Tu czy tam - dokąd zmierzać mam?

Czas szybko ucieka, a decyzje jeszcze wciąż nie podjęte. Jak ma wyglądać moja droga życiowa już za chwil kilka? Którą ścieżkę spośród wielu wybrać?

Właściwie to są dwie drogi tu i tam: tu w Polsce i tam w Niemczech, dużo znajomych mówi nie oglądaj się i jedź, tu zawsze możesz wrócić, ale największym dylematem jest to czy jadąc tam zostawiając obecną pracę, będę miał tu do czego wracać. Na czas studiów praca nie jest zła, godziny dopasowane do moich możliwości, a zarobki wcale nie najniższe zważając na obecny rynek pracy, "dla ludzi bez wykształcenia".

Ktoś mi mówił zrób listę za i przeciw i tak chyba muszę uczynić.

+ nowe doświadczenia

+ ciągły kontakt z językiem

+ nowe otoczenie;

+ nowa praca;

+ nowe znajomości w świecie;

+ nowe spojrzenie na świat;

- odejście z obecnej pracy;

- czasowa rozłąka ze znajomymi, rodziną;

- przerwa na studiach;

- nuta niepewności, czy się powiedzie;

- ryzyko;

- niskie zarobki, praca taka do 400-500 Euro (na początek nic innego nie widzę);

Kurcze myślałem, że sprawniej to pójdzie ale jakoś tak opornie - jakieś tam największe zmiany widziałbym przy tym, ale coś poważniejszego to niestety nie :(

Nawiązując do kremu ostatnimi czasy zakupionego i jego zastosowania - które wstrzymałem. Wciąż odczuwam momentami silny ból :( pieczenie, a najbardziej przy ściąganiu napletka w dół - ał ał ał - mycie wodą też przynosi pieczenie, jedynie mleczko do higieny intymnej jako tako łagodzi pieczenie, ale nie zawsze... Po kilku godzinach widać tak jakby pod napletkem zbierał się jakiś "płyn" lepki - nie jest to, żadna ropa, ale tak jakby coś się wytwarzało - nie wiem czy to po to by się szybciej goiło, czy coś innego. Długo wytrzymać z opuszczonym napletkiem nie idzie, także jest to mega niekomfortowe i bolesne. Fuck! Scheiße! Kurwa mać! курва!

Aldara i problem nie z tej ziemi...

Kurcze, tyle czasu się trudziłem by jakoś zdobyć ten lek - gdy już go zdobyłem i to w całkiem rozsądny sposób, nie wiem czy nie zaczynam żałować.

Zastosowałem ten lek 2 razy. Dziś po powrocie z pracy nie dowierzałem, jak zobaczyłem, że wszędzie tam gdzie zastosowałem Aldarę zaczynają tworzyć się rany!!!! Swędzenie i pieczenie górnej części penisa. Wędzidełko wygląda jakbym ostro przytarł czymś - czerwone jak krew - i to tak bardzo swędzi.

Okolice odbytu swędzą mniej, ale też nie powiem, że nie nie czuję. Dziś rano miałem gorączkę 38.5°C także to już nie zabawa - teraz po pracy - do której musiałem iść - sprawdzałem i jest jakieś 37.7 ° C także spadła. Wszystkie kości mnie łamią, kręgosłupa to już nie czuję - w du***e mi wlazł po 7.30 godzinie.

Dziś czytałem o aldarze i w skutkach ubocznych są wymienione wszystkie te objawy...

Kurcze zastanawiam się czy tylko to reakcja organizmu na aldare czy coś innego, tak jak czytałem tak też naskórek bieleje i się złuszcza, ale czy te podrażnienia to normalna rzecz? Może za długo trzymałem ten krem w miejscach gdzie powinna być zastosowana - sam już nie wiem... I czy dalej stosować czy co zrobić? Przestać? Kurde nie mam pojęcia.

Do pani wenerolog dopiero będę mógł pójść we wtorek bo jutro też do pracy a w weekendy nieczynne - na prywatne wizyty mnie nie stać :( ał ał ał ał

Jak się jest głupim i się nie uważało to teraz będę musiał cierpieć - ciekawe tylko ile? Czy są jeszcze szanse na pozbycie się tego problemu? - Szczerze to wiem, że to już zostanie do końca życia....

Także, chciałbym przestrzec Was wszystkich uważajcie na zdrowie, teraz wiem, że to moja wina i wiem, że na własne życzenie się tego nabawiłem.

Zdjęcie zrobiłem ale nie wstawiam bezpośrednio go tutaj, tylko link.

Dziewczyny, ah te dziewczyny

Jako, że nie pociągają mnie dziewczyny, to też nimi się zbytnio nie interesuję. Zwykle jestem obojętny. Wygląd? hm... często ciężko mi się ustosunkować czy owa "laska" mi się podoba.

Eh... no są takie, które są ładne, tak mówi społeczeństwo i takie które są przeciętne - nie chcę tu nikogo urazić, ale nie każdy z nas jest pięknym modelem (nawet, a może zwłaszcza facet). Wracając do tych dziewczyn :D

Wczoraj w pracy mieliśmy klienta, który to tak bardzo się wpatrywał w moją koleżankę, że myślałem momentami że zaraz eksploduje z wrażenia :D można mu było przy tym wcisnąć wszystko :D Gdy koleżanka zniknęła z pola widzenia facet, niczym zaczarowany podziękował, na odchodne dodał: "Ale ładne ma pan te koleżanki" spoglądając w kierunku, gdzie koleżanka wychodziła. Faktycznie "Wąska" (tak mówimy niekiedy na koleżankę) jest bardzo ładna, ten przepiękny kolor skóry, brunetka, jak mulatka :) uwielbiam ten kolor :D sam kiedyś chciałbym mieć taką karnację :D no cóż tego się nie wybiera ;-)

Koleżanki w pracy nie mogę zaprzeczyć są bardzo ładne :) ale przy tej piękności nie brakuje im rozumu! Młody jeszcze jestem, więc i doświadczenia w różnych "robotach" dużego nie mam, ale w miejscach, których już pracowałem, to obecne jest wyjątkowe, pod względem tego, że moje koleżanki to naprawdę dziewczyny pracowite, ambitne, ale przy tym życzliwe, no i ba! ładne! :D

Nie ukrywam, że czuję się wśród nich bardzo dobrze, czasem wydaje mi się, że nie potrafiłbym odejść i zmienić pracy, ekipa jest tak fajna, że szkoda by mi było. Jak wszędzie zdarzają się czarne owce - ludzie, którzy psują ład i harmonie, ale dzięki Bogu większość jest takich co tą atmosferę trzymają na odpowiednim poziomie :)

Tak się rozpisałem o dziewczynach z pracy, że niemalże bym zapomniał dlaczego rozpocząłem ten post. Mam taki problem, że pewna znajoma strasznie nachalnie próbuje nawiązać ze mną kontakt, co gorsza, ona liczy na coś więcej.

Jakiś rok temu dostałem wiadomość:
EB: Cześć, co u Ciebie słychać? - zaskoczony, bo nie kontaktowałem się z E od dawien dawna - a właściwie to wgl., znamy się ze szkoły, jeszcze wtedy jakiś kontakt mieliśmy, ale on się urwał dawno dawno temu. Jak się z jakiejś tam rozmowy okazało, E. liczyła, że może będę zainteresowany bliższą znajomością. Nie chciałem jej powiedzieć tak w prost, że nie jestem zainteresowany i żeby dała sobie spokój, bo wydawało mi się, że mogę ją urazić. Wypytywała o wszystko, numer tel., studia, prace, a w końcu życie prywatne. Co było już jasne. W pewnym momencie jakoś odpuściła, ja jej wyjaśniłem, że nie mam czasu na dziewczyny, etc. i z czasem kontakt się urwał.

Jakieś kilka dni temu, znowu dostałem wiadomość od E. ona znowu chyba czegoś oczekuje. Choć lubię ludzi, lubię rozmawiać i utrzymywać z nimi kontakt, to są osoby, do których mam barierę i po prostu nie chcę i nie potrafię się przekonać. Tak jest też w tym przypadku. Wolę sobie dać spokój, jest tyle ludzi na świecie, że na pewno każdy kogoś sobie znajdzie, po co się łamać i udawać.

Tylko jak delikatnie dać jej do zrozumienia, że mam swój świat, a w nim brakuje miejsca dla niej - chamskie? no cóż, takie jest życie - przecież, nie ma sensu się zmuszać do czegoś/kogoś.... a przynajmniej ja tego nie chcę.

Za dużo już w życiu było "musu" teraz chcę robić to co mnie pociąga i kręci, a nie to co trzeba.

A teraz takie to ładne zdjątko :D

Słowa, które dowartościowują - ocena

Dawno mnie tu nie widziano :D

Jakoś tak się złożyło, że czas egzaminów wyjął z mojego życia sekundy, minuty, godziny i doby, a nawet tygodnie. Czuję się wypompowany, do takiego stopnia, że nawet nie mam siły zastanowić się czy coś się wydarzyło, co by Wam napisać, o czym się podzielić w kolejnym poście.

Sesja, która wiele ode mnie wymagała już się zakończyła. Wszystko zdane, zaliczone - oceny w chu*** słabe, zadowolenie? A co to takiego? Nie znam. Raczej to rozczarowanie, że znów tak słabo się miałem. No nic, takie to życie. Teraz przyszedł czas na przygotowanie się do obrony pracy licencjackiej i radość z ukończenia I-wszego etapu.

Ostatnimi czasy mój kontakt z Szymkiem znów uległ poprawie i to znacznej. Nie wiem czy to kwestia tego, że potrzebował pomocy, czy szczera chęć odbudowy naszych relacji. Najważniejsze jest to, że się wszystko udaje i przynosi radość.

Podczas jednej z rozmów Szymek wspomniał, że sama jego siostra bardzo się interesuje tym jak mi się wiedzie na studiach. Mówił, że ciągle wypytywała jak poszedł mi egzamin, na wynik którego czekałem tydzień... Wspominał o tym, iż podziwia fakt, że studiując to co studiuję znajduję czas i na pracę i na spotkanie ze znajomymi, co prawda rzadziej, ale studia dzienne nie skreśliły z listy niczego co wcześniej robiłem.

Wszystko to jakoś tak mnie wewnętrznie podbudowało i podniosło na duchu. To bardzo miłe gdy ktoś obcy potrafi dostrzec trud jaki się wkłada w niektóre sfery życia.

Po doświadczeniu tylu niesprawiedliwości jakich doznałem na swojej uczelni, zastanawiam się czy abym nie powinien poważnie wziąć pod uwagę jej zmianę, a może z rok przerwy? Rozważam również możliwość wyjechania do Niemiec i tak podjęcia jakiejkolwiek pracy, co to byłoby wskazane na rozwój moich kompetencji komunikacyjnych.

Studiowanie w Polska

Kończę już ten licencjat, jestem gdzieś w półmetku szkolenia się na uczelni, a mam wrażenie, że zaraz nie wytrzymam. Środowisko, otoczenie wykładowców - półinteligentów mnie przeraża.

Czy na waszych uczelniach Ci ludzie, co to niby mają wykształcenie wyższe, wiedzą więcej za sprawą nauki, studiowania, badań to ćwierćinteligenci niższego szczebla?

U mnie sesja, na całego. Okres egzaminów wiadomo zwykle jest stresujący i wywołuje przy tym wiele emocji. Każdy chce wypaść jak najlepiej, no tak są tacy co im wszystko jedno, co i jak wypadnie.

W piątek miałem egzamin pisemny z jednego z najważniejszych przedmiotów. Prowadzących było wiele więc i składał się on z kilku części. Każdy miał sprawdzić swoją w week i w poniedziałek mieliśmy znać wyniki. Dziś już jest wtorek a o wynikach ani słowa. Kurde jak Ci ludzie mogą być obłudni, ile można sprawdzać 30 prac? Gdzie wiadomo, że nie wszystko wymaga głębszego zastanowienia się, albo coś jest białe, albo czarne.

Dziś miałem kolejny egzamin z literatury tym razem, przetrwałem, choć stresu nie brakowało. Niby coś wiedziałem, ale tak na prawdę nic. Wiedziałem, że w kościele dzwonią, ale nie wiedziałem w którym. Szczęście w nieszczęściu, że przypadł mi dobry zestaw pytań i przy odrobinie wysiłku zaliczyłem egz. na 3.5 - niby nic specjalnego, ale jak dla mnie to na prawdę wystarczająco, zważając, że nie trawię literatury. Przynajmniej tu nie musiałem czekać na wynik tygodniami....

Z każdym dniem zaczynam czuć zniechęcenie tymi studiami, tym co dzieje się na uczelni. Ludzie mają nas za śmieci, takie zachowania moim zdaniem są niedopuszczalne. Robi się z kogoś głąba, nie umiejąc samemu przekazać wiedzy, a co najgorsze, odpowiedzieć, dlaczego to jest tak a nie inaczej. Jak tak dalej pójdzie to dojdziemy do takiego punktu, że "nauczyciel" będzie nikim znaczącym, bo i bez niego będzie trzeba coś zrozumieć, gdy popełnisz błąd będziesz skreślony, bo przecież nie wiesz. Zauważam, że nikogo nie obchodzi twój los, jak coś przychodzi Ci ciężko to męcz się z tym sam - takie podejście jest bardzo powszechne.

Uczelnia odebrała nam możliwość robienia kwalifikacji zawodowych, zmuszając nas do wybrania tylko jednej opcji, jaką sami narzucili. W ofercie było wiele wiele więcej propozycji, zachęcano do studiowania. Teraz się na nas wypina i ma głęboko w du***. Na listy, odwołania, podania udziela się odpowiedzi nic nie wnoszących. Gdzie tu sprawiedliwość!? Walczyliśmy w ciągu 2 i 3 roku by jednak umożliwili nam "dokształcanie", gdzieś udało się i podjęto decyzję o takowej możliwości, wszystko wyglądało bardzo pięknie, ale kilka dni temu dowiedziałem się, że jednak to wszystko na nic, bo uczelnia wycofała się z tego. Otworzą studia podyplomowe. Na co mi kur*** robić kolejne studia, skoro mogłem to mieć za jednym razem? Takiego syfu to ja jeszcze nie widziałem. Z drugiej strony to nie stać mnie na to by bulić kupę kasy na to by ciągnąć dodatkowe studia.

Czy wszystkie uczelnie w Polsce to taki chłam? Czy wszędzie jest tak debilnie, chaotycznie i brak organizacji, czy tylko u mnie?

Ucz się ucz, nauka to potęgi klucz

Gdyby nie ćwiczenie nie było by i mistrza, także ćwiczyć, ćwiczyć, aż zastąpię mistrza ;-) Tak sobie właśnie uświadamiam, że to chyba jedyny sposób na pokonanie trudności (językowych).

W sumie to tak samo jest z seksem, im mniej ćwiczysz tym ciężej ci on przychodzi. Masz strach, że coś sfajdolisz, brak ci pewności. Niekiedy może zbyt bardzo się skupiasz na tym by wyszło zajebiście, że zapominasz o najważniejszym - przyjemności. Kto tego nie znał? - Każdy miał swoje początki, czy to w seksie, czy innym aspekcie życia doczesnego ;-)

Zwykle wydaje mi się, że seks oralny - najprościej mówiąc lodzik nie należy do moich mocnych stron, no ale dlaczego tak jest? Za mało ćwiczeń? niepewność, może stresik?, albo zbyt wygórowane ambicje ;-) No właśnie wszystkiego po trochu. Choć nie mówię, że nie lubię tej czynności, to i też nie powiem, że jest to maksimum przyjemności. Choć to co potrafi wyprawiać Adi to czasem przechodzi moje wyobrażenie :D chyba jest Meister-em :D

Tak też postanowiłem więcej ćwiczyć, bym swój język rozwinął, choć mówienie w języku obcym nie sprawia mi ogromnej trudności, to jednak są momenty, że słownictwa w gębie brakuje i wtedy wielki booooom - cisza - jak ja tego nie lubię - kręcenie, opisywanie i naprowadzanie słuchacza na prawidłowy tor myślenia. Może ktoś zna jakiś program i jednocześnie aplikacje na telefon z Androidem, co by tam można tworzyć własne bazy pytań i odpowiedzi. Pytanie - klik - odpowiedź - zainstalowałem sobie aplikację German Gender Quiz by ćwiczyć rodzajnik rzeczownika, i muszę powiedzieć, że jest to bardzo trafne narzędzie. Teraz jeszcze poszukać muszę za jakimś fiszko-matem :D co bym mógł swoje słówka wgrać - może coś takiego jest :)

Muszę kupić sobie tablicę magnetyczną i wypisywać słówka może to coś pomoże :D

Co się z Tobą stało?

Ostatnio będąc u rodziców spotkałem się z Szymkiem i Staśkiem, właściwie to pojechałem do obydwóch.

Chciałem odwiedzić, porozmawiać zobaczyć co tam u Nich wgl. słychać. Nasze kontakty się strasznie poluźniły, prawie zmalały do minimum, szkoda - bieg życia robi swoje. Ale z drugiej strony to nie ma co zwalać na życie, jakby bardzo się chciało, to można by wygospodarować odrobinę czasu dla przyjaciół.

Będąc u Szymka ze Staśkiem rozmawialiśmy sobie na dworze. Pogoda była w miarę to i na dworku sobie siedzieliśmy. Każdy opowiadał swoje dzieje, co się dzieje, jak leci, co nowego, a co zostało po staremu :D Całkiem fajnie było, nie ma na co narzekać :) Jakoś tak w pewnym czasie przed domek wyszła mama Szymka, wspaniała kobieta, uśmiechnięta, życzliwa, taka pogodna, do rany przyłóż :) Podeszła do nas zapytać co u nas słychać, jako, że znam mamę Szymka dość dobrze takie rozmowy mnie nie dziwią. "Dawno cię u nas nie było" - powiedziała pani Danusia Jakoś tak wychodzi, że ciągle brak czasu na wszystko - odpowiedziałem. Praca - uniwerek  - praca, skwitował Szymek. Tak poważnie się trochę zrobiło, ale lekko z humorem :) "A schudłeś, niesamowicie, pewnie te dziewczyny Cię tak mordują" - powiedziała pani Danusia. Roześmiałem się mówiąc, ja tam niczego nie zauważyłem, nie czuję się chudszy :D Pogawędziliśmy jeszcze jakoś chwilę, coś nam rozmowę przerwało. Pani Danusia poszła do domku. Dalej tak sobie gadali my o życiu, dziewczynach, problemach, i tym co nas dotyczy.

Kilka dni później musiałem udać się zrobić zdjęcia do fotografa. Voila poszedłem :D Kobiecinka strzeliła naście fotek i wrzuciła je na komputer. Patrząc na swoją twarz, ręce mi opadły! Wyglądam jak trup, wychudły, aż kości niektóre widać było. Zero zadowolenia z życia, ciągłe chmury nad głową - jednym słowem - porażka. Wtedy uświadomiłem sobie, że słowa Pani Danusi wcale nie były "wyssane z palca", lecz to szczera prawda. Rzeczywiście wyglądam niezbyt atrakcyjnie.

Zastanawia mnie fakt, iż moja waga nie zmienia się, jak ważyłem ok. 60 kg, tak też teraz ważę 62 kg. Dziś się ważyłem na odchodne z poprzedniej stancji na której to byłem tylko miesiąc :(

Po dzisiejszym egzaminie jestem wyczerpany, a na dodatek musiałem latać po schodach z góry na dół z walizkami. Mam nadzieję, że na długi czas to moja ostatnia przeprowadzka.

Tym akcentem życzę Wam, Drodzy Bracia i Siostry, przyjemnego weekenowania i niech Wam weekendu nie brakuje ;-)

Ahoj Weekend!!!

P.S. Ja muszę zasuwać w zakładzie i wkuwać na egzamin ustny lekturki ;(