W jej objęciach

Największą trudnością jaką można napotkać w swoim życiu jest ... - tu pewnie każdy mógłby powiedzieć, co jest dla niego najtrudniejsze. 

I słusznie, bo nie można powiedzieć, że dla każdego istnieje jedna i ta sama trudność. 

Rzeczy tak banalnie proste okazują się najtrudniejsze. I takich rzeczy właśnie nie umiem przezywyciężyć :( 

Ostatnimi czasy wiele się zmienia, wiele się dzieje. W moim życiu pojawiają się różne osoby, każda z nich ma jakiś wpływ na to jak postępuje i co robię.

Najsmutniejsze jest to - za co zostanę skrytykowany, że nie mówię jasno, że jestem gejem. To jest o tyle trudne, że musiałbym wykładać to co dla mnie oczywiste przed innymi, przed ludźmi, których nie pytam o to co i z kim robię. 

Ostatnimi czasy byłem sobie ze znajomymi trochę wypiliśmy. A wiadomo, że jeśli człowiekowi zimno to próbuje się ogrzać. Nawet nie wiem kiedy koleżanka złapała mnie za rękę. Szliśmy tak przez moment. Po czym jak już się zorientowałem niejako się wyrwałem. 

O tyle trudne to, że mam wrażenie, że ona się domyśla, a może nawet wie o mnie. Sprawa się komplikuje o tyle, że ja o to samo ją podejrzewam. Nie chcę wchodzić w jej życie prywatne, dlatego też nie próbuję się dowiedzieć, a przecież mógłbym. Tylko po co to było? Po co łapała mnie za rękę i dlaczego momentami próbuje mnie wprowadzić w niezręczną sytuację? 

To zajście wcale nie było takie straszne. Niestety trafiłem gorzej. Innym razem z zupełnie inną koleżanką wypiliśmy ze znajomymi "dużo" - ja wystarczy, że wypije piwo i jestem już pijany jak niektórzy po 5... - Było późno koncert trwał, a zimno się robiło z minuty na minuty coraz bardziej dające się we znaki. To nie wróżyło dobrze, bo koleżanka już wcześniej coś wypiła, dołączyłem do znajomych trochę później, po pracy. Od początku przytulała się, bo było jej zimno. Nie mówiłem nic, bo przecież nie powiem wieź się odsuń bo ja jestem gejem i to nie wypada. Tak czy siak bym ją przytulił by nie marzła. Nawet ogrzałem jej ręce swoimi. Nie pałamy do siebie sympatią od jakiegoś czasu, lecz to złożona sprawa. A koncert był "nasz" więc byliśmy tam całą paczką, którą później zgubiliśmy. Bawiliśmy się na imprezie, tańcząc i śpiewając znane nutki. Jednak to co było złe, to to, że chyba za dużo w tym wszystkim czułości. Na sam koniec dostałem buziaka - to już było przesadą, która mnie zasmuciła. Obawiam się i mam "moralniaka", że źle postąpiłem. Lecz co miałem powiedzieć? Odsuń się ode mnie. Nie dotykaj mnie? Głupie, co nie? 

Wiem, wiem: mogłem dać do zrozumienia, by nie robiła sobie nadziei :( 

Teraz trzeba się będzie zmierzyć z prawdą, tak oko w oko. A to mnie przeraża :( Chyba muszę odizolować się od koleżanek, tak by nikt przeze mnie czasem nie cierpiał.

Parada samców

Może poleje się fala krytyki za ten post, ale co tam, przynajmniej napiszę prawdę :D

Choć wiosna jeszcze fikuśna jest to w kampusie studenckim już dość dobrze zawitała. A stwierdzenie

Źródło

to płynie tylko z jednego - z parady samczych studenciaków, którzy rozpaleni, rozgrzani - czasem wręcz roznegliżowani paradują po kampusie. 

Idąc sobie tak przez kampus, a idę zawsze 20 minut wzdłuż głównej aleii, mogę z całą śmiałością powiedzieć, przygotowania do wiosny się powiodł i to nie jednemu. Ciałka kształtne, zarysy muskulatury widoczne i świetnie się prezentują w tych obcisłych t-shirtach :) Coś pięknego - szkoda tylko, że ta samcza parada jest tak mało pro-homo. Wówczas miałbym większą szansę na dobranie się z jednym, albo drugim :) 

Czy to tylko ja tak mam, że czasem ktoś mi wpadnie w oko, czy to za wygląd, czy za ubiór, czy za styl poruszania się? 

Czasem przejdzie taki ciastek, że nogi się uginają :D A już nie będę mówił o tym, że jak jeszcze w powietrzu unosi się jego zniewalający zapach to uśmiech ciśnie się sam na twarz i taki potem to banan od ucha do ucha powstaje :D 

Ostatnio wpadł mi w oko pewien chłopak, lecz szybko sobie wypersfadowałem z głowy, że to może być gej - gdyby tak to pewnie sam by się jakoś uzwenętrznił, albo by napisał gdzieś na randkowym, a cisza. Tylko dlaczego tak spoglądał!? To mnie dziwi ;D 

widziałem przez ułamki sekund

Dziś siedziałem sobie na uczelni czekając na kolejne zaliczenie. Dość nerwowo przeglądałem notatki, choć nerwów jakoś nie odczuwałem - trudne do wyjaśnienia: była chęć przyswojenia wiedzy, ale i jednocześnie obojętność. Rzucałem okiem na tekst i powtarzałem go w myślach, tak kilka krotnie.a

Odniosłem wrażenie, że ktoś się na mnie patrzy. Wybiłem się z rytmu i zacząłem spoglądać przed siebie. Była tylko grupka studentó z innego kierunku, wyglądało jakby czekali na zaliczenie. Dalej się uczyłem jednak dostrzegłem to co mnie niepokoiło. Pewien As dość niespokojnie stał koło znajomych. Czasem tyłem, lecz częściej bokiem i to on zerkał co chwilę w naszym kierunku. Zobaczywszy to, sam się zastanowiłem, ale o co chodzi? W głowie był tylko jeden trop - gej. Niejeden raz nasze spojrzenia spotkały się w ułamkach sekund. Po jakimś czasie usiadł, lecz tak się rozglądał jakby chciał kogoś zobaczyć, może to tylko zbieg okoliczności, może wpatrywał się na kogoś innego, a może patrzył na koleżankę, kto wie. 

Torchę mnie to zaintrygowało :D Szkoda, że nie tak łatwo jest odszukać po wyglądzie osoby z uczelni :D Przynajmniej bym wiedział jak się nazywa. Nie wiem nic :D 

- Tak wiem, szalony jestem :P

po cichu

Lubię zwiastuny, zwykle wiadomo czego można się spodziewać po filmie - tylko dlaczego nasze życie nie pokazuje nam zwiastunów? Dlaczego nie możemy spojrzeć w przyszłość i sprawdzić czy aby na pewno ten chłopak jest wart poznawania - wiem, było by zbyt nudno.

Rozczarowałem się, gdy Bahar nagle nie odezwał się pewnego dnia. Minął kolejny więc napisałem do Niego. Nastała długa cisza. Napisałem niemalże definitywnie, o tym, że jeśli nie chce się dalej znać to niech mi to powie i odpuszczam, bo nie lubię takich sytuacji. Dostałem odpowiedź trochę zbytkową bym nie pytał teraz. Ok. Dałem sobie i jemu czas. Za kilka dni znów jednka napisałem, bo ta cisza, wkurza mnie gdy nie wiem co i jak. Napisał. Na początku o stosie spraw na głowie, ale przyznał, że to głupie wytłumaczenie, i że sam nie wie czego chce... Wtedy stało się jasne - spadaj mały - zabawiłem się - odpuść.

Czymże zasłużyłem sobie na takie potraktowanie? Muszę odpocząć od tych facetów. Gdzie tu mowa o dorosłości i dojrzałości. No gdzie?

Geje na językach III - gdy plujesz mi w twarz

Kilka dni temu pewna osoba (tak to Ty moja Droga) zadała mi pytania:

Wiesz, czasami się zastanawiam jak Wy znosicie takie docinki nieświadomych Waszej orientacji znajomych. Co się dzieje w Waszym wnętrzu, sercu duszy? Nie masz czasami ochoty wykrzyczeć im prosto w twarz kim jesteś?

Odpowiedziałem następująco:

Co czuje? Trudne pytanie, zawsze zadaje sobie pytanie, co on/ona o takim geju wie. Jak by mnie potraktowali? 

(...) Myślę, ze był by to kolejny powód do docinek. - Tak jest w pracy.

Źródło: ustka.pl

Tak po chwili zastanowienia, po dłuższej refleksji dochodzę do wniosku, że w wielu przypadkach

zostałbym wykluczony z gry - jaką jest współistnienie z innymi ludźmi. A to uczucie bardzo boli. Skąd to wiem? Z ust ludzi, którzy to już przeżyli.

Samotność jest jak choroba, gdy ludzie traktują Cię jak trędowatego, chorego na ADIS/HIV i nie wiem co jeszcze wówczas stajesz się taki malutki, taki bezwartościowy.

Dobrze gdy znajduje się ktoś kto Cię wspiera, ale życie często gęsto wystawia nas na próbę samemu, bez wsparcia innych. 

Poza nią (pracą) dziś nie mam przyjaciół w znaczeniu znajomych - co się z nimi spotykam... - taki samotnik się ostał... - i tu pytanie co by powiedzieli Ci dalsi znajomi co to kiedyś z nimi jakiś kontakt był... zakładam, że podobnie, mało kto nie zwrócił by na to uwagi, mało kto by przemilczał i nie skomentował głupio tego. 

 Właściwie to nie potrzebuję tych ludzi do szczęścia, ale czuć na sobie czyjś wzrok, czuć ciężar z jakim styka się rodzina nie jest przyjemnie, tym bardziej, że są mi ważni.

 

O pochodzeniu trudno czasem mówić. Było jak był nic teraz tego nie zmieni. 

Źródło: (fot. Kampania Przeciw Homofobii)

(...) Więc sądzę, że zdanie byłoby jedno i to same. Pedał. Cwel. Pedzio. Pedofil. - Tak tak się definiuje gejów w tamtych stronach.
Zawsze boli gdzieś w sercu na dnie, że nie możesz być traktowany jak wszyscy, na równi, bo ktoś Cię skreśla.

I tak co czuję? Czuję ból, którego nie opiszesz słowami, bo nic fizycznie Cię nie boli, nic nie dolega - objaw brak. Jednak dusza cierpi, ciało również tylko nie tak jak po uszkodzeniu mechanicznym. 

Wiele razy chciałbym powiedzieć, co ty za brednie opowiadasz, lecz cóż trzymam język za zębami. Głupi uśmiech, obojętność niekiedy i odchodzę. Moja babcia mówi "ciszej jesteś, dalej jedziesz" - może to i racja. 

Z drugiej strony szukam analogii w tym naszym żywocie. Skoro człowieka grubego często się nie lubi, bo jest gruby, to geja można nie lubić bo jest gejem - wytłumaczenie jest? Jest. Co z tego, że cholernie głupie, czy ktokolwiek się nad tym zastanawia? Może tylko taka osoba której sprawa dotyczy, ten gej i ten gruby człowiek.

Międzynarodowy Dzień Dziecka

Źródło: banzaj.pl

Z okazji Międzynarodowego Dnia Dziecka 

życzę Wam Dużym i tym Małym wszystkiego  

najlepszego, pięknego pierwszego dnia czerwcowego, 

wielu uśmiechów, multum radości i pięknych chwil, 

które pozostaną tylko w Waszej pamięci :-)

Wszystkiego Dobrego, Uśmiechu, Uśmiechu i Radości:-) 

A w tym wszystkim nieograniczenie wiele Miłości :-)

P.S. Wybrałem to zdjęcie, bo odnoszę często wrażenie, że faceci to wiecznie nie dorośnięte dzieci ;-)

zła strona mocy - czy tylko nieświadomość?

Taki oto tekst znalazłem gdzieś w sieci ;-) 

Chłopak deklaruje się być gejem, lecz no cóż nazywa to niebezpośrednio "złą stroną mocy".

Konkretnych ludzi ! Kręcą mnie faceci, ale mam ochotę spróbować z laską!

Która chce przeciągnąć mnie na dobrą stronę mocy!!

- Chciałoby się powiedzieć: Obudź się z tego złego snu, dorośnij, odpowiedz sobie na pytanie kim jesteś. To pomaga. 

Geje na językach I

Ostatnimi czasy wśród moich znajomych temat homoseksualizmu przybrał na wadzę. Niemalże każdego dnia słyszę coś nawiązującego do tego tematu. 

Źródło własne

Jest cisza i spokój, wszyscy rozmawiamy na różne tematy, gdy tylko ktoś rozpocznie wymowę słowa, ge... albo homo..., automatycznie włącza się burzliwa gadka wszystkich na ten sam temat. Wszyscy mają coś do powiedzenia. 

Tak było i dzisiaj. Koleżanka opowiedziała, o tym jak poznała prawdę, że jej znajomy jest gejem. On się nie krył z tym. Dziwne było dla mnie to, że przeglądał blogi o modzie (też czasem przeglądam). Zawsze pisał mi, że wychodzi z kolegą (też tak mówię), że był na dyskotece czy piwie, etc. (zawsze mówił z kolegą) - nigdy jakoś to mi tak się nie rzucało w oczy, ale coś czułam. Ostatnio pisał mi, że idzie potańczyć. Zapytała gdzie - do klubu - odpowiedział. Idę z kolegą potańczyć - dodał. Koleżanka zapytała co to za klub - gejowski - zdziwiona. Ale to idziecie obczaić kto, co i? Tam chodzą nie-homoseksualiści? Tak. Muszę Cię o coś zapytać. Przepraszam, że tak prosto - ty jesteś gejem? Tak. 

Dodała: Pytał się jak wygląda sytuacja gejów w Polsce? (On nie jest polakiem). Dużo gorzej - odpowiedziała.  

Byłam zdziwiona, jakoś tak mi trochę... - niby nie mam nic przeciwko. Nie no nie mam. Nawet podejrzewam, że mój kolega z którym dojeżdżam na uczelnię też jest gejem. Nie wyoutowanym - użyła tego określenia.

Tak mniej więcej wyglądała rozmowa między koleżanką a jej kolegą. 

To wywołało serię retorycznych pytań i rozkmin nad tematem homoseksualistów. 

Kolega pytał się w tłum: Ale jak to, to mało im swojego fiutka, że muszą jeszcze innego faceta? 

- Nie nie mało mi (nam) "fiutków" - homoseksualizm to nie nawyk, więc tego się nie da nauczyć, wytresować i nadobyć. Takim się jest od początku, od urodzenia. Tak uważam. - Takiego zdania jestem - z przyczyn oczywistych nie powiedziałem go głośno.

- Inna koleżanka stwierdziła: U nich to zawsze któryś jest kobietą. Cokolwiek by to nie znaczyło - nie rozumiem tego stwierdzenia? Co znaczy, że w związku dwóch facetów, albo dwóch kobiet jedno jest kobietą albo facetem.

Wydaje mi się, że chodziło tu o role, jakie społeczeństwo przypisuje kobiecie - sprząta, gotuje, dzieci, dom, etc. 

W gestii faceta leży troska o dom, rodzinę, praca, przynoszenie hajsu.

Źródło

- Nie pojmuję jak dwóch gejów może wychowywać dziecko. Potem ono wyrośnie na geja. Widzi jak tatuś z tatusiem się całuje, w sypialni baraszkuje, mówi do siebie czule, przytula, etc. (...). - koleżanka kontynuowała - lecz słuchając tego nie byłem w stanie się powstrzymać. 

Wyraziłem tylko opinię, zdanie jakie czytałem o takich rodzinach - gdzie dzieci miewają często dużo lepiej niż w rodzinach heteroseksualnych. - Przyznała rację. Badania pokazują, że nie dziedziczą takich cech. Homoseksualizmu się nie nabywa. Dodałem. 

Źródło własne

- Padło też pytanie kolegi, którego nikt nie podjął się by odpowiedzieć. Skąd się to bierze.

Wiele tych pytań nie należy do najprostszych, chcąc udzielić ludziom dobrej odpowiedzi. Jedno jest 100% pewne - 100% tych ludzi, a więc moich znajomych uważa gejów za gorszych, chociażby z tego względu, że interesują się modą, znają kolory (te, które przeważnie znają tylko kobiety, chabrowy, mahoń, herbaciany, ecru, anyżowy, itp.), dostrzegają szybciej zmiany w wyglądzie drugiej osoby, są dobrymi powiernikami no i jeszcze wiele innych. Stereotypowe podejście gej musi być zniewieściały, zachowywać się jak kobieta, afiszować się tym, etc. 

- Nie uważam bym się z tym afiszował, wręcz przeciwnie. Owszem znam niektóre z tych kolorów o których wspomniałem, blogi o modzie, wyglądzie i stylu też zdarzy mi się przejrzeć, ALE przeglądam strony motoryzacyjne, nowinki techniczne, jeżdżę od czasu do czasu na motorze, samochodem, mogę się babrać w smarach, wykonywać każde zadanie jakie wykonuje każdy inny przeciętny facet.

Ich uprzedzenie czasem mnie powala - sposób wyrażania myśli - obmawiania facetów do okoła - nie koniecznie homoseksualnych. 

☺☺☺☺☺☺

Na mój coming out jeszcze potrzeba czasu, także ode mnie nie dowiedzą się teraz prawdy - albo mojego zdania na ten temat. 

Dzisiaj znalazłem się przez to w pewnej niekomfortowej sytuacji, gdzie wszystkie oczy były na mnie skierowane, ale to za sprawą jednej z koleżanek, co prawda podejrzewana jest o to, że jest lesbijką.W pewnym momencie faktycznie zapatrzyłem się na inną osobę siedzącą w dali (dziewczynę :P) - słyszałem jak przez mgłę: o jak się rozmarzył.  Wtedy toczyła się jakaś dysputa na temat zbliżeń dwóch facetów.

Na koniec uroczy uśmiech dwóch szczęśliwych facetów ;-)

Źródło

 ☺☺☺☺☺☺

język, języczek - mniam

Od kilku lat mam problem z językiem, a mianowicie mój problem polega na robieniu błędów!! Za pewne czytając moje posty zauważacie błędy językowe. Cóż, bardzo staram się pisać uważnie, by było ich jak najmniej. Wstyd mi gdy popełniam kardynalne błędy pisząc z kimś, czy o zgrozo mówiąc - wyszłem zamiast wyszedłem - faux pas - to delikatnie nazywając rzeczy po imieniu.

Takich błędów jednak nie sposób uniknąć. Gdy przywiązuje się mniejszą uwagę do języka ojczystego. Staram się jednak, pisać i mówić ładną polszczyzną, nawet używać słów na "wyższym poziomie" - ale cóż - wpadki bywają - niesmaczne ;-(

Ogólna tendencja jest taka, że ludzie robią straszne błędy w mowie i piśmie. Swoją nieuwagę tłumaczę, wyższością innego języka nad moim, czy słusznie? Może i nie, ale zawsze wytłumaczenie hehe - a tak na serio - to co nieużywane wyfruwa... im mniej używam języka polskiego tym trudniej jest używać go poprawnie. 

Ale co w przypadku ludzi, którzy poza polskim nie znają, bądź nie używają innego języczka? Bardzo często dostaję wiadomości gdzie już w pierwszej linijce jest kilka błędów. 

To że nie piszemy z uwzględnieniem dużej litery na początku zdania, po kropce, a nawet IMION!, to już chyba "tragiczny standard". 

Wiadomość:

jak mija wiczur - mnie rozbraja..., co mam pomyśleć o takim chłopaku? a może chłopakó?

Okropne jest to uczucie, gdy już po samym sposobie pisania traktuję faceta jako słabszego, bądź też gorszego za samo wyrażanie się.

Oto moje wątpliwości:

naj mniej - najmniej ?

nie kiedy - niekiedy ?

... i jest jeszcze sporo tego, pomyślałem stworzę nową zakładkę z poprawnymi słówkami, zwrotami, etc., może to mi pomoże zachować nasz piękny język polski w całości, a nie go kaleczyć.

Kobieta, jej dzień

Źródło obrazka pana bez ubrania

Z okazji Dnia Kobiet
Wszystkim moim czytelniczkom
chciałbym złożyć najserdeczniejsze życzenia.
Dużo zdrówka i radości
uśmiech i pogody ducha
pomyślności i zadowolenia.
Spełnienia marzeń tych malutkich i tych większych.

Życzę Wam Drogie Panie wszystkiego Dobrego!!!

On na pewno jest ciepły

Na początku jest facet, potem hetero albo homo, a dalej??? 

No właśnie potem mamy typy, których żaden człowiek nie jest w stanie ściśle określić, wyróżnić, etc.

Moja ostatnia randka, albo raczej spotkanie z chłopakiem - natchnęło mnie na ten wpis. Otóż są tacy faceci, już nie ważne czy geje czy nie, którzy cechują się tym, że są:

- mięczakami,

- złamane nadgarstki, 

- taki trochę pokroju kujona,

- odstaje od grupy,

Ciężko go opisać, odniosę się do chłopaka z randki, nie spotykam się z takimi chłopakami na ogół. Nie są zupełnie w moim typie. Pomyślałem, może to moje błędne podejście, no i się pomyliłem. Chłopak miły, ale zniewieściały! często szczupły, ubiera się niecodziennie, cichy, spokojny. Przemalowany obraz faceta. - To właśnie mnie odrzuca - no i jak tu kogoś poznać jak takie osoby mnie nie interesują, bo co mi z tego, że może nawet znaleźlibyśmy wspólny temat, jak on fizycznie by mnie nie pociągał. 

Co do wspólnych tematów to nawet tego nie było, mimo iż się starałem znaleźć wspólne tematy. Jego niezaradność życiowa mnie przerażała. Jadąc na forsie rodziców, braku własnego wkładu w to co się robi - masakra. Uważanie się za lepszego od innych. Myślę, że nie ma sensu na kolejne próby.

Oto kilka fotek z facetami, którzy przedstawiają typ który nie ma u mnie szans...

faza na zapomnienie

Tak mogę określić stan w jakim obecnie się znajduję - jak zapomnieć, co uczynić by zapomnieć, wymazać postać, która kreśliła nadzieję kolorowymi kredkami, właśnie kolorowymi kredkami, które tak uwielbiam mimo swojego wieku...

Strasznie, ale to strasznie nie lubię ciemnych barw. Jak to moi znajomi mówią jestem człowiekiem nieba, niebieski, błękitny i ten ciemny, jak również turkusowy, cyjna czy lazurowy albo błękitny to podstawy mojej garderoby. Kocham ten kolor - zrobiłbym "wszystko" za niebieski :) Uwielbiam gdy mam na sobie żywe, piękne barwy, to poprawia mi nastrój, czuję się lepiej, nawet zapominam czasem o problemach. Wychodzę z założenia, że żywe kolory ożywiają moje marne życie, nadając mu barw.

Ponoć niebieski to taki kolor na punkcie którego faceci mają bzika, ciekawe - tak mi ostatnio jakaś dziewczyna powiedziała, rzecz jasna nie moja dziewczyna, lecz koleżanka.

"Śnił mi się sen"

Wybaczcie za ten "maślany" tytuł, ale tak jakoś mi się napisało :D

Czemu o śnie, bo miałem taki troszkę inny sen, niż zwykle:)

Stoję między blokami, można by powiedzieć w okolicy gdzie mieszkam teraz, na lekkim wzgórzu, do o koła mnie bloki. Jakiś chłopak spuszcza balon - chyba to był balon, wypełniony czymś, gdy opuścił przedmiot na wysokość okna, 2 piętra niżej, stuknął z rozmachu balonem w oko, po czym ono się otworzyło, jako, że widziałem wszystko widziałem też pokój, w nim łóżko i budzącego się mężczyznę, gdy ten podnosił się ku mojemu zdziwieniu pojawił się jeszcze jeden mężczyzna w tym łóżku, obaj byli ani to radośni, ani smutni. Wymiana spojrzenia i uciekłem wzrokiem w lewą stronę po czym ujrzałem kolejne okno tego samego bloku, a w nim piękną kobietę, z bielusieńkimi ząbkami, aż lśniły i jej piękne czerwone usta - chyba blondynka - po chwili, ta kobieta, która się uśmiechnęła do mnie, przyszła i poszliśmy razem - i tak się obudziłem.

Zastanawiałem się co ten sen może znaczyć, od kilku dni znowu zaglądam do sennika - wiem to trochę dziecinne, ale cóż, to przez pewną osobę, która spytała co to oznacza...

W jednym z senników piszą:

Homoseksualizm: Masz duży dylemat i nie potrafisz wybrać między własnym szczęściem, a zadowoleniem innych ludzi. Zbyt mocno przejmujesz się opinią innych ludzi, zamiast spełniać się i robić to, co sprawia, że jesteś szczęśliwy.

Kobieta: 

- jeśli jest piękna: jesteś zakochany 

- z długimi włosami: szczęście i zaszczyty

- blondynka: szczęśliwe wydarzenie

- śmiejąca się kobieta: spory wydatek

- umalowana: obłuda

 Blok:

- widzisz bloki: zadbaj o swoje relacje z sąsiadami

Co do tego ostatniego to muszę wam powiedzieć, że za kilka dni czeka mnie rozprawa w sądzie, wynikająca z poprzedniej stancji...

 I takim oto sposobem nie wiem co o tym wszystkim myśleć.

I tak na koniec taka piosenka, przypomniało mi się o niej wczoraj w pracy...

 

01.01.2014

Zawsze tak jest, że coś się kończy coś zaczyna. 

Dziś mamy już za sobą ten etap. Rok 2013 uważam za zakończony - wbrew wszystkiemu pozytywnie zakończony. Rozpoczynam tajemniczą przygodę z nowym nastawieniem, że będzie jeszcze lepszy ten 2014. 

By móc mówić o podsumowaniach, musiałem cofnąć się do grudnia 2012 roku, gdzie to za pewne padły jakieś postanowienia.

Życzyłem zarówno sobie jak i Wam spełnienia marzeń i wiecie co, moje największe marzenie, dziś jest już w toku realizacji. To długi proces, ale jestem na takim etapie gdzie już 1/5 jest za mną, za chwile będę mógł pisać o 2/5. Moja kariera naukowa idzie w bardzo dobrym kierunku, także ogromnie się cieszę. 

Super sprawą był mój urlop poza granicami Polski, 2 bite miesiące spędzone w "drugiej ojczyźnie" - rewelacja. Miliony nowych doświadczeń z tym się wiązały. 

Niezapomniane przeżycia, emocje, moja pierwsza lekcja w szkole! 

Ick ♥ das:) Ja ♥ to :)

Poprawa, znaczna poprawa stosunków z moim Przyjacielem. Szczególnie w schyłku minionego roku. Dorośnięcie do faktu, kim jestem. Chyba się zaakceptowałem.

Poprawa kontaktów w rodzinie. Choć momentami są tam niesnaski.

Niestety są też minusy...

- znajomość z Adim nie rozwinęła się tak jak tego chciałem.

- zdrowie nie jest w takiej zajefajnej formie, jak bym tego chciał.

- zaniedbania znajomych, kosztem kariery naukowej.

- chwile smutku, związane z brakiem bliskich u boku.

Patrząc na te fajowe dokonania minionego roku, to to co jest minusem to pikuś...

W tym roku kilka postanowień:

- jeszcze większy rozwój własny,

- ograniczenie w dostępie do komputera!!!,

- powrót do pracy nad moim ciałkiem (cel: 6-pak/kaloryfer - byłoby fajowo)

- poszukiwania pracy powiązanej z hobby,

- polepszenie relacji na linii ja - znajomi/przyjaciele,

- mniej chamstwa, a więcej przyjaznego nastawienia,

- trochę więcej myśleć o sobie, nie o innych.

- praktyki z przyszłością,

- kurs wakacyjny, 

- wyjazd na chwilę do "drugiej ojczyzny"

Nie będę wymyślał więcej bym sprostał temu.

Taką fryzurkę chciałbym mieć ;-) mega podoba mi się takie ułożenie włosów :):)

"Piękno tkwi w oku patrzącego"

O powiedzeniu "Piękno tkwi w oku patrzącego"

Zdjęcie z www.mohoguy.blogspot.com

Zaczytując się w pewnej pozycji psychologicznej, odsłaniającej tajniki ludzkiego rozumu, dociera do mnie, że każdy z nas kłamie ;-(

Zadam Ci pytanie: Czy wygląd ma znaczenie? Pomyśl kiedy ma, a kiedy nie ma?

Gotów/Gotowa to czytaj dalej ;-)

Czy wiesz, że już sam Arystoteles twierdził, że uroda człowieka jest lepszą rekomendacją, niż najlepszy list polecający? 

Miał rację, a dowodzą temu setki badań, eksperymentów przeprowadzonych wśród ludzi. 

Jeśli jesteś wysoki wśród innych zyskujesz, gdyś niski jesteś napiętnowany. To twierdzenie autorowie potwierdzają eksperymentem, gdzie przedstawiono postacie ludzi niskich i wysokich. Ci co byli bardziej atrakcyjni, oceniano ich na wyższy, zaś mniej atrakcyjni byli oceniani jako niżsi. Ludzi wyżsi dostają często lepsze wynagrodzenie - tak, tak...

Alexander Pope określił to tak:

"Nie usta i nie oczy,

pięknymi nas czynią

- to wspólna ich siła

urody jest przyczyną"

- Jak pięknie to brzmi. Szkoda, że tak fałszywie.

Jerry Wiggins podzielił mężczyzn na 3 grupy:

- amatorowie damskich piersi,

- wielbiciele pośladków,

- miłośnicy nóg.

Faceci w pierwszej kolejności jak się okazuje lecą na kobiece piersi, winne być duże ;-) ale! długie nogi i zgrabne pośladki to trzy pożądania. 

Co do wielkości piersi to już zależne jest od wychowań owego faceta (...)

Jako ideał męskiej urody, uważa się faceta o szerokiej klacie piersiowej i wąskich biodrach. - A co wy o tym sądzicie? Jaka sylwetka jest najbardziej pożądana?

 Zdjęcie z www.aylove-and-cuteboys.tumblr.com

Ponoć kobietą podobają się faceci, o średnio rozbudowanej klacie, z silnymi nogami i małymi pośladkami :D

Najbardziej dobijające w tym wszystkim jest to: Jeśli masz słabą urodę, to w sądzie też masz przesrane. Jeśli zbroisz, ale jesteś atrakcyjny to Twoje szanse na łagodniejszą karę są dużo większe - choć nie zawsze ;-) (wyjątki to jednoznaczna wina, gdy sędzia jest świadom tego, że wygląd może mieć znaczenie - może surowiej oceniać...)

Urodziwe osoby są postrzegane za brdzej spostrzegawczych, zdecydowanych, pewniejszych siebie, szczęśliwszych, bardziej uprzejmych, przyjacielskich, bardziej interesujących, czy bardziej inteligentnych. 

- To jest jednak okrutna prawda - to widać często gęsto w szkole, na uczelni, w urzędach, w pracy - wszędzie.

Ponoć Ci z wyglądem mają łatwiej o przebaczenie winy, zrozumienie, czy wsparcie.

A o randkach piszą tak: 

Zdjęcie z www.aylove-and-cuteboys.tumblr.com

Ludzie mówią tak: Najważniejszy nie jest wygląd, lecz charakter, osobowość, to kim jesteś dla innych, jaki jesteś, często czy jesteś inteligentny. 

Co się okazuje?

Dokładnie odwrotność - to wszystko powyżej jest mało istotne. Liczy się wygląd. Na pierwszy plan zawsze wychodzi znaczenie wyglądu. Atrakcyjni mają łatwiej, nawet na randce. 

George Bernerd Shaw powiedział tak: "Uroda jest doprawdy czymś wspaniałym, lecz któż zwraca na nią uwagę po trzech dniach obcowania?" 

- Czyby on nie miał racji? Doskonale wiemy, że z czasem zachwycenie urodą przemija, a człowiek pozostaje. Co mi z tego, że On jest gwiazdką z nieba, ideałem, jak nie jest atrakcyjnym wnętrzem człowiekiem??? 

Żadna to nowość, ale wszyscy Ci co mają wygląd mogą przebierać wśród tych mniej urodziwych. Przykre to jest, ale prawdziwe. Często też, bawią się oni uczuciami innych, ranią, niezależnie już od orientacji. 

Już by zyskać kogoś nie trzeba iść z nim do łóżka, wystarczy być pięknym.

Jeśli otaczamy się w towarzystwie pięknych osób, nasze punkty u innych wzrastają. - O zgrozo co za wyniki badań.

Dlaczego teraz prosi się o CV ze zdjęciem, tu w pracy to kluczowe znaczenie. Ludzie z rekrutacji, są ułomni, oni również ulegają naciskowi ich mózgu i ulegają atrakcyjności kandydatów. Ci co mają wygląd mają dużo, dużo większe szanse. Gdy w grę wchodzi męski zawód, posada murowana.

Dalej uważacie, że wygląd nie ma znaczenia?

- Nie ma co się oszukiwać, gdyby nie wygląd to wielu z nas było by już z kimś i nie szukało, kogoś innego. Na początek spoglądamy, czy facet nam odpowiada fizycznie, potem dopiero sprawdzamy to co reprezentuje sobą.

Zdjęcie wyhaczone w sieci, link na obrazku.

ran-DeWu

Od momentu gdy rozpoczęły mi się studia cierpię na obsceniczny brak czasu. 

Niektórzy to doskonale wiedzą ;-) tak, tak, właśnie Ty ;-)

Ale jak tu żyć w tej ponurej, choć jak to wspominał sansenoi i samotność jest piękna, cudowna i urocza ;-) 

Ja tak nie lubię, nie lubię samotności, nie lubię być odizolowany od ludzi, a jakoś tak się właśnie czuję.

W tygodniu latam jak głupi na uczelnię - już mam jej powoli dość, mimo iż tyle ciekawych rzeczy się dowiaduję, kocham to :D ale szczerze powiedziawszy to już mnie przerasta, a raczej moje możliwości, ileż można jechać na "półprztynomności"? 

Wracając do tej samotności, to nie cierpię tego, a! czasem mam odchyły i muszę być sam, sam na sam z moimi myślami.

Próbowałem poznać kogoś, no i co?

Próba 1. 

Rówieśnik, wow - żadko mi się zdarza, by spotkać rówieśnika, tak strikte rówieśnika :D 

Wygląd: przystojniak, szczupły, wysoki, blądas, uśmiechnięty, piękne oczy.

Osoba: 

Ale pierwsze co we mnie uderzyło, to to, że zaczął mówić o swoich byłych, którzy to go męczą telefonami, sms. Co mnie to obchodzi??? Rzucał kur***mi jak opętany. Zachowywał się na tyle dziwnie, że aż zwątpiłem czy aby na pewno to homo, może jakiś heteryk co szuka ofiary, powaga tak w pewnym momencie pomyślałem. 

No i myślę, że to spotkanie było chyba ostatnim, chociaż on pisze, pyta czy spotkamy się jeszcze. 

Podobało mi się to, że był facetem a nie kobietą - taki trochę dresik :D ale czy zaryzykuję i spotkam go jeszcze raz tego nie wiem...

Próba 2. 

Chłopak starszy, pisaliśmy już jakiś dłuższy czas, co prawda z przerwami, ale. Wydawał się spoko, nawet miałem chęć go poznać.

Wygląd: przystojny, szczupł, niski, brunet, śmieszek trochę.

Osoba: 

Kurde chyba to mówię każdemu, że nie poszukuję faceta krującego się na kobietę! Ała ała, jak ja mogłem być taki głupi i ślepy - masakra. Pierwszy raz wpadłem w sidło. Złamany nadgarstek, głos piskliwy, kobiecy - masakrycznie to wyglądało. Sam chód był okropny. Po około 5 sekundach jak go zobaczyłem, a po tym jak usłyszałem to po 2 sekundach chciałem uciekać. O zgrozo! nie lubię czegoś takiego, nie chcę wchodzić w relację z takimi facetami, bo to z góry jest skazane na niepowodzenie. 

Czemu prawie każdy facet musi paplać jęzorem o swoich byłych, skąd ich zna, etc.??? Co mnie obchodzi co jakiś tam X-śiński robi w życiu?! 

Przy takich ludziach to po prostu muszę udawać i unikać odpowiedzi na pytania o sobie, bo nie chcę by ktoś o mnie mówił za plecami, jaki jestem, co robię, etc. 

Jaki winien być ideał???

Przecież ideału nie ma. Ale są pewne rzeczy, których ktoś nie może mieć:

* złamania nadgarstków, etc....

* piskliwy (babski) głos,

* zniewieściały,

* chwalipięta,

* 8 cud świata,

* prostacki,

* dwulicowość,

* plotkarz.

Co się chwiali???

* mądrość,

* prostota,

* naturalność,
* zachowania typowego faceta.

Reszta jest względna. 

Chyba za dużo wymagam od tych istot z mojej okolicy? Albo ja jestem taki "słaby", że oni nie chcą wchodzić w relacje.

P.S. Zdjęcia 1,2,4 przedstawiają przystojniaków, na 3 zdjęciu facet mimo iż może przystojny bo brak mu tego czegoś :P

Tak wybredny jestem - chyba. To kryterium jest tak głęboko zakorzenione, że nie sposób się od niego uwolnić.

nie dla psa kiełbasa

Tak wędrując gdzieś po profilach, napotkałem taki oto opis: "Nie dla psa, kiełbasa" - what the fuck!? 

Wygórowane wymagania, wygórowane mniemanie o sobie. To dziś standard w tym świecie, jakoś ciężko spotkać kogoś, kto by widział też swoje wady, nawet w wymianie wiadomości na czacie. Czemu tak się dzieje, że reklama musi być przekolorowana i odstraszająca?

Ostatnio napisałem z ludźmi, jeden wniosek mi się nasuwa, brak szacunku dla kogoś, a jeszcze bardziej dla siebie. Wszystko toczy się wokół seksu.

Niby nie szukam na seks, ale szukam - taki wniosek z pewnych rozmów. Często gęsto Ci co mają to szczęście być mega przystojnymi, mają też tą tendencję do wygórowanych oczekiwań co do chłopaków, z jakimi wchodzą w relacje, czy to bliższe czy tylko rozmowa.

Patrz, pratrz to gej!

Kilka wybranych sytuacji z życia, w których stykał się z prostackim podejściem do mężczyzn. Albo dosadniej to ujmując słyszał wytykanie homoseksualnością.

Wielokrotnie w przerwach między zajęciami siedzi sobie z grupą znajomych na ławeczkach, czy to na szerokim holu, czy na korytarzach, gdzie w piętnastominutówkach przewijają się duże grupy ludzi. Zawsze rozmowy toczą się na jakiś temat, który de facto dotyczy sytuacji na uczelni, czy to zajęciach.
Odkąd tylko pamięta to znajomi z roku, zawsze dziwnie podchodzili do tematu I ♥ boys - wielka wrzawa, różnorodność zdań. Jedni nie mają nic przeciwko, inni twierdzą o zaburzeniach w psychice, dewiacji, chorobie, a jeszcze inni o normalności, bo im to nie wadzi, jak to mówią "grzeje i ziębi". W tejże grupie są też takie osoby, które chętnie wysnuwają wnioski, oceniają: O patrz: gej idzie <śmiech><śmiech><śmiech> zobacz jak on idzie, jak się porusza. Odpowiadał nie interesuje mnie to, jego sprawa. Ale on ma opięte spodnie - odrzekła. Wielokrotnie słyszy zarzucanie przechodnim, to że są homo.

Na zewnątrz zwykle śmieje się z nich, bo to pokazuje ich prostacki styl. A w duchu zastanawia się, a może mają rację? Ale jak to pomyślał, przecież w tym świecie wiele osób się zna, wielu się widuje, a tu nic.
Może teraz taka moda, że facet zaczyna o siebie dbać, upiększać się, by zwrócić uwagę Pań? Kto to wie.
On sam zauważa, że faktycznie coś musi być na rzeczy, bo coraz to więcej facetów ma skłonność do upiększania swojego wizerunku. Jemu też to się podoba, sam częściej sięga po coś co jeszcze kiedyś nie było w jego typie.

Tak się zastanawia od czasu do czasu, czy to nie zatraca tej, jakże w tym świecie pożądanej męskości? Przecież, dziś wiele osób właśnie tych mięśni, tej reprezentacyjnej siły, tego poważnego głosu i spojrzenia szuka.

Co zatem zrobić by zachować równowagę, nie stracić na męskości, ale i zyskać na urodzie? Czy pozna lekarstwo na szczęście? Czy znajdzie się taki co będzie go kochał w zdrowiu, chorobie, szczęściu i nieszczęściu a nawet średniej urodzie? To właśnie jest pytanie.

Ale wraca do sprawy, uczelnia to tylko taki najdobitniejszy przykład, kolejnym jest praca. Koleżanki pytały go, widziałeś jak on cię podrywał? Kto pytał zdziwiony - no ten gość przed chwilą. Nie, nie zauważyłem. A może On się do Ciebie ślinił? - Eeh? stęknął.
Wielokrotnie słyszy, że koleżanki z tyłu szepczą o tym, iż to on może być obiektem westchnień co niektórych przybyszów. Może, kto to wie.

Ogólna tendencja jest taka, że wiele ludzi postrzega lepsze się prowadzenie facetów jako objaw a może przejaw homoseksualizmu. Co uważa za durnotę XXI wieku. Inaczej już się sprawa miewa gdy owe kobiety, bo to w 99% one snują te przypuszczenia, wiedzą, że osobnik jest zajęty, a nawet żonaty.

Najlepszego!

Paaaaanowie!
Wszystkiego Naj-, Naj-, Najlepszego
z okazji Dnia Chłopaka!

Zdrówka.

Multum szczęścia
z naszymi "wymarzonymi Ideałami".

Radości,
u boku ukochanego -
i ukochanej.

Spełnienia marzeń,
malutkich i tych większych.

Satysfakcji, przyjemności,
i przede wszystkim
100 lat
życia!

To tak z okazji ;-)

by mojaidea

gejowy zakątek Berlin I am...

Wiadomo potrzeba bycia z kimś często popycha do rozwiązań niekiedy debilnych.

Znowu rozpoczyna się etap poszukiwań tego jedynego, gdzieś coś chce sprobować - ale problem w tym, że coś silniejszego mi na to nie pozwala - nie umiem się pogodzić, że to co jeszcze tak całkiem niedawno łączyło mnie z Adrianem już nie istnieje, bo chyba w moim sercu był kimś ważnym i nie łatwo jest pogodzić się z tym, że ..., że to koniec.

Wracam do czasów, wracam do momentów gdzie widzę nasz a w szczególności Jego uśmiech, nie zapomnę chyba sytuacji gdy wieczorem wysiadał z autobusu padał śnieg, wręcz sypało Jego uśmiech topił płatki śniegu i promienie twarzy - to spojrzenie, te malutkie oczka - ile bym dał by zobaczyć to jeszcze raz - wszystko - ale nie mam przecież zupełnie nic -

Mieszkając w Berlinie odczuwam smutek, smutek tego, że nie mam tu ani tam nikogo dla kogo mógłbym być, po prostu być. Gdy widzę tych szczęśliwców uśmiechniętych, czasem ze skwaszoną miną - najzwyczajniej w świecie im zazdroszczę...

Chciałbym tego szczęścia odrobinę mieć dla siebie...

Tu świat jest tak porywczy, tak dziki, że nie zauważa się tego, że ktoś ma tendencje do tej samej płci... Mam wrażenie, że pomija się to - jest tak dużo ludzi, że każdy winien pilnować swojego nosa i nie wtrącać się. Dzięki temu, że wielu czyje się przez to bezpieczniej, widać wielu facetów po prostu razem. Wychodzą z ukrycia nie boją się odrzucenia czy dyskryminacji.

Owszem wszędzie zdarzają się wykroczenia i przemoc, ale normalnie jest to niedopuszczalne i są to nieliczne przypadki - takie odnoszę wrażenie - po rozmowie z ludźmi, po tym jak podchodzą do tego tematu i jak żyją...

Wielu polskich gejowych uchodźców szuka schronienia właśnie w Berlinie.... Mam tu na myśli facetów, którzy uciekają od polskiego zaścianka, polskich homofobów...