... to co robisz

Te wakacje były mi bardzo potrzebne. Ledwo dobrnąłem do końca roku szkolnego. Ostatnie tygodnie były koszmarem.

Byłem jak flaki, bez chęci, bez werwy, bez tchu, bezsilny i bezradny - jak ktoś zmuszony do robienia czegoś czego się nie lubi.

Nie pomogło nawet to, że to przecież zawód i praca moich marzeń. Nie.

Nastały wakacje i rozpocząłem je szczęśliwie. Przejażdżki rowerowe, spotkania z bliskimi, rodziną, ale bardzo szybko okazało się, że to nie jest to czego ja potrzebuje. 

Już w połowie lipca czułem pustkę. Czułem się sam, tak jak teraz czuję się sam. Opustoszałem wręcz. 

Stary rok ku końcowi sie zbliża...

Jak na bloggera przystało, należy podsumować miniony rok. Strasznie tego nie lubię, bo wydaje mi się, że niczym specjalnym się nie zasłużył...

Jakoś nie umiem cieszyć się z małych rzeczy, a tym samym z tego co się w minionym roku dokonało.

* pracuję na wyspie i to się nie zmieniło;
* w wyniku pewnych zawirowań spełniło się moje marzeni, jakim było posiadanie MacBook Air - jestem szczęśliwy z tego powodu - no dobra szczęśliwy to za dużo powiedziane, ale cieszę się bardzo;
* pierwszy raz od niepamiętnych czasów odpoczywałem w wakacje!
* byłem w moim ukochanym mieście Berlinie, aż blisko 2 tygodnie;
* odnowiłem kontakty z kolegą tu jako Art, od czasu do czasu wpada do mnie i do Miśka - pogadać, wypić lampkę wina, czy jakieś piwo;
* powróciłem na osiedle na którym chciałem mieszkać, ba nawet ten sam blok, tylko klatka inna :d;
* prowadziłem kurs dla dzieci i dla starszych - fajna przygoda;
* zaangażowałem się w kilka projektów, krajowych i międzynarodowych;
* związek rozkwita;
* udało mi się pozbyć kilku zobowiązań finansowych - w zamian przybyły inne, naturalna kolej rzeczy <chyba>;
* kontakty z rodziną mam dość dobre;
* z bratem jakoś częściej rozmawiam(y);
* zdrowie też nie najgorzej;
* w pracy się pogorszyło, za sprawą nowego roku zmian zaszło sporo, a tym samym spadło na mnie sporo obowiązków, dodatkowo taka niemiła i niewdzięczna atmosfera się wytworzyła;
* duszę się w pracy, gdy moje działania są umniejszane i zarzuty o nieróbstwie stawiane;
* spotkałem się kilka razy z koleżankami ze studiów <3;
* UP mam jedną przyjaciółkę (tak Ciebie i przepraszam, że wpisuję Cię po edycji tutaj - patrz mail ;-)).

Nowy rok, czyli czas postanowień, a u mnie hm... kiepsko z nimi.

* zmiana miejsca pracy - na inną wyspę, albo ??? może zupełnie inny ląd?
* poprawa stosunków ze znajomymi i przyjaciółmi!!!!;
* więcej optymizmu;
* mój pracoholizm zamienić w lenistwo - tak, tak... za dużo czasu poświęcam wyspie, a nic z tego poza pretensjami nie mam;
* więcej odpoczywać;
* weekendy mieć wolne;
* przeczytać więcej książek niż w tym roku;
* częściej pisać na blogu;
* zacząć jakiś sport - bieganie regularnie, albo rower;
* zostać posiadaczem iPhona :) <3;
* mieć postanowienia;
* mieć swoje zdanie;
* nie ulegać innym;
* rozluźnić się;
* zrobić coś szalonego - tylko w pozytywnym znaczeniu tego słowa;
* spędzić trochę czasu w moim ukochanym mieście Berlinie;
* częściej pisać tradycyjne listy, kartki świąteczne;
* spędzać czas na łonie natury;
* ograniczyć słodycze - nie wiem jak to zrobię;
* nie robić zakupów w niedziele - to już 2 raz jest moim postanowieniem - w zeszłym roku nie dałem rady wytrzymać;
* na zakupy chodzić z listą zakupów;
* zwiedzić Warszawę;
* zwiedzić Poznań/Wrocław/Kraków;
* przeprowadzić się do jednego z ww miast, ew. Gdańsk ;-);
* Coming Out przed Leną - zbieram się do tego od dłuższego czasu...;

No to tak na tę chwilę moje postanowienia, ile z nich się spełni okaże się za rok ;-) Fajnie będzie spojrzeć na tę listę po roku czasu i podsumować to co się udało, a co niestety nie...

Tym samym życzenia:

Zdrowego, szczęśliwego Nowego Roku

By był dla każdego z Was,

z osobna i dla wszystkich razem, 

rokiem nie gorszym niż miniony, 

a owocniejszym w uczucia!

Udanego skoku do 2018 roku!!!

P.S. Ja w tym roku Sylwestra spędzę w obecności Art'ka i jego nowego chłopaka - no dobra póki co kolegi - a czy zaowocuje ta znajomość w coś więcej czas pokaże... Wpadają do mnie na małą domówkę. Misiek niestety nadal daleko w świecie. Ale już nie długo wraca i to najważniejsze :)

gejowy zakątek Berlin I am...

Wiadomo potrzeba bycia z kimś często popycha do rozwiązań niekiedy debilnych.

Znowu rozpoczyna się etap poszukiwań tego jedynego, gdzieś coś chce sprobować - ale problem w tym, że coś silniejszego mi na to nie pozwala - nie umiem się pogodzić, że to co jeszcze tak całkiem niedawno łączyło mnie z Adrianem już nie istnieje, bo chyba w moim sercu był kimś ważnym i nie łatwo jest pogodzić się z tym, że ..., że to koniec.

Wracam do czasów, wracam do momentów gdzie widzę nasz a w szczególności Jego uśmiech, nie zapomnę chyba sytuacji gdy wieczorem wysiadał z autobusu padał śnieg, wręcz sypało Jego uśmiech topił płatki śniegu i promienie twarzy - to spojrzenie, te malutkie oczka - ile bym dał by zobaczyć to jeszcze raz - wszystko - ale nie mam przecież zupełnie nic -

Mieszkając w Berlinie odczuwam smutek, smutek tego, że nie mam tu ani tam nikogo dla kogo mógłbym być, po prostu być. Gdy widzę tych szczęśliwców uśmiechniętych, czasem ze skwaszoną miną - najzwyczajniej w świecie im zazdroszczę...

Chciałbym tego szczęścia odrobinę mieć dla siebie...

Tu świat jest tak porywczy, tak dziki, że nie zauważa się tego, że ktoś ma tendencje do tej samej płci... Mam wrażenie, że pomija się to - jest tak dużo ludzi, że każdy winien pilnować swojego nosa i nie wtrącać się. Dzięki temu, że wielu czyje się przez to bezpieczniej, widać wielu facetów po prostu razem. Wychodzą z ukrycia nie boją się odrzucenia czy dyskryminacji.

Owszem wszędzie zdarzają się wykroczenia i przemoc, ale normalnie jest to niedopuszczalne i są to nieliczne przypadki - takie odnoszę wrażenie - po rozmowie z ludźmi, po tym jak podchodzą do tego tematu i jak żyją...

Wielu polskich gejowych uchodźców szuka schronienia właśnie w Berlinie.... Mam tu na myśli facetów, którzy uciekają od polskiego zaścianka, polskich homofobów...

zniewieściałe panienki

♂♀♂

Choć jestem gejem, to nie lubię afiszowania się tym zbytnio - może nie jestem do tego przyzwyczajony - raczej tak.

Chodząc tu po Berlinie to mam wrażenie że 90% mężczyzn tu to ciotki - zniewieściałe panienki. Ostatnio co mnie mega zaskoczyło to długie paznokietki u chłopaka, który sprzedawał na kasie w jednym z dyskontów - no kurcze tego to się nie spodziewałem :D

Obserwując społeczeństwo multikulturowe Berlina mam wrażenie, że pochodzę z odległych zakątków świata gdzie kultura dopiero się wdziera.

Wszem i wobec mówi się o nieprzyjaznym podejściu Niemców - a gdzie tam o ich wrogim nastawieniu, a prawda jest taka, że gdzie bym nie był czy na klatce schodowej, na ulicy, w sklepie, w supermarkecie czy innym miejscu zawsze, ale to zawsze jesteśmy serdecznie witani, co więcej pożegnanie jest równie wesołe i miłe. To nie tylko "Do widzenia" ale zwykle w 95% przypadków ludzie życzą sobie wszystkiego dobrego czy udanego popołudnia, dnia etc. Ta kultura jest bardzo fajna z punktu obserwatora, bo jak na razie to tak się tu czuję :D

Jeszcze wiele muszę się nauczyć, ale mam nadzieję, że się uda w końcu :)

 

gay na obczyźnie

Kolejny dzień z dala od bliskich i domu...

Teoretycznie fajnie jest tutaj, póki co niczym się nie przejmowałem... wszystko mam - hehe chyba w snach :D

Najbardziej to brakuje mi pracy, zajęcia gdzie pójdę wyładuję się fizycznie i będzie ok. Taka nuda w sensie odpoczynku i "samotności" to nic fajnego.

Spotkałem tu kilka osób, polaków którzy podpowiadali gdzie mogę się udać w poszukiwaniach pracy, jutro chyba czas by iść w miasto i pytać... Stres jak cholera to raz a dwa to co ja umiem, całe gów***. W kebabie w okolicy potrzebują ale gdzie ja tam kebaba bym umiał skosić...

Mógłbym zmywać na zmywaku, etc... tylko bym miał zajęcie, język tak czy tak zasłyszę gdzieś więc będzie łatwiej...

Swoją drogą to poznałem tu pewną parę polaków, nigdy ale to nigdy nie widziałem tak zwariowanych i szalonych ludzi, nie zważając na orientację to są mega pokręceni oczywiście pozytywnie :D odważyć się i spotkać z nimi było ciężko, bo się bałem... no ale gdzieś się skusiłem i spotkaliśmy się, nie żałuję, bo dużo się dowiedziałem, jak to wygląda tu życie, zwłaszcza polaków, co można i co nie można. To było super spotkanie. Ale gdzie praca...? Jej wciąż mi brak...

Koniec to początek

Kochani!

Trochę tu zamilkłem, ale już nadrabiam :D Przesyłam Wam ogromne buziaki z Berlińca i ogólnie z Germaniji. Tak, tak w końcu dotarłem do Końca i Początku, bo jakby nie było to teraz rozpoczynam nowy etap.

Strasznie dużo słów mi wyleciało z głowy - to chyba efekty ostatniego roku studiów... Ale cóż już trzeba to nachholen (nadrobić).

Dit is´n Preis - zakupy - by nie było tak kolorowo już na samym początku musiałem zmagać się z językiem, kolega chciał bym to ja robił zakupy :D Ah przeżyłem :D

Krótka drzemka w ciągu dnia bo podróż mnie strasznie zmordowała. Mój sąsiad w autobusie był chyba ruskiem, taki trochę przymulony :D wgl. to ciągle mi czymś zajeżdżało całą podróż i jakoś nie było możliwości by się zdrzemnąć dobrze...

No to pozdrawiam!

chcę, chciałbym, zrobię czy zrobiłbym

Chęci, żądze - tylko one wskazują czego dusza pragnie. Są przykładem tego, że jednak gdzieś głęboko odbija się głośne echo - na zewnątrz niestety ledwo co słyszalne. -łbym, albo jak kto woli samo -bym samo już na samym początku wskazuje, że chcę, ale nie chcę, albo chcę, ale - a chuj tam - i tak się nie powiedzie. Jeśli chcę to nie chciałbym - i teraz pojawia się to trudne pytanie czy ja chcę wyjechać czy tylko chciałbym? Ot problemos!

Jak zdążysz zauważyć - sam nie wiem czego oczekuję od siebie, od losu i od życia. Gdy nie miałem możliwości to bardzo chciałem je mieć. Gdy już się pojawiły, nie pewnie, odważyłem się pojechać i spędzić z kimś znajomym tylko z codziennych rozmów na "czacie" (tzn. fb), kilka dni. Czy było fajnie? Jaaaaaaaaaaaaaaaa, albo Tjaaaaaaaaaaaaa.... Tak ale i NIE!

Co było fajnego?

- ponowna wizyta w Berlinie,

- znowu to uczucie bycia w Heimat*

- swoboda, znów mówiłem po niemiecku

- kolejne doświadczenia - wiele się nauczyłem, a zarazem niczego - przeżyłem tylko ciekawą przygodę

- próba przekonania się do znajomego z internetu

- wejście w krąg życia codziennego przeciętnych Berlińczyków

- poznawanie takich przyziemnych drobiazgów (kultura w dyskoncie, nastroje, wystroje domów, sposób postępowania - nie zmykają się w łazienkach, gdy z nich korzystają :D )

-- takie to fajne było

Ale zawsze, gdzieś się trafia coś z "ale" - no właśnie co było nie takie:

- pogoda! - głupota, a jednak ona mnie zmroziła :D

- wstydliwość - tak jakoś trochę czułem się skrępowany - pomimo iż nie było sytuacji jakiejś bym się obawiał o siebie, to jednak czułem się dziwnie - może dlatego, że dotychczas znaliśmy się tylko z rozmów w necie

- brak słownictwa, a właściwie to zrozumienia pewnych kontekstów - niekiedy wynikających z różnych kultur

- trochę ta różnica wiekowa

- brak swobody wypowiadania się na przeróżne tematy

ekhm... nie chce mi się wymyślać na siłę czegoś...

Czy mogąc jechać na urlop bym pojechał? - Jasne, znów zjeść tak wyjątkowego kebaba, albo Currywurst!!!!!!! <mniami> Nie ma to jak - turecka jakość kebaba w niemieckim wydaniu :) Jedzenie mają bardzo dobre - i ten wybór sałatek ziemniaczanych - też mnie zniewala.

Choć może Aldi'ego można by przyrównać do polskiej Biedronki - to produkty tam serwowane wcale nie są takie złe - takie me zdanie. Dyskonty i supermarkety - ich mnogość mnie fascynowała :D - tak lubię chadzać po sklepach :) Konkurencja drogerii też widoczna jest gołym okiem, zwłaszcza na półkach i etykietkach cenowych...

Ajć się rozmarzyłem - wzbudziłem piękne wspomnienia z tamtego okresu - teraz znów wracam do pytania - czy moje słowa puszczałem na wiatr? Czy chęć wyjazdu to tylko marzenie, którego boję się - a może boję się je spełnić, bo o czym będę później marzył?

Tak, tak - o studiach marzyłem - gdy już dobiegają końca - w sobotę się okaże.... to wtedy pojawiło się pytanie - gdzie moje marzenia? O czym ja marzę? Nie wiem. O wyjeździe? O radosnym życiu? O dostatku**? O spokoju? O odpoczynku.

* Heimat z niem. ojczyzna - mówię tak, bo dla mnie Niemcy to jak rodzina - mam mieszaną krew - może to z tego powodu, tak mnie tam ciągnie, a może w poprzednim życiu/wcieleniu coś było nie tak - może mnie wygnano stamtąd, a teraz chcę wrócić <żart>

** dostatek - w znaczeniu 1600 zł na rękę, partnera u boku i swobodne życie, praca - dom - rodzina -

Do usłyszenia Marynarze ;-)

Ahoj!

w Berlinie

Siemka!!

Dzis znalazlem chwilke by sie tu zalogowac i tym samym przesylam Wam pozdrowienia z Berlina.

Nie mam tu polskich znakow, dlatego ten tekst jest taki malo wyrazny :D

Wczoraj kroazylismy po Berlinie wokol Pariser Plaz und rund um Fernsehturm :) napstrykalem fotek i zaczerpnalem tego "swiezego" powietrza, ktore to powinno naladowac moje baterie na kolejne miesiace w Polsce :D

Niestety cos mnie bierze i mam straszny katar, mein Nase läuft :( no aber damy rade hin! :D

Czassem wychodza fajne rozmowy z Sebastianem i mowie, mowie i nagle jakies polskie slowo wpada :D to brzmi wtedy calkiem smiesznie...

A swoja droga nie wiedzialem ze Niemiec moze miec tak dobra glowe do picia :D :D :D przywzizlem wodke i poszla w Nu (mig) :D

Berlin ;)

Ab nach Berlin!!!

A no tak to wyszło, startuję już za kilkanaście godzinek w kierunku stolicy moich Deutschlandów!!!!! <oj jeeee jaaaa jeee>

Radość ma nie ma umiaru, ale poczekajmy jak to będzie, wszystko wyjdzie w praniu.

BERLIN ♥♥♥ ICH KOMME!!!

Póki co mogę Wam zdradzić, że udaję się tam do mojego "internetowego"-przyjaciela, którego poznałem jakiś ponad rok temu. Widziałem się z nim na żywo 2 razy jak byłem ostatnio w Berlinie. Teraz postanowiłem skorzystać z jego zaproszenia i wyskoczyć na kilka dni, by się zrelaksować i odpocząć po sesji, i ciężkich chwilach.

Jak to będzie, dowiecie się po moim powrocie, który planowany jest na 10/11.02., a więc już za kilka dni ;-)

Trochę mam pietra, jak to zwykle bywa, no ale co nas nie zabije to nas wzmocni. Oby wszystko poszło w jak najlepszym kierunku!! Innej opcji raczej nie zakładam, no ale.... ;-)

Do usłyszenia, drodzy Czytelnicy! ♥♥♥

może kiedyś w Berlinie

Uuuuuh dawno tu nic nie pisałem, ale to przez to, że nie miałem na to czasu. Moja wizyta w Berlinie dobiegła końca  teraz mam chwilę by coś naskrobać co gdzie i jak ;P

Nie wiem czy warto opisywać Berlin i całe Niemcy, najlepiej powiedzieć Wam - jedźcie tam i zobaczcie ten kraj tych ludzi sami na własne oczy. Dla wielu otworzyłyby się niejednokrotnie oczy! Poważnie. Nawet dla mnie niejednokrotnie było wiele sytuacji zaskoczeniem.... Polecam.

Odpoczynek uważam za udany. Berlińska, Niemiecka Tolerancja to w pełni wykorzystanie tego słowa, jego znaczenie :)

Wielokulturowość tamtejszego regionu jest piękna, osadzenie ludzi w jednym miejscu z milionem różnych często sprzecznych, a zarazem tolerancyjnych poglądów, wizji świata jest urocza, zawsze wtedy w mojej głowie świtało pytanie, czy w Polsce jest to możliwe? Plakaty propagujące do pokoju, do tolerancji, zrozumienia dla homoseksualistów. Nawet obcość postrzegana przez wielu Polaków jest negatywnie, a co dopiero rasa czy orientacja seksualna?