pustkaaaa przepełniona bólem

...tak mogę podsumować ostatnią moją znajomość.  Chłopak się zaangażował, poczuł coś, może to tylko złudzenie, ale ciężko mu jest przyjąć to, że ja nic nie zauważam w nim takiego, co sprawiło by, że bylibyśmy razem. 

Abstrahując od tych uczuć, to jest on świetnym człowiekiem, mamy wiele spólnych pasji - to się ceni, czasem myślę, że mógłby być dobrym materiałem na kumpla..

Głos zaginął....

...tak mogli by pomyśleć Ci którzy śledzą wszystkie wpisy po kolei, ale o Przyjacielu nic nie może zaginąć. Faktycznie trochę nasz kontakt ostatnimi czasy uległ rozluźnieniu, nić jaką razem stworzyliśmy, choć mocno poplątana czasem nawet mocno zawiązana jakoś się tak nie fortunnie rozchodzi, rozplątuje... On na jednym końcu ja na drugim i tak spoglądamy bezczynnie co się dzieje, co się stanie. Szkoda, ale liczę na to, że jeszcze światło zaświeci i będzie tak przyjemnie jak dotychczas! 

Dziś wieczorem spotkam się z koleżanką wypijemy piwo i odreagujemy ten miesiąc. Oh jak się na to cieszę!

O rany! - tylko raaaaaany...

W odniesieniu do poprzedniego mojego wpisu, mogę już powiedzieć, zraniłem kogoś!! Nie chcący, zupełnie nie zamierzając tego robić, zraniłem tego chłopaka. Mietek liczył, że coś z tego będzie, że na prawdę w końcu znalazł kogoś.

Wyjaśniłem mu, że nie chcę by cierpiał jeśli za jakiś czas powiem, że ja nic nie czułem, i nie umiem poczuć do niego. Jak mi powiedział, zależy mu na mnie, i chciałby by coś z tego było. Niestety ja nie czuję tego co on.  

Zaangażował się i teraz boli. Wiem co to znaczy bo tak samo było z chłopakiem o którym wspominałem ostatnio... Jest to do przejścia, ale nie jest łatwe. 

Szkoda mi go, ale nie potrafię nic zrobić co by tą sytuacje poprawiło.

związek ale jaki???

Dziś kolejny raz spotkałem się z Mietkiem (tak nazywa się chłopak nowo poznany). Spędziliśmy sporo czasu. Wiele słów, wiele uśmiechów i wymiennych spojrzeń. Całuski, przytulanie się i takie tam - do niczego innego nie doszło, żeby nie było ;-P

Spędzając tak chwile razem, momentami milczeliśmy, widać było, że ja o czymś myślę, i Miecio się zamyślił ;-) Jak się ocknąłem z tego transu, spytałem go o czym myśli, nie myślał o niczym konkretnym, tak sobie po prostu.. o tobie, o tym głosie zza okna, nic specjalnego.

Później Mietek spytał mnie o czym myślałem, a miałem wiele myśli, jedne lepsze od drugich... Nie chciałem zbytnio mówić mu o tym wszystkim więc się wymigiwałem, trochę to go złościło, ale w końcu coś wymyśliłem i odpuścił.

Gdy odjechał i napisał sms:

Dziękuję :*

Pomyślałem, że może by mu powiedzieć o czym myślałem.

Trochę przeszkadza mi to, że jednak pochodzimy z dwóch różnych światów. W dużej mierze rozchodzi się o pieniądze. Widzę jego podejście, może i oczekiwania. Niestety u mnie tak kolorowo nie jest, trzeba wiązać koniec z końcem. Czasem ta różnica powoduje to, że czuję się nieswojo.

Inną sprawą jest to, że on mi się aż tak w 100% nie podoba. Choć łączy nas wiele wspólnych "przedsięwzięć". Jak się okazało mamy podobne ulubione miejsca, sposoby spędzania czasu. Niekiedy pomysły. To bardzo miłe.

Widzę i wiem że Mietek chce takiego prawdziwego związku facet-facet. Wspólnych planów na przyszłość i wgl. Ja się zaczynam zastanawiać czy aby na pewno ja chcę czegoś takiego, czy ja jestem na takie coś gotowy, czy byłbym zdolny do tego. To wszystko nie jest takie proste. Bo chciałbym być z kimś, i pewnie byłbym w stanie wiele dla tej osoby uczynić, ale musiałbym być Jej i tego co czuje pewny. Nie zaryzykowałbym, tylko dla czyjegoś widzi misie.

Jednakże jakieś dziwne uczucie pozostało po pewnej osobie, którą poznałem już jakiś miesiąc temu, nie wspominałem o niej tutaj, bo stwierdziłem, że napiszę jeśli coś z tego wyniknie, jak dotychczas nie wynikło nic. Jest ciężko, bo ten chłopak był dla mnie jak ideał, którego nie tworzyłem, a sam się pojawił. Mieliśmy trochę wspólnych pomysłów, łączyły nas niekiedy wspólne zainteresowania. W niektórych momentach nawet mogliśmy wymieniać słowa w języku niemieckim (to czasem było superanckie!). Bardzo bym chciał, żeby to przetrwało na dłużej, żeby się powiodło.

Jednak teraz czas szybko ucieka, wiele uczuć i myśli przepływa przez moją głowę i nie wiem co począć jak pokierować swoim życiem.

szansa na?

Ostatnio napisał do mnie pewien chłopak, kilka wiadomości wymieniliśmy i powiedziałem, że nie lubię pisać z cieniami. Ten podał swoje hasło, w odpowiedzi odesłałem swoje.

Wchodząc na jego profil miałem nadzieję, e spotkam kogoś fajnego i spoko. Wpadam do galerii i patrzę, kurde ten chłopak nie jest w moim typie. Trochę się znów zawiodłem. Nie powiedziałem mu w prost tego, bo jakoś nie chciałem.

Staraliśmy się w rozmowie ustalić, kiedy moglibyśmy się spotkać, lecz nic z tego nie wyszło. Nie odzywałem się trochę specjalnie do niego.

Napisał ponownie, odpisałem, zaryzykowałem i poznałem go.Musiałem się przemóc, bo krążą różne stereotypy o ludziach i po przez nie skreślałem tego człowieka.

Po jakimś czasie wiedziałem , że ten chłopak jest inny, niż sobie wyobrażałem, niż myślałem. Spędziliśmy długi wieczór na rozmowie, spacerze. Kolejnego dnia chciałem to powtórzyć i się udało, spotkaliśmy się znów u mnie ze względu na pogodę, wypiliśmy herbatę, obejrzeliśmy coś śmiesznego w internecie... Potem pojechaliśmy nad jezioro pooglądać gwiazdy, niebo, sprawdzić wodę:-) Było również bardzo miło. Gdzieś w tym wszystkim był pocałunek. Kilka miłych słów. 

Zobaczymy co czas przyniesie.

co za typ!!!

Dziś wchodzę sobie na jeden z portali gejowskich i dostaję wiadomość. Patrzę, że kiedyś z gostkiem już pisałem, zwykle jak nie chcę dalej się wdawać w rozmowę czy kontakt to mówię to z góry. Pomyślałem co on ode mnie jeszcze chce? Po chwili czytam:

Czemu nie lubisz Pana ..... i tu pada nick użytkownika.

Byłem zszokowany o co chodzi skąd ten chłopak wie, że akurat miałem kontakt z tym człowiekiem, ale zerwany i nie utrzymywany. Jak się po chwili okazuje owy "Pan" napisał jakiś tekst na mój temat na swoim profilu. Nie wszedłem nawet na ten jego profil, bo uważam to za żenadę, totalną porażkę.

Wydaje mi się, że to jest efekt tego, że po tym jak zauważyłem ciągłe odwiedzanie mojego profilu przez ten cień profilowy, nie odpowiadający mi zresztą postanowiłem zablokować gościa.

Gej to nie pedał, a pedał to nie gej!

Zgadzam się z obrazkiem....

analogia ładny

Wczoraj jadąc sobie rowerem przyszła mi taka analogia do głowy.

Patrząc na znajomych, kolegów, koleżanki ich znajomych, ogólnie na ludzi widać, że dla wielu ludzi wygląd odgrywa dość ważną, jak nie najważniejszą rolę. Chłopacy oglądają się za ładnymi dziewczynami, dziewczyny zaś za przystojnymi, ładnymi chłopakami. I to jest naturalne, nie wielu odchodzi od tej reguły i omija wygląd zwracając uwagę na charakter, to jakim się jest człowiekiem. Jest wielu fantastycznych ludzi, którzy jednak nie mają "super-zajebistego" wyglądu, ale mają najbardziej zajebiste serce i charakter! Ludzi którym warto ufać, bo w ich głowach nie ma wody sodowej. Lecz Ci mają problem by ktoś im zaufał, ktoś ich pokochał, bo wygląd jest ważniejszy. 

To przykre, że wygląd ocenia wartość człowieka, że wygląd jest podstawowym czynnikiem wielu ocen. Nie każdemu przystało być modelem i chlubić się pięknością zewnętrzną.

Kiedyś mój przyjaciel powiedział coś mniej więcej takiego, że chciałby mieć dziewczynę mądrą (inteligentną) ale i przy tym ładną. Niestety wiele, oj wiele dziewczyn jest ładnych, ale niestety brakuje im inteligencji, rozumu. 

Wchodząc do klubu, dyskoteki czy baru albo i knajpy spotykamy dziewczyny wiele pięknie ubranych, odmalowanych, uśmiechniętych lecz co z tego jak w ich głowach nie płynie nic sensownego poza wizją lansu. 

Swego czasu gdy miałem czas chodzić na takie imprezy dziewczyny te wydawały mi się żałosne.

Ale miałem pisać o analogi - ta analogia jest też w naszym środowisku.

Ciągle szukamy ładnego, przystojnego chłopaka, dopiero potem spoglądamy na jego wnętrze. Przez to wiele razy nie możemy dotrwać do końca, nie możemy stworzyć czegoś co będzie stałe i ważne dla nas dwojga. Czyż nie jest tak, że wygląd to podstawa, do wnętrza się jakoś przyzwyczaję? Oj chyba tak jest!

Zauważyłem, że z wiekiem wielu chłopaków zmienia swoje podejście, zaczynają być bardziej ulegli, a wygląd nie ma już nadrzędnego znaczenia.

Wiadomo od każdej reguły znajdą się wyjątki. Także nie wrzucam wszystkich do jednego worka.