W życiu piękne są tylko chwile

Własność: Jaro
Kopiowanie i rozpowszechnianie dozwolone z zastrzeżeniem podania źródła. 

Kiedyś pisałem, dziś już nie umiem. W tym dniu jednakże się postarałem. Bo jaki możesz dać komuś prezent, skoro ty jesteś tu, a ona tam.
Myślisz jaki możesz dać prezent, by nie przepadł jak kamień w wodę. Myśli me zebrały się nad słowem, bo to ono nas połączyło i niech będzie tym co nas do siebie motywuje.

Mówię o niej, o osobie, która wielokrotnie podniosła mnie na duchu, która swoim słowem sprawiła, że wstałem z kolan.
Ona - tak niepozorna, tak mi nieznana wyciągnęła dłoń, gdy tego potrzebowałem. Ona łez nie zmazała, ona je pokonała.

Wiem, że dzisiaj jest trochę inaczej, niż wtedy, gdy się poznaliśmy - tu, gdy targały nami myśli, czy my to my, a nie ktoś inny.
Wiem, że takiej drugiej nie ma.
I dobrze - bo po co by mi nawet?

Jest jedna: Przyjaciółka.

Dla Ciebie te słowa:

Moje miasto budzi się

 Moje miasto budzi się...

Dziś przechadzając się po mieście nocą wpadły mi słowa do głowy, com napisał, tom napisał. Może komuś się spodoba ;-) Ah i mam rytm do tego i sobie tak podśpiewuję - hahaha tyry rym tyry tymtyry rym

Moje miasto budzi się
nocą
tyry rym tyry tym
moje miasto budzi się
nocą
tyry rym tyry tym 

i gwiazdy i księżyc
budzą się
nocą, nocą, nocą.

Na ulicach ludzi tłok
jego wzrok
jego wzrok
spotkał mój
mój, mój, mój.

Moje miasto budzi się
nocą
tyry rym tyry tym 

moje miasto budzi się
nocą
tyry rym tyry tym 

i gwiazdy i księżyć
jak iskierki płoną.

Szedł ulicą
tyry rym tyry tym 

jego wzrok był wielki
szedł pod prąd
tyry rym tyry tym  tyry rym

jego wzrok, wzrok, wzrok.

Nasze oczy się stokały
Nasze myśli się zderzały
Nasze ciała się otarły
A głowa pełna pomysłów
cmyknęła w tył tył tył
tyry rym tyry tym tyry rym.

Na ulicach ludzi tłok
jego wzrok
jego wzrok
spotkał mój
mój, mój, mój.

I tak się zaczęło, 
to nie winne dzieło,
dziś już czas ucieka,
pozostawia tylko 
wspomnienie
tyry rym tyry tym.


 
Moje miasto budzi się
nocą
tyry rym tyry tym 

moje miasto budzi się
nocą
tyry rym tyry tym 

i gwiazdy i księżyc
budzą się
nocą, nocą, nocą.

Gdyby powstał wiersz

Odkąd tylko sięgam pamięcią chciałem napisać książkę, chciałem napisać coś dla ludzi, coś fajnego.

Jako dziecko wielokrotnie jeszcze w podstawówce próbowałem wyzwania. Gdzieś w kartonach na samym dni jeszcze leżą zeszyty ze słowami z mojej wyobraźni. Jeśli dobrze sobie przypominam, pisałem o chłopcu który mieszkał na uboczu z rodzicami i rodzeństwem. Niby w jego życiu nic wyjątkowego się nie działo, ojciec był szyderczy, opryskliwy, czasem wręcz agresywny. Chłopak często wybiegał myślami ze świata, w którym przyszło mu żyć. Gdzieś pewnego dnia, gdy wędrując po okolicy - po wielkim gospodarstwie jakie posiadali - znalazł się w cudownej krainie - wszystko tam było takie kolorowe - drzewa mieniły się w obliczu słońca. Kwiaty najżywszych kolorów pokrywały rabatki. Wszystko tam było idealne. Tylko tam, gdy wracał radość i promienie z jego twarzy znikały. Chciał tam być i być, i pozostać i nie wracać. Czuł się bezpiecznie mimo samotności, bez ludzi, ale wyjątkowo bo poznał żywą piękną i przyjazną mu naturę.

Co dalej było - czy miało być nie wiem, bo nie pamiętam. Wiem, że wielokrotnie czytałem ten fragment napisany pierwszy raz i przenosiłem się w otchłań marzeń, bujałem w obłokach, co często trwało godzinami. Często spacery podczas pięknej pogody prowadziły mnie gdzieś na wzgórza, gdzie widziałem całą okolicę i jeszcze więcej. Wtedy czułem się bliżej cudownej krainy - bliżej marzeń.

Niestety albo i stety nigdy więcej nie podjąłem próby pisania tego co rozpocząłem. Z czasem wydawało mi się zbyt płytki bym zachwycił kogoś. Gdy poznałem Krzyśka, dał mi do przeczytania tomik wierszy jego obecnego przyjaciela, a byłego chłopaka. Wtedy poczułem, że mógłbym próbować pisać. Zacząłem coś tworzyć - to miało czasem sens, czasem nawet podobało mi się - lecz gdzieś wśród wielu kartek, zatraciłem słowa, które mogły być tak piękne i uniwersalne.

Dziś gdy kolejny dzień siedzę w domu sam, ze swoimi myślami wracam do słów. Chciałem coś napisać, lecz jakoś nie mam weny - najprościej by powiedzieć. Napisałem kilka słów, kilka linijek, które czasem sensu nabierają, lecz później go tracą.

***

Gdy Twój umysł cyferek szuka

w przestrzeni dzieli nas nauka

moja dusza litery jeszcze stuka

Nic się nie podzieli

Nic się nie wymnoży

Niewiadoma suma

Zawsze się utworzy

Rachunki liczysz jak rakieta

Rozwiązane równanie z niewiadomą

Jest dla ciebie wielką renomą

Wyrachowanego wspaniałego faceta

Kobieta

Kobieta
Idąc wśród lasów i alei,
spotykam masę „szarlei”
jedni szarmanccy,
inni aroganccy,
ale zawsze nonszalanccy.

Pozbawieni błysku,
niczym nieoszlifowane diamenty,
szukający poklasku,
wprowadzają zamęty (…)

Jednej inspirują (…),
dla innej szpanują,
ale zawsze suche teksty recytują:

Wszystkiego Najlepszego -
brzmi banalnie,
ale nie kolokwialnie.

dużo zdrówka -
grzecznie każdy ci dopowie,
bo zdrowa makówka,
to dobra podkówka.

Szepnie coś z końca -
w braku słów
zapomni o meritum (…)
ale będzie przekonany ,
o zajebistości swojej kabany (…)

Ty patrzysz ze zdziwieniem,
co za prostak!
co za tępak!
uśmiechem go skwitujesz,
na dodatek podziękujesz.

I gdy nadejdzie piękna chwila,
moc życzeń cię weseli,
a życie się umila
jak po gorącej kąpieli (…)

Ktoś wyjątkowy trywialnie powie,
choć z chwilą sensu przybierze (…)
twoje serce obejmują Aniołowie -
i czujesz coś pięknego,
uniesiona wśród obłoków,
trwasz w chwili amoku.

Jakże cudnie było (…)
szkoda, że się skończyło,
to coś godne podziwu (…)
warte słowa dziękuję…

… bo życie się jednak nie marnuje.

w tłumie

W tłumie biegnie,
przepycha się, goni,
pędzi jak szalony
nie zważa na betony!

Hop, hop!
i w górę i dół
nagle stop!

Kolory się mienią,
twarze ludzi czerwienią,
dzieci się radują zielenią.

dalej! dalej!
prędzej! szybciej!
i prędzej! szybciej

tak gna, tak się śpieszy,
kiedy ON się ucieszy?

Tu staje kręcąc głową,
oka rzutem
czas przemierza,
lewą, prawą
i do przodu -

Tupcze, kręci
jak śrubokręt wierci.

Coś się pali!
choć nic płonie.

I wskakuje rozpędem
Autobus się zamyka
jego pędem
- niepewność umyka

wysoki Mann

Dziś poznałem Ciebie,
aż w głowie mi wiruje.
Myśli się plączą
i tak nową sieć już knuje.

Mam dwa kruche końce (…)
poplątane myśli, niczym łamańce językowe.
Kto mi jasno, ale ładnie powie,
Kto mi duszę oświeci,
czego chcę z tej ogromnej sieci?

I mówię i słucham (…)
i mówisz i słuchasz (…)
i myślami wybucham!

Ty (…)
z metra osiemdziesiąt pięć cięty!
lekki jak paluszek!
delikatny jak maluszek!

Jesteś rodzynkiem w mym świecie,
z delikatnymi perełkami jak małe dziecię,
kolorowymi ustami jakby były tylko moje,
ładnym noskiem tylko dla nas dwoje.

Policzki twe to istna kolorów mieszanina,
barw tam nieziemska paleta,
tu czerwony, tam brązowy,
a w środku mój różowy.

Wszystko działa na mnie niczym mocna teina,
z rąk pięknego białego kelnera.
Ogarnia mnie silny dreszcz,
niczym groźba nieznanego oficera.

Twe gorące rysy są urocze,
podkreślają każdy uśmiech,
spędzając każdy chłód,
twarz zamieniając w słodki miód.

Chcę móc go czuć,
by rozkoszować się miodową słodkością,
zamykając oczy,
połykać twe gorące usta,
to tylko me gusta.

niebieski raj

Dziś powstał niebieski raj!!
Dla odważnych i nieśmiałków
- obronny to już kraj.

O zgrozo, co za nowy twór!
ze strachem czytałem:
„dla naszej tożsamości otwór”
i się bałem(…)

O to cud, pomyślałem sobie.
Będąc ciekawym tego świata
stworzyłem profil nowego skrzata(…)
Było to 18 października
- gdy jeszcze nie wiedziałem o tobie

W i we …
poniedziałki bacznie słuchałem,
wtorki z zainteresowaniem podziwiałem,
środy sam się obrażałem.
Czwartek to dla mnie nadzieja.
piątki i soboty ostro świętowałem (…)
Niedziela czas wielkiego odpoczynku,
przy moim ukochanym ciepłym kominku.

Tak mijały błogie tygodnie,
(…) cicho, smutno sam siedziałem,
choć w fotelu mi wygodnie,
to, tak już nie wytrzymałem (…)

Wstałem,
odwagi nabrałem,
każdy mór pokonałem
- tak też myślałem.

Z czasem się pytałem:
„Boże gdzie ja mam głowę”
szybko się wdałem
w tę rozmowę

Odpowiedzi nie dostałem,
choć tygodniami już czekałem,
tak bardzo się obawiałem.

Tego dnia coś we mnie pękło,
uciekłem w nieznane.
Mimo, że serce nie wymiękło
- ono kochane!

Kilka dni nawet wytrzymałem
ale sercem to kochałem (…)
Myślami chętnie powracałem.
Stop! - powiedziałem.
Wracam!!

Gdy po przerwie wróciłem,
wszystko czar swój straciło (…)
chyba się pomyliłem,
w sercu się bluźniło (…)

Dnia już kolejnego,
patrząc niepewnie,
poznałem kogoś nowego (…)
a to dzięki siema, elo!
- to mój nowy jest kumpello!!

Puenta jest taka:
Bez naszego kumpello,
nie byłoby żadnego Hello!

dziś, nie takie samo jak wczoraj

Dziś rodzisz się by żyć,
swym początkiem radujesz.
Dajesz nadzieję by dla ciebie być
i w ogóle się nie krępujesz.

Dziś, czy to jutro
zawsze nosisz kocie futro,
a mama i tak woła synek,
choć z Ciebie chwilami niezły „młynek”!

Dziś już dojrzały rodzynek!
a dla mamy wciąż dziecko,
potrzebujące ciepłe łóżeczko (...)

Jutro z Ciebie kawaler wyrośnie,
dla ojca żadna to nowina.
Gdy jeszcze matka mówi botwina
on ręką rwie cię bezlitośnie.

Tu ten, tu tego
Synu gdzie masz swoje ego!?

Mamo.
nie zając nie ucieknie!
Tato.
w ogóle nie przytaknie.

Piąta, szósta, siódma,
to mój czas,
to moja wydma,
dziś wyjadę wczas.

Dzień, tydzień, miesiąc, rok
tak mijały lata,
dziadki nie słyszały tata (...)
czy to urok, czy wyrok?

Praca, kolejne randki,
nagle telefon dzwoni (...)
nie widzę już broni.

Odbieram (...)
A tu mama się kłania (...)
W ogóle do niej nie docieram (...)
Bo to koniec dociekania.

Znów ktoś dzwoni (uh...)
to pewnie oni (...)
Odrzuć wziąłem,
i wybrnąłem.

Rano wstałem.
To dziś!
powiem kim jest miś,
tak też pomyślałem.

Jadę, choć nie wiem czemu.
Ktoś mi szepcze do ucha,
Powiedz czemu (...)
póki jeszcze nic nie wybucha.

I łzy się ciurkiem leją,
mama, ojciec płacze (...)
serca im twardnieją,
tego już im nie wybaczę!

Odejdź, wyjdź głos krzyczy (...)
stare drzwi ktoś otwiera,
mój anioł stróż zaraz zabzyczy,
wtem głos zamiera (cisza ....)

Ja wychodzę…
idę po nie równej drodze,
I głos słyszę w tej powodzi:
"to nam nie zaszkodzi"

Synu!!
Matka i ja płaczę,
wróć że na chatę.

Mój kochany,
Mój drogi,
Zostawię wszystkie ostrogi (...)

Synu zakochany geju,
nic już nie przeszkodzi w tym turnieju.

o piątku

 Piątek

W piątek dzień się zaczyna
dla dużego i małego
coś zupełnie niewinnego,
szał się zaraz rozpoczyna.

 Każdy biega jak szalony
zrzędzi, szuka, krzyczy,
bo nie widzi swojej pryczy,
czyż on ślepy czy szalony?

Nagle stuk! puk!
o już, o teraz!
wieczór jak cholera!
tak już nieraz.

Laski, piwo
i szampana łyk,
o ten kolejny bzyk,
to moje dzisiejsze paliwo.

Mija trzecia, czwarta, piąta,
zaraz wszystko ktoś posprząta,
Stop! Ktoś tu się jeszcze krząta!
Gdzie? Tu? To tylko zegara wybiła piąta.

Tak się zaprawia czas,
nie złapie go każdy z nas.
On szybki by opuścić nas!

 

wierszem, czy tekstem

 Zima

Aż mróz już skwierczy pod nogami

i wszędzie zimno bucha,

drzewa szaleją koronami

panuje zawierucha.

Śnieg wokół sypie i sypie

gdzie nie spojrzę tam już biało

tu i tam na sypie, …pie, …pie

nawet mi echem zabrzmiało

Moje ciało, nie?

Pan się za mną ogląda

słyszał co się rozsypało

to ukradkiem spogląda

a mnie i tak tam zawiało.

głęboko ginie…

------------------------

Napisałem coś co jest niczym, a zarazem czymś, bo ma coś czego nie mają słowa obok.