Spotkanie w ciemno

Dziś udałem się na spotkanie z chłopakiem, z którym pisałem jakieś tam kilka dni ;-) Zaproponował spacer - zgodziłem się. Trochę nie pewnie, ale jednak... 

Nie pewnie, bo nie widziałem go, nie miałem pewności z kim się spotykam.., on mnie widział, bo widzą wszyscy ja go nie. 

Spotkaliśmy się w małej knajpce potem udaliśmy się na spacer. Jakie moje było pierwsze wrażenie? No żałowałem, że nie widziałem go, bo pewnie byśmy się już nie spotkali. Czemu? To typ faceta puszystego - wolę takich chudzielców jak ja... 

Mimo wszystko spacer był całkiem miły. Trochę mnie krępowało to, że nie koniecznie krył się z swoją orientacją - nie afiszował się, lecz czasem jego teksty były mało zabawne. 

Długi spacer przed nami hehe wracając już samodzielnie do domu na ulicy taki oto widok mnie spotkał: 

Źródło

Dwie dziewczyny wyróżniające się mocno wyglądem, długie czarne włosy, czarne glany i rurki albo leginsy (nie znam się). Stanęły na środku chodnika i zwyczajnie się zaczęły całować. Byłem lekko zaskoczony tym co widzę, bo miasto jakoś niezbyt tolerancyjne się wydaje. A nie zauważyłem by ktokolwiek zainterweniował, skwasił się czy coś w tym stylu.

Zwykle gdy spotykam się tak w ciemno z jakimś facetem to jest to niewypał. Albo to wygląd jest do bani, albo rozmowa przebiega zupełnie inaczej niż na czacie, albo jeszcze coś innego po drodze wyskoczy, np. to, że owy koleś nie dotrze w miejsce, w którym się umówiliśmy. Pech? A może wszystko na własne życzenie?

Honorowy krwiodawca

Dziś tak mnie naszło rozkmina nad krwiodawstwem. Dzięki niemu swego czasu dowiedziałem się, że mam grupę krwi ARH+.

Źródło

Jeszcze w czasach licealnych oddawałem krew - honorowy krwiodawca. 

Z czasem jak zacząłem studia zaprzestałem tego, brakowało mi czasu, siły itp. 

Później zaczęły pojawiać się różne problemu zdrowotne, m.in. podejżenie KK, może HPV. Wykluczone zostało VDRL, HIV. Osłabienie, często występujące afty - to wszystko wzbudza moją niepewność i tak jakoś odpuściłem, bo nie wiem czy nawet w takiej sytuacji powinienem próbować oddać krew. 

Nie chciałbym zaszkodzić swoim postępowaniem innym, którym jednak powinienem pomóc.

Easter - Wielkanoc

Wielkanoc nadchodzi wielkim krokiem. Niby to najważniejsze święto dla chrześcijan, dla mnie jakoś tak bez polotu. Brakuje mi w tym święcie tradycji wyniesionej z domu. Szkoda, bo przecież bardzo lubię tradycję, to co z nią związane, zwyczaje i obyczaje.
Stukać się jajkami lubię - to jedyny "zwyczaj" jaki obchodzimy, wspólne śniadan/ko/ie owszem jest, ale to za mało. No cóż nie ma i trudno się mówi.

Może jak znajdę mojego Lubego to wszystko się zmieni i będziemy świętować ;-) ale przyszłość pokaże.

Póki co to samotność doskwiera. Oj uciążliwa jest, ludzie się odwracają, ja jestem nie do zniesienia: wredny (a Ty moja droga nie kłóć się proszę, że to wymyślam), oschły, poważny i mało wyluzowany. Brrr... ciekawy jestem jak bym wypadł w waszych oczach, gdybyście przypadkiem mnie poznali, tak gdybyśmy się nie znali, nie wiedzieli, że my to my. Wówczas była by chyba wierna ocena stanu faktycznego :d

Ale wracając do Świąt, to:

 życzę Wam spokojnych, pogodnych, miłych, radosnych po prostu odlotowych Świąt Wielkiej Nocy ;-) Najlepiej w gronie najbliższych Waszemu sercu ;-) oby w te święta nikt z nas nie poczuł się samotnie - to takie moje życzenie na święta:)

GB Pics GB Bilder

Coś zupełnie nie w moim typie, ale jakoś przypadkiem natrafiłem na to w sieci... 

gej gejowi nierówny - dlaczego geje są obrzydliwi - zdaniem geja?

Tak jestem gejem - to chyba już każda Czytelniczka i każdy Czytelnik tego bloga wie. 

Jakiś czas temu założyłem na słynnym FB profil - niby prawdziwy, lecz pozorowany. Jakaś tam nazwa jego, typu Jan Kowalski - założyłem ten profil by zajrzeć trochę do świata homoseksualnego w przestrzeni jaką zna wiele żyjątek, bo kto dziś nie ma FB ten nie istnieje - głosi prężnie głoszone hasło reklamowe dla tej dzikiej i szalonej, lecz coraz to gorszej jakości, platformy. 

Włączyłem się do kilku grup o tematyce homoseksualnej:

Tak dla homoseksualizmu

Homo mi nie przeszkadza

Homoseksualizm w Polsce 

i tak dalej - nazwy te wymyśliłem by nie reklamować, żadnej z grup - być może takowe istnieją - nie wiem tego. No i... szybko znalazłem przyjaciół - ludzie zaczęli wysyłać mi zaproszenia do znajomych, zapraszać do grup, na organizację eventów, etc. 

Źródło: obmawiamy.pl

Gdy dziś patrzę tak na to wszystko - to jeden wniosek mi się nasuwa - brzydzę się tym, okropność. Wszechobecna nagość, motywy seksualne, etc. to wszystko mnie odraża - jeśli to mnie odraża, to co powiedzieć mają ludzie, którzy rzeczywiście stoją na bakier z homoseksualizmem? Nie dziwię się chyba już, dlaczego jesteśmy tak ostro krytykowani, tak ostro poniżani, bo to i słuszne, no jak facet niemalże nagi może pokazywać się w takim miejscu jak FB. To nie pasuje - takie moje zdanie. 

To tak jak z paradami - jestem za, lecz przeciw! Nie w takiej formie jaka jest dziś obecna. Jestem gejem, ale nie takim jaki jest przedstawiany na paradach. No to mnie aż irytuje, te pajacowanie w strojach lateksowych, skórzanych, z wystającymi nagimi częściami ciała.

Parada równości winna obrazować nas normalnych ludzi, takimi jacy jesteśmy na co dzień.  Bez zbędnego, czy przesadnego prezentowania nagich części ciała. Czy nie lepiej byłoby gdyby parada przedstawiała obraz ludzi w ich strojach roboczych, ubranych jak na co dzień? Ja bym był bardziej zadowolony z takiego obrazu, niż z obecnego, bo tego to się wstydzę - taka prawda.

Przecież dziś filmy porno dostępne są w sieci dla każdego - każdy może sobie wejść i obejrzeć coś "innego" więc po co uprawianie tej pornografii tam gdzie to w ogóle nie pasuje? No po co? Gdy mam chęć widzieć coś takiego wklepuję sobie jakiś adres strony www i oglądam do woli, ale nie na ulicy, na portalach społecznościowych dostępnych dla każdego człowieka.

Źródło: facebook.com

No proszę jakie okazy na ulicach na nas czekają...

Bez komentarza ;-)

Źródło

 Ponoć w Anglii i Niemczech można podziwiać takie odbicia...

język, języczek - mniam

Od kilku lat mam problem z językiem, a mianowicie mój problem polega na robieniu błędów!! Za pewne czytając moje posty zauważacie błędy językowe. Cóż, bardzo staram się pisać uważnie, by było ich jak najmniej. Wstyd mi gdy popełniam kardynalne błędy pisząc z kimś, czy o zgrozo mówiąc - wyszłem zamiast wyszedłem - faux pas - to delikatnie nazywając rzeczy po imieniu.

Takich błędów jednak nie sposób uniknąć. Gdy przywiązuje się mniejszą uwagę do języka ojczystego. Staram się jednak, pisać i mówić ładną polszczyzną, nawet używać słów na "wyższym poziomie" - ale cóż - wpadki bywają - niesmaczne ;-(

Ogólna tendencja jest taka, że ludzie robią straszne błędy w mowie i piśmie. Swoją nieuwagę tłumaczę, wyższością innego języka nad moim, czy słusznie? Może i nie, ale zawsze wytłumaczenie hehe - a tak na serio - to co nieużywane wyfruwa... im mniej używam języka polskiego tym trudniej jest używać go poprawnie. 

Ale co w przypadku ludzi, którzy poza polskim nie znają, bądź nie używają innego języczka? Bardzo często dostaję wiadomości gdzie już w pierwszej linijce jest kilka błędów. 

To że nie piszemy z uwzględnieniem dużej litery na początku zdania, po kropce, a nawet IMION!, to już chyba "tragiczny standard". 

Wiadomość:

jak mija wiczur - mnie rozbraja..., co mam pomyśleć o takim chłopaku? a może chłopakó?

Okropne jest to uczucie, gdy już po samym sposobie pisania traktuję faceta jako słabszego, bądź też gorszego za samo wyrażanie się.

Oto moje wątpliwości:

naj mniej - najmniej ?

nie kiedy - niekiedy ?

... i jest jeszcze sporo tego, pomyślałem stworzę nową zakładkę z poprawnymi słówkami, zwrotami, etc., może to mi pomoże zachować nasz piękny język polski w całości, a nie go kaleczyć.

chillout

Tego mi było trzeba - to miód na moje rany w duszy = chillout.

Korzystając ze sposobności, a raczej okazji udałem się w rodzinne strony piąteczek, piątunio i tak można by jeszcze mnożyć nazwy na ten fantastyczny dzionek.

Obudziło mnie słoneczko o 7.22 pamiętam jakby to było przed momentem - położyłem się jeszcze i wstałem na godzinkę przez zajęciami.

Około 14 byłem u rodziców po drodze jeszcze fryzjer - jak to powiedziała moja dziewczyna od strzyżenia - co to taka zupełna zmiana - ma być króciutko po bokach tył i lekko dłuższe z góry. Tak jakoś - opowiedziałem.

Obiadzik u mamusi - ♥ bezcenne - jako, że ja uwielbiam zupy - mama się postarała - szczawiowa ♥

Później trzeba by było spalić kalorie... długi spacer do lasu z pieskiem. Oto trasa naszej wycieczki...

Wkraczam sobie do lasu

Droga była jak widać momentami trudna i błocista, ale co tam ;-) Dałem radę :D

Słoneczko nawet i w lesie mnie znalazło :)

Słoneczko towarzyszyło mi przez cały czas - w duszy również - oj jaki to superancki stan dla człowieka, dla psychy...

Serdeczne pozdrowienia dla Was :-)

A tu sobie stoję, ja i Was życzliwie pozdrawiam! Zdjęcie zrobione z myślą o moich Kochanych Czytelniczkach i Czytelnikach :)

Wybiegła i sarenka

Też kazała mi Was pozdrowić. Tak spokojnie przyglądała się zapracowanemu człowiekowi, że nawet jak się zbliżał to nie uciekała.

Błękitne niebo - to co kocham najbardziej

Błękit, to co uwielbiam. Spojrzenie w jaśniuteńkie niebo, rozjaśniane promieniami słońca, piękne sosny, świerki i drzewa. Chwile odlotów... Tak się wyciszyłem przy tym, że nawet nie wiem o czym myślałem - bo nie myślałem <hihihi> :)

Sarenka wyczekuje mnie ;-)

A Ona dalej wyczekuje... Chyba nawet zrobiła kilka kroków w przód. Poważnie ;-)

W niebiosach

Spoglądam w niebo po raz kolejny... Bosko

Świerk w blasku słońca

Nie omieszkałem, nie sfotografować tej ślicznej zieleni. Świerk oświetlony blaskiem słońca wydawał się być ideałem mojej wyobraźni ;-)

Tą drogą idę w życiu. Czy z góry, czy z dołu - ważne by patrzyć i nie błądzić ;-)

Spoglądam na drogę jaką idę w życiu z dołu. Nie widzę wszystkiego, ale widzę wystarczająco dużo, by nie zbłądzić :)

Drogowskazy złożone pod drzewem na poboczu

Dewastacja nawet i dotyka lasów.

Zdjęcie z zoomem

Moja droga rozmazana, ale tunel wyraźny ;-)

Przylaszczki

Nie omieszkałem pominąć zdjęcia z tymi ślicznymi kwiatkami. Ten niebieski :) od razu z daleka je widziałem :) Są piękne.

Budki dla ptaków

Dokarmianie ptaków, a może budowanie ich dziupli - co by nie było to miłe. Choć widzimy, że nie na długo te coś miłego, będzie miłe - spójrz na 9.

Takich tuneli jest kilka - fajne echo odchodzi w nich :) Podziwiam za każdym razem, ludzi co to budowali te wszystkie przejścia, budowle, etc. z czerwonej cegły, kamienia - wszystko tak solidnie, ładnie - przetrwało do dzisiaj - to co my budujemy często nie może przetrwać połowy tego czasu - co to co było zbudowane kiedyś. I nie mieli narzędzi - specyfików takich jakie mamy dzisiaj. Czyż to nie godne podziwu?

Zachód słońca z poziomu plaży

W końcu nad jeziorkiem :) Woda, zachód słońca i ten śpiew ptaszków. Bezcenne. Może jeziorko nie jest zadbane - ale sentymentalne - wspomnień wiele - tych dobrych i złych. Ta cisza to właśnie mnie przyciągnęło, bym znalazł chwilę na wsłuchanie się w swoje wnętrze :)

Trzcina - i to słynne polskie powiedzenie (łamaniec językowy) Chrząszcz brzmi w ...

Fotek trochę popstrykałem. No bo jakże by inaczej - trzeba sfotografować wszystko dookoła. Ta kompozycja barw, to, to czego kamera nie uchwyci - a ludzkie oko - owszem.

Zderzenie z wodą

Zaglądając pod wodę - widzimy kamyki i inne farfocle ;-)

Unosząc się na wodzie

Takie tam zdjęcie z poziomu wody na zachodzące słoneczko. Długo już ze mną nie pozostało :) A szkoda bo mogło oświecać nieznajomego chłopaka ;-), który kręcił się łowiąc rybki :)

Z jeziora spoglądając w górę :)

Przeogromne świerki nad brzegiem jeziorka - widać jeszcze słoneczko nie zaszło :)

Samolot - może ktoś mnie widział? Hm...

I samolot sobie leci :) Hm... pewnie nikt. Dzieckiem już nie jestem - i te marzenia dawno się rozmyły :( Ale co tam, ważne, że to ja widziałem :D 

Nieznajomy wędkarz - eeeh.. to rybak jest :D

Wyczajony deser tej podróży - za dobrze by było :) Gdyby to się prawdą okazało :D Choć to dziwna historia. 

Widziałem chłopaka łowiącego ryby. Łowił je sobie w innym rogu jeziora. Gdy ja pojawiłem się na plaży z pieskiem ten po jakiejś chwili zaczął kierować się w naszą stronę. Nie bojąc się, że owczarek może go zaatakować, etc. By uniknąć jakichś nieprzyjemności, trochę z obawy, że może to leśnik, etc. wycofałem się z pieskiem. Staliśmy na drodze, gdy on przyszedł na brzeg i zaczął łowić rybki. Miałem iść do domu, ale ciekaw byłem kto to - nieznajomy - tu? Myślałem, że może ktoś ze znajomych - ale skoro się nie odezwał to nawet to, że mnie słońce oślepiało nie pomogło. Udałem się dalej drogą, którą owy chłopak przyszedł. 

Gdy doszedłem na pomost z innego brzegu widziałem jak ten łowił sobie rybki. Łowił i łowił. Po pstryknięciu jeszcze paru fotek udałem się w drogę powrotną. Właściwie to się nie dziwiłem, że ów chłopak również udał się po chwili w drogę powrotną, w konsekwencji czego mijaliśmy się. Wymieniliśmy spojrzeniami i tak się historia ta skończyła - pomaszerowałem już niemalże w ciemności do domu. 

Wieczorkiem spotkanie z Przyjacielem. Oh dylemat mam. Przyjaciel - a to kto? Kim jest tak na prawdę przyjaciel? 

Podstawą jest szczerość, otwartość, życzliwość, dostępność i wiele wiele innych cech jakie wpływają na dobrego przyjaciela. Ja wczoraj odczułem, że Przyjaciela mam, lecz ja nim nie jestem dla Szymka. Odniosłem wrażenie, że w naszej przyjaźni działa ta zasada tylko w jedną stronę ;-( No cóż. Trudno się mówi - nie mogę Nikogo do niczego zmusić. Gdyby chciał pogadać szczerze ze mną by to uczynił - powiedziałby, opowiedział co u niego, a nie zbywał odpowiedzi krótkimi wyrażeniami i zmianą tematu. 

Co by nie było to dzień uważam za super udany i wypoczynek był na 6+