Odchodzę. To więcej niż pewne...

Kurcze nadszedł chyba ten moment, w którym muszę się rozstać z blogowiskiem.

Jakoś za dużo tu wspomnień i tych niezbyt przyjemnych doświadczeń. Z drugiej zaś strony to chyba za dużo tu mojego życia odkryłem.

Wszystkim co śledzili, czytali i pomagali mi przejść przez ten cały czas blogowania, wielkie DZIĘKUJĘ!

Słowa, które dowartościowują - ocena

Dawno mnie tu nie widziano :D

Jakoś tak się złożyło, że czas egzaminów wyjął z mojego życia sekundy, minuty, godziny i doby, a nawet tygodnie. Czuję się wypompowany, do takiego stopnia, że nawet nie mam siły zastanowić się czy coś się wydarzyło, co by Wam napisać, o czym się podzielić w kolejnym poście.

Sesja, która wiele ode mnie wymagała już się zakończyła. Wszystko zdane, zaliczone - oceny w chu*** słabe, zadowolenie? A co to takiego? Nie znam. Raczej to rozczarowanie, że znów tak słabo się miałem. No nic, takie to życie. Teraz przyszedł czas na przygotowanie się do obrony pracy licencjackiej i radość z ukończenia I-wszego etapu.

Ostatnimi czasy mój kontakt z Szymkiem znów uległ poprawie i to znacznej. Nie wiem czy to kwestia tego, że potrzebował pomocy, czy szczera chęć odbudowy naszych relacji. Najważniejsze jest to, że się wszystko udaje i przynosi radość.

Podczas jednej z rozmów Szymek wspomniał, że sama jego siostra bardzo się interesuje tym jak mi się wiedzie na studiach. Mówił, że ciągle wypytywała jak poszedł mi egzamin, na wynik którego czekałem tydzień... Wspominał o tym, iż podziwia fakt, że studiując to co studiuję znajduję czas i na pracę i na spotkanie ze znajomymi, co prawda rzadziej, ale studia dzienne nie skreśliły z listy niczego co wcześniej robiłem.

Wszystko to jakoś tak mnie wewnętrznie podbudowało i podniosło na duchu. To bardzo miłe gdy ktoś obcy potrafi dostrzec trud jaki się wkłada w niektóre sfery życia.

Po doświadczeniu tylu niesprawiedliwości jakich doznałem na swojej uczelni, zastanawiam się czy abym nie powinien poważnie wziąć pod uwagę jej zmianę, a może z rok przerwy? Rozważam również możliwość wyjechania do Niemiec i tak podjęcia jakiejkolwiek pracy, co to byłoby wskazane na rozwój moich kompetencji komunikacyjnych.

Mein Freund, wo gehst du hin?

Co się stało z Szymkiem?

co o gejach mówią ludzie?

Skąd moje pytanie o takie pytanie :D

Ostatnio na lekcji podczas rozmów trzy koleżanki siedzące obok mnie poruszyły ten temat. Dlaczego ten? A no jakoś tak się nasunął w wyniku burzliwych tematów.

 E. mówi - niech sobie robią co chcą, tylko niech kuźwa nie adoptują dzieci.

Ja znam kilku gejów - odparła M. w jej głosie słychać było zachwyt i satysfakcje z tego, że ma takich znajomych

Oni są popierdoleni, ciągle się tylko chcą bzykać - mówi E.

Weź, co ty gadasz - dodała R.

No mówię Ci ja poznałam takiego jednego, mieszkałam z nim na stancji, to ciągle gadał o swoich ekscesach z byłymi - popierdolony. Oni się nie kryją. - Kontynuowała E.

Z lekkim śmiechem przysłuchiwałem się temu, robiąc zadania.

Są trzy rodzaje gejów. Wiesz jak daje to jest pasywny jak posuwa to aktywny ale jest jeszcze uniwersalny, co to i to robi. - Dodała po chwili M.

Obleśne weź skończcie bo mi się cofnęło już - wybuchła R.

No co. Oni połykają. - Mówiła E.

Cisza, koniec. - Wołała R.

Weź skończ. Obleśne. Sam skwitowałem, bo widziałem kwaśną i zniesmaczoną minę R.

No co? Pojebani są. Ten co ja go poznałam to debil. - dodała E.

Ja poznałam takiego co mi się zwierzał, że jego chłopak chciał go posuwać, i tylko na tym mu zależało. Nic innego. Kiedyś do mnie powiedział: wiesz ten mój chłopak to tylko jak się spotkamy to chce mnie przelecieć. - Ciągnęła dalej temat E.

W pewnym momencie telefon do mnie zadzwonił i wyszedłem z ćwiczeń - może to i lepiej bo sposób wyrażania opinii o gejach w wykonaniu tych dziewczyn jakoś mnie samego zniesmaczał.

Jak to nazwały - stało się to popularne i należy tolerować do pewnego stopnia. Akceptować z umiarem.Bo w Niemczech, Holandii to normalne - gdzieś między tym wtrąciła R.

---

Szkoda, że właśnie przez taki obraz, takie zachowania niektórych osób, tracimy wizerunek, który i tak ciężko zdobyć i utrzymać.

kciuki w górę:D

Dziś dzień być albo nie być :D

Egzaminy czas zacząć - moje przygotowanie oceniam bardzo, ale to bardzo źle.... zamiast się uczyć pracowałem, a w ostatnich dniach nie sposób było wszystko ogarnąć, dlatego się okaże co wyjdzie... Wierzę że się uda! I niech tak pozostanie.

Udać się udało - stancja zaklepana i przeprowadzka się planuje. O tym więcej napiszę wkrótce :)

Ab ins Bett und morgen früh an die Uni!

związek ale jaki???

Dziś kolejny raz spotkałem się z Mietkiem (tak nazywa się chłopak nowo poznany). Spędziliśmy sporo czasu. Wiele słów, wiele uśmiechów i wymiennych spojrzeń. Całuski, przytulanie się i takie tam - do niczego innego nie doszło, żeby nie było ;-P

Spędzając tak chwile razem, momentami milczeliśmy, widać było, że ja o czymś myślę, i Miecio się zamyślił ;-) Jak się ocknąłem z tego transu, spytałem go o czym myśli, nie myślał o niczym konkretnym, tak sobie po prostu.. o tobie, o tym głosie zza okna, nic specjalnego.

Później Mietek spytał mnie o czym myślałem, a miałem wiele myśli, jedne lepsze od drugich... Nie chciałem zbytnio mówić mu o tym wszystkim więc się wymigiwałem, trochę to go złościło, ale w końcu coś wymyśliłem i odpuścił.

Gdy odjechał i napisał sms:

Dziękuję :*

Pomyślałem, że może by mu powiedzieć o czym myślałem.

Trochę przeszkadza mi to, że jednak pochodzimy z dwóch różnych światów. W dużej mierze rozchodzi się o pieniądze. Widzę jego podejście, może i oczekiwania. Niestety u mnie tak kolorowo nie jest, trzeba wiązać koniec z końcem. Czasem ta różnica powoduje to, że czuję się nieswojo.

Inną sprawą jest to, że on mi się aż tak w 100% nie podoba. Choć łączy nas wiele wspólnych "przedsięwzięć". Jak się okazało mamy podobne ulubione miejsca, sposoby spędzania czasu. Niekiedy pomysły. To bardzo miłe.

Widzę i wiem że Mietek chce takiego prawdziwego związku facet-facet. Wspólnych planów na przyszłość i wgl. Ja się zaczynam zastanawiać czy aby na pewno ja chcę czegoś takiego, czy ja jestem na takie coś gotowy, czy byłbym zdolny do tego. To wszystko nie jest takie proste. Bo chciałbym być z kimś, i pewnie byłbym w stanie wiele dla tej osoby uczynić, ale musiałbym być Jej i tego co czuje pewny. Nie zaryzykowałbym, tylko dla czyjegoś widzi misie.

Jednakże jakieś dziwne uczucie pozostało po pewnej osobie, którą poznałem już jakiś miesiąc temu, nie wspominałem o niej tutaj, bo stwierdziłem, że napiszę jeśli coś z tego wyniknie, jak dotychczas nie wynikło nic. Jest ciężko, bo ten chłopak był dla mnie jak ideał, którego nie tworzyłem, a sam się pojawił. Mieliśmy trochę wspólnych pomysłów, łączyły nas niekiedy wspólne zainteresowania. W niektórych momentach nawet mogliśmy wymieniać słowa w języku niemieckim (to czasem było superanckie!). Bardzo bym chciał, żeby to przetrwało na dłużej, żeby się powiodło.

Jednak teraz czas szybko ucieka, wiele uczuć i myśli przepływa przez moją głowę i nie wiem co począć jak pokierować swoim życiem.

Dzień Ojca

Dziś 23. czerwca obchodzimy DZIEŃ OJCA święto każdego taty.

Składaliście już życzenia waszym ojcom? Jaki prezent możne sprawić największą radość ojcu?

Ja wciąż się zastanawiam, czy mój ojciec zasługuje na to bym zadzwonił, albo chociaż wysłał sms-a z życzeniami. Będąc już poza domem, jakoś mój stosunek się zmienił, nie interesuję się nim... Rozmawiając z rodzeństwem czy mamą unikam tego tematu, bo po co mam sobie nerwy psuć. Tak chyba jest lepiej.

Druga strona medalu jest taka, że czasem to szkoda mi rodzeństwa i mamy, którzy wciąż tak są..

Czasem się zastanawiam jakby to było gdybym miał ojca, który potrafiłby okazać miłość, odezwać się jak człowiek, uśmiechnąć, czasem coś poradzić, podpowiedzieć, a może i nawet wesprzeć. Pewnie cieszyłbym się z tego, nie wątpliwie miałbym do tego powody.

-----

Z okazji Dnia Ojca wszystkim tatusiom

najserdeczniejsze życzenia:

zdrowia, szczęścia i miłości.

Uśmiechu na twarzy 

Radości 

ze swoich pociech!! 

jedno życie, dwa światy

Dziś dotarło do mnie, że prowadzę tak jak każdy inny, człowiek jedno i to samo życie, lecz jak wielu żyję w innym świecie. 

Mama poprosiła mnie bym sprawdził Jej stan konta, czy były już przelewy, czy kasa jest na koncie. Sprawdziłem i trochę mnie to uderzyło, tak, napisałem sms-em, były przelewy. Na koncie mamy jest niespełna 1200 złotych! To wszystko ma starczyć na cały miesiąc... Gdzieś tam jeszcze pod koniec miesiąca będzie zasiłek rodzinny przyjmijmy 400 zł, co daje nam 1600 zł na miesiąc na 5 osób, prostym wyrażeniem matematycznym wyliczamy 1600:5=320 zł na osobę na miesiąc! Przecież to nie dorzeczne jak można żyć za te pieniądze, jednak można, wciąż żyjemy! Ale ruszyło mnie to przecież, to są marne grosze, z których trzeba dokonać opłat, przeżyć, a wiadomo, że zawsze są jakieś potrzeby inne, choćby od czasu do czasu zakupy ciuchów itp. Porażka.... 

Siedząc tu na stancji sam wydaję więcej niżeli Oni w domu mają! Moje wydatki miesięczne sięgają rzędu +/- 800 zł, czyli tyle za ile w domu przeżyją dwie osoby. Porażające jest to, porażające jest to w jakich warunkach żyjemy, można by wymieniać bez liku, ale to niczego nie zmieni.

Gdzie tu godziwe życie, równe szanse na edukację, równy dostęp do wszystkiego co oferuje nam dobrodziejstwo techniki, rozwój ekonomiczny na świecie?