Stacja upadku mego

Urlop to czas wypoczynku - bardzo fajnie - myślę, że udało mi się przez te półtora tygodnia nawet odpocząć i momentami zapomnieć o całym moim codziennym życiu.

Już w ostatnich momentach to nawet odczuwałem tęsknotę za swoim kątem, a jednocześnie ubolewałem na tym, że to już jest koniec sielanki.

I słusznie - rano jeszcze byłem w zupełnie innym miejscu. W świecie odległym od tego do którego przyjechałem. Choć dziś wcale ta nasza Wielkopolska od Warmii i Mazur się daleko nie wydaje być położona to jednak zupełnie inny świat.

Kupiłem mieszkanie

Otworzył się drzwi w kolorze ciemnej sosny ukazując moim oczom piękny korytarz. Podłoga była

jak odbiciem lustra, błyszczała - pokryta płytkami w kolorach beżu. Ściany lśniąco białe. Wszedłem powoli by dostrzec jak najwięcej. Piękne ściany przyozdobione obrazami - niektóre takie poważne, inne zaś to tradycyjne zdjęcia w antyramie. 

Źródło

Po lewej stronie drzwi do toalety - tuż za nimi ewidentnie wejście do pokoju dziennego - cudownie - duże okno na przeciwko wejścia sięgajało od podłogi aż po sam sufit. Przy bocznej ścianie stała siwa kanapa narożna - taka jak moja wymarzona :) Nad nią wisiał przepiękny na płutnie malowany obraz - na zamówienie - moje dziecko, moje marzenie :) Eh - westchnąłem i się uśmiechnąłem ;) Nieopodal stolika przy kanapie bardziej w stronę okna znajdował się stół na sześć osób. Bardzo prosty - ciemnobrązowy, a nad nim wisiała przymocowana do sufitu półka pokryta jasnym obrusem w kolorze zieleni - po środku widać już autę się Wielkanocy - zajączek i kurczak stały wokół porastającej rzerzuchy, której zapach unosił się w powietrzu. Po bokach umocowane były kolorowe samodzielnie wykonane pisanki. Na środku na stole stał jeden jedyny żółty żonkil. Po prawej stronie od wejścia w bardziej w rogu stał na podeście niewielki telewizor - właściwie to nie było dla niego miejsca - chyba z tego powodu znalazł się w kącie. Na ścianie przeciwnej do łóżka stał jeszcze regał - wypełniony po brzegi książkami. Ściany tak jak w przedpokoju, tak i tu były śnieżnobiałe. Jedynie elementy żywych kolorów nadawały temu miejscu - wyjątkowy charakter. Czerwone poduszki, zielony obrusik - wpadające w fiolet firanki - czuć było wiosnę :) Troszkę dalej jak drzwi do pokoju dziennego było wejście do kuchni. Ta dla odmiany była ciemna - szafki, zarówno te stojące jak i wiszące były ciemnobrązowe. Okno znajdowało się tuż przy zlewie. Po środku stał stół nieduży, ale i niemały. Na nim piękny stroik wielkanocny. Po prawej stronie która była niemalże pusta znajdowała się tylko lodówka i piękny obraz - właściwie to w dużej antyramie fikuśnie zapisany cytat. Kuchni nadawały uroku kolorowe elementy - większość mówi o nich, że jaskrawe, może nazbyt - ale mi się strasznie podobają.
Jeszcze przed kuchnią znadują się drzwi do jednego pokoju. W nim dość duże rozkładane łóżko, tak by zagospodarować miejsce. Na ścianie od wejścia znajduje się przeogromna szafa. Niedaleko od niej rozkładane łóżko, które po swoich bokach na półeczkach przyozdabiają dwa kwiaty. Na przeciwko łóżka stoi niewielki stolik. Blisko rogu na ścianie od kuchni stoi biurko - duże masywne biurko. Kącik pracowniczy - tuż przy nim regał z książkami :) Regał dopasowany tak by nie zasłaniał okna, ale również by nie przeszkadzał niszcząć zasłonę. 

Właściwie to nie wpomniałem o łazience - ta również w kolorach bieli przyozdobiona błękitnym wzorem. Jako, że bez okna białe kafelki pięknie prezentują się ze sztucznym światłem. To można sobie ustawić na naturalne białe, lub też niebieskie - a tym samym sprawić wrażenie jakby pomieszczenie wypełniał tylko ten kolor :)

Taki piękny obraz powstał gdybym miał kupić mieszkanie :) A że z wiadomością kupiłem mieszkanie muszę poczekać, to przedstawiam moją wizję mojej wspaniałej twierdzy ;-)

Nieskończoność

Zaczynasz rozumieć, 

każdy krok który stawiasz

tylko raz

pozwól na to by się po prostu zdarzyło

nie masz nic do stracenia

ty wciąż samotny

i trzymasz się tego mocno

to daje ci resztę

i nie możesz tego zmienić

wiesz to dokładnie

to pobudza

ale zbyt szybko przemija.

A wszystko to „vanitas vanitatum, et omnia vanitas". Gdy pada pytanie, czy dużo ludzi poznałem to zastanawiam się co powiedzieć. Tak, czy nie? Jeśli powiem tak, uznany zostanę za ciotę, albo jeszcze gorzej, takiego co z każdym się puszczał. Jeśli zaś powiem nie, skłamię. Wybieram tą drugą opcję, lecz zawsze staram się wyjaśnić, że można się poznawać i "poznawać". Można się poznać i poznać by zapomnieć. Wszystko jest przecież dla ludzi. 

Każda rozmowa, każdy krok jaki stawiam ma swój cel. Tym jednym i najważniejszym jest "szczęście". Co znaczy życie człowieka, który ma wszystko, ale nie ma szczęścia - to takie wielkie nic. Nie chciałbym żyć w dostatku, a cierpieć na niedosyt szczęścia. Wolę skromność, czy powściągliwość i umiar, ale w szczęściu. 

To właśnie szczęście decyduje o tym czy czujesz się bogatym, biednym, samotnym, znanym i lubianym. Ludzie szczęśliwi są piękni, ich piękno można obserwować w różnych aspektach ich działalności życiowej. 

Życie jest piękne, a życie szczęśliwe jest jeszcze piękniejsze.

Dziś stawiam sobie cele, jutro też postawię i tak dążę do ich spełnienia. Jednym z tych jest właśnie szczęśliwy związek. 

Czyż nie byłoby pięknym wracać z uczelni, czy też pracy, a w połowie drogi spotkać partnera i wrócić z nim szczęśliwie do domu? Czyż nie byłoby pięknym pomarzyć o wspólnych chwilach, o wspólnych marzeniach, o tym co chcemy osiągnąć, o tym gdzie i jak chcemy żyć, o tym co chcemy robić dziś, jutro, a może za rok czy kilka? Czy nie jest pięknie móc położyć głowę pełną marzeń i pomysłów na ramieniu swego wybranka? Czy nie piękny jest spacer nocą we dwoje? Czy nie piękne jest zasypianie z głową w chmurach? 

Co nie jest piękne i co nie daje szczęścia, że panowie tak usilnie bronią się przed wstępowanie w związki z innymi facetami, również gejami?

Czy ta piękność zawęża się tylko do wizerunku? A może to brak zainteresowań, które łączą? Spoglądając na związek faceta z kobietą, można powiedzieć, że tu to ONA jest taką szefową, która ustala warunki, a facet musi się dostosować, bo przecież mu zależy i tak też przecież trzeba. Kobiety mają ten dar czarowania, przekonywania i wywierania presji na partnerach - z facetami, mimo iż geje są gdzieś tam podobni do kobiet, to nie jest tak prosto. Są oproni i nie dają się wieść przez życie.

Dalej tkwię na randkowym allegro i dalej szukam i czekam i próbuję, tak w nieskończoność...

Z gorącymi pozdrowieniami,

JarKow

P.S. Jak nie jestem fanem tego typu piosenek, to ta wyraźnie mi się spodobała:)

zagubiony

Czuję się zagubiony. Ostatnio mało rzeczy wychodzi po mojej myśli. 

Zupełnie niedawno zdałem sobie sprawę, że straciłem przyjaciela, można by dodać tu kolejnego. Nasz kontakt się rozmył. Deszcz szczęścia jaki spadł zmył to co malowane było na szybie. Szymek rozpoczął zupełnie nowy etap w swoim życiu. Etap ten wyklucza niestety jakiekolwiek możliwości spotkania, pogadania, etc. Czas na rozmowę, sms, jest ograniczony przez naukę, samokształcenie i w konsekwencji chyba się zapomina o ludziach z dawnych lat. 

Cholernie brakuje mi Jego towarzystwa, jak również cholernie brakuje mi mojego dobrego kolegi zza granicy. Jeszcze jakieś może 2 miesiące temu kontakt był super, spotyklaiśmy się na czacie, pisaliśmy wspólnie, rozmowy na skype, a dziś już tylko "oświadczenia" w formie wiadomości o tym co się wydarzyło w przeciągu kilku dni. Kontakt zanika. 

Do tego wszystkiego dochodzi coś co z francuskiego się zwie déjà vu "już widziane" - dziwne to wszystko, ale coraz częściej odnoszę wrażenie, że pewne rzeczy w życiu mnie już spotkały, widziałem coś, coś robiłem, to coś już było. W pamięci pozostaje mi pewien obraz, czarno-biały chłopak biegnący z czymś w dłoni, tak jakby karabin, w mundurze. Czasem dociera do mnie coś zupełnie nie wiem skąd, że przecież skoro wtedy było mi dużo lepiej, to teraz muszę troszkę pocierpieć, teraz to ja muszę być pod wozem, ktoś inny zaś na wozie. Czasem tych sytuacji w ciągu jednego dnia jest masa, czasem mnie to przytłacza, czasem gubi i sprawia, że czuję się zagubiony. 

01.01.2014

Zawsze tak jest, że coś się kończy coś zaczyna. 

Dziś mamy już za sobą ten etap. Rok 2013 uważam za zakończony - wbrew wszystkiemu pozytywnie zakończony. Rozpoczynam tajemniczą przygodę z nowym nastawieniem, że będzie jeszcze lepszy ten 2014. 

By móc mówić o podsumowaniach, musiałem cofnąć się do grudnia 2012 roku, gdzie to za pewne padły jakieś postanowienia.

Życzyłem zarówno sobie jak i Wam spełnienia marzeń i wiecie co, moje największe marzenie, dziś jest już w toku realizacji. To długi proces, ale jestem na takim etapie gdzie już 1/5 jest za mną, za chwile będę mógł pisać o 2/5. Moja kariera naukowa idzie w bardzo dobrym kierunku, także ogromnie się cieszę. 

Super sprawą był mój urlop poza granicami Polski, 2 bite miesiące spędzone w "drugiej ojczyźnie" - rewelacja. Miliony nowych doświadczeń z tym się wiązały. 

Niezapomniane przeżycia, emocje, moja pierwsza lekcja w szkole! 

Ick ♥ das:) Ja ♥ to :)

Poprawa, znaczna poprawa stosunków z moim Przyjacielem. Szczególnie w schyłku minionego roku. Dorośnięcie do faktu, kim jestem. Chyba się zaakceptowałem.

Poprawa kontaktów w rodzinie. Choć momentami są tam niesnaski.

Niestety są też minusy...

- znajomość z Adim nie rozwinęła się tak jak tego chciałem.

- zdrowie nie jest w takiej zajefajnej formie, jak bym tego chciał.

- zaniedbania znajomych, kosztem kariery naukowej.

- chwile smutku, związane z brakiem bliskich u boku.

Patrząc na te fajowe dokonania minionego roku, to to co jest minusem to pikuś...

W tym roku kilka postanowień:

- jeszcze większy rozwój własny,

- ograniczenie w dostępie do komputera!!!,

- powrót do pracy nad moim ciałkiem (cel: 6-pak/kaloryfer - byłoby fajowo)

- poszukiwania pracy powiązanej z hobby,

- polepszenie relacji na linii ja - znajomi/przyjaciele,

- mniej chamstwa, a więcej przyjaznego nastawienia,

- trochę więcej myśleć o sobie, nie o innych.

- praktyki z przyszłością,

- kurs wakacyjny, 

- wyjazd na chwilę do "drugiej ojczyzny"

Nie będę wymyślał więcej bym sprostał temu.

Taką fryzurkę chciałbym mieć ;-) mega podoba mi się takie ułożenie włosów :):)

fantazja

A co mi tam powiem Wam co mi się ostatnio śniło 27.12. 

Wpadam do domu po pracy, do mieszkania o pięknych śnieżno-białych ścianach, trochę zmęczony. Zdejmuję rękawiczki, bo na dworze zimno, zdejmuję słuchawki z uszu i czuję ciepły oddech. Ktoś za moimi plecami. Jego oddech czuję na sobie, to spojrzenie i bliskość. 

Po chwili jego usta są blisko moich włosów, słyszę szept słów... Zrobiłem Ci kolację. Łał! I tak poszliśmy do kuchni. Na stole stało wino, kolorowe kanapeczki - takie uwielbiam :) 

Po kolacji obejrzeliśmy sobie film, wtuleni zasnęli ;-) 

Eeeeeeeheheeeheheehe ale się rozmarzyłem :D

marzenia się spełniają

Czym są dla Ciebie marzenia??? Ile razy o tym myślał-a/e-ś??? 

Marzenia - to nasze cele, to co byśmy chcieli zobaczyć, osiągnąć, przeżyć.

Marzenia - gdy się poddasz i nie walczysz o ich zdobycie, nie ma Twoich marzeń. By coś w życiu osiągnąć trzeba koniecznie włożyć w to duży wkład, nie koniecznie finansowy. Trzeba wykazywać zainteresowanie, chęci i działać w kierunku ich spełnienia. 

"Dopóki walczysz jesteś zwycięzcą" - bez działania nie będzie efektów. 

Gdy w życiu masz marzenie być top gwiazdą, to nie oczekuj, że w pierwszej kolejności spełni się właśnie to marzenie, mimo iż do tego dążyć. Marzenia to droga, którą przebywasz i która nakreśla radość jaką doznasz gdy spełni się marzenie właściwe. Po drodze muszą spełniać się kroczki - Twoje maleńkie marzenia - a to co jest na końcu drogi to jest Twój cel-marzenie-radość i cał-a/y Ty! 

Chciałem zawsze być w Berlinie -byłem.

Chciałem zawsze mówić w języku obcym - mówię.

Chciałem zawsze pomagać ludziom - pomagam.

Chciałem zawsze poznawać ludzi - poznaję.

Chciałem zawsze ładnie pisać - piszę.

Chciałem mieć swój aparat - mam.

Chciałem pisać, dzielić się z ludźmi moim życiem - robię to.

Chciałem mieć miliony wspomnień - mam.

Chciałem mieć chłopaka - miałem.

Chciałem nowy portfel - mam.

Chciałem nowy zegarek - mam.

Chciałem... - mam, osiągnę to.

W życiu jest tyle rzeczy, które byśmy chcieli, ale nie mamy. Gdy już do nas trafiają, cieszmy się ich posiadaniem i doceniajmy to, że takie małe rzeczy też możemy zdobyć. Czasem błahostki, ale przyjemne.

Życzę wszystkim - mimo teej "ponurej jesieni", zastoju, monotonni, smutku, złości - otwórzmy oczy na ludzi na nasze otoczenie i radujmy się pięknymi chwilami. Te małe rzeczy też radują. 

Uśmiech Koffani!!

chcę, chciałbym, zrobię czy zrobiłbym

Chęci, żądze - tylko one wskazują czego dusza pragnie. Są przykładem tego, że jednak gdzieś głęboko odbija się głośne echo - na zewnątrz niestety ledwo co słyszalne. -łbym, albo jak kto woli samo -bym samo już na samym początku wskazuje, że chcę, ale nie chcę, albo chcę, ale - a chuj tam - i tak się nie powiedzie. Jeśli chcę to nie chciałbym - i teraz pojawia się to trudne pytanie czy ja chcę wyjechać czy tylko chciałbym? Ot problemos!

Jak zdążysz zauważyć - sam nie wiem czego oczekuję od siebie, od losu i od życia. Gdy nie miałem możliwości to bardzo chciałem je mieć. Gdy już się pojawiły, nie pewnie, odważyłem się pojechać i spędzić z kimś znajomym tylko z codziennych rozmów na "czacie" (tzn. fb), kilka dni. Czy było fajnie? Jaaaaaaaaaaaaaaaa, albo Tjaaaaaaaaaaaaa.... Tak ale i NIE!

Co było fajnego?

- ponowna wizyta w Berlinie,

- znowu to uczucie bycia w Heimat*

- swoboda, znów mówiłem po niemiecku

- kolejne doświadczenia - wiele się nauczyłem, a zarazem niczego - przeżyłem tylko ciekawą przygodę

- próba przekonania się do znajomego z internetu

- wejście w krąg życia codziennego przeciętnych Berlińczyków

- poznawanie takich przyziemnych drobiazgów (kultura w dyskoncie, nastroje, wystroje domów, sposób postępowania - nie zmykają się w łazienkach, gdy z nich korzystają :D )

-- takie to fajne było

Ale zawsze, gdzieś się trafia coś z "ale" - no właśnie co było nie takie:

- pogoda! - głupota, a jednak ona mnie zmroziła :D

- wstydliwość - tak jakoś trochę czułem się skrępowany - pomimo iż nie było sytuacji jakiejś bym się obawiał o siebie, to jednak czułem się dziwnie - może dlatego, że dotychczas znaliśmy się tylko z rozmów w necie

- brak słownictwa, a właściwie to zrozumienia pewnych kontekstów - niekiedy wynikających z różnych kultur

- trochę ta różnica wiekowa

- brak swobody wypowiadania się na przeróżne tematy

ekhm... nie chce mi się wymyślać na siłę czegoś...

Czy mogąc jechać na urlop bym pojechał? - Jasne, znów zjeść tak wyjątkowego kebaba, albo Currywurst!!!!!!! <mniami> Nie ma to jak - turecka jakość kebaba w niemieckim wydaniu :) Jedzenie mają bardzo dobre - i ten wybór sałatek ziemniaczanych - też mnie zniewala.

Choć może Aldi'ego można by przyrównać do polskiej Biedronki - to produkty tam serwowane wcale nie są takie złe - takie me zdanie. Dyskonty i supermarkety - ich mnogość mnie fascynowała :D - tak lubię chadzać po sklepach :) Konkurencja drogerii też widoczna jest gołym okiem, zwłaszcza na półkach i etykietkach cenowych...

Ajć się rozmarzyłem - wzbudziłem piękne wspomnienia z tamtego okresu - teraz znów wracam do pytania - czy moje słowa puszczałem na wiatr? Czy chęć wyjazdu to tylko marzenie, którego boję się - a może boję się je spełnić, bo o czym będę później marzył?

Tak, tak - o studiach marzyłem - gdy już dobiegają końca - w sobotę się okaże.... to wtedy pojawiło się pytanie - gdzie moje marzenia? O czym ja marzę? Nie wiem. O wyjeździe? O radosnym życiu? O dostatku**? O spokoju? O odpoczynku.

* Heimat z niem. ojczyzna - mówię tak, bo dla mnie Niemcy to jak rodzina - mam mieszaną krew - może to z tego powodu, tak mnie tam ciągnie, a może w poprzednim życiu/wcieleniu coś było nie tak - może mnie wygnano stamtąd, a teraz chcę wrócić <żart>

** dostatek - w znaczeniu 1600 zł na rękę, partnera u boku i swobodne życie, praca - dom - rodzina -

Do usłyszenia Marynarze ;-)

Ahoj!

Gdyby powstał wiersz

Odkąd tylko sięgam pamięcią chciałem napisać książkę, chciałem napisać coś dla ludzi, coś fajnego.

Jako dziecko wielokrotnie jeszcze w podstawówce próbowałem wyzwania. Gdzieś w kartonach na samym dni jeszcze leżą zeszyty ze słowami z mojej wyobraźni. Jeśli dobrze sobie przypominam, pisałem o chłopcu który mieszkał na uboczu z rodzicami i rodzeństwem. Niby w jego życiu nic wyjątkowego się nie działo, ojciec był szyderczy, opryskliwy, czasem wręcz agresywny. Chłopak często wybiegał myślami ze świata, w którym przyszło mu żyć. Gdzieś pewnego dnia, gdy wędrując po okolicy - po wielkim gospodarstwie jakie posiadali - znalazł się w cudownej krainie - wszystko tam było takie kolorowe - drzewa mieniły się w obliczu słońca. Kwiaty najżywszych kolorów pokrywały rabatki. Wszystko tam było idealne. Tylko tam, gdy wracał radość i promienie z jego twarzy znikały. Chciał tam być i być, i pozostać i nie wracać. Czuł się bezpiecznie mimo samotności, bez ludzi, ale wyjątkowo bo poznał żywą piękną i przyjazną mu naturę.

Co dalej było - czy miało być nie wiem, bo nie pamiętam. Wiem, że wielokrotnie czytałem ten fragment napisany pierwszy raz i przenosiłem się w otchłań marzeń, bujałem w obłokach, co często trwało godzinami. Często spacery podczas pięknej pogody prowadziły mnie gdzieś na wzgórza, gdzie widziałem całą okolicę i jeszcze więcej. Wtedy czułem się bliżej cudownej krainy - bliżej marzeń.

Niestety albo i stety nigdy więcej nie podjąłem próby pisania tego co rozpocząłem. Z czasem wydawało mi się zbyt płytki bym zachwycił kogoś. Gdy poznałem Krzyśka, dał mi do przeczytania tomik wierszy jego obecnego przyjaciela, a byłego chłopaka. Wtedy poczułem, że mógłbym próbować pisać. Zacząłem coś tworzyć - to miało czasem sens, czasem nawet podobało mi się - lecz gdzieś wśród wielu kartek, zatraciłem słowa, które mogły być tak piękne i uniwersalne.

Dziś gdy kolejny dzień siedzę w domu sam, ze swoimi myślami wracam do słów. Chciałem coś napisać, lecz jakoś nie mam weny - najprościej by powiedzieć. Napisałem kilka słów, kilka linijek, które czasem sensu nabierają, lecz później go tracą.

***

Gdy Twój umysł cyferek szuka

w przestrzeni dzieli nas nauka

moja dusza litery jeszcze stuka

Nic się nie podzieli

Nic się nie wymnoży

Niewiadoma suma

Zawsze się utworzy

Rachunki liczysz jak rakieta

Rozwiązane równanie z niewiadomą

Jest dla ciebie wielką renomą

Wyrachowanego wspaniałego faceta

miłość m-m od pierwszego wejrzenia

Kiedyś mówiłem, miłość od pierwszego wejrzenia nie istnieje, to wybryk ludzkiej wyobraźni. Coś co stworzyli ludzie.

Dziś przyznaję rację, że się myliłem, bo jak inaczej nazwać sytuacje w których tworzy się więź, uczucie niemalże od początku pierwszego kontaktu. Moja pierwsza Wielka Miłość - Szymek - miłość od pierwszego wejrzenia - fakt nic z tego nie wyszło, bo tu tylko ja coś czułem. Ale uczucie to gdzieś w głębi się tli. Choć teraz się o tym nie mówi, udaje się, że nic nie ma, to był jakiś czas, który przeminął, który przezwyciężyłem, ale doskonale wiem, że to tylko psychika tak twierdzi, serce wyznaje swoje reguły i dla niego uczucia mają nieocenioną moc twórczą.

Gdy długo szukałem swojej drugiej "Strony" w pewnym momencie natknąłem się na Daniela. Pisałem o nim kilka miesięcy wcześniej o Nim <Silne u...> Tym razem też czułem coś wyjątkowego już na pierwszym spotkaniu. Kolejne dni już tylko mnie utwierdzały w przekonaniu że to mogłoby być coś poważnego fajnego.

Niestety się urwało, ale uczucie pozostało, w głowie myśli. Gdy jadę ulicą, gdy idę chodnikiem zawsze myślę, że może akurat choć na chwile spotkam Go, choćby mijając się na przejściu dla pieszych. Szkoda, że tak się nie stało. Najgorsze to, że nie dostałem konkretnej odpowiedzi, że nic z tego nie wyjdzie, a jedynie takie robiące nadzieje, może tylko złudne ale nadzieje.

Często przychodzą myśli i pokładam się w marzeniach, że mogłoby być tak pięknie.

Taka niepewność, niejasność tylko sprawia, że rozmyślam nad Nim. Ostatnio zauważyłem, że jego profil znikł z portali randkowych :( Szkoda bo teraz pozostał mi tylko jego numer komórkowy i ślad w pamięci, że ktoś taki jak Daniel kiedyś był blisko mnie.

wyniiiiik egzaminu

Donoszę iż egzamin(y) zostały zaliczone!! <jupi, je> <jupi, je> <jupi, je>  :) :) :) :)

----

Jutro tzn. dzisiaj kolejny egzamin, ciekawe czy tym razem się powiedzie. Przygotowanie oceniam na zero z minusem o takim -------------------------------------------------------------------------------------------------------------...- oj długi ten minus, może cud się zdarzy i jak chętnie się marzy, tak się 3 wymarzy :D pani Agatka dobra kobietka może spojrzy łaskawym okiem :D - hehe taaaak teraz puściły wodze fantazji bo to nie realne :D

Zaaaakuwam jeszcze trochę i jutro 11.00 być albo nie być :D

- P.S. Stancja dziś ogarnięta już ok. Teraz tylko potwierdzenie i przyłączenie łącza internetowego i wszystko śmiga, aż miło.

Trzymajcie kciuki jeśli jesteście ze mną!!

Wer drückt die Daumen für mich, der ein Kommentar schreiben soll :D Nee, blöd, oder? Es muss nicht sein!

Bo mi to lotto - 200 mln.

Dziś w pracy kolega zapytał mnie co bym zrobił gdybym wygrał 200 milionów złotych.

Uśmiechnąłem się i w myślach pomyślałem toć to w ogóle nie możliwe jest! Kolejno wypowiedziałem - bo ja wiem - nie mam pojęcia. Po czym mówi do mnie - ja to bym ich nie odebrał - ale jak to, tak w ogóle? zapytałem - no nie, zaraz by mafia mnie zaciupciała, gdyby się dowiedzieli, że to ja wygrałem. Odpowiedział. Koleżanka przysłuchując się żartobliwie powiedziała, to byś mi oddał, ja bym wiedziała, co zrobić. Tym akcentem popłynęliśmy już dalej i dalej puszczając wodze fantazji, co kto by nie zrobił. Jakoś z tego przesytu nie potrafiłem nawet pomyśleć, co mógłbym za to chcieć mieć, jedyna myśl jaka mi przychodziła, to prawdziwy dom!

Zawsze gdy przychodzi mi o przyszłość, o możliwości - wówczas pierwsze co to "marzenie" - może "wyobrażenie" własny, ładny ale skromny dom. Być może to pragnienie, które nie zostało mi stworzone odpowiednio w dzieciństwie, a może coś innego. Kto wie ;-)

Taki temat śmieszny i nie realny raczej, a wywołał na prawdę w nas dobry humor ;-)

marzenia

I tak począć trzeba!! 

urodzinowo!!!!

Ah... to właśnie dziś 17.07. przypada dzień moich 21. urodzin ponoć to drugie ważne urodziny po 18.

Tak sobie myślałem czego ja mógłbym tak na prawdę chcieć :D ?? A no właśnie chciałbym znaleźć swoje szczęście, może ono tak blisko jest, a ja tego nie widzę, to niech się odezwie i da jakiś znak :P

Chciałbym by ten "nowy rok/rozdział" był o niebo lepszy, albo chociażby o odrobinę nieba lepszy od minionego ;-) to chyba jest możliwe :D

No nic zobaczymy co z tego wyniknie, o wszystkim postaram się na bieżąco pisać i tworzyć jakże to zacne pamiętnisko!

Całuski :* :* :* 

marzenia - żeby je mieć...

marzenia ma je chyba każdy z nas. Zazwyczaj są piękne, pełne sukcesów, radości - poprawiają nam nastrój, wprowadzają w "ten inny świat", gdzie wszystko może się zdarzyć, wszystko można zrealizować.

Moim marzeniem od najmłodszych już lat było bycie nauczycielem, uczyć w szkole, przebywać z dziećmi, wspierać je, a przede wszystkim rozmawiać, pokazać, że człowiek, który jest starszy, wyżej usytuowany nie znaczy, że "odizolowany".