę po stronie Bronisława Komorowskiego. 

Doskonale sobię zdaję sprawę, że nie jest idealnym kandydatem na ten urząd. Ja to wiem. Ślepy nie jestem i klapek na oczach nie mam. Za to poparcie otrzymałem już kilka wiadomości od znajomych z pouczeniem jaki to zły pan Komorowski. 

- Każdy jest człowiekiem, każdy robi błędy. Jeśli ktoś jest bez winy niech rzuci pierwszy kamieniem.

A na koniec nutka, która kiedyś wpadła mi w ucho, a yt. dziś sam mi podrzucił ją w propozycjach :)

A na koniec zupełnie inna nutka ;-)

Gej o samoakceptacji. PiS i jego rola w Kościele, a mój homoseksualizm.

PiS to jedna z większych parti politycznych w Polsce. Co ma takiego, że zrzesza tylu wyborców? Zwolenników nie brakuje, za równo na wsi, jak i w mieście. 

Ja PiSu nie lubię - ta partia kojarzy mi się tylko z:

- kłócicielami politycznymi,

- Jarosławem i Lechem Kaczyńskim,

- Kościołem Katolickim,

- a od Katastrofy Smoleńskiej, również z tym wydarzeniem.

(e)migracja // Polska, czy zachód, oto jest pytanie.

Od mojego ostatniego wpisu znowu minęło trochę czasu. Powiem wam szczerze, że nawet nie wiem kiedy. Będę bardziej szczery nawet nie mam o czym napisać.

Po pierwsze - to znowu wystawiłem na aukcji moje serce - tylko słabe ma brani - nikt go nie chce wziąć w posiadanie. A mówią mi, że nie taki brzydki jestem. Hm... to gdzieś musi leżeć powód tego, czyż nie? Głupi? Hm... - wydawało mi się, że mam sporo zainteresowań od motoryzacji, przez kuchnię, kultury zachodnie, języki programowania w tym html-e i php-y, trochę psychologii, politykę, a nawet edukację, pewnie znalazłoby się coś jeszcze, ale czy to istotne, skoro nikogo to nie interesuje?

Zastanawiam się tylko dlaczego?

Nie mówię, że nie jestem wymagający w poznawaniu ludzi, owszem, ale to raczej podstawowe wymagania jak używanie mózgu (po coś go w końcu mamy), posiadanie inteligencji (przecież nie od dziś wiadomo, że każdy z nas ma inteligencje wielorakie), oczywiście taki chłopak ma mi się też podobać, dobrze byłoby gdyby był szczypły, czy wysportowany - to już mi mniej istotne - mówią, że mam takie ciało, ale mój sport, to ćwiczenia z Brendanem Meyersem, na więcej mnie nie stać czasowo. 

I czy to tak dużo? Oj coraz bardziej zdaję sobie sprawę, że zbyt dużo wymagam - tylko nurtuje mnie pytanie, co wyrzucić z tego czym się kierowałem?

Po drugie - to mam "full" wolnego. Sesji nie znałm. Wszystko zaliczyłem przed sesją i tak mogę się cieszyć wolnym - jednak to wolne przekłada się na pracę. Myślałem nad odpoczynkiem lecz słabo z tym. Zbyt długo w pracy, a potem nie chce się nic robić, tylko odpoczywać.

Po trzecie to zastanawiam się, które polskie miasto mogłoby mi się spodobać. Czyt. dokąd migrować stąd, gdzie mieszkam. A może lepiej emigrować na zachód, gdzie świat wydaje się być bardziej przyjazny? 

Po czwarte niektórzy znajomi dość często sugerują mi karierę polityczną, co z jednej strony bardzo mnie ciekawi(ło). Nie pamiętam już od kiedy, ale od dawna interesowała mnie polityka, lubiłem się o tym uczyć. Chętnie wypowiadam się na ten temat wśród znajomych, oczywiście jeśli coś wiem. Ale w czasie studiów ta ciekawość lekko zmalała, zdominowala ją inna;-). Obecnie coraz częściej chodzi mi po głowie - politykowanie - ale nie pokroju prezesa Kaczyńskiego, premier Kopacz, czy innych ludzi, których nazwiska znacie z Wiejskiej z Warszawy. Choć nie ukrywam, że pan Biedroń swoimi dokonaniami imponuje - oczywiście nie wszystko w 100% jest takie idealne, ale póki co to obraz prezydenta Słupska tworzy bardzo przyjaźnie. 

Myślę, że to był bardzo dobry krok. Na wiejskiej nie widać tego co czynisz od razu. Ludzie Cię nie dostrzegają, a media dość często tworzą Twój obraz od politykę - politykę zawiści i obrzucania się błotem. Dzięki temu, że pan Biedroń wybrał mniejsze miasto i na lokalnym gruncie pokazuje się od ludzkiej strony, od tej, którą media przytłaczają, może posiąść zaufanie większej liczby nie tylko Słupszczan, lecz także Polaków. 

Pod ostatnimi postami na FB w odniesieniu do kandydatów na stanowisko Prezydenta RP - czytałem taki oto komentarz - "Biedroń na prezydenta" - w sieci, ale nie tylko w niej, coraz częściej słyszy/czyta się pozytywne komentarze pod jego adresem, nie istotne wydaje się wówczas to jakiej orientacji seksualnej jest p. Biedroń. Inne komentarze to te życzące mu, by mógł zawrzeć również związek w Polsce, tak jak inni mogą. 

Po pięte nie będzie, bo nie będę naciągał rzeczyistości, a jesli o czymś zapomniałem, to napiszę wkrótce;-) Chyba, że szlag jasny mnie trafi, hehe ;P Co mogło by się wydarzyć, w odniesieniu do tajemniczego chłopaka, który trochę mnie przestraszył, tym, że tak dużo o mnie wie, a ja zupełnie nic.

Ciao;-)

Od dupy strony czyli politykowanie

Miałem o tym w ogóle nie pisać, ale się nie da. Ostatnie wydarzenia w naszej Polsce, same nakazują zabrać głos. 

Od dawien dawna powtarzam, że tak nie można rządzić, że nie można sprawować najwyższych funkcji w państwie i nie ponosić tym samym odpowiedzialności za swoje czyny. Powtarzam to przy każdej nadarzającej się okazji. 

Nie może być tak, że będziemy się dymisjonować po każdej mniejszej, bądź większej aferze, my musimy ponosić za to odpowiedzialność i tym samym odpracować przynajmniej część naszych błędów. Życzyłbym sobie by tacy ludzie co to za machlojki korupcję i wszystkie inne oszustwa powinni dożywotnio otrzymywać zakaz pełnienia jakichkolwiek publicznych funkcji. - Tak wiem, to bardzo drastyczna propozycja, ale każdy jest kowalem swojego losu, więc myśl nim popełnisz głupstwo. 

Źródło: własne

Czemu by nie posłać takiego posła na szkolenie etc. w celu przekwalifikowania go, niech teraz popracuje jako zwykły pracownik fizyczny, czy to sprzątając ulice, czy pracując w zakładzie fryzjerskim, u mechanika, a może w palarni jednej ze wspólnot. Czemu by nie sprowadzić takiego nieudacznika do rzeczywistości? 

Kolejnym problemem jest odprawa. Wnosiłbym o zakazanie marnowania publicznych pieniędzy na odprawy. Taki człowiek nie zasługuje, a jeśli już chcemy przydzielania odpraw, może warto pomyśleć nad tym by to właśnie decyzję o przyznaniu odpraw podejmowali wyborcy? - Tak wiem, znowu trzeba iść do urn, znowu trzeba jakieś referendum, głosowanie - ale może właśnie tym sposobem damy wyborcom możliwość udzielania bądź też nie udzielania nagród. 

A najlepiej to znieść całe te odprawy i tyle.

Jako, że Donald Tusk zyskał kiedyś moje uznanie, skąd ono płynie tego już nawet nie wiem, dziś bardzo trudno mi uwierzyć we wszystkie te afery, problemy wypływające na powierzchnię. Jedno jest pewne, nie czepiam się D.T. Jednakże życzyłbym sobie by on podjął słuszną decyzję w całej tej aferze. 

Głęboko zastanawiam się dokąd zmierza dziś polityka w Polsce. Dokąd chcemy pójść, którą drogą i jakimi metodami pokonywać przeszkody, jak sobie radzić ze słabościami, jak podnosić po potknięciu? Czy niosące miód na usta hasła wyborcze wystarczą by zyskać zaufanie obywateli? - Otóż mojego zaufania już nie zdobędą, przynajmniej nie tak szybko. Hasła są dla zatuszowania prawdziwej polityki, tylko czyny mogą odzwierciedlać stan faktyczny. 

Moje obawy są chyba słuszne, dziś nie widzę w Polsce polityka, który były godnym reprezentantem mnie w rządzie, który skrupulatnie dążyłby do zwalczania nieprawidłowości, do poprawy dobrobytu wszystkich obywateli, z uwzględnieniem potrzeb tych najsłabszych. Takiego co w świecie potrafiłby dyskutować, nie kłócić się, akceptować wszystkich bez wyjątku nie zważając na kolor skóry, wyznanie, orientację czy pochodzenie. 

W naszej polskiej polityce brakuje szczerości i wierności w dążeniu do poprawy warunków w naszym kraju.

politycznie ¿apolityczny? gej w rozterce

Dziś kiedy o wyborach mówi niemalże każdy, czas zastanowić się co dalej. 

Od wczoraj w głowie mi myśl o wyborach do parlamentu europejskiego. Pe to największe koryto jakie świat widzi prawie co dziennie. Polecam obejrzeć sobie ten oto krótki reportaż.

Po co się tam wszyscy tak pchają? Na ulicy 14.000 Euro nie leży, a więc walka jest jak najbardziej zacięta, wszystkie chwyty dozwolone. 

Tylko dlaczego wyborcy są tak bezmyślni? A może nie ma sposobu na powiedzenie STOP temu wszystkiemu, he?

Czuję, że na wybory iść muszę, lecz czuję pustkę w głowie, bo nie wiem na kogo zagłosować. Nie mam zielonego pojęcia o tych ćwierć-inteligentach. Dla mnie to większość to złodzieje, jawni złodzieje i tyle. Sam film mówi wszystko. 

A ostatni spot wyboryczy "NIE DLA HOMO" - jest już mam nadzieję kulą w łeb, dla całej tej "żenującej partyji".

I w dodatku jeszcze ta okropna morda niejakiego T. sportowca... brrr Przecież, ten typ nie ma w głowie nic co by mogło dotyczyć UE, jedynie chęć dotrzeć do koryta. 

Miałem tu wstawić ten film - ale nie, przecież nie będę reklamował średniowiecznych poglądów, kto chce ten "wyjutubuje" sobie cały ten spot "ODPOWIEDZ SOBIE NA KILKA WAŻNYCH PYTAŃ"

No i dalej nie wiem na kogo zagłosować? Czy jest tam ktoś wart tego bym poszedł do lokalu wyborczego, a może zapomnieć o tym i odpuścić, ale zrobię coś wbrew sobie ;-(

Tak dla homo:)

Źródło: ruchlgbt.pl

Walka, walka, to jest walka

Dziś trochę inaczej, politycznie:

Na początek komentarz pewnego czytelnika artykułu w www.polska.newsweek.pl/

Nie jestem już młody, mam 65 lat i 42 lata stażu pracy ze składkami przez cały okres. Tak, ja miałem szczęście rozpocząć dorosłe życie w 1975 roku w środkowym Gierku. Dzisiaj jestem ojcem dwóch dorosłych córek - jedna 36 a druga 22 i wiem o czym młodzi mówią. Powtarzam mojej młodszej BY NIE PATRZYŁA NA SENTYMENTY ALE ZWIJAŁA SIĘ Z TEGO KRAJU TAK JAK ZWINĘŁA SIĘ - JEST ZAMĘŻNA ZA AMERYKANINA I MIESZKA W USA, STARSZA CÓRKA. ZROBIĘ WSZYSTKO BY - KOŃCZY STUDIA W BR, WYJECHAŁA Z TEGO POLSKIEGO BAGNA. PRZEZ WIELE LAT SĄDZIŁEM, ŻE JESTEM PATRIOTĄ I DOBRO MOJEGO KRAJU LEŻAŁO MI NA SERCU. DZISIAJ ZROZUMIAŁEM, ZE NIE MAM WIĘKSZEGO WROGA NIŻ TEN KRAJ. PISZĘ TEN, A NIE MÓJ, GDYŻ JUŻ OD DAWNA SIĘ Z NIM NIE UTOŻSAMIAM! DZIWIĘ SIĘ MŁODYM , ŻE DAJĄ TAK SOBĄ POMIATAĆ ALE WIEM TEŻ, ŻE W DUŻEJ MIERZE SĄ SOBIE WINNI ! GDY POSZŁO O PIERDOŁY Z REGULACJAMI INTERNETU TO POTRAFILI SIĘ ZJEDNOCZYĆ, WYJŚĆ NA ULICĘ I... WYGRAĆ SPRAWĘ. GDY RZĄD PODNOSIŁ WIEK TO NIKT Z NICH NAWET NIE PISNĄŁ!! ZGODZILI SIĘ BY RODZICE PRACOWALI - SZCZEGÓLNIE MATKI, WIELE LAT DŁUŻEJ NIE MYŚLĄC, ŻE BĘDZIE TO KOSZTEM ICH MIEJSC PRACY. CZASY GDY POKORNE CIELĘ DWIE KROWY SSAŁO MINĘŁY BEZPOWROTNIE. DZISIAJ KTO JEST - W SENSIE CHARAKTERU, POKORNYM CIELAKIEM TO KLEPIE BIEDĘ! NA UCZELNIACH ZA MOICH CZASÓW KWITŁO ŻYCIE, BRALIŚMY UDZIAŁ W KSZTAŁTOWANIU OBLICZA UCZELNI. DZISIAJ TYLKO POKORA -DOTYCZY TO I MOJEJ MŁODSZEJ, PRZYMILANIE, CHOWANIE AMBICJI I TULENIE USZU PO SOBIE. To nie starszy kierownik jest Waszym wrogiem. On też walczy o przeżycie z tym, że życie nauczyło go, że liczyć umie ten kto na siebie liczy. Młodym radzę - LICZCIE NA SIEBIE, BUNTUJCIE SIĘ, WYCHODŹCIE NA ULICE W PROTESTACH, NIE POJEDYNCZO - CAŁYMI UCZELNIAMI !! PODNIEŚCIE GŁOWY! TWÓRZCIE NOWE, WŁASNE ORGANIZACJE MŁODZIEŻOWE A NIE PARTYJNE PRZYBUDÓWKI Z PARCIEM NA SZKŁO W "MŁODZIEŻ KONTRA... ". WASZĄ SZANSĄ NADCHODZĄCE WYBORY. NIE STARTUJCIE W NICH, OPROTESTUJCIE, CHODŹCIE NA SPOTKANIA Z "KANDYDATAMI" I OŚMIESZAJCIE ICH, POKAZUJCIE, ŻE DLA NICH LICZY SIĘ TYLKO KORYTO, NACISKAJCIE NA MŁODYCH A JUŻ WTŁOCZONYCH W SYSTEM DZIENNIKARZY BY PRZEDSTAWIALI WASZE PROBLEMY. KONIEC Z POSTAWĄ KUNDLA Z PODWINIĘTYM OGONEM I STRACHEM, ŻE UDERZĄ!! WASZ BUNT TO TAKŻE I NASZA- LUDZI STARSZYCH, SZANSA !! Dzisiaj nikt do was strzelać ani pałować nie będzie! POPATRZCIE I BIERZCIE PRZYKŁAD Z UKRAINY!!

Artykuł ten to: Młodzi Polacy..., jakże szczere te słowa, jakże one prawdziwe. 

To właściwie otworzyło mi oczy, że jako młody Polak, to ja w ogóle nie interweniuję o moje interesy. Autor komentarza piszę o tym jak młodzi Polacy wyszli na ulicę w obawie o "utratę" internetu - zjednoczyli się, ale co w kwestiach ważniejszych? Naszej przyszłości, dlaczego Ci młodzi, my młodzi nie idziemy walczyć o to by dano nam szansę rozwoju, by umożliwiono nam dostęp do godnego życia.

Praca za grosze, tak jak pisze dziewczyna w liście do redakcji, poniżanie, wykorzystywanie bo jesteś przecież słabszy. - Takie to standardowe i tak często spotykane, że aż dziwne, dlaczego my wciąż dopuszczamy do takich sytuacji.

Na jednym z portali społecznościowych, młodzi dzielą się uwagami/spostrzeżeniami/ostrzeżeniami co do pracodawców. I tak czytam sobie o takim jednym, przynajmniej raz na dwa tygodnie, że oszukuje, wyzyskuje, dziewczyny uciekają - okradzione, pracowały za darmo, czasem nawet muszą dopłacać. Czy to jest normalne!? Praca za nie całe 5 zł i jeszcze ucinanie godzin? 

 Źródło zdj. »link«

Przypadek autentyczny:

Dziewczyna pracowała w monopolowym na osiedlu, na rękę 4,90zł, bez umowy, bez niczego - chcesz pracować, to siedź cicho. Telefon, że ma przyjść do pracy mógł nadejść w każdym momencie, dzwonił i miała przyjść, często było tak, że dzwonił przyjdź dziś godzinę wcześniej, bo dostawa jest. Okradał na godzinach. Dla niego pół godziny nie miało znaczenia gdy pracowała 9,5 godziny to liczył 9, wyjść też wcześniej się nie dało - także te pół było niemalże zawsze za free. Czy to jej wina? Nie - co miała robić jeśli to było jej jedyne źródło utrzymania. Studia i praca, obce miasto, bez pomocy rodziców, którzy się wypieli. Dla uściślenia owa dziewczyna miesięcznie zarabiała 600-650 złotych, stancja do 400zł a reszta to utrzymanie, bilet miesięczny mpk, no i wydatki związane ze studiami. Gdzie tu mowa o godnym życiu!?

Dziś takich przypadków jest coraz więcej... I czy w tym kraju jest dobrze!? Jeśli ktoś mówi tak, to ja go pytam komu jest dobrze? Tym co dostali pomoc rodziców? A może znajomości?

bo ja się zakochałem

W szkole jak jest każdy wie. I ja, i Ty, i On, i Ona, my wszyscy byliśmy, bądź jesteśmy uczniami. Każdy z nas wie co to znaczy być uczniem, ale nie każdy wie co to znaczy być nauczycielem.

Dziś w Polsce, być nauczycielem, to znaczy być nikim. Tak, mówię to jasno, nauczyciel - no kim jest on dzisiaj? Persona, którą może pomiatać każdy, kto zechce. Postać, która dawno straciła swój wizerunek, szacunek względem innych. 

Dlaczego tak się stało, że nauczyciel, zamiast być szanowanym, podziwianym, aż wreszcie sławionym, za kształcenie w nas nie tylko właściwych postaw, ale też człowiek dający nam, to czego nie mogą dać nam inni, wiedzę, umiejętność wykonywania czynności w danej dziedzinie, jest pod pantoflem, tych którzy tą mądrość dopiero nabywają?

Kto mi wyjaśni, skąd się wzięło to chore, jakże błędne przekonanie, że uczeń musi być wielbiony, sławiony i wychowywany bezkarnie? 

Skoro mamy wolność słowa, skoro uczeń może wszystko, to czemu takiego samego prawa nie nadać nauczycielowi? Jakieś sensowne argumenty? 

Wiecie co Wam powiem - brak takich! 

Dużo mówi się o wychowaniu bezstresowym, zapobieganiu przemocy, odejściu od rygorystycznych zasad w szkołach, a tym samym zapomina się o tym, że uczeń staje się wolnością do tego stopnia, że jego wolność zagraża innym w szkole, aż w naszym społeczeństwie.

Z roku na rok dzieje się coraz gorzej - słyszę głosy nauczycieli. Uczniowie się nie uczą, są nieznośni, wulgarni, opryskliwi, a nawet używają przemocy wobec nauczycieli. Czym że jest ta młodzież? Kto tu odpowiada za ich wychowanie? Nauczyciel - któremu nic nie wolno? Czy może rodzić - który ma trochę większe pole do popisu? A może jest trzeci - co tym wszystkim steruje???

Kiedyś rodzice, nasze państwo, cała oświata stałą po stronie nauczyciela - nie mówię, że było to idealne, dziś wszystko stoi po stronie ucznia, a to ma bardzo negatywne skutki. 

Wszyscy wiem, że:

- poziom nauczania się obniża,

- politycy zamiast zachęcać do kształcenia, pajacują,

- by nie mówić po imieniu, ktoś na górze zamiast wymagać od ucznia, wymaga od nauczyciela by się dostosował,

- zamiast wsparcia jest odpychanie,

- nie ma szkoły idealnej, ale jest 98% szkół beznadziejnych,

- uczeń to leń, bez wymagania nie będzie z niego nic,

- nauczyciel nie jest święty, ale nie jest grzesznikiem.

Opowiem Wam pewną historię - autentyczna - szkoła przeciętna, żeby nie powiedzieć najgorsza. Lekcja prowadzona przez świeżo upieczoną nauczycielkę. Pani N. - przyjmijmy, że tak się nazywa.

Wybija godzina lekcyjna, do klasy wchodzą uczniowie, śmiechy, rozmowy, hulanka i swawola.

Pani N. rozpoczyna lekcję, podała temat, standardowo wprowadzenie, obecność, sprawy bierzące niecierpiące zwłoki, no i takie tam. Przeszła do lekcji. Jako, że rozpoczęli nowy temat Pani N. objaśniła nowe zagadnienie. Rozumiecie? - Cisza. Robimy ćwiczenie. Wychodzi, że nie rozumiemy. Pani N. tłumaczy zagadnienie po raz kolejny. Uczniowie twierdzą, że rozumieją, wyrwani z łapani uczniowie, spytani, nie potrafią wyjaśnić przedstawionej treści. Pani N. próbuje kolejny raz. [Nie wiem ile takich prób po tej było.] W pewnym momencie mówi, nie wiem co zrobić byście to zrozumieli. Jeden uczeń lekko się uniósł i powiedział: "Jak zrobisz laskę i się rozbierzesz to zrozumiemy". Uczeń ten wylądował na dywaniku dyrektora, przeprosił na drugi dzień Panią N., twierdząc, bo ja się w Pani zakochałem. 

I jak ukarać takiego ucznia? Czy w ogóle karać? Co zrobić by takich zachowań szczególnie w gimnazjum było mniej? 

Dla mnie to zniewaga, pogardzenie nauczycielką, obraza - uczeń winien zostać ukarany. Prace na rzecz szkoły, jakiegoś ośrodka, uczeń powinien ponieść konsekwencje takiego zachowania, by być również przykładem na to, że takie zachowanie jest surowo karane. 

Mimo iż, od jakiegoś czasu odchodzę o przekonania, że surowość jest metodą na bolączki, to w takich przypadkach powinno się sprawy kierować do sądów, gdzie byłby one surowo karane. System kar powinien polegać na odpracowaniu pewnej ilości godzin w ośrodkach opiekuńczo-wychowawczych, nawet w szkołach, pomoc na stołówce, sprzątanie klasy, opieka uczniem słabszym, etc. Uczeń powinien mieć świadomość tego, że błędy są karane.

Co byście zrobili w takiej sytuacji???

stety czy niestety NIE dla związków partnerskich???

Stoi przed sejmem owa Krystyna,
Stara, bezmężna i pot z niej spływa -
Mównicę nadyma.
Stoi i ryczy, dyszy i dmucha,
Jad z rozgrzanego jej brzucha bucha:
Buch, Tylko nie związki!
Uch, To koniec Polski!
Puff, Chce prokreacji!
Uff, Zero reakcji!
Już ledwo sapie, już ledwo zipie,
A jeszcze Jaruś jadem w nią sypie.
Piswagonów do niej podoczepiali
Prostych i ciężkich, z żelaza, stali,
I pełno zawiści w każdym wagonie,
A w jednym krowy, a w drugim konie,
A w trzecim siedzą same grubasy,
Diety wydają na tłuste kiełbasy.
A czwarty wagon pełen bałwanów,
A w piątym stoi sześć gowpawianów,
W szóstym sobecka, o! jaka wielka!
Pod każdym okiem żelazna belka!
W siódmym woźniacze stoły i szafy,
W ósmym część popu strzela swe gafy,
W dziewiątym - same frontowe świnie,
W dziesiątej obłudzie - tolerancja ginie,
A w sejmie wagonów jest ze czterdzieści,
Sam nie wiem ile głupoty się jeszcze w nich mieści.

Krok milowy ku temu żyło się lepiej. Czy ustawa została czy nie została przeforsowana to i tak niczego nie zmieni. Pary, nieformalne związki między dwoma mężczyznami/kobietami były i będą i to już jest piękne.

Najpiękniejsze w tym wszystkim jest to, że dla prawdziwej miłości nie straszne jest prawo, które w Polsce ustala się dla siebie, nie dla narodu. = tak oto posłowie naszego rządu, traktują zdanie, obywateli.

Jak ktoś to już gdzieś napisał, lepiej spać w ławie sejmowej i trzepać kasiorę, niż ruszyć mózgownicą i przemyśleć pewne sprawy. POLITYCY byli i będą dennymi osłami, jak się uprze to nie pójdzie na przód.

Choć nie wyobrażam sobie póki co związku takiego jaki przykładowo tworzą, pary heteroseksualne, to nie znaczy, że nie chciałbym żyć ze świadomością, iż mógłbym bez problemu taki związek oficjalnie zarejestrować, gdyby a nóż widelec trafił mi się mój ukochany :*

Polsko idź na przód, wybij się z tego europejskiego ogona nędzy i rozpaczy!!!!!!