wystawiony do wiatru

Wczorajszy wieczór miał być tak fajny, tak zajebisty składało się na to obrona Szymka na 5! Jego urodziny - moja klawa obrona - okazji do spotkania i świętowania było nie mało, tym bardziej, że tak bardzo jesteśmy zabiegani, że czasu nie znajdujemy już na przyjaźń, aczkolwiek oceńcie sami...

Na ten weekend ustawialiśmy się już na początku miesiąca - jako, że to jedyny odpowiadający - w tygodniu pisałem do Szymka, pare dni wcześniej gadaliśmy o tym jak byłem u Niego - sobota po mojej obronie "damy ostro w palnik". Nadszedł dzień soboty, wieczór obrona się skończyła piszę do Szymka, o której się ustawiamy? W odpowiedzi dostaję: "Czekam na znak czy mnie zawiezie do Ciebie Brat" spytałem o Jego auto "Byłem rano ... i popiłem i nie bardzo" Ręce mi opadły nie oszukuję. Aha - po jakimś czasie "Stary nie dopisze. A nie dotrzesz do mnie?" Nie mając auta, było to niemożliwe. Usłyszałem "Kurwa". Już na wyjebce - bo i tak - już tysięczny raz tak jest, że chyba się powinienem przyzwyczaić, że to standard i nawet tego nie planować. Napisałem mu: "Stary no trudno się mówi :)" Napisał coś o przyjaźni i takie tam. W tym czasie zadzwoniłem w pare miejsc i udało mi się zorganizować dojazd. Pojechałem, poszliśmy na imprezę pod gołym niebem... Wielu znajomych, zakupiliśmy trochę % i tak się to z tym to z tamtym bawiliśmy - Szymek gdzieś zniknął pogadałem sobie z innymi, czas mijał a Go nie było... Ze Staśkiem (moim równie dobrym kumplem) pogadaliśmy sobie to o obronie to o takich zwykłych sprawach, etc. Stasiek mówił, że mimo iż ma tylu znajomych to tak na prawdę, żadnego, z którym mógłby gdzieś wyjść i się pobawić, wypić, etc. dzielą nas kilometry co prawda małe (30km) ale wiele razy to utrudnienie. Jakoś koło 1 Stasiek poszedł zagadać z kimś znajomym. Siedziałem sobie na murku, obserwując tłum bawiących się ludzi. Kolory laserów biegające po niebie - fajna sprawka - gdzieś w tym wszystkim były zajebiste fajerwerki. Wybiła pierwsza i tym samym się zmyłem stamtąd. Nie będę siedział tam jak debil sam... Gdy leżałem w łóżeczku, dostałem wiadomość:

Stary gdzie Ty jesteś? - W domu już.

Oja już?
Bez pożegnania?

No skoro zniknąłeś to jak miałem się żegnać?

Nie no ok. I tak jesteś MOJ NAJLEPSZY PRZYJACIEL. dobrej :)

Daj spokój dobranoc :)

Byłem tak bardzo zły na Niego, że nawet nie miałem ochoty pisać z Nim. Zawsze gdy się ustawimy, że coś ma się dziać, mamy wypić to jest niemalże podobna akcja. Albo On się napije gdzieś w międzyczasie, albo coś innego wypadnie i ląduje po dwóch piwach na chacie.

Szczerze to mam już gdzieś to całe udawanie przyjaciół, męczy mnie to i to cholernie. Zawsze gdy pisze, że coś potrzeba, jak przykładowo ostatnio, potrzebował dwie prezentacje w ppt, sprawa pilna. Zostawiłem wszystko ogarnąłem obie. Wysłałem. Dziękuję i tyle - nie liczę na żadne gratyfikacje za pomoc etc., ale kurwa raz na jakiś czas tym bardziej, że teraz to wgl nie mamy jak, mógłby zostawić innych i pogadać wypić ze mną - no ja pierdole czy wymagam, aż tak wiele? - Chyba jednak tak....

Dziś miałem sen, którego bym się nie spodziewał - tym bardziej, że kiedyś poprzysięgłam sobie, że nie będę myślał o jakiejś bliższej intymnej relacji z ludźmi, którzy są moimi znajomymi, przyjaciółmi, kumplami, etc. Przysięgi nie dotrzymałem, otóż. Śnił mi się powrót do domu i to, że chłopaki tj. Szymek i Stasiek odprowadzali mnie kawałek - idąc ciemną ulicą, którą rzeczywiście wczoraj/dziś w nocy wracałem Stasiek zaczął się do mnie przytulać w taki sposób objął niby gratulacje z obrony, ale gdzieś jego spojrzenie i usta wirowały blisko moich. Głębokie spojrzenie po tym jak się odsunęliśmy i słowa chcesz??? Podszedł ponownie i wtedy się pocałowaliśmy - widział to Szymek, nie zareagował jakoś dziwnie, a może i dziwnie, w jakiejś sytuacji doszło do tego, że on też podszedł i mnie pocałował, co prawda raz i krócej niż Stasiek, bo ten kilka razy. Sen się urwał w momencie gdy wybieraliśmy się gdzieś dalej...

Szczerze to głupio mi z tą świadomością, iż takie coś wgl. mi się przyśniło. Zawsze sobie mówiłem, że osoby z którymi łączą mnie relacje znajomości nie będą obiektami "westchnień", ale cóż sen postąpił inaczej.

Teraz gadałem sobie ze Staśkiem jak tam po wczorajszej imprezie się czuje :D I wygląda na to, że dobrze :D Ponoć Szymek pytał o mnie później gdzie jestem - eh -...

Schluss - koniec ze studiowaniem...

Jestem już licencjatem - choć taki tytuł w powszechnym środowisku nie istnieje, a może i szkoda.

Niestety dyplom słabo ceniony:( wiadomo z własnej głupoty no ale cóż - trzeba było mi się więcej kuć i nie byłoby 3,5 lecz 4,5 a tak to teraz muszę tą trójczynę z połówką oblewać... :D

Kurcze głupio tak 3,5 na dyplomie - pytania do pracy na obronie mnie pogrążyły, choć słyszałem, że w pracy ten problem opisałem najlepiej... Scheiße! Kurcze nie myślałem, że to tak wygląda ta obrona... Spodziewałem się bronić swoją pracę, a nie chwalić wiedzą z całej dziedziny do jakiej się praca odnosi... Nauczka na przyszłość :D

Idę pić %%%%%

Może lodzik

Zmęczony wczorajszym dniem w pracy szukam natchnienia dziś w "odpoczynku".

Terminy mnie gonią, pracę licencjacką muszę jutro oddać, a tyle jeszcze braków i niedociągnięć w niej :(

W 90% napisałem wszystko co trzeba, teorią się zająłem i tak wyszło całkiem spoko bym powiedział. Gorzej się jednak wszystko miewa, jeśli chodzi o przykłady, żywe rozmowy ilustrujące "zboczenia lingwistyczne".

Poprawiam błędy i niedociągnięcia po 2 poprawce, swoją drogą to 3 poprawkę już poprawiłem hehe jakoś tak nie Rheie nach idę, 1 - 3 - 2 :D No ale nic. Tak się zastanawiam czy ja aby na pewno oddam jutro ten licencjat. Jeszcze brakuje mi wstępu i zakończenia co też nie takie proste będzie. Muszę pogimnastykować umysł, może się uda, coś naskrobać.

Dziś czytając swoje bazgroły poprawione przez panią promotor zauważyłem miejsce z takim to komentarzem, patrz zdjęcie :)

Aż mi się mordka uśmiechnęła i nabrałem ochoty na pisanie :D Niby takie nic, a jednak potrafi podbudować człowieka na duszy :))

Postanowiłem sobie zrobić chwilę przerwy i zajrzałem do kumplla - po chwili dostałem wiadomość:

Nie chcąc być niegrzecznym, ładnie wyjaśniłem 28-latkowi, że nie jestem zainteresowany. Poznałem pięknego Młodzieńca, co to zawirował w mojej głowie ;-)

w punkcie, gdzie drogi się rozchodzą

na rozdrożu się znalazłem -

Ostatnio Adrian dał mi do zrozumienia dość wyraźnie, że nie jestem mu obojętny. To było bardzo miłe z jego strony. Poczułem się  w końcu tak jakoś inaczej, lepiej, w końcu mogłem doświadczyć tego uczucia psychicznego, że komuś na mnie zależy. Niewątpliwie takie uczucie zmienia człowieka.

Bardzo się cieszę :)

W pracy ostatnio trochę mniej kolorowo, bo mając kontakt z klientami, dość często wpadam na swojej pamięci. Rozmawiając z klientem, słucham jego potrzeb, rozmawiamy, ale gdy przyjdzie mi powtórzyć, przetworzyć jakąś informację, doświadczam pustki .......................................... wszystko zapominam, choć ostatnimi czasy, zdarza się, że zaskakuje mnie sytuacja, w której pamiętam cokolwiek. Zadanie pytania upewniającego się niekiedy jest bardzo nieprzyjemne, niezręczne - bo przecież przed 5 sekundami - słyszałem oczekiwania - a po upływie 5 sekund ich nie pamiętam. Wstydzę się czasami tego, głupio mi, najgorsze, że nie umiem tego przezwyciężyć i odzyskać swoją pamięć - jakąś równowagę. Mam nadzieję, że zażywana lecytyna w końcu zacznie przynosić pożądane efekty.

Lecytyna, witamina C, tran, magnez z witaminą B12 trochę tych tabletek zacząłem łykać, aż znajomi się dopytują co jest. Sam jestem raczej przeciwny takim zabiegom, ale wiem, że jest to jedyna droga by wzmocnić swój organizm.

Ciągle mam afty - ciągle mi dokuczają, ostatnio jest ich nad wyraz dużo, to chyba efekt tego, że w weekend zdarzyło mi się wypić trochę więcej alkoholu, no może nie tylko trochę...

Dlaczego na rozdrożu?

Zmieniam stancję, bo potrzebujemy z siostrami większego mieszkania 3 pokojowego, choć tak na prawdę tylko na 2 mc - dopóki koleżanka się nie wyprowadzi. Co będzie potem? - Większe koszty :( i jak z tym sobie poradzić? Nie wiem, i się boję.

Adrian ostatnio namawiał mnie bym skorzystał z okazji i pojechał do Niemiec, choć miałem okazję się starać o pracę i próbowałem, to bez przekonania. Zarobki bardzo dobre, praca również ciekawa. Ale bałem się zostawić obecną, bo jak wrócę, to co będzie dalej? Gdzie znajdę inną pracę? - A w dodatku tu ciężko z nią :( Chciałbym móc znów witać Niemcy, poczuć się jak w domowym raju - dla mnie każda wizyta tam to świetne przeżycie, radość z samego przebywania - możliwości porozumiewania się z ludźmi, poznawanie miejsc, ludzi - to takie fascynujące :) Aż serce mi rośnie jak sobie tak o tym wszystkim pomyślę.

Co zrobić? Jak dalej żyć?

W zeszłym tygodniu koleżanka mówiła mi, że dostała pracę gdzie wszystko toczy się na podstawie umiejętności zdobytych na studiach, kontakty głównie z Niemcami. Z opisu tego wynikało, że fajna robota. Ona ją dostała z polecenia, gość potrzebował kogoś... Dostaje 12 zł na rękę na godzinę więc myślę, że to marzenie :) też bym tyle chciał zarabiać. Ma się zastanowić czy chce umowę niemiecką czy polską - wybór jest. Szef całkiem miły jak wynikało z jej gadki. Tylko, że ona chce zrezygnować pod koniec czerwca bo wyjeżdża do Niemiec - może udałoby mi się wskoczyć na jej miejsce :) Byłoby idealnie, dobre zarobki, praca też całkiem spoko, mogę powiedzieć, że to mogłoby mnie interesować. Mam mniej więcej pojęcie o samochodach, częściach, i takich technicznych sprawach - choć wiadomo nie jest tego dużo, ale cokolwiek wiem, może się uda. I tu też czy czekać, czy decydować się na coś innego?

Czy robić sobie przerwę po licencjacie i za rok startować na magisterkę? Trochę tych pytań, nie mających odpowiedzi jest - co wpycha mnie w zakłopotanie, zdezorientowanie.