o zaściankowości Polaków

Źródło własne

Będąc sobie w pewnym europejskim mieście, gdzie geje mają się nadzwyczaj dobrze - byłem świadkiem takiej oto sytuacji.

Spacerując sobie za mną szła mama z dzieckiem, mama w wieku ok. 30 lat i synek 5-7 latek, a więc malutki jeszcze :) Synek zadawał masę pytań, a dlaczego tutaj wisi kłódka, a czemu ten rower tak stoi i wile innych :) Przypomniał mi się synek znajomego, też miał taki okres - masa pytań, skąd brać na nie odpowiedzi :D

Szedłem sobie dalej, szum wody, który kocham sprawiał, że było jeszcze przyjemniej. Z oddali nadchodziła para chłopaków, trzymali się za ręce. Mały synek kobiety szybko to zauważył i zapytał mamy czemu oni trzymają się za ręce?
- Niestety odpowiedzi już nie usłyszałem - mama szybko ucichła przystanęła z dzieckiem z boku, a ja dalej sobie spacerkiem poszedłem w swoim kierunku.
Wyglądało to trochę zabawnie, bo gdy ludzie szli przebrani, wymalowani, etc. mama zawsze znajdowała odpowiedź i tłumaczyła dziecku, a tym razem cisza :)

Źródło własne

Sam muszę przyznać, że będąc za granicą gdy spotykam ludzi inaczej niż to u nas ubranych, mających jakieś szczególnie wyróżniające się stroje, lubię na nich zawiesić oko. Zawsze się zastanawiam przy okazji, jak by to zostało odebrane u nas?
Nawet przeszedł mi pomysł by się tak przebrać i wybrać na uczelnię, czy spacer po mieście - w sumie to nie jest chyba ich przebranie, oni tak się ubierają. 

Biorąc los w swoje ręce

Bardzo poruszający film. Smutna historia - gdy się głębiej zastanowić - wszystko staje się jasne - jesteśmy teraz, za chwilę już nas nie ma - przeżywamy wspólnie życie, lata, momenty i chwile -

W życiu wielu z nas jest coś takiego co nas ogranicza. Nazywamy to prawem - to ono odbiera nam możliwość trwania przy sobie, bycia razem na dobre i złe. 
Gdy jest jeszcze dobrze, to to prawo nie odgrywa tak ważnej roli. Nauczyliśmy się żyć wspólnie cieszyć się życiem i jego momentami. Spędzać wspólnie chwile, robić zdjęcia - uwieczniać piękne momenty. 
To taka cudowna kraina - świat dostępny bardzo często tylko dla nas dwojga - nikt z zewnątrz nie może się do niego dostać - przynajmniej nie powinien. To mogłoby zaburzyć spokój, zniszczyć to co zbudowaliśmy. A może nawet okraść nas z naszej tajemnicy. 
Bo wszystko co budujemy ukrycie przed światem, jest niewątpliwie owiane tajemnicą - nikt, ani nic nie powinno wskazywać na to, że jesteśmy razem. Że odgrywamy w sowim życiu ogromną rolę. 

Uwięzienie w sidłach dostrzegamy dopiero w momencie, gdy jest źle. Gdy nasze spokojne, pełne szczęścia życie nabiera szarych barw. Dni niemalże przygasają i wszystko staje się ponure. Wówczas cierpienie doskwiera. 
To wszystko jest wynikiem ograniczenia jakim jest przekonanie społeczne o tej jednej właściwej konstelacji wśród związków międzyludzkich, jak również prawo. 

Ludzie nie godzą się na to co jest niezgodne z prawem. A w naszym prawie nie ma nic o związkach osób tej samej płci. To powoduje między innymi, że nasze życie jest usłane kolcami. Gdy potrzebujemy dowiedzieć się o stan zdrowia nam bliskiej osoby - partnerowi, chłopakowi, wówczas nikt nie chce z nami rozmawiać, bo nie jesteśmy w świetle prawa rodziną. Okropieństwo.

Jaki to potworny ból stracić kogoś - a jaki to ból nie móc być w ostatnich chwilach z taką osobą. Jak wiele jest takich sytuacji, które wykluczają nas z naszego wspólnego życia. By temu zapobiec warto mówić o problemach z jakimi żyją osoby homoseksualne, również bi i inni. Tylko tak możemy pokazać społeczeństwu, że jesteśmy ważni, mamy zwyczajne życie i zwyczajne problemy. 

Oby żyło nam się lepiej.
By film i przekaz trafił do jak największej liczby ludzi postanowiłem zamieścić go również na blogu. Być może akurat ktoś go obejrzy i przekaże dalej.

Odejście bez pożegnania to jedna z najgorszych rzeczy jaka może nas spotkać. Nie życzę tego nikomu. W zamian za to, chcę Wam życzyć, by nasze społeczeństwo otworzyło oczy, byśmy je, i my sami, otworzyli i mówili o tym co jest dla nas ważne.

pomaturalny hałas o niewiedzę z lenistwa

Matura - egzamin dojrzałości - czy te dwa określenia mają jeszcze dawane znaczenie?

Uważam, że daleko obecnemu znaczeniu matury do tego co było kiedyś. Wspólnie ze znajomymi powtarzamy, że matura to dzisiaj nasze kolokwium na studiach. Takich matur jest nie mało. W ciągu roku kilka, a nawet kilkanaście. 

Kilka lat temu zdawałem maturę, wtedy już mówiono o obniżającym się poziomie. Nic nie wiecie, wyniki są złe. Dziś mówi się to samo, ale mówi się o "najgłupszym roczniku". Trochę to krzywdzące wrzucać wszystkich do jednego worka. Zakłada się, że ten kto z rocznika 1995, bo o ten bodajże chodzi, to głupszy, w cale nie koniecznie. Ale wielce prawdopodobne. 

To tak bym miał się do czego przyczepić ;-) 

Innym faktem jest, że uczniowie, my, się nie uczymy. Tak się złożyło, że swoją maturę zdałem, w miarę dobrze. Wynik najniższy o ile mnie pamięć nie myli to 48%. Szału nie ma...

Strasznie bałem się matematyki, potem polskiego. 

Źródło freepik.com

Od zawsze noga ze mnie była z matmy. Chwil spędzonych z matematyką nie zapomnę do końca życia. Łez wylanych nad kartką z notatkami... Gdy siedziałem za szybą w domu, koledzy i koleżanki biegały sobie po podwórku, boisku, bawiły się. Powinienem jej nie cierpieć, a ja ją lubię. Tysiące niepowodzeń, wiele jedynek, dwój, ale lubię matematykę. Dziś mi jej brakuje, choć wielu rzeczy nie rozumiałem, to i tak chciałbym by na moim kierunku zawitała matematyka, jako dodatek, tak tylko oooo :) 

Chciałbym bardzo nauczyć się matematyki, by rozumieć to wszystko, dlaczego tu jest tak, a tu inaczej, dlaczego ten wzór a nie tamten. Byłoby czymś pięknym. 

Gdy przyszedł wynik z matury, drżałem jak szalony, bo to 30%, jednak osiągalne, zdobyłem ponad

lekko 50% (chyba 58%). Jak dla mnie wynik olśniewający.

Ale prawdą jest, że zadań zrobiłem dużo, siedziałem nad tym często po lekcjach, na przerwach, wiele pytań do nauczycielki, zajęcia dodatkowe z matmy jeśli były w szkole. Nic nie wychodziło, wielokrotnie się nie udawało, ale maturę zdałem. 

Nie obarczam nauczycielki, bo to nie jej wina, że gdy mi tłumaczyła to rozumiałem, a jak przyszło co do czego, gdy wróciłem do domu, zacząłem powtarzać to co usłyszałem, black out, czarna dziura. I znów nerwy.

Ostatnio znalazłem się w międzynarodowym środowisku ludzi młodych średnia wieku to 20 lat. I wiecie co? Czuję się tutaj jak ten jeden z rocznika 95, jak głąb. Ludzie zaskakują mnie swoją wiedzą, wiedzą tyle, że mi wstyd.  

Co ciekawsze, oni nie zaczynają zadań, od tego by skombinować wynik, czy rozwiązanie, oni myślą sami. Nie zdarzyło mi się ani razu by ktoś rozpoczął pracę od tego by zapytać kogoś o jego pomysł i ewentualnie na tym bazować. Jest inaczej. Każdy szuka w głowie pomysłu, jak zrobić, zapisuje to i potem ewentualnie gdy jest już na jakimś etapie, o ile nie skończył, to konsultuje się z sąsiadem z ławki. 

Inną sprawą jest to, że widać w nich chęć nauki, chęć zdobywania wiedzy, nie ważne, że trzeba coś przeczytać, zrobić prace domowe, zadania. To się robi dla własnego dobra, dla własnego rozwoju. Nikt nikogo nie zmusza by coś robił. A jednak każdy chce czegoś się dowiedzieć, nauczyć i mieć wiedzę by móc ją potem wykorzystać.

Nie zaczyna się od tego, że nauczyciel jest zły lecz od tego czy wystarczająco się przygotowałem. No i jak już mamy mieć jakiś egzamin, sprawdzian to się zaczyna do niego przygotowywać, a nie udawać, że się uczę czatując na facebooku, tablet, smartfon, radio, tv, internet i wszystko inne co tylko może rozproszyć i zająć czas, by się nie uczyć.

Smutna szczera prawda.

Miłość męsko-męska na obelisku

Dziś tak przypadkiem natrafiłem na taki oto artykuł >>>Odkryto najstarsze greckie rysunki erotyczne<<< 

Źródło: newsweek.pl

Czyżby homoseksualizm był tak stary jak stary jest heteroseksualizm? 

Astypalaia, grecka wyspa na morzy Egejskim dowodem na to, że stosunki między dwoma mężczyznami, a dosłownie seks były czymś spotykanym. Jak często tego nie wiadomo, ale skoro mówi się o kilku osobach, to chyba znaczy, że nie było to wymysłem. 

"Nikatisimos uprawiał tu seks z Timionem” (Νικασίτιμος οιφε Τιμίονα) 

- datowane na VI w. p.n.e.

Wypad na wakacje

Kochani śpieszę tylko powiedzieć, że mogę mieć problemy z publikowaniem czegokolwiek tutaj, bo nie wiem jak na wakacjach będzie z dostępem do internetu.

Ściskam, całuję i gorąco pozdrawiam!!!

Plotkowali o sobie, czyli wakacji początek

Ostatnio zamilkłem, wiem przepraszam tych co czekali na jakąś wiadomość ode mnie. 

Życie zaczyna nabierać innego tempa, coś się zmienia, coś zaczyna i coś kończy. Nie wiem o czym napisać, bo jest wiele tematów o których mógłbym kilka słów szepnąć. 

Powiem tyle jest przyjemnie. 

Źródło: wp.pl

---

Zastanawiam się ciągle dlaczego tworzymy sobie taki okropny wizerunek geja-ścierwa. Czytając

wpis Oskara@ nie mogę inaczej pomyśleć. Ale to nie tylko u Niego jest tak źle. Za każdym razem gdy kogoś poznaję to powstają rozmowy schodzące na temat innych gejów. Tylko problem w tym, że tego nie lubię i taką rozmowę ucinam. Nie interesują mnie plotki, co kto robi, z kim to robi, gdzie, jak i w ogóle.

- Z tego wypływa dość negatywna strona osobowości geja - przykre, ale na szczęście nie każdy gej jest taki sam. Przynajmniej ja staram się uciekać od tego wyobrażenia. 

---

Ostatnio dość głośno się zrobiło o wypowiedzi na temat homoseksualistów, pewnego polskiego aktora. Co by nie było to faktycznie, ma prawo by tak powiedzieć i napisać, tylko gdy jest się osobą publiczną to trzeba liczyć się z tym, że w gronie swoich zwolenników mogą zdarzyć się i tacy, których taka wypowiedź poruszy i zaboli. 

Mnie zabolało to, że jest homofobem. Cóż... nie jestem z nim w żadnej relacji, ale co by nie było, to jak lubiłem rodzinkę.pl, tak teraz powstała ogromna niechęć. 

Taka niechęć powstaje też to wszystkich tych co negatywnie wypowiadają się na temat homoseksualistów - ale zaznaczyć bym chciał, że tylko wtedy gdy ich zdanie nie ma podstaw, które mógłbym uznać, za takie co według tej osoby mogą być, choć nie muszą, byś słuszne. 

Jeśli ktoś mówi, że nie lubi homo, bo nie, bo to choroba, to jak mogę uznać to za rzeczowy argument? 

Według mnie nie mogę i nie uznaję. 

---

Ostatnio dużo jakoś tym tematem się otaczam i zwracam jakoś szczególną uwagę na postrzeganie homo przez innych. Być może dlatego, że właśnie momentami czuję potrzebę powiedzenia o sobie innym. 

Ciekawi mnie ich reakcja. Zastanawia to jakim mięsem mnie obrzucą, albo co będzie ich argumentem za tym by się odwrócić. A z drugiej strony to stoi chęć pokazania, że gej to nie oznacza zaraz gorszy człowiek - bo w razie wytykania mi tego, wytknę im, to że z takim gejem się dobrze trzymali (dotychczas). 

Życzę Wam miłego weekendu,

Życzę Wszystkim "uczniom, nauczycielom" super wakacji :)

P.S. Moje wakacje już trwają. A od jutra zaczynają się piękne chwile, które kolorują życie:)

Od dupy strony czyli politykowanie

Miałem o tym w ogóle nie pisać, ale się nie da. Ostatnie wydarzenia w naszej Polsce, same nakazują zabrać głos. 

Od dawien dawna powtarzam, że tak nie można rządzić, że nie można sprawować najwyższych funkcji w państwie i nie ponosić tym samym odpowiedzialności za swoje czyny. Powtarzam to przy każdej nadarzającej się okazji. 

Nie może być tak, że będziemy się dymisjonować po każdej mniejszej, bądź większej aferze, my musimy ponosić za to odpowiedzialność i tym samym odpracować przynajmniej część naszych błędów. Życzyłbym sobie by tacy ludzie co to za machlojki korupcję i wszystkie inne oszustwa powinni dożywotnio otrzymywać zakaz pełnienia jakichkolwiek publicznych funkcji. - Tak wiem, to bardzo drastyczna propozycja, ale każdy jest kowalem swojego losu, więc myśl nim popełnisz głupstwo. 

Źródło: własne

Czemu by nie posłać takiego posła na szkolenie etc. w celu przekwalifikowania go, niech teraz popracuje jako zwykły pracownik fizyczny, czy to sprzątając ulice, czy pracując w zakładzie fryzjerskim, u mechanika, a może w palarni jednej ze wspólnot. Czemu by nie sprowadzić takiego nieudacznika do rzeczywistości? 

Kolejnym problemem jest odprawa. Wnosiłbym o zakazanie marnowania publicznych pieniędzy na odprawy. Taki człowiek nie zasługuje, a jeśli już chcemy przydzielania odpraw, może warto pomyśleć nad tym by to właśnie decyzję o przyznaniu odpraw podejmowali wyborcy? - Tak wiem, znowu trzeba iść do urn, znowu trzeba jakieś referendum, głosowanie - ale może właśnie tym sposobem damy wyborcom możliwość udzielania bądź też nie udzielania nagród. 

A najlepiej to znieść całe te odprawy i tyle.

Jako, że Donald Tusk zyskał kiedyś moje uznanie, skąd ono płynie tego już nawet nie wiem, dziś bardzo trudno mi uwierzyć we wszystkie te afery, problemy wypływające na powierzchnię. Jedno jest pewne, nie czepiam się D.T. Jednakże życzyłbym sobie by on podjął słuszną decyzję w całej tej aferze. 

Głęboko zastanawiam się dokąd zmierza dziś polityka w Polsce. Dokąd chcemy pójść, którą drogą i jakimi metodami pokonywać przeszkody, jak sobie radzić ze słabościami, jak podnosić po potknięciu? Czy niosące miód na usta hasła wyborcze wystarczą by zyskać zaufanie obywateli? - Otóż mojego zaufania już nie zdobędą, przynajmniej nie tak szybko. Hasła są dla zatuszowania prawdziwej polityki, tylko czyny mogą odzwierciedlać stan faktyczny. 

Moje obawy są chyba słuszne, dziś nie widzę w Polsce polityka, który były godnym reprezentantem mnie w rządzie, który skrupulatnie dążyłby do zwalczania nieprawidłowości, do poprawy dobrobytu wszystkich obywateli, z uwzględnieniem potrzeb tych najsłabszych. Takiego co w świecie potrafiłby dyskutować, nie kłócić się, akceptować wszystkich bez wyjątku nie zważając na kolor skóry, wyznanie, orientację czy pochodzenie. 

W naszej polskiej polityce brakuje szczerości i wierności w dążeniu do poprawy warunków w naszym kraju.