Wyścig szczurów

Cześć!

Trochę długo tu już nie pisałem, a to wszystko ze względu na zawirowania w moim życiu. Idąc drogą trafiłem zupełnie przypadkiem w miejsce, które natchnęło nadzieją na lepsze jutro, tak wylądowałem na dwóch etatach. Co związane było z tym, że straciłem czas wolny, również nie mogłem pisać, bo nie było czasu na to bym w ogóle zaglądał na swego bloga. Czas ten powoli przechodzi już do historii, a w CV pojawiają się nowe doświadczenia.

Zmieniwszy środowisko zmieniło się w moim życiu właściwie wszystko. Wspaniała osoba mi to powiedziała, że widać (tak Ty;-). No i pewnie ma rację, widać, czuć i słychać. Wyszedłem do ludzi, poznałem nowe osoby, nawet te które były "stare", ale odświeżenie niektórych znajomości, czy zainicjowanie nowych było dobrym krokiem by wyjść z zamknięcia.

Nowa praca nowi ludzie, nowe możliwości. Nie ukrywam, że bywa mi tam ciężko, mimo wszystko trzeba ten etap "wdrażania się" przetrwać. Praca jest fajna, znowu mam doczynienia z ludźmi, z ich problemami, pechem życiowym, niezaradnością, nie umiejętnością czytania, etc. to wszystko takie oczywiste, że aż ludzie się gubią ;-)

Wyjście do ludzi sprawiło, że dowiedziałem się trochę więcej o sobie. A raczej usłyszałem to z ust kogoś kogo lubię. Dobrze jest tak czasem usłyszeć opinię o sobie samym z ust innych osób. To wszystko dało ogromnego kopa do przodu.

Jest też coś co z jednej strony jest tak piękne, z drugiej tak smutne. Dosięgła mnie chyba jakaś strzała Amora... - niestety to uczucie platoniczne - nieodwzajemnione. Spotkałem Adonisa, który jest taki piękny, radosny, na pierwszy rzut oka miły. Lecz nie wiem jak ugryźć temat tej znajomości. Mimo iż zasugerowano mi, że owy Adonis jest homo.

Pożyjemy zobaczymy - czas pokaże ;-)

Eh.. żeby nie było tak kolorowo to znowu szukam sobie swojego kąta - przeprowadzka mnie czeka. Muszę do końca mca znaleźć nowe mieszkanie - tzn. nowy pokój, najchętniej wynająłbym coś z jakimś gejem, większa swoboda, bez stresu o nastawienie lokatorów. Ciekawe czy się uda ;-)

Żeby było śmieszniej podrzucam wam print screena z pewnej rozmowy, która mnie rozwaliła ;-) Ale życie to niespodzianka i jedna wielka niewiadoma, a że geje są jeszcze większą zagadką, to ja już nic nie powiem. Bez komentarza ;-) ^^

Żywcem z randkowego :D

wśród promieni słońca

Od jakiegoś czasu utrzymuje się u nas pogoda sprzyjająca różnego rodzaju wyprawą/wypadom. Duża rzesza ludzi wypoczywa nad brzegiem w krainie tysiąca jezior. Słońce grzeje, pokonując drogę z domu do pracy - pieszo - mam 17 min. uwierzcie, że idąc tylko tyle czuję się już podjarany - bo słońce normalnie smali ^^

Niby piękna pogoda, czego chcieć więcej? A no jest nie czego, a kogo - chłopaka. I tu leży pies pogrzebany, że z tym fantem jest dużo, dużo trudniej. Co z tego, że kobiety się we mnie podkochują (chyba tak jest, a przynajmniej niektóre), co z tego, że ponoć nie grzeszę urodą, niestety znaleźć chłopaka graniczy z cudem.

Czytam te profile na fellow, przeglądam: wielu pisze, że pierwsi nie zagadują - okej, zatem zagaduję ja - w 90% przypadków brak odpowiedzi. 9% - to odpowiedzi: w tym są tacy co potrafią odpowiedzieć, stwierdzając, że nie jest zainteresowanym, jak również odpowiadają i znikają. I co można zrobić z takim fantem? Nic. Tak to już jest moje doświadczenie mówi, że gej to najbardziej niestabilna osoba, jaką można w życiu spotkać (Ajs - znowu pomyślisz, że to hejt, lecz cóż fakty mówią same za siebie). Niezdecydowanie - do nasza domena. Wygórowane wymagania - również. Wysokie mniemanie o sobie - to właściwie oczywistość. Oczekiwanie - księcia na białym koniu - normalka. 

Wielu pisze, że szukają ludzi inteligentnych, mądrych, ciekawych i ambitnych - nie chwaląc się, myślę, że nic mi nie brakuje z tych cech, lecz jak dać je komuś odkryć w sobie, skoro ta osoba nawet nie chce porozmawiać? Nie da się.

Zdarza się, żeby nie było, że ktoś napisze. Lecz co to są za wiadomości? Takie, które mnie nie interesują. Co więcej zdarza się, że ktoś na fellow "gra" przykładnego kandydata, lecz spotykasz go na innym portalu, w innych okolicznościach, np. grindr/kumpello/play4men/planetromeo i tam już ten sam osbnik, nie szuka kogoś tak jak na fellow, lecz na seks. Czy to nie jest dwulicowe, fałszywe i żałosne zachowanie? Moim zdaniem jest i to jeszcze jak.

Tak się zastanawiam, czy to przypadłość chłopaków z moich okolic/stron? Czy ta kraina jest tak zacofana? Czy może to jest standardem środowiskowym i wszędzie tak jest? Trudno to mi ocenić, gdyż nie żyłem w innych rejonach kraju. 

Może to kolejny powód by wyjechać z tej krainy gdzieś do większego miasta, gdzieś gdzie, prespektywy będą większe i znaczniejsze :) 

Coraz bardziej czuję pustkę, której nie umiem niczym zastąpić. W maju tą pustkę zastąpiałem pracą, czy czerwiec ma być również tym czasem pracoholizmu, nie chcę, lecz co mam robić, skoro inaczej nie ma jak? 

Czekanie na obronę mnie trochę denerwuje, chcę już mieć to za sobą, zamknąć ten etap i raczej opuścić te strony, wyjechać gdzieś na południe kraju. 

Ostatnio rozmawiałem z Krzyśkiem na grindrze (poznaliśmy się jakoś w 2011 roku, potem wyjechał - jeśli czytasz to, to gorące pozdrowienia;-)), stwierdził, że zrobił świtny krok w swoim życiu wyjeżdżając do stolicy, gdzie ma dobrą pracę, godne zarobki - nie żałuje i poleca. 

Pisząc z koleżanką (Basią K.), którą poznałem lata temu w Krakowie biorąc udział w pewnym projekcie, również przekonywała mnie, że stolica jest piękna i warta tego, by tam się osiedlić. Tak się zastanawiam, czy te ostatnimi czasy wszystkie rozmowy, sugestie i pomysły nie przemawiają za jednym? Wyjechać. Rozpocząć życie od nowa:-) 

Najcięższym krokiem jest znaleźć pracę, później byłoby już dużo łatwiej, stancję i zadomowić się w nowych okolicznościach.

Z podkulonym ogonem

Ponoć sztuką jest się umieć przyznać do błędu.

Nie wiem czy to błąd, czy błędne wyobrażenie, czy chęć tego by jednak było inaczej. Może wszystkiego po trochu.

Kamil pisał o gejach - dość dosadnie nie szczędząc nas, za to jacy jesteśmy co robimy. Chyba moja reakcja była jednak niezbyt słuszna.

W dużej części się nie zgadzałem, tylko tak ostatnio sobie myślę, dlaczego? Wydaje mi się, że to złudzenia. A może zbyt małe doświadczenie.

Wchodzę sobie na jeden protal, to na drugi, to na czat. Tylko na randkowym allegro i na niebieskiej rewolicji mam zdjęcia twarzy wszem i wobec dostępne. Także przed nikim się nie ukrywam.

Piszę z kimś wszystko jest okej, gadka się kręci, nawet jest w zamiarze spotkać się na spacerze, może piwku. W końcu dochodzi do momentu, że pada pytanie o randokwe allegro (RA). Podaję nick - i zapada gobowa cisza.
- Tak mnie to irytuje. Uważam za chamstwo, bo można odpisać, nie jestem zainteresowany, czy coś podobnego.

Na RA większość to święcioszki. Nikt nie szuka na seks, nikt się nie spotyka dla zadowolenia. No chyba, że ktoś otwarcie o tym mówi - to już wiadome.
I tak dochodzę do wniosku, a raczej pokazuje to moje doświadczenie, że Ci co tacy święci są, to w dużej mierze, Ci, co po cichu szukają kogoś na numerek.

Nie mówię o sobie święty - bo to by trochę było głupie - mam w profilu No sexdate - tego się staram trzymać, ale staram się szukać ludzi wszędzie, także zaglądam gdzie się da.

Jak widać efekty są mizerne. Dalej "szukam". Czy efekty będą się okażę...

Nie chcę wrzucać każdego z Was i nas do jednego worka, bo zapewne znajdą się tacy, co są wzorem, który warto naśladować, takich też poznałem.

Społeczne dno osiągnięte - seks, seks, seks

Może to ja jestem z innej epoki, a może nie upadłem tak nisko. 

"Do klubów nie chodzę, bo mi nie po drodze." - Kłamstwo, nie chodzę, bo oglądać pijane w sztok dzieci, to żadna przyjemność. Oglądać młodzież w stanie rozweselenia i odużenia - żadna przyjemność. 

- W sumie takie widoki można byłoby jeszcze znieść, ale to co się z tym wiąże już nie. 

Historia nr 1. 

Jeden z największych klubów w mieście. Zaproszeni goście to jeden z popularnych na ten czas zespów. Fanów - eh, raczej ludzi, którzy chcą pobawić się przy skocznej muzyce nie brakuje. Jest "już sobota, wieczór się zaczyna" jak to śpiewał zespół Boys (w piosence Biba) młodzież, przyszła inteligencja maszeruje do klubów. Ludzi było pełno na full koncert udany, każdy sobie myślał. Dla zespołu jeszcze bardziej udany. Jedna z fanek zbliżyła się do grupy po czym zdjęła bieliznę (czy. majtki) rzucjąc je ku jednemu z wykonawców zespołu.

Oczywiście ochrona szybko zajęła się tą panią i została wyniesiona po za lokal.

Historia nr 2.

Znów znajdujemy się w jednym z największych klubów w mieście. Ludzi pełno, wszyscy rozbawieni, alkohol się leje strumieniami noc przemija, jak dzień za dniem, gdy weekend dla młodych nastaje. Tańczą sobie dwie dziewczyny, ładne widać, że młode, a co za tym idzie, panów wielu w koło, bo jakże by inaczej. Tak się skłąda, że jeden z nich ewidentnie podrywa drugą. Próbuje dotknąć jej włosów, po chwilu odpuszcza - zdaje się. Nie minęło kilka sekund, gdy ten stojąc przodem do dziewczyny zdjął spodnie i wskazywał by ta uklęknęła przed nim w wiadomym celu. Oburzenie tłumu i resztę już znacie.

Historia nr 3. 

Tym razem nie będzie mowy o klubi, a może, no zobaczymy;-) Jestem sobie na słynym fejsbuni. Przeglądając ostatnie wydarzenie spotykam się z tym. Przeczytajcie sobie je sami:)

Źródło: faceboo.com

Czy trzeba dużo tutaj dodawać? Może ktoś ma chęć przeczytać odpowiedzi? Może lepiej nie.

Historia nr 4. 

To właściwie żadna historia, lecz przytoczenie komentarza i opini z innego klubu w mieście. Klub dla młodych, że tak go nazwę. Opinia jest taka:

Źródło: facebook.com

 A ta opinia nie wzięła się z nikąd moi dordzy. Także wnioski można wyciągnąć samemu.

Co do wniosków o dzisiejszej młodzieży, do której chyba się jeszczę mogę zaliczyć, choć pewnie już na skraju jestem, jest taki, społeczne dno osiąnięte. Generalizuję, wiem, lecz gdy takowych historii jest na pęczki, to czego tu się dziwić? Normalne, że zdarzają się wyjątki, i chwała im za to, bo gdyby nie te wyjątki, to wszyscy byśmy dziś toczyli się pod dnie. 

----------------------------------

A teraz by było śmieszniej, a może bardziej w tematykę bloga, to chciałbym przyrównać te dno społeczne do tego co dziś dzieje się na portalach randkowych, czatach i innych tego typu udogodnieniach w poszukiwaniu znajomości. 

Jak można się dziwić, że dziś seks stoi jako przyjemność na najwyższym stopniu, skoro jest to tak popularne i tak oczywiste? Każda z przytoczonych historii miała podtekst seksualny, to nie bez podowu te majtki wylądowały u wokalisty, to nie bez powodu ten chłopak się obnażył, to nie bez powodu dziewczyna napisała ogłoszenie, to nie bez powodu klub ma taką opinię. Wszędzie tutaj chodzi o jedno zadowolenie się - seks stał się pożadaniem wielu z nas. Niestety do tego stopnia, że zaczyna godzić w wartość ludzką, obnażając ją i sprowadzając do maszyny zaspakającej hormony. 

Utwierdzam się w przekonaniu, że nie mam co liczyć na piękne poznanie, na sielankę i wspaniałą historię życia pięknej znajomości, która rodzi miłość. 

Chyba zbyt poważnie podchodzę do tego, że człowiek powinien znać swoją godność umieć ją szanować i potykając się zawsze znaleźć równowagę by nie upaść. 

Nie twierdzę, że jestem święty, bym zgrzeszył, zdarzyło mi się, że znajomość zaczęła się od "niewinnego" seksu - hm... tylko nie były to znajomości takie jak opisałem powyżej. Zawsze to zobowiązywało i mogę powiedzieć z perspektywy czasu, że przerodziło się to na związek. Niestety te jednak jak wiecie nie przetrwały, bo jestem dziś sam. 

Czy żałuję? Nie. To były wspaniałe chwile z bardzo ciekawymi ludźmi, ludźmi na poziomie, zawsze czegoś się od nich nauczyłem. Dziś jednak jestem "chyba" mądrzejszy, bo stronię od rozpoczęcia znajomości w łóżku - co przynosi mizerny efekty - dalej bez partnera :)

Nieskończoność

Zaczynasz rozumieć, 

każdy krok który stawiasz

tylko raz

pozwól na to by się po prostu zdarzyło

nie masz nic do stracenia

ty wciąż samotny

i trzymasz się tego mocno

to daje ci resztę

i nie możesz tego zmienić

wiesz to dokładnie

to pobudza

ale zbyt szybko przemija.

A wszystko to „vanitas vanitatum, et omnia vanitas". Gdy pada pytanie, czy dużo ludzi poznałem to zastanawiam się co powiedzieć. Tak, czy nie? Jeśli powiem tak, uznany zostanę za ciotę, albo jeszcze gorzej, takiego co z każdym się puszczał. Jeśli zaś powiem nie, skłamię. Wybieram tą drugą opcję, lecz zawsze staram się wyjaśnić, że można się poznawać i "poznawać". Można się poznać i poznać by zapomnieć. Wszystko jest przecież dla ludzi. 

Każda rozmowa, każdy krok jaki stawiam ma swój cel. Tym jednym i najważniejszym jest "szczęście". Co znaczy życie człowieka, który ma wszystko, ale nie ma szczęścia - to takie wielkie nic. Nie chciałbym żyć w dostatku, a cierpieć na niedosyt szczęścia. Wolę skromność, czy powściągliwość i umiar, ale w szczęściu. 

To właśnie szczęście decyduje o tym czy czujesz się bogatym, biednym, samotnym, znanym i lubianym. Ludzie szczęśliwi są piękni, ich piękno można obserwować w różnych aspektach ich działalności życiowej. 

Życie jest piękne, a życie szczęśliwe jest jeszcze piękniejsze.

Dziś stawiam sobie cele, jutro też postawię i tak dążę do ich spełnienia. Jednym z tych jest właśnie szczęśliwy związek. 

Czyż nie byłoby pięknym wracać z uczelni, czy też pracy, a w połowie drogi spotkać partnera i wrócić z nim szczęśliwie do domu? Czyż nie byłoby pięknym pomarzyć o wspólnych chwilach, o wspólnych marzeniach, o tym co chcemy osiągnąć, o tym gdzie i jak chcemy żyć, o tym co chcemy robić dziś, jutro, a może za rok czy kilka? Czy nie jest pięknie móc położyć głowę pełną marzeń i pomysłów na ramieniu swego wybranka? Czy nie piękny jest spacer nocą we dwoje? Czy nie piękne jest zasypianie z głową w chmurach? 

Co nie jest piękne i co nie daje szczęścia, że panowie tak usilnie bronią się przed wstępowanie w związki z innymi facetami, również gejami?

Czy ta piękność zawęża się tylko do wizerunku? A może to brak zainteresowań, które łączą? Spoglądając na związek faceta z kobietą, można powiedzieć, że tu to ONA jest taką szefową, która ustala warunki, a facet musi się dostosować, bo przecież mu zależy i tak też przecież trzeba. Kobiety mają ten dar czarowania, przekonywania i wywierania presji na partnerach - z facetami, mimo iż geje są gdzieś tam podobni do kobiet, to nie jest tak prosto. Są oproni i nie dają się wieść przez życie.

Dalej tkwię na randkowym allegro i dalej szukam i czekam i próbuję, tak w nieskończoność...

Z gorącymi pozdrowieniami,

JarKow

P.S. Jak nie jestem fanem tego typu piosenek, to ta wyraźnie mi się spodobała:)

Ciekawe na randkowym allegro, cz.2.

Pewien chłopak świetnie podsumował kwestię bytu na fellow, poznawania chłopaków, znajomości za nimi i szybkiego kresu tych pięknych chwil, oraz nędznego powrotu, niczym pies z podkulonym ogonem w nadziei na lepsze jutro.

Wchodzisz na profil, oglądasz zdjęcia,czytasz opis i zagadujesz. Zaczyna się od zwykłej emotki ;) sprawdzasz grunt. Po kilku wiadomościach pada propozycja spotkania na nieokreślonych warunkach, może rozmowa może seks może coś więcej a może zwykłe milczenie. Spotkanie jak spotkanie kilka miłych słów jakieś opowiadania które i tak nie mają sensu nic nie wnoszą do znajomości bo przecież po co? w jakim celu? Spotkanie się kończy Ty dostajesz sms: Dzięki fajnie było mam nadzieję że powtórzymy Łudzisz się że jest inny niż wszyscy że wszystkie te obietnice, zapewnienia mają sens. Znów nic, znów wszystko chuj strzelił ;] Zostajesz z myślą dlaczego w sumie nie wyszło? Czy to Twoja wina? Czy wszystkie znajomości musza kończyć się tak samo?.... Co zrobiłeś źle? Kurcze przecież łóżko to nie wszystko! po kilku dniach, tygodniach dołowania się dochodzisz do wnioski nie! już nie będę naiwny, nie zeszmacę się! wchodzisz znów na Fellow i znów zaczyna się od nowa ;) Tania znajomość, strata czasu, chwila podniecenia, kilka miłych słów wiele kłamstw.

Żywcem zaczerpnięte z fellow. 
Czy się z tym zgodzę, oczywiście, że tak. Wszystko tylko na chwilę, dla zabawy, dla zaspokojenia przyjemności - w różnym znaczeniu, nie koniecznie samego seksu.

Swój na swego

Czasem mam warażenie, że jestem homofobicznym gejem. Szacunek do człowieka wykazuję podnad wszystko. Uważam, że każdemu się należy godność, wiem, że z tym czasem trudno, ale jednka. 

Od jakiegoś czasu poznawanie kolejnych chłopaków staje się ohydnością. Tak zaczynam tym rzygać, a wręcz się dławić. Skąd takie podejście? 

Radnkowe allegro pozwala zakładać na profile, dość szczegółowe infromacje można zamieścić o sobie od ogólnego opisu o sobie, po centymetry noszone w rozporku, czy wykształcenie, religię i inne. Sporo tego.

Swoje konto wypełniłem po brzegi najistoniejszymi informacjami. Spoglądając na nie to całkiem sporo tego jest. 

Mam chyba trudny charakter i bardzo dużo wymagam (ostatnio pisałem o tym nawet). Ponad wszystko cenię sobie lojalność i szczerość w kontaktach. Nie zależy mi na 100%-towej dyskrecji, że nikt mnie nie będzie znał, ale zależy mi na tym by moje imie nie było szargane. 

Poznając ludzi, nigdy nie wiemy na kogo trafiliśmy tym razem. Poznałem ich dość sporo jak tak pomyśleć w ciągu ostatnich 5 lat było ich nader dużo. 

Co mnie, kolokwialnie mówiąc, wpienia to, to, że geje to plociuchy. Niejednokrotnie zdarzyło mi się słyszeć, że ten, czy tamten... - zawsze przerywałem tą wypowiedź towarzysza, kwitując, że nie interesuje mnie to kto, co robi, z kim i jak, jakim jest osbnikiem i co cię z nim łączy/ło, albo skąd go znasz. Zwykle natrafiałem na zdziwienie. Wyjaśniam zawsze, że szanuję każdego prywatność i nic mi do tego. Nie chcę się interesować kimś innym. 

Ostatnio napisał do mnie pewien młody człowiek. Pisaliśmy chwilę - on mnie widział od początku, pokazał się dopiero po jakimś czasie. Wysoki przystojny brunet - w pewnym momencie znikł - czyli standardowo:) Nawet się jakoś specjalnie nie przejąłem. Po kilku dniach dostałem na "allegro" wiadomość od innego użytkownika. Cześć, A. pisał, że chcesz się z nim spotkać, itp. itd. Ten wysoki przystojny brunet szukał wśród swoich znajomych infromacji na mój temat. Może nic by takiego strasznego w tym nie było, gdyby nie to, że zaczął dokładać informacji wyssanych z palca na mój temat. Zirytowało mnie to. 

Na początku roku spotykałem się kilka razy z Baharem. On też raptownie zapadł się pod ziemię. No cóż, taki to lojalny i odpowiedzialny z niego chłopak:)  Jakiś czas temu dostałem wiadomość od niego, że ktoś pytał o opinię o mnie. 

Kwitując odnoszę wrażenie, że geje to największe plotkary jakie można spotkać. Raz, że poznać takiego, co da się poznać i będzie chciał się angażować w coś więcej niż tylko relację łóżkową, to cud. Dwa to, poznać takiego co nie jest uwikłany w te plotkarskie sidła to już nawet nie cud, a niemożliwość. 

To między innymi sprawia, że czasem mam wrażenie, że stałem się homofobem - a sam oczekuję od tych heteryckich homofobów by szanowali gejów - trochę tu brak logiki co nie? Kurde, ale co poradzę, że nie lubię czegoś takiego jak obgadywanie, wszelkiego rodzaju przegięcia mnie odpychają od takiego chłopaka - stąd wniosek taki, że wielce możliwe, że będę wiecznym kawalerem:)

(e)migracja // Polska, czy zachód, oto jest pytanie.

Od mojego ostatniego wpisu znowu minęło trochę czasu. Powiem wam szczerze, że nawet nie wiem kiedy. Będę bardziej szczery nawet nie mam o czym napisać.

Po pierwsze - to znowu wystawiłem na aukcji moje serce - tylko słabe ma brani - nikt go nie chce wziąć w posiadanie. A mówią mi, że nie taki brzydki jestem. Hm... to gdzieś musi leżeć powód tego, czyż nie? Głupi? Hm... - wydawało mi się, że mam sporo zainteresowań od motoryzacji, przez kuchnię, kultury zachodnie, języki programowania w tym html-e i php-y, trochę psychologii, politykę, a nawet edukację, pewnie znalazłoby się coś jeszcze, ale czy to istotne, skoro nikogo to nie interesuje?

Zastanawiam się tylko dlaczego?

Nie mówię, że nie jestem wymagający w poznawaniu ludzi, owszem, ale to raczej podstawowe wymagania jak używanie mózgu (po coś go w końcu mamy), posiadanie inteligencji (przecież nie od dziś wiadomo, że każdy z nas ma inteligencje wielorakie), oczywiście taki chłopak ma mi się też podobać, dobrze byłoby gdyby był szczypły, czy wysportowany - to już mi mniej istotne - mówią, że mam takie ciało, ale mój sport, to ćwiczenia z Brendanem Meyersem, na więcej mnie nie stać czasowo. 

I czy to tak dużo? Oj coraz bardziej zdaję sobie sprawę, że zbyt dużo wymagam - tylko nurtuje mnie pytanie, co wyrzucić z tego czym się kierowałem?

Po drugie - to mam "full" wolnego. Sesji nie znałm. Wszystko zaliczyłem przed sesją i tak mogę się cieszyć wolnym - jednak to wolne przekłada się na pracę. Myślałem nad odpoczynkiem lecz słabo z tym. Zbyt długo w pracy, a potem nie chce się nic robić, tylko odpoczywać.

Po trzecie to zastanawiam się, które polskie miasto mogłoby mi się spodobać. Czyt. dokąd migrować stąd, gdzie mieszkam. A może lepiej emigrować na zachód, gdzie świat wydaje się być bardziej przyjazny? 

Po czwarte niektórzy znajomi dość często sugerują mi karierę polityczną, co z jednej strony bardzo mnie ciekawi(ło). Nie pamiętam już od kiedy, ale od dawna interesowała mnie polityka, lubiłem się o tym uczyć. Chętnie wypowiadam się na ten temat wśród znajomych, oczywiście jeśli coś wiem. Ale w czasie studiów ta ciekawość lekko zmalała, zdominowala ją inna;-). Obecnie coraz częściej chodzi mi po głowie - politykowanie - ale nie pokroju prezesa Kaczyńskiego, premier Kopacz, czy innych ludzi, których nazwiska znacie z Wiejskiej z Warszawy. Choć nie ukrywam, że pan Biedroń swoimi dokonaniami imponuje - oczywiście nie wszystko w 100% jest takie idealne, ale póki co to obraz prezydenta Słupska tworzy bardzo przyjaźnie. 

Myślę, że to był bardzo dobry krok. Na wiejskiej nie widać tego co czynisz od razu. Ludzie Cię nie dostrzegają, a media dość często tworzą Twój obraz od politykę - politykę zawiści i obrzucania się błotem. Dzięki temu, że pan Biedroń wybrał mniejsze miasto i na lokalnym gruncie pokazuje się od ludzkiej strony, od tej, którą media przytłaczają, może posiąść zaufanie większej liczby nie tylko Słupszczan, lecz także Polaków. 

Pod ostatnimi postami na FB w odniesieniu do kandydatów na stanowisko Prezydenta RP - czytałem taki oto komentarz - "Biedroń na prezydenta" - w sieci, ale nie tylko w niej, coraz częściej słyszy/czyta się pozytywne komentarze pod jego adresem, nie istotne wydaje się wówczas to jakiej orientacji seksualnej jest p. Biedroń. Inne komentarze to te życzące mu, by mógł zawrzeć również związek w Polsce, tak jak inni mogą. 

Po pięte nie będzie, bo nie będę naciągał rzeczyistości, a jesli o czymś zapomniałem, to napiszę wkrótce;-) Chyba, że szlag jasny mnie trafi, hehe ;P Co mogło by się wydarzyć, w odniesieniu do tajemniczego chłopaka, który trochę mnie przestraszył, tym, że tak dużo o mnie wie, a ja zupełnie nic.

Ciao;-)

po cichu

Lubię zwiastuny, zwykle wiadomo czego można się spodziewać po filmie - tylko dlaczego nasze życie nie pokazuje nam zwiastunów? Dlaczego nie możemy spojrzeć w przyszłość i sprawdzić czy aby na pewno ten chłopak jest wart poznawania - wiem, było by zbyt nudno.

Rozczarowałem się, gdy Bahar nagle nie odezwał się pewnego dnia. Minął kolejny więc napisałem do Niego. Nastała długa cisza. Napisałem niemalże definitywnie, o tym, że jeśli nie chce się dalej znać to niech mi to powie i odpuszczam, bo nie lubię takich sytuacji. Dostałem odpowiedź trochę zbytkową bym nie pytał teraz. Ok. Dałem sobie i jemu czas. Za kilka dni znów jednka napisałem, bo ta cisza, wkurza mnie gdy nie wiem co i jak. Napisał. Na początku o stosie spraw na głowie, ale przyznał, że to głupie wytłumaczenie, i że sam nie wie czego chce... Wtedy stało się jasne - spadaj mały - zabawiłem się - odpuść.

Czymże zasłużyłem sobie na takie potraktowanie? Muszę odpocząć od tych facetów. Gdzie tu mowa o dorosłości i dojrzałości. No gdzie?

się rozmarzyłem

#Kamil mnie uprzedził z wpisem na temat jak to KK ulacza z homoseksualizmu, dlatego postanowiłem odpuścić sobie ten wpis, a w zamian za to mam dla Was piękny filmik ze ślubu;-) 

TEŻ TAK CHCĘ!!

czekać, czy zapomnieć

Życie gejów, póki nie znajdą sobie kogoś usłane jest przygodami. 

Co chwilę gdy poznajesz kogoś to kolejna przygoda. Takie odnoszę wrażenie ostatnio. Poznać kogoś nie jest trudno, trudno jest tą znajomość utrzymać.

Kiedyś napomknąłem, że poznałem kogoś, jasne poznałem chłopaka jeszcze w starym roku. Pierwsze wrażenie, pozytywne, już nie mówię o wyglądzie, tylko o rozmowie, czasie razem spędzonym na ławce w parku, o tych uśmiechach. Jednak kontakt zamilkł... Jeszcze co prawda na fellow pisaliśmy kilkakrotnie, w pewnym momencie nawet nie dostrzegłem, że owy chłopak już znikł. Pewnego dnia dostałem sms, potem kolejny, kolejny i tak wyszło, że się spotkaliśmy ponownie, spędziłem z Nim Sylwestra, potem się szybko potoczyło, spotykaliśmy się kilka razy pod rząd. Miło się rozmawiało, ten czas był przyjemny. Lecz nastąpił ten moment ciszy. Napisałem raz - brak odpowiedzi, dopiero po kilku dniach coś. Odpisałem, zaproponował spotkanie - i cisza. Tak kilkakrotnie. Odpuściłem. Ale tydzień minął i się poddałem, napisałem. Po jakimś czasie odpisał - dziwnie, ale jednak. Spotkaliśmy się, rozmawiało się miło - ale, czy na tyle miło by coś jeszcze z tego wynikło? Minęły 4 dni i nadal się nie odezwał - czy warto próbować? 

Może mój błąd, że zależy mi na tym facecie. Wydaje się być takim, który wie kogo szuka, wydaje się być dojrzały, wydawało mi się, że wiem kogo nie szuka, wydawało mi się, że wiem czego nie chce znaleźć - i co? Guzik z tego...

Jedni mówią, że milczenie też jest odpowiedzią - ale jaka to odpowiedź?

Chwytam za telefon i pytam siebie pisać, czy nie pisać? Głupio mi pisać bo to wygląda jakbym się narzucał, ale dlaczego nie napisze zwykłego sms - nie ma sensu, no sam już nie wiem co, czemu nie da znaku, nie. Z drugiej strony może powinienem próbować, bo warto? 

Lepiej spróbować i być pewnym, czy żałować, że się nie spróbowało?