"Piękno tkwi w oku patrzącego"

O powiedzeniu "Piękno tkwi w oku patrzącego"

Zdjęcie z www.mohoguy.blogspot.com

Zaczytując się w pewnej pozycji psychologicznej, odsłaniającej tajniki ludzkiego rozumu, dociera do mnie, że każdy z nas kłamie ;-(

Zadam Ci pytanie: Czy wygląd ma znaczenie? Pomyśl kiedy ma, a kiedy nie ma?

Gotów/Gotowa to czytaj dalej ;-)

Czy wiesz, że już sam Arystoteles twierdził, że uroda człowieka jest lepszą rekomendacją, niż najlepszy list polecający? 

Miał rację, a dowodzą temu setki badań, eksperymentów przeprowadzonych wśród ludzi. 

Jeśli jesteś wysoki wśród innych zyskujesz, gdyś niski jesteś napiętnowany. To twierdzenie autorowie potwierdzają eksperymentem, gdzie przedstawiono postacie ludzi niskich i wysokich. Ci co byli bardziej atrakcyjni, oceniano ich na wyższy, zaś mniej atrakcyjni byli oceniani jako niżsi. Ludzi wyżsi dostają często lepsze wynagrodzenie - tak, tak...

Alexander Pope określił to tak:

"Nie usta i nie oczy,

pięknymi nas czynią

- to wspólna ich siła

urody jest przyczyną"

- Jak pięknie to brzmi. Szkoda, że tak fałszywie.

Jerry Wiggins podzielił mężczyzn na 3 grupy:

- amatorowie damskich piersi,

- wielbiciele pośladków,

- miłośnicy nóg.

Faceci w pierwszej kolejności jak się okazuje lecą na kobiece piersi, winne być duże ;-) ale! długie nogi i zgrabne pośladki to trzy pożądania. 

Co do wielkości piersi to już zależne jest od wychowań owego faceta (...)

Jako ideał męskiej urody, uważa się faceta o szerokiej klacie piersiowej i wąskich biodrach. - A co wy o tym sądzicie? Jaka sylwetka jest najbardziej pożądana?

 Zdjęcie z www.aylove-and-cuteboys.tumblr.com

Ponoć kobietą podobają się faceci, o średnio rozbudowanej klacie, z silnymi nogami i małymi pośladkami :D

Najbardziej dobijające w tym wszystkim jest to: Jeśli masz słabą urodę, to w sądzie też masz przesrane. Jeśli zbroisz, ale jesteś atrakcyjny to Twoje szanse na łagodniejszą karę są dużo większe - choć nie zawsze ;-) (wyjątki to jednoznaczna wina, gdy sędzia jest świadom tego, że wygląd może mieć znaczenie - może surowiej oceniać...)

Urodziwe osoby są postrzegane za brdzej spostrzegawczych, zdecydowanych, pewniejszych siebie, szczęśliwszych, bardziej uprzejmych, przyjacielskich, bardziej interesujących, czy bardziej inteligentnych. 

- To jest jednak okrutna prawda - to widać często gęsto w szkole, na uczelni, w urzędach, w pracy - wszędzie.

Ponoć Ci z wyglądem mają łatwiej o przebaczenie winy, zrozumienie, czy wsparcie.

A o randkach piszą tak: 

Zdjęcie z www.aylove-and-cuteboys.tumblr.com

Ludzie mówią tak: Najważniejszy nie jest wygląd, lecz charakter, osobowość, to kim jesteś dla innych, jaki jesteś, często czy jesteś inteligentny. 

Co się okazuje?

Dokładnie odwrotność - to wszystko powyżej jest mało istotne. Liczy się wygląd. Na pierwszy plan zawsze wychodzi znaczenie wyglądu. Atrakcyjni mają łatwiej, nawet na randce. 

George Bernerd Shaw powiedział tak: "Uroda jest doprawdy czymś wspaniałym, lecz któż zwraca na nią uwagę po trzech dniach obcowania?" 

- Czyby on nie miał racji? Doskonale wiemy, że z czasem zachwycenie urodą przemija, a człowiek pozostaje. Co mi z tego, że On jest gwiazdką z nieba, ideałem, jak nie jest atrakcyjnym wnętrzem człowiekiem??? 

Żadna to nowość, ale wszyscy Ci co mają wygląd mogą przebierać wśród tych mniej urodziwych. Przykre to jest, ale prawdziwe. Często też, bawią się oni uczuciami innych, ranią, niezależnie już od orientacji. 

Już by zyskać kogoś nie trzeba iść z nim do łóżka, wystarczy być pięknym.

Jeśli otaczamy się w towarzystwie pięknych osób, nasze punkty u innych wzrastają. - O zgrozo co za wyniki badań.

Dlaczego teraz prosi się o CV ze zdjęciem, tu w pracy to kluczowe znaczenie. Ludzie z rekrutacji, są ułomni, oni również ulegają naciskowi ich mózgu i ulegają atrakcyjności kandydatów. Ci co mają wygląd mają dużo, dużo większe szanse. Gdy w grę wchodzi męski zawód, posada murowana.

Dalej uważacie, że wygląd nie ma znaczenia?

- Nie ma co się oszukiwać, gdyby nie wygląd to wielu z nas było by już z kimś i nie szukało, kogoś innego. Na początek spoglądamy, czy facet nam odpowiada fizycznie, potem dopiero sprawdzamy to co reprezentuje sobą.

Zdjęcie wyhaczone w sieci, link na obrazku.

Patrz, pratrz to gej!

Kilka wybranych sytuacji z życia, w których stykał się z prostackim podejściem do mężczyzn. Albo dosadniej to ujmując słyszał wytykanie homoseksualnością.

Wielokrotnie w przerwach między zajęciami siedzi sobie z grupą znajomych na ławeczkach, czy to na szerokim holu, czy na korytarzach, gdzie w piętnastominutówkach przewijają się duże grupy ludzi. Zawsze rozmowy toczą się na jakiś temat, który de facto dotyczy sytuacji na uczelni, czy to zajęciach.
Odkąd tylko pamięta to znajomi z roku, zawsze dziwnie podchodzili do tematu I ♥ boys - wielka wrzawa, różnorodność zdań. Jedni nie mają nic przeciwko, inni twierdzą o zaburzeniach w psychice, dewiacji, chorobie, a jeszcze inni o normalności, bo im to nie wadzi, jak to mówią "grzeje i ziębi". W tejże grupie są też takie osoby, które chętnie wysnuwają wnioski, oceniają: O patrz: gej idzie <śmiech><śmiech><śmiech> zobacz jak on idzie, jak się porusza. Odpowiadał nie interesuje mnie to, jego sprawa. Ale on ma opięte spodnie - odrzekła. Wielokrotnie słyszy zarzucanie przechodnim, to że są homo.

Na zewnątrz zwykle śmieje się z nich, bo to pokazuje ich prostacki styl. A w duchu zastanawia się, a może mają rację? Ale jak to pomyślał, przecież w tym świecie wiele osób się zna, wielu się widuje, a tu nic.
Może teraz taka moda, że facet zaczyna o siebie dbać, upiększać się, by zwrócić uwagę Pań? Kto to wie.
On sam zauważa, że faktycznie coś musi być na rzeczy, bo coraz to więcej facetów ma skłonność do upiększania swojego wizerunku. Jemu też to się podoba, sam częściej sięga po coś co jeszcze kiedyś nie było w jego typie.

Tak się zastanawia od czasu do czasu, czy to nie zatraca tej, jakże w tym świecie pożądanej męskości? Przecież, dziś wiele osób właśnie tych mięśni, tej reprezentacyjnej siły, tego poważnego głosu i spojrzenia szuka.

Co zatem zrobić by zachować równowagę, nie stracić na męskości, ale i zyskać na urodzie? Czy pozna lekarstwo na szczęście? Czy znajdzie się taki co będzie go kochał w zdrowiu, chorobie, szczęściu i nieszczęściu a nawet średniej urodzie? To właśnie jest pytanie.

Ale wraca do sprawy, uczelnia to tylko taki najdobitniejszy przykład, kolejnym jest praca. Koleżanki pytały go, widziałeś jak on cię podrywał? Kto pytał zdziwiony - no ten gość przed chwilą. Nie, nie zauważyłem. A może On się do Ciebie ślinił? - Eeh? stęknął.
Wielokrotnie słyszy, że koleżanki z tyłu szepczą o tym, iż to on może być obiektem westchnień co niektórych przybyszów. Może, kto to wie.

Ogólna tendencja jest taka, że wiele ludzi postrzega lepsze się prowadzenie facetów jako objaw a może przejaw homoseksualizmu. Co uważa za durnotę XXI wieku. Inaczej już się sprawa miewa gdy owe kobiety, bo to w 99% one snują te przypuszczenia, wiedzą, że osobnik jest zajęty, a nawet żonaty.

Słowa, które dowartościowują - ocena

Dawno mnie tu nie widziano :D

Jakoś tak się złożyło, że czas egzaminów wyjął z mojego życia sekundy, minuty, godziny i doby, a nawet tygodnie. Czuję się wypompowany, do takiego stopnia, że nawet nie mam siły zastanowić się czy coś się wydarzyło, co by Wam napisać, o czym się podzielić w kolejnym poście.

Sesja, która wiele ode mnie wymagała już się zakończyła. Wszystko zdane, zaliczone - oceny w chu*** słabe, zadowolenie? A co to takiego? Nie znam. Raczej to rozczarowanie, że znów tak słabo się miałem. No nic, takie to życie. Teraz przyszedł czas na przygotowanie się do obrony pracy licencjackiej i radość z ukończenia I-wszego etapu.

Ostatnimi czasy mój kontakt z Szymkiem znów uległ poprawie i to znacznej. Nie wiem czy to kwestia tego, że potrzebował pomocy, czy szczera chęć odbudowy naszych relacji. Najważniejsze jest to, że się wszystko udaje i przynosi radość.

Podczas jednej z rozmów Szymek wspomniał, że sama jego siostra bardzo się interesuje tym jak mi się wiedzie na studiach. Mówił, że ciągle wypytywała jak poszedł mi egzamin, na wynik którego czekałem tydzień... Wspominał o tym, iż podziwia fakt, że studiując to co studiuję znajduję czas i na pracę i na spotkanie ze znajomymi, co prawda rzadziej, ale studia dzienne nie skreśliły z listy niczego co wcześniej robiłem.

Wszystko to jakoś tak mnie wewnętrznie podbudowało i podniosło na duchu. To bardzo miłe gdy ktoś obcy potrafi dostrzec trud jaki się wkłada w niektóre sfery życia.

Po doświadczeniu tylu niesprawiedliwości jakich doznałem na swojej uczelni, zastanawiam się czy abym nie powinien poważnie wziąć pod uwagę jej zmianę, a może z rok przerwy? Rozważam również możliwość wyjechania do Niemiec i tak podjęcia jakiejkolwiek pracy, co to byłoby wskazane na rozwój moich kompetencji komunikacyjnych.

z życia wzięte - niesprawiedliwość

Dziś jadąc autobusem, spotkałem pewną nauczycielkę. Starsza kobietka, bardzo miła, życzliwa i pomocna. Lubiana przez uczniów, a także ceniona przez pracowników jednej ze szkół. 

W trakcie rozmowy dowiedziałem się, że pani Basia musi dokształcać się by móc dociągnąć do wieku emerytalnego, zbrakło jej jeden rok by móc przejść w tym roku na emeryturkę, a to pech!! Pani Basia studiuje, właściwie już kończy swoje studia, w wyniku, których doświadczyła niesprawiedliwości. Otóż jako pilna i przykładna kobieta nigdy nie brała niczego za darmo, o wszystko ciężko pracowała, by mieć wolne sumienie jak sama mówiła.

Nie chciałam nic za darmo, bo wiadomo to niczego nie daje.

 Świetnie myślałem, skądś to znam:-) Czasem nie warto brać za darmo niczego, bo z czasem przyjdzie, że będzie trzeba się odpłacić i często gęsto ta odpłata jest dużo bardziej trudna, ciężka.

No nic wracając, pani Basia podczas już drugiego roku (ostatniego) miała do napisania pracę zaliczeniową, z jakiejś psychologi, nie pamiętam tej nazwy.. Napisała pracę z zaangażowaniem, z nadzieją, a właściwie wiarą w to, że praca jest dobra jak nie bardzo dobra. Wymieniając się informacjami zawartymi w pracy ze swoimi "koleżankami" ze studiów, wiedziała, że jej praca jest na prawdę na poziomie, same koleżanki jej tego zazdrościły. W tydzień po oddaniu pracy, w czasie wpisów, wychodzi, że pani prowadząca oceniała prace nie pod względem merytorycznym lecz pod charakterem pisma, kto ładnie napisał, ten dostał i 4 a nawet i 5! Nasza pani Basia niestety nie ma "cyrklowego" pisma, literki nie są aż tak zaokrąglone, rozwleczone, a pochylone jak to zwykle przeciętne pismo. Pani Basia dostała 3!! Doznała szoku i

"z nie dowierzaniem patrzyłam na wpisaną w indeks pierwszą moją tróję!"

 Nie spała całą noc, przybita i smutna - nie spodziewała się takiego obrotu sprawy. Z żalem jakoś się pogodziła. 

Jaki wniosek wysnuła, mówiła:

"Teraz wiem jak się czują uczniowie, niesprawiedliwie ocenieni." Dalej przytacza przykład ucznia żalącego się: Ten co chodził ma 2 i ten co nie chodził też ma 2.

Gdzie jest sprawiedliwość? Ktoś potrafi odpowiedzieć mi na to pytanie? 

sesja, sesja i po sesji

Dziś odbył się mój pierwszy i ostatni egzamin tej sesji. Zaliczony choć ciężko było, a na dodatek stres, który mnie o mało co nie dobił dał się odczuć w ocenie, cóż widocznie tak miało być.. Ważne, że egzamin w kieszeni.

Swoją drogą to mój pierwszy egzamin ustny z taką dawką stresu:D w dodatku połączenie z historią to już jakaś masakra, chyba co:D

Jupi jeee!!

Ktoś mi dziś powiedział: Lass dir Korken knallen! - Ciekawe czy miał rację?