re-miłość

Dziś wpadając na pewien profil przeczytałem taki oto fragment:

Od dawna dręczy mnie wiele pytań, na które nie umiem odpowiedzieć. I jedno całkiem poważne: czy mężczyzna, który niegdyś odrzucił mężczyznę i został jego najlepszym przyjacielem mógłby się jeszcze raz w nim zakochać?

 Kurde blaszka przypomniało mi się to co czułem do swojego Przyjaciela! 

I jak odpowiedzieć na takie pytanie? A no odpowiedź jest jedna:

Pozostawiając uczucie miłości tak, na boku, umocniła się nasza przyjaźń, a właściwie to ona umocniła się w dużej mierze, dzięki temu, że obaj o tym uczuciu wiedzieliśmy.. Ja starałem się wystrzec  miłości, tak bym mógł normalnie pielęgnować i rozkoszować się przyjaźnią, która jest, była i będzie dla mnie ważniejsza od uczuć. Z trudem, czasem wielkim bólem, udało mi się stłumić miłość, choć czasem, i teraz jest mi bardzo ciężko. Gdzieś głęboko wiem, że ta stłumiona miłość, nie zgasła. Ona dalej płonie, tylko płomyk jest gaszony przez inne siły, czasem nie zależne ode mnie samego.

Nasza przyjaźń jest silna, widać to wiele razy, w wielu monetach. To jest piękne. Ale czy potrafiłbym zakochać się jeszcze raz? Odpowiedź jedna i bardzo prosta: "NIE". Dlaczego? - A no dlatego, że w głębi serca, gdzieś na dnie oceanu uczucie trwa dalej. Ważniejsza jest dla mnie ta przyjaźń dlatego ciągle staram się ją pielęgnować, niż ją niszczyć.

miłość - przyjaźń

Super cytat na dzień dzisiejszy:

"Przyjaźń poznaję po tym, że nic nie może jej zawieść, a prawdziwą miłość po tym, że nic nie może jej zniszczyć."

Dean Ray Koontz

nie kupisz biletu w mpk-u

Dziś kolejny raz przeżyłem chorą sytuację naszej miejskiej komunikacji!

Na co dzień poruszam się pojazdem dwukołowym - rowerem - dziś z racji tego, że lało jak z cebra musiałem skorzystać z komunikacji miejskiej. O zgrozo! Wstałem raniutko, ogarnąłem się i wyruszyłem na przystanek. Lało nie możliwie. Ledwo co doszedłem do przystanku, patrzę kiosk zamknięty, po drugiej stronie ulicy jest otwarty, ale mój mpk już nadjeżdża. Pomyślałem: "przecież bilet to ja i w mpk-u mogę kupić"

No i się pomyliłem! Przy sobie miałem jedynie 20 zł i 1,50 zł. Więc dużo i nie dużo.

Dzień dobry, chciałbym kupić bilet ulgowy.

4,20

Daję mu 20 zł.

Drobne proszę.

Nie mam nic tylko 1,50.

Trzeba było iść do kiosku, rozmienić, kupić bilet.

Kiosk jest zamknięty, nie mogłem.

Facet schował bilet i zamknął okienko.

To nie sprzeda mi pan tego biletu?

Nie.

Dobra, a jak wezmę dwa?

Nie.

Pomyślałem, kurwa mać co za zjeb!

Początek miesiąca a kanarów aż się roi, co robić. Ruszyłem w poszukiwaniu kogoś, kto by mi rozmienił te pieniądze. Pytam jednego gościa, nie mam. Pytam drugiego, nie mam. Wróciłem do przodu i czekam, do kolejnego przystanku, może a nóż widelec,  ktoś będzie kupował więc mi wyda. Nic. Wsiadło parę osób i znów ruszyłem na poszukiwanie Dobrej Duszy. Pytam jedną kobietę, drugą, i tak jeszcze kilka. Nic. Zrezygnowany wróciłem do przodu i czekam, na kolejny przystanek, może ktoś rozmieni. Jednocześnie obawiałem się kanarów... bo jak ja im wytłumaczę, że gość nie chce mi biletu sprzedać... Po jakimś czasie podchodzi do mnie kobieta i mówi: "Proszę. Licząc uzbierane pieniądze." Dziękowałem jej kilkakrotnie. Po czym udałem się do tego ohydnego kierowcy, a właściwie chama. Wyliczyłem równo 4.20 i kupiłem bilet.

Niestety takich sytuacji jak moja, albo podobnych jest o wiele więcej i często widziałem jak jeszcze jeździłem mpk-ami, że kierowcy nie przyjaźnie się odnosili do pasażerów. Zwykle to odburknięcia, pomruki, durne gadanie, albo i odmowa sprzedania biletu.

Dzień Ojca

Dziś 23. czerwca obchodzimy DZIEŃ OJCA święto każdego taty.

Składaliście już życzenia waszym ojcom? Jaki prezent możne sprawić największą radość ojcu?

Ja wciąż się zastanawiam, czy mój ojciec zasługuje na to bym zadzwonił, albo chociaż wysłał sms-a z życzeniami. Będąc już poza domem, jakoś mój stosunek się zmienił, nie interesuję się nim... Rozmawiając z rodzeństwem czy mamą unikam tego tematu, bo po co mam sobie nerwy psuć. Tak chyba jest lepiej.

Druga strona medalu jest taka, że czasem to szkoda mi rodzeństwa i mamy, którzy wciąż tak są..

Czasem się zastanawiam jakby to było gdybym miał ojca, który potrafiłby okazać miłość, odezwać się jak człowiek, uśmiechnąć, czasem coś poradzić, podpowiedzieć, a może i nawet wesprzeć. Pewnie cieszyłbym się z tego, nie wątpliwie miałbym do tego powody.

-----

Z okazji Dnia Ojca wszystkim tatusiom

najserdeczniejsze życzenia:

zdrowia, szczęścia i miłości.

Uśmiechu na twarzy 

Radości 

ze swoich pociech!! 

z życia wzięte - niesprawiedliwość

Dziś jadąc autobusem, spotkałem pewną nauczycielkę. Starsza kobietka, bardzo miła, życzliwa i pomocna. Lubiana przez uczniów, a także ceniona przez pracowników jednej ze szkół. 

W trakcie rozmowy dowiedziałem się, że pani Basia musi dokształcać się by móc dociągnąć do wieku emerytalnego, zbrakło jej jeden rok by móc przejść w tym roku na emeryturkę, a to pech!! Pani Basia studiuje, właściwie już kończy swoje studia, w wyniku, których doświadczyła niesprawiedliwości. Otóż jako pilna i przykładna kobieta nigdy nie brała niczego za darmo, o wszystko ciężko pracowała, by mieć wolne sumienie jak sama mówiła.

Nie chciałam nic za darmo, bo wiadomo to niczego nie daje.

 Świetnie myślałem, skądś to znam:-) Czasem nie warto brać za darmo niczego, bo z czasem przyjdzie, że będzie trzeba się odpłacić i często gęsto ta odpłata jest dużo bardziej trudna, ciężka.

No nic wracając, pani Basia podczas już drugiego roku (ostatniego) miała do napisania pracę zaliczeniową, z jakiejś psychologi, nie pamiętam tej nazwy.. Napisała pracę z zaangażowaniem, z nadzieją, a właściwie wiarą w to, że praca jest dobra jak nie bardzo dobra. Wymieniając się informacjami zawartymi w pracy ze swoimi "koleżankami" ze studiów, wiedziała, że jej praca jest na prawdę na poziomie, same koleżanki jej tego zazdrościły. W tydzień po oddaniu pracy, w czasie wpisów, wychodzi, że pani prowadząca oceniała prace nie pod względem merytorycznym lecz pod charakterem pisma, kto ładnie napisał, ten dostał i 4 a nawet i 5! Nasza pani Basia niestety nie ma "cyrklowego" pisma, literki nie są aż tak zaokrąglone, rozwleczone, a pochylone jak to zwykle przeciętne pismo. Pani Basia dostała 3!! Doznała szoku i

"z nie dowierzaniem patrzyłam na wpisaną w indeks pierwszą moją tróję!"

 Nie spała całą noc, przybita i smutna - nie spodziewała się takiego obrotu sprawy. Z żalem jakoś się pogodziła. 

Jaki wniosek wysnuła, mówiła:

"Teraz wiem jak się czują uczniowie, niesprawiedliwie ocenieni." Dalej przytacza przykład ucznia żalącego się: Ten co chodził ma 2 i ten co nie chodził też ma 2.

Gdzie jest sprawiedliwość? Ktoś potrafi odpowiedzieć mi na to pytanie? 

kogo szukamy?

Od x-czasu zauważam na fellow, kumpello, że szukamy ludzi, a raczej ideałów.

Każdy z nas ma swój ideał człowieka, a właściwie faceta, jeśli coś nie odpowiada, to od razu znajomości się kończą, urywają. Tak dzieje się we większości przypadków.

Wielu z nas nie potrafi stawić czoła problemom, "wypaczeniom" jakie musiałby posiadać przyszły "chłopak".. Jeśli coś nie pasuje, automatycznie uznajemy nie możliwym stworzenie czegoś na miarę Mont Everestu. Wielka szkoda. Bo jak wiadomo, jesteśmy małym środowiskiem, wyboru nie ma, tak dużego by móc dziś odejść i jutro spojrzeć w inną stronę, uśmiechnąć się, powiedzieć kilka komplementów i wytworzyć jakąś więź, która z biegiem czasu będzie się przeradzała w coś poważnego, stałego. Czasem prostym rozwiązaniem jest, postanowienie, przeszkody można pokonywać, a nie przed nimi uciekać, albo nie daj Bóg się chować. 

Ważniejsze jest uczucie, zaufanie i bliskość od zewnętrznych pobudek kierowanych przez ogól.

Jakie kryteria posiadać winien typowy ideał?

- WYGLĄD - czy to nie stanowi podstawowego kryterium? We większości TAK.

przystojny, szczupły, dobrze zbudowany, młody, elegancki, nie rzucający się w oczy... 

- CHARAKTER - tu z dużym parciem na zachowanie.. wielu pisze "nie szukam cioty!"

miły, wrażliwy, przede wszystkim WIERNY, szczery, prawdziwy, naturalny... 

- POZYCJA W SPOŁECZEŃSTWIE - czy to kryterium jest brane pod uwagę?

usytuowany, stabilny, zaradny...

- DOSTĘPNOŚĆ - wiadomo, odległość, często ogranicza, a tym samym jest elementem rujnującym.

dostępny, na zawołanie?... 

- ZDROWOTNOŚĆ - czyż nie jest tak, że nie daj Boże chory!?

zdrowy, znający chininę, czysty...

... i za pewne wiele innych.

Jak ja postrzegam ideał? Gdy ktoś mnie pyta o ideał, mówię, że takowego nie posiadam i bardzo często się wystrzegam jak ognia myślenia o tym by stworzyć ideał. Gdybym go stworzył, za pewne było by o wiele ciężej poznać kogoś na dłużej. Oczywiście jest parę cech które są mile widziane u drugiej osoby: szczerość, naturalność, męskość, prosty, miły, a przede wszystkim kochający, przyjacielski. Wszystkie te przymiotniki są tak niebiańskie, że nie wiem czy każdy posiada takowe. Jedni w większym stopniu inni pewnie w mniejszym, ale coś tam z tego chyba mamy:-) 

nic się nie stało?

Nasz ostatni mecz POLSKA vs CZECHY największa nadzieja Polaków, a nawet i wielu Czechów. Idąc miastem słychać było zajebisty doping, wsparcie dla polskich piłkarzy. Mecze EURO pokazały w pewnym stopniu jedność naszego narodu, jak bardzo potrafimy stanąć po jednej stronie by dopingować swoich! Przepiękne!! 

Mecz z Grecją nie skomentuję, bo nie mogłem go obejrzeć.

Mecz z Rosją - z POTĘGĄ, gdzie słychać było komentarze, że trzeba robić wszystko aby tylko nas nie zbłaźnili i nie dojebali nam tak, że się nie pozbieramy. Starania było widać od pierwszych sekund meczu. Zajebiście to wyglądało... Polski zespół pokazał, że stać ich na nieziemskie posunięcia.

Niestety mecz Polska - Czechy to największy niewypał jaki widziałem, co to w ogóle kurwa było?! Nasi grali jak pizdusie, jakby się najebali i sił im brakowało.. Porażka, porażka i jeszcze raz porażka. Klasa pokazana w meczu z Rosją dawała wielu nadzieję, a nawet przekonanie, że mamy ogromną szansę na pokonanie Czechów. I co? Nasze flaki zostały tak wydymane, że śmiech na sali. Nie pomógł ogromny doping publiczności, nie pomogła wiara w naszych. Nasi po prostu opierdalali się w tym meczu. Zawód na całej linii. Ale czego innego można było by się tu spodziewać....

Dziś idąc ulicami słyszę ludzi krzyczących "POLACY nic się nie stało, nic się nie stało". I tak się kurwa pytam jak nic się nie stało? No ja pierdole jak można powiedzieć, że nic się nie stało, skoro odpadliśmy. Przegraliśmy. Porażkę ponieśliśmy.... Jak można powiedzieć nic się nie stało? - Czy może to tak, że nasza wiara w wygraną była tylko pozorem, a tak na prawdę liczyliśmy na potknięcie, bo przecież tacy biedni, słabi i bezbronni polaczki nie mają szans.

EH... szkoda słów... Ale ja mógłbym krzyknąć POLACY - KURWA PRZEJEBALIŚCIE TCHÓRZE!!! STAŁO SIĘ WIELE! ODPADLIŚMY.