faceci też płaczą

W odniesieniu do poprzedniego postu, pisaliście od cudownym wpływie wiosny na samopoczucie. Mnie chyba dopadła wiosenna depresja - czytając to co napisałem, co piszecie Wy, łzy same cisną się na twarz.

Źródło własne

Ponoć nie jestem brzydalem. Więc powodzenie powinienem mieć - mam - ale co z tego - jak ja sam nie dopuszczam ludzi do siebie. Tak, prawda jest chyba taka, że to ja niszczę to co mogłoby być takie cudowne. 

Dziś zrozumiałem swój błąd. Gdy ktoś nie odpowiada mi na samym początku, raczej jest odrzucany, a ja się zamykam nie dopuszczając go do siebie. Taki już jestem, ale może czas to zmienić. 

By robić lepsze wrażenie próbuję wyrzeźbić swoje ciało. Chcę się podobać przede wszystkim sobie, ale i innym. 

Nie piję i nie palę - czasem oczywiście mi się zdarzy coś wypić, ale odkąd te problemy z gardłem nastały (trwa to już długo, za długo - 2 a może 3 miesiące) to unikam alkoholu, bo na drugi dzień jest jeszcze gorzej. Nie wskazane jest też zimne mleko. Tak mi się wydaje. 

Co z tego, że mam ambitne cele, co z tego, że mam w co się ubrać, co z tego, że mam jakiś tam smartfon i komputer, fajny zegarek, aparat i inne gadżety - co mi z tego wszystkiego? Gdy okazuje się, że zdrowie - to ja mam - ale nie w pełni satysfakcjonujące. 

Wiem, że to może być skutek mojej bezmyślnej młodości i każdego kroku, każdego razu w którym zabrakło z innym facetem rozsądku, a mianowicie zabezpieczenia. Ale czy to teraz coś zmieni? Nie. Dziś już nic to nie zmieni na lepsze. 

Źródło

Psychicznie obciążony powoli znów wycofuję się z poznawania ludzi. Nie chcę nikogo poznawać skoro jestem świadom, że zdrowia to ja nie mam. Taka wewnętrzna bariera. Ale gdzieś w środku siedzi taki pierwiastek co mnie kusi. 

Dziś spotkałem w pracy Waldiego - chłopaka, którego poznałem po tym jak rozstałem się z Adim i przed wyjazdem z Polski. Rozmawialiśmy jeszcze torchę po moim powrocie, ale to tylko krótka rozmowa z czatu. 

Nie wiem czemu, ale nie mogłem się powstrzymać od uśmiechu, aż mi głupio było przy innych, bo się uśmiechaliśmy do siebie i to non stop. 

Przez moment - pomyślałem sobie, czy było warto poddawać się i nie próbować? 

To spotkanie sprawiało, że znowu poczułem się szczęśliwy - mimo tego co ostatnio się z moim zdrowiem dzieje. Zapomniałem na moment o tym. Po prostu byłem "szczęśliwszy".

Dziękuję Wam za przesyłaną pozytywną energię!

np. za 50 zł

Wybrałem się do znajomego (geja) poznałem go jakiś czas temu, ma na imię Waldek ;-) Spotkaliśmy się na rowerkach i tak jakoś znajomość się rozpoczęła...

Ogólnie nie podchodzę do Niego tak, że coś wyjdzie z tego - bo wiem to, że jest to nie możliwe - z mojej strony. On chyba jednak na coś liczy... Ale o tym może już po rozmowie z Waldkiem...

Byłem u Niego ostatnio na piwko, pogadać akurat miał gościa, młody łepek w naszym wieku, również "pedałek" - przepraszam jeśli kogoś tym obraziłem! Też jest gejem. Kolega Waldka trochę taki cwaniaczek, wygadany ogólnie można było się z nim dogadać - chyba, bo trochę z czasem za dużo się popisywał, być może taki jest na co dzień, a raczej na pewno. Z wyglądu męski, całkiem przystojny, dość wysoki brunet. Ale wewnątrz to taka panieneczka - co mnie z deka irytowało, ale chuk nie będę robił siepy i nie wyjdę po piwie skoro się ustawiłem z Waldkiem.

Kolega jechał z popisówką na dobre - aż do momentu gdzie musiałem go zgasić, nie ma o czym mówić, ale od tego czasu odzywał się sporadycznie - widziałem, że nie było mu to po jego myśli - ale cóż ...

Gdzieś w tym wszystkim rozwinął się temat seksu za kasę. Chłopak dobrze zna ten temat jak widać... Nie jest mu to obce, a nawet nazywa to pracą jak każdą inną. Na początku zapytał mnie: Nie robiłeś tego nigdy np. za 50 zł? - Nieeee.. Rozwinął się temat, że to nic takiego, akcja jakich nie mało, co więcej ponoć to jest w pewnym obszarze Polski bardzo na topie. Młodzi chłopacy spotykają się ze starszymi facetami (często dużo starszymi - niekiedy zwanymi dziadkami) i robią laskę za kasę, stawka jest zróżnicowana. Dla jednego liczy się przyjemność jak mu obciąga młody, a dla drugiego liczy się kasa - jakoś żyć trzeba, ale czy to jest recepta na życie!?

Polecam obejrzeć film świnki. Nie trzeba nic dodawać....