Tak się zastanawiam od pewnego
czasu czy ja tu mam szansę kogoś poznać?
Może najlepiej byłoby zmienić
otoczenie ludzi?
Może inne miasto..., co mi z tego co mam jak nie mam
najważniejszego - miłości=ukochanego...
Można
mieć wielu przyjaciół, znajomych, dobrą pracę, wgl. pracę, wiele
zainteresowań, parę zapychaczy - tak by czas zmarnować, ale bez NIEGO
się nie obejdzie. Czemu to takie trudne - wiem, wiem nikt nie zna
odpowiedzi, tak sobie głośno myślę.
Idąc sobie chodnikiem myślałem czy to lewą, czy jednak prawą stroną tego chodnika winno się iść?
Poboczem drogi to lewą ale chodnikiem - hm...? Ktoś kiedyś mówił o prawej, ale obserwując ludzi to Oni sami nie wiedzą - ja również.
Zrobiłem sobie zakupy, jak zwykle ze swoim plecakiem, nigdy się nie rozstajemy;-) Przemaszerowałem między regałami, ladą z wędlinką, pieczywem, aż dotarłem do kasy. Wyłożyłem towary z koszyka (o dziwo dziś go miałem - zwykle kupuję kilka rzeczy co mi się w dłoni mieszczą) i czekam na obsługę, w tym samym czasie moją muzykę zagłusza męski głos, a wzrok nie myli, ochroniarz zapytuje staruszkę, skąd ma tą kawę w torbie?
Bo my mamy taką samą... Skąd Pani ją ma...? Kobieta, wiekiem jakieś 70 latek, stwierdza, że kupiła ją wcześniej, lecz się wróciła po coś jeszcze. Wspomina do kasjerki, że ta ją obsługiwała.
W pierwszym momencie ta przytakuje staruszce, po czym gdy ochroniarz uniesionym tonem zapytał sprzedawczynię, ta się wycofała i powiedziała, że nie pamięta. - To akurat rozumiem można nie pamiętać ludzi, skoro przewija się ich setki tysięcy w ciągu dnia...
Gdy kobieta zdenerwowana szuka w między czasie rachunku, ten bacznie zerka w torę z wysokości. Skasowana za towar gdzieś pośród rachunków odnalazła ten jeden mały z kawą.
O już widzę - bezczelnym głosem stwierdził Pan - gdy ta wyciągała rachunek najmniejszy z możliwych. Ja złodziejką? Uraził mnie pan. Złodziejką nie jestem. Kobieta zdenerwowana, urażona ze smutkiem w oczach odeszła od kasy.
Żal mi się jej zrobiło. Wychodząc ze sklepu spotkałem ją w pobliżu, no i nie mogłem tak przejść, więc powiedziałem, żeby się tym nie przejmowała.
To chyba taki nasz zwyczaj, że często gęsto nieświadomi tego co może za chwilę się wydarzyć nie bierzemy rachunków, bo po co!?
Jestem inny, bo każdy nawet ten najmniejszy biorę, to taka moja mania. Czuję się bezpieczniej. Mam dowód, że to co mam to jest moje prywatne. A dzisiejsza sytuacja ze sklepu utwierdza mnie w przekonaniu, że rachunek trzeba brać!
Ja osobiście uważam, że gdy nie odszedłem od kasy nie powinno rozpocząć się przyjmowanie kolejnego klienta. Przecież to niedorzeczne, że swoje zakupy muszę w pośpiechu zabierać, by ktoś przypadkiem nie zwinął czegoś mojego, albo moje nie zlądowało na ziemi. Nie lubię tego pośpiechu i czasem mam chęć zwrócić tym jakże przemiłym panią, albo panom za ladą.
Po co pisać o życiu, które nic nie wniosło do tego dnia, poza tym, że się uczyłem, co teoretycznie powinno wpłynąć na moją sytuację życiową, ale nawiązując do wpisu o możliwościach pracy, szczerze w to wątpię.
Chyba czas najwyższy przeprosić się z randkowymi i poszukać, może tym razem kogoś wyrwę :D
No i tak by poprawić sobie i wam humorek to zdjęcie, trochę sentymentalne - bo przypomina mi On kogoś... ;-) ale co tam(...).
Na początek komentarz pewnego czytelnika artykułu w www.polska.newsweek.pl/
Nie jestem już młody, mam 65 lat i 42 lata stażu pracy ze składkami przez cały okres. Tak, ja miałem szczęście rozpocząć dorosłe życie w 1975 roku w środkowym Gierku. Dzisiaj jestem ojcem dwóch dorosłych córek - jedna 36 a druga 22 i wiem o czym młodzi mówią. Powtarzam mojej młodszej BY NIE PATRZYŁA NA SENTYMENTY ALE ZWIJAŁA SIĘ Z TEGO KRAJU TAK JAK ZWINĘŁA SIĘ - JEST ZAMĘŻNA ZA AMERYKANINA I MIESZKA W USA, STARSZA CÓRKA. ZROBIĘ WSZYSTKO BY - KOŃCZY STUDIA W BR, WYJECHAŁA Z TEGO POLSKIEGO BAGNA. PRZEZ WIELE LAT SĄDZIŁEM, ŻE JESTEM PATRIOTĄ I DOBRO MOJEGO KRAJU LEŻAŁO MI NA SERCU. DZISIAJ ZROZUMIAŁEM, ZE NIE MAM WIĘKSZEGO WROGA NIŻ TEN KRAJ. PISZĘ TEN, A NIE MÓJ, GDYŻ JUŻ OD DAWNA SIĘ Z NIM NIE UTOŻSAMIAM! DZIWIĘ SIĘ MŁODYM , ŻE DAJĄ TAK SOBĄ POMIATAĆ ALE WIEM TEŻ, ŻE W DUŻEJ MIERZE SĄ SOBIE WINNI ! GDY POSZŁO O PIERDOŁY Z REGULACJAMI INTERNETU TO POTRAFILI SIĘ ZJEDNOCZYĆ, WYJŚĆ NA ULICĘ I... WYGRAĆ SPRAWĘ. GDY RZĄD PODNOSIŁ WIEK TO NIKT Z NICH NAWET NIE PISNĄŁ!! ZGODZILI SIĘ BY RODZICE PRACOWALI - SZCZEGÓLNIE MATKI, WIELE LAT DŁUŻEJ NIE MYŚLĄC, ŻE BĘDZIE TO KOSZTEM ICH MIEJSC PRACY. CZASY GDY POKORNE CIELĘ DWIE KROWY SSAŁO MINĘŁY BEZPOWROTNIE. DZISIAJ KTO JEST - W SENSIE CHARAKTERU, POKORNYM CIELAKIEM TO KLEPIE BIEDĘ! NA UCZELNIACH ZA MOICH CZASÓW KWITŁO ŻYCIE, BRALIŚMY UDZIAŁ W KSZTAŁTOWANIU OBLICZA UCZELNI. DZISIAJ TYLKO POKORA -DOTYCZY TO I MOJEJ MŁODSZEJ, PRZYMILANIE, CHOWANIE AMBICJI I TULENIE USZU PO SOBIE. To nie starszy kierownik jest Waszym wrogiem. On też walczy o przeżycie z tym, że życie nauczyło go, że liczyć umie ten kto na siebie liczy. Młodym radzę - LICZCIE NA SIEBIE, BUNTUJCIE SIĘ, WYCHODŹCIE NA ULICE W PROTESTACH, NIE POJEDYNCZO - CAŁYMI UCZELNIAMI !! PODNIEŚCIE GŁOWY! TWÓRZCIE NOWE, WŁASNE ORGANIZACJE MŁODZIEŻOWE A NIE PARTYJNE PRZYBUDÓWKI Z PARCIEM NA SZKŁO W "MŁODZIEŻ KONTRA... ". WASZĄ SZANSĄ NADCHODZĄCE WYBORY. NIE STARTUJCIE W NICH, OPROTESTUJCIE, CHODŹCIE NA SPOTKANIA Z "KANDYDATAMI" I OŚMIESZAJCIE ICH, POKAZUJCIE, ŻE DLA NICH LICZY SIĘ TYLKO KORYTO, NACISKAJCIE NA MŁODYCH A JUŻ WTŁOCZONYCH W SYSTEM DZIENNIKARZY BY PRZEDSTAWIALI WASZE PROBLEMY. KONIEC Z POSTAWĄ KUNDLA Z PODWINIĘTYM OGONEM I STRACHEM, ŻE UDERZĄ!! WASZ BUNT TO TAKŻE I NASZA- LUDZI STARSZYCH, SZANSA !! Dzisiaj nikt do was strzelać ani pałować nie będzie! POPATRZCIE I BIERZCIE PRZYKŁAD Z UKRAINY!!
Artykuł ten to: Młodzi Polacy..., jakże szczere te słowa, jakże one prawdziwe.
To właściwie otworzyło mi oczy, że jako młody Polak, to ja w ogóle nie interweniuję o moje interesy. Autor komentarza piszę o tym jak młodzi Polacy wyszli na ulicę w obawie o "utratę" internetu - zjednoczyli się, ale co w kwestiach ważniejszych? Naszej przyszłości, dlaczego Ci młodzi, my młodzi nie idziemy walczyć o to by dano nam szansę rozwoju, by umożliwiono nam dostęp do godnego życia.
Praca za grosze, tak jak pisze dziewczyna w liście do redakcji, poniżanie, wykorzystywanie bo jesteś przecież słabszy. - Takie to standardowe i tak często spotykane, że aż dziwne, dlaczego my wciąż dopuszczamy do takich sytuacji.
Na jednym z portali społecznościowych, młodzi dzielą się uwagami/spostrzeżeniami/ostrzeżeniami co do pracodawców. I tak czytam sobie o takim jednym, przynajmniej raz na dwa tygodnie, że oszukuje, wyzyskuje, dziewczyny uciekają - okradzione, pracowały za darmo, czasem nawet muszą dopłacać. Czy to jest normalne!? Praca za nie całe 5 zł i jeszcze ucinanie godzin?
Dziewczyna pracowała w monopolowym na osiedlu, na rękę 4,90zł, bez umowy, bez niczego - chcesz pracować, to siedź cicho. Telefon, że ma przyjść do pracy mógł nadejść w każdym momencie, dzwonił i miała przyjść, często było tak, że dzwonił przyjdź dziś godzinę wcześniej, bo dostawa jest. Okradał na godzinach. Dla niego pół godziny nie miało znaczenia gdy pracowała 9,5 godziny to liczył 9, wyjść też wcześniej się nie dało - także te pół było niemalże zawsze za free. Czy to jej wina? Nie - co miała robić jeśli to było jej jedyne źródło utrzymania. Studia i praca, obce miasto, bez pomocy rodziców, którzy się wypieli. Dla uściślenia owa dziewczyna miesięcznie zarabiała 600-650 złotych, stancja do 400zł a reszta to utrzymanie, bilet miesięczny mpk, no i wydatki związane ze studiami. Gdzie tu mowa o godnym życiu!?
Dziś takich przypadków jest coraz więcej... I czy w tym kraju jest dobrze!? Jeśli ktoś mówi tak, to ja go pytam komu jest dobrze? Tym co dostali pomoc rodziców? A może znajomości?
Przykład: Jak można wystawić komuś 5, za dwa koła oba na 4. I drugiej osobie (mi) 4, za dwa koła oba na 4????
Prezentacja: 2 jednakowe o innych treściach - 2 zaprezentowane, jedna w ciągu 3/4 czasu zajęć, druga w 1/4 tego czasu. Zły podział wynikał z stosunku prowadzącej. Pierwsi mają 5. A ja 4,5 bo Pani nie chciało się słuchać dalej, gdzie zostało raptem kilka punktów. Na pytanie dlaczego taka ocena - słyszę za formę.
Czy dziś nauczyciel może być sprawiedliwym? Odpowiedź jest jedna i ŚWIĘTA - tak, dobrze czytasz, ona brzmi - NIE.
Od stresu w ostatnim czasie aż mnie skręca, żrę na potęgę, wpierdzielam co chwilę coś, jak nie kanapki to już słodycze!!! Olaboga!
Dziś odwiedziłem doktora, bo moje oko miewa się coraz "bardziej źle". Dostałem specyfik Floxal za 3 gramy - zapłaciłem 30 zł - zdzierstwo, ale cóż musiałem.
No i ten tego, idę dalej wpierdzielać czekoladki, bo już nic mi nastroju w tej sesji nie poprawi.
Jedna rzecz, co mi humor poprawiła w dniu dzisiejszym - ściąłem włosy - do opcji wyjściowej. Niestety nie u mnie takie zabiegi z długimi, nie umiem ich uformować, nic mi się nie podoba - ale to co jest teraz jest jak najbardziej w porządku.
Wybaczcie za ten "maślany" tytuł, ale tak jakoś mi się napisało :D
Czemu o śnie, bo miałem taki troszkę inny sen, niż zwykle:)
Stoję między blokami, można by powiedzieć w okolicy gdzie mieszkam teraz, na lekkim wzgórzu, do o koła mnie bloki. Jakiś chłopak spuszcza balon - chyba to był balon, wypełniony czymś, gdy opuścił przedmiot na wysokość okna, 2 piętra niżej, stuknął z rozmachu balonem w oko, po czym ono się otworzyło, jako, że widziałem wszystko widziałem też pokój, w nim łóżko i budzącego się mężczyznę, gdy ten podnosił się ku mojemu zdziwieniu pojawił się jeszcze jeden mężczyzna w tym łóżku, obaj byli ani to radośni, ani smutni. Wymiana spojrzenia i uciekłem wzrokiem w lewą stronę po czym ujrzałem kolejne okno tego samego bloku, a w nim piękną kobietę, z bielusieńkimi ząbkami, aż lśniły i jej piękne czerwone usta - chyba blondynka - po chwili, ta kobieta, która się uśmiechnęła do mnie, przyszła i poszliśmy razem - i tak się obudziłem.
Zastanawiałem się co ten sen może znaczyć, od kilku dni znowu zaglądam do sennika - wiem to trochę dziecinne, ale cóż, to przez pewną osobę, która spytała co to oznacza...
W jednym z senników piszą:
Homoseksualizm: Masz duży dylemat i nie potrafisz wybrać między własnym szczęściem, a zadowoleniem innych ludzi. Zbyt mocno przejmujesz się opinią innych ludzi, zamiast spełniać się i robić to, co sprawia, że jesteś szczęśliwy.
Kobieta:
- jeśli jest piękna: jesteś zakochany
- z długimi włosami: szczęście i zaszczyty
- blondynka: szczęśliwe wydarzenie
-śmiejąca się kobieta: spory wydatek
- umalowana: obłuda
Blok:
- widzisz bloki: zadbaj o swoje relacje z sąsiadami
Co do tego ostatniego to muszę wam powiedzieć, że za kilka dni czeka mnie rozprawa w sądzie, wynikająca z poprzedniej stancji...
I takim oto sposobem nie wiem co o tym wszystkim myśleć.
I tak na koniec taka piosenka, przypomniało mi się o niej wczoraj w pracy...
Powód jest jeden, chcę być człowiekiem szczęśliwym, cieszyć się szczęściem i doznawać szczęścia. Staram się jak mogę pokazywać to wewnątrz i na zewnątrz, poprzez różnego rodzaju działania.
Dziś przypadkiem trafiłem na to video...
http://youtu.be/36m1o-tM05g
Sam Berns (cierpiał na nieuleczalną chorobę, zmarł w wieku 17 lat) podpowiada jak żyć szczęśliwie:
Po pierwsze:
"Zaakceptuj granice swoich możliwości, bo jest tyle rzeczy, które zamiast tego możesz wykonać" - PRAWDA
Po drugie:
"Otaczaj się ludźmi z którymi chętnie przebywasz"- PRAWDA
Po trzecie:
"Nie patrz wstecz, lecz zawsze do przodu" - PRAWDA
Niby 3 błahe rzeczy, a jednak mogą poprawić nasze życie.
