tajemniczy buziak ;-)

Dziś może zupełnie inaczej ;-)

Wczoraj niektórzy z Nas/Was jak zwał tak zwał świętowali walentynki, albo i nie świętowali. To tak na poprawę humoru (oby na poprawę) - całus ode mnie ;-)

Miłej soboty drogie czytelniczki i drodzy czytelnicy.

P.S. Czy ktoś z was używa określenia dla kobiety homoseksualnej, homoseksualistka?

przełykają ślinę... - Polska biedna, biedna Polska.

Ten post to refleksja nad cierpieniem z głodu. 

Ponoć jeszcze nikt z głodu nie umarł - gdy ktoś używa przy tych słów często gęsto przypomina mi się dzieciństwo, ale i czas gdy odwiedzam moje "zapiździejowo". Rodzinne strony nie słyną z bogactwa, przepychu i innowacyjności. Jest tu pochmurno, ponuro i bieda wychodzi na świat z każdego zakątka. Szczególnie gdy nastaje okres jesieni, zimy, przedwiośnia. 

Moja wizyta w "zapiździejowie". Odwiedziłem to miejsce, bo bliżej mi stąd dojeżdżać na praktyki, niż ze stolicy województwa. Odwiedziłem biedę - na wsi niemalże ani żywej duszy, tylko przy sklepie, życie tętni, pijaczki za murem stoją i w śmiechu popijają zimne trunki wysokoprocentowe. Czasem to tylko zebranie - brak "dzięgów" na % powoduje, że zadowalają się czymkolwiek. Dziś kupuje jeden, jutro inny, a pojutrze każdy sam. Różnie bywa. Niekiedy nie potrzeba dolarów by zalać trupa. 

Takich dni w tygodniu jest z reguły 7. Rano do południa jeszcze coś pokombinują, czasem jakaś dorywcza praca czy to u rolnika, czy w jakimś zakładzie, itp. Popołudnie to życie toczy się pod sklepem. 

Ci ludzie, Ci właśnie o których piszę mają dzieci. Często gęsto nie jedno, a więcej, więcej i jeszcze więcej. Niektóre matki podzielają losy ojców i im wtórują stojąc przy sklepie, inne zaś siedzą w domu jeśli nie pracują to szukają możliwych sposobów na to jakby tu zarobić, albo dostać parę dolarów z MOPS/GOPS, etc. 

Dziś UE dofinansowuje wiele projektów, m.in. taki w którym wyposaża się świetlice wiejskie w sprzęty, ale i stwarza warunki odpowiednie by móc tam zimową porą przebywać. Na wyposażeniu całkiem bogato, siłownia (atlas, deska, wioślarz), stół do bilarda, piłkarzyki, stół do pingponga komputery w tym firmy Apple. Te ostatnie niestety stoją i się kurzą, bo nie ma pana by uruchomić na nich internet czy to zainstalować jakieś gry, etc tak by dzieciaki mogły coś na nich robić. 

Świetlica taka otwarta jest 5 razy w tygodniu czasem więcej. Niektóre dzieciaki przebywają tu przez cały czas. Jak tylko zostanie otwarta po południu tak do końca gdy zostaje zamknięta. Gdy się spogląda na nich z boku, gdy widzi się co robi matka i ojciec - nie brakuje pomysłu, co robią dzieciaki. Piją, palą, kradną - to ostatnie, to zwykle wynik głodówki! Tak, skoro dolary przeznacza się na alkohol to w domu brakuje pożywienia. 

Sytuacja jaka wywołała w moim sercu ból: Kilku starszych chłopaków przyniosło Chipsy jako, że nie zjedli całości, a ochota przeminęła wyrzucili resztę do kosza. Te biedniejsze, które na widok jak pozostali jedli ślinę przełykali, tą paczkę wyciągnęli z kosza. 

Gdy wspólnymi siłami gotowano frytki, popcorn, inne cuda, to co zostawało, albo jeśli pozwolono im jeść znikało w mig. Tu każdy wie, że dzieci chodzą głodne, że brakuje im pożywienia, każdy widzi, że matka pije, ojca nie ma. 

Dziecko głodne to i kradnie. Czy to dziwne? No nie! Co może zrobić dziecko, które jedyny ciepły posiłek jaki zjada, to ten w szkole. Często bez śniadania w domu. Posiłek w szkole jest jedynym w całym dniu. - Ktoś mi powiedział coś takiego: "Wystarczy żołądek dobrze przyzwyczaić".

Gdy w XXI wieku wyrzucamy tony dobrego jedzenia, a tyle dzieci głoduje, to czy nasze postępowanie jest rozsądne!? Gdzie są Ci z góry, co winni opiekować się wszystkimi obywatelami, niezależnie od pochodzenia, rady, majątku i wieku? 

Gdybym mógł sprawić, żeby wyprzeć głód i ten ból jaki temu towarzyszy, zrobiłbym wszystko. 

Nie na moje nerwy jest coś takiego. Oczywiście pochodzę z domu gdzie się nie przelewało, lecz to co spotykam dziś jest tragedią w porównaniu z tym co jeszcze kiedyś uważałem a tragiczne. Ja miałem dobrze, oni niestety nie ;-(

 

On na pewno jest ciepły

Na początku jest facet, potem hetero albo homo, a dalej??? 

No właśnie potem mamy typy, których żaden człowiek nie jest w stanie ściśle określić, wyróżnić, etc.

Moja ostatnia randka, albo raczej spotkanie z chłopakiem - natchnęło mnie na ten wpis. Otóż są tacy faceci, już nie ważne czy geje czy nie, którzy cechują się tym, że są:

- mięczakami,

- złamane nadgarstki, 

- taki trochę pokroju kujona,

- odstaje od grupy,

Ciężko go opisać, odniosę się do chłopaka z randki, nie spotykam się z takimi chłopakami na ogół. Nie są zupełnie w moim typie. Pomyślałem, może to moje błędne podejście, no i się pomyliłem. Chłopak miły, ale zniewieściały! często szczupły, ubiera się niecodziennie, cichy, spokojny. Przemalowany obraz faceta. - To właśnie mnie odrzuca - no i jak tu kogoś poznać jak takie osoby mnie nie interesują, bo co mi z tego, że może nawet znaleźlibyśmy wspólny temat, jak on fizycznie by mnie nie pociągał. 

Co do wspólnych tematów to nawet tego nie było, mimo iż się starałem znaleźć wspólne tematy. Jego niezaradność życiowa mnie przerażała. Jadąc na forsie rodziców, braku własnego wkładu w to co się robi - masakra. Uważanie się za lepszego od innych. Myślę, że nie ma sensu na kolejne próby.

Oto kilka fotek z facetami, którzy przedstawiają typ który nie ma u mnie szans...

pustka

2 tygodnie już prawie minęły odkąd mam wolne, bo sesja, która już za mną - a ja wciąż czuję, że nie odpocząłem od tego biegu.

Nie powinienem tak szybko jeść, a każda próba spowolnienia konsumpcji wygląda tak samo, teraz będzie wolniej, przecież mam czas, jem i lampka się włącza, wyją syreny i wcinam tak szybko, że ledwo przełykam... nie potrafię ;-( a potem nic dziwnego, że w żołądku mam tonę powietrza.

Ponoć stres powoduje, że nie tyjemy, to całkiem dobre wyjaśnienie dlaczego wciąż ważę tak mało, zaledwie 65 kg.

Ah no i randkowe podboje trwają w najlepsze... jacy Ci chłopacy są żałośni. Weź tu zrozum geja. Zdecydowani w niezdecydowaniu szukają nie idealnych ideałów, ale jak się trafia nie idealny to nie jest idealnie.

faza na zapomnienie

Tak mogę określić stan w jakim obecnie się znajduję - jak zapomnieć, co uczynić by zapomnieć, wymazać postać, która kreśliła nadzieję kolorowymi kredkami, właśnie kolorowymi kredkami, które tak uwielbiam mimo swojego wieku...

Strasznie, ale to strasznie nie lubię ciemnych barw. Jak to moi znajomi mówią jestem człowiekiem nieba, niebieski, błękitny i ten ciemny, jak również turkusowy, cyjna czy lazurowy albo błękitny to podstawy mojej garderoby. Kocham ten kolor - zrobiłbym "wszystko" za niebieski :) Uwielbiam gdy mam na sobie żywe, piękne barwy, to poprawia mi nastrój, czuję się lepiej, nawet zapominam czasem o problemach. Wychodzę z założenia, że żywe kolory ożywiają moje marne życie, nadając mu barw.

Ponoć niebieski to taki kolor na punkcie którego faceci mają bzika, ciekawe - tak mi ostatnio jakaś dziewczyna powiedziała, rzecz jasna nie moja dziewczyna, lecz koleżanka.

czekać, czy zapomnieć

Życie gejów, póki nie znajdą sobie kogoś usłane jest przygodami. 

Co chwilę gdy poznajesz kogoś to kolejna przygoda. Takie odnoszę wrażenie ostatnio. Poznać kogoś nie jest trudno, trudno jest tą znajomość utrzymać.

Kiedyś napomknąłem, że poznałem kogoś, jasne poznałem chłopaka jeszcze w starym roku. Pierwsze wrażenie, pozytywne, już nie mówię o wyglądzie, tylko o rozmowie, czasie razem spędzonym na ławce w parku, o tych uśmiechach. Jednak kontakt zamilkł... Jeszcze co prawda na fellow pisaliśmy kilkakrotnie, w pewnym momencie nawet nie dostrzegłem, że owy chłopak już znikł. Pewnego dnia dostałem sms, potem kolejny, kolejny i tak wyszło, że się spotkaliśmy ponownie, spędziłem z Nim Sylwestra, potem się szybko potoczyło, spotykaliśmy się kilka razy pod rząd. Miło się rozmawiało, ten czas był przyjemny. Lecz nastąpił ten moment ciszy. Napisałem raz - brak odpowiedzi, dopiero po kilku dniach coś. Odpisałem, zaproponował spotkanie - i cisza. Tak kilkakrotnie. Odpuściłem. Ale tydzień minął i się poddałem, napisałem. Po jakimś czasie odpisał - dziwnie, ale jednak. Spotkaliśmy się, rozmawiało się miło - ale, czy na tyle miło by coś jeszcze z tego wynikło? Minęły 4 dni i nadal się nie odezwał - czy warto próbować? 

Może mój błąd, że zależy mi na tym facecie. Wydaje się być takim, który wie kogo szuka, wydaje się być dojrzały, wydawało mi się, że wiem kogo nie szuka, wydawało mi się, że wiem czego nie chce znaleźć - i co? Guzik z tego...

Jedni mówią, że milczenie też jest odpowiedzią - ale jaka to odpowiedź?

Chwytam za telefon i pytam siebie pisać, czy nie pisać? Głupio mi pisać bo to wygląda jakbym się narzucał, ale dlaczego nie napisze zwykłego sms - nie ma sensu, no sam już nie wiem co, czemu nie da znaku, nie. Z drugiej strony może powinienem próbować, bo warto? 

Lepiej spróbować i być pewnym, czy żałować, że się nie spróbowało? 

art 51. § 1. KW - cisza nocna

Dziś toczyć się będzie sprawa przeciwko mnie :( 

Albo uwierzę na nowo w ten kraj, albo przestanę wierzyć i zrobię coś głupiego... No jak można być skazanym, za normalne życie, funkcjonowanie jak 90% społeczeństwa?

Zarzucają mi zagłuszanie ciszy nocnej (głośne krzyki, piski, szuranie taboretami) - no komuś się w głowie poprzewracało!!! Mówię cicho, co ciągle mi mówią znajomi, profesorzy na uczelni, w pracy... a tu głośne piski i krzyki - porażka. 

Co do szurania to łóżko jak się rozsuwa to faktycznie jeździ po panelach, tak jakby krzesłem przemieszczał się po panelach - chyba to normalne??? No chyba, że jestem zfiksowany...

Zobaczymy co z tego wyjdzie... 

Teraz swoje 5 minut ma "Wymiar Sprawiedliwości Kraju Polskiego".